Tagarchief: Ommen

2007 de Nieuwe Brug—>Ommen

ABC-run 2007.  Nieuwebrug—-> Ommen

abn_AMRO3

 

 

 

 

 

ABN/AMRO ondersteunde dit evenement sedert 2000.

Naast deze ondersteuning neemt een team van deze bank reeds jarenlang deel aan de Race en met steeds meer succes. Dit jaar eindigden zij heel verdienstelijk als 7e.  Dan moet je al heel behoorlijk kaas hebben gegeten van de materie.

Het eerste jaar, in 2000 dus,  kwam na 2 uur racen het bericht dat alle contacten met het team van ABN/AMRO waren weggevallen. Vanaf CP 6 niet meer gesignaleerd. Natuurlijk weten we dat zo´n grote bank wel op eigen benen kan staan doch dit was voor hen een onbekend werkveld en dus voor de organisatie een extra aandachtspunt. Met veel mankracht konden zij worden opgespoord zodat ze juist voor ´t eerste biertje weer gesoigneerd aan tafel zaten.

Sindsdien is er onder de straffe leiding van Tom Beerepoot veel veranderd.

Nuon was dit jaar present met twee teams onder leiding van Theo Pet. Waarschijnlijk door het initiatief van Arjen van Wijngaarden, ´n fanatiek duursporter, kwamen deze teams tot stand.

Nuon Power 1 en 2.  Het 1e team deed heel redelijk mee, het 2e team kwam reeds onvolledig en onvoorbereid aan de start en viel eigenlijk vrij snel, met een halfwaarde tijd van enkele uren, verder uit elkaar alhoewel de dame dapper stand hield.

Voor de sportieve resultaten gelieve verder te kijken naar ´t verslag.

de Nieuwe brug als start lokatie.
de Nieuwe brug als start lokatie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Recentelijk viel ook bij de organisatie van de abc-run een wervende brochure in de bus voor de Nuon spaarlampen en rugtassen met ´n oplaadsysteem voor batterijen, voor GSM en andere electronica middels zonne-energie. 

Energie en zuinigheid, beiden spraken ons ook aan waarna het idee ontstond om alle deelnemers van de abc-run van een dergelijke nieuwe spaarlamp te voorzien als aandenken. 

Energie-zuinigheid dezer dagen in het teken van zuinig omgaan met je krachten. Om gedurende ca 24 uur optimaal te functioneren is samenwerking, optimaal gebruik maken van elkaars sterke punten en vermijden van onnodige inspanningen ´n vereiste.

Voor de eerste 3 teams als prijswinnaars daarnaast nog voor elk teamlid een “zonne energetisch oplaadbare rugzak”. Een leuke geste van Nuon voor de outdoor georiënteerde survivallaars.

Alhoewel ´t tijdens de race niet dermate koud was, als hier gesuggereerd, konden de deelnemers wel wat extra energie gebruiken. De 15.000 branduren zijn evenwel nog niet benut. 

Onderstaand: ´n Willekeurig beeld uit het evenement.

Het team wordt door Theo op passende wijze te water gelaten. Of is ´t een ander team? Niet dat het veel uitmaakt. Theo geniet er van met volle teugen.

Mooi plaatje van de aanstormende teams.
Mooi plaatje van de aanstormende teams.
ForFarmers team
ForFarmers team

 

 

 

 

In de veronderstelling dat commentaren, mits deze niet al te shockerend zijn, deze geplaatst kunnen worden, staat ook deze eerste reactie hieronder.

================================================

ABC survival run, to the bottom just for fun !
ABC survival run, to the bottom just for fun !

Zondag 24 juni 2007.   The day after…….

Hoi teamgenoten en medebikkelaars van Trouw Unlimited en Leo. Ik heb ontzettend genoten van de twee dagen (of 24 uurs race) van de ABC-run,

Leo het was wederom fantastisch georganiseerd, zelfs de weersomstandigheden. Jammer dat een vrijwilliger met het opbouwen van een hindernis zijn enkel gebroken heeft. Wens hem namens ons team Trouw Unlimited beterschap en wanneer je ons zijn adres mailt, kunnen we hem ook nog eens persoonlijk beterschap wensen.

Na bekomen te zijn van het feestgedruis rondom de tweede plek en een goede nachtrust ben ik de run weer eens even aan het evalueren, wat ging goed en wat ging fout. Dit is namelijk de taak van de teamcaptain, zodat we volgend jaar nog sterker aan de start kunnen komen. Binnen het team ging het eigenlijk voortreffelijk; de sfeer was uitstekend, de samenwerking perfect, we waren zeer besluitvaardig, er werd goed gezorgd voor het eten en drinken onderweg. De kippensoep onderweg was er één van een 5-Michelinsterren niveau. Hulde aan onze begeleiders Ben en Miquel (en dat uit een pakje !!!, niet te evenaren).

Ook de organisatie moest improviseren. Alle koffie filters verregend.
Ook de organisatie moest improviseren. Alle koffie filters verregend.

Kortom het team funtioneerde als een geöliede machine en deed zijn naam eer aan. We bleven elkaar trouw tot het einde en sleepten elkaar met een lekke band over de finish; lekker samen op één mountainbike een eindje fietsen, geeft toch wel een band.  Onze trouw was tevens ongelimiteerd want we gingen voor elkaar door het vuur en hielpen en motiveerden elkaar daar waar mogelijk was. Kortom een schitterend team waar ik trots op ben om in deel te nemen en zelfs captain van te mogen zijn.

Valt er dan niets te melden over dingen die niet goed gingen. Oke een paar dingen, naar wat later blijkt, met grote gevolgen:

  • Leo het vergeten van de kaarten, gaf een nieuwe dimensie. Maar zoals eerder gezegd, was ons team zeer besluitvaardig en werd deze “hindernis” zeer soepel genomen. Dus hier zeuren we niet over.
  • Een niet te besturen kano. Onderweg op de Regge bleek dat we één kano hadden welke onbestuurbaar bleek te zijn. Dit werd door ons team opgelost door desbetreffende kano op sleeptouw te nemen. Dit had een redelijk resultaat, maar kostte wel veel tijd. Achteraf hadden we beter de kano onbemand op sleeptouw kunnen nemen en dat dan twee personen zouden gaan lopen. Een leerpunt voor de volgende keer. Wel bij Leo en de kanoleverancier het probleem aangegeven, want ik was als loper als bijna 1,5 uur eerder binnen dan de kano’s. En die tijd probeer je dan ook nuttig te zijn (natuurlijk hoop je op een stukje compensatie maar helaas had het geen effect). Achteraf mogelijk ook wel eerlijk, want er bleken meer kano’s met hetzelfde probleem. Dus omgaan met de omstandigheden en dat hebben we toch goed gedaan.
  • Even schrikken onderweg op de tweede dag. Toen we al heel veel CP’s gehad hadden, bleek dat de watervaste stiften toch niet zo watervast waren. Een groot deel van de ingevulde punten was zeer vervaagd en nauwelijk meer te lezen. Gelukkig konden we ze op dat moment nog net lezen of herinneren dus viel de schade nog mee. Maar toch…… We hebben dus voor de zekerheid maar een tweede vel papier erbij gepakt en daarop ook de punten genoteerd. Dit was onze back-up. Dit is voor ons zeker een leerpunt tijdens een “natte” survival. Ook bleken de pennen het natte weer niet zo fijn te vinden en staakten spontaan de strijd. Gelukkig hadden we een voorraad van verschillende soorten bij ons, dus we lieten ons niet van het veld slaan.

Ook de organisatie had ‘n dipje in de voorbereiding. Je kunt route bedenken, op papier uitwerken, CP’s voorbereiden etc. Maar doen moeten die wel worden opgehangen. Geen moment gedacht over de serie CP’s voor de vroege ochtend etappe. ‘s Avonds om 23 uur schoot t mij door de gedachten. Het regende pijpenstelen, ik had ook al ‘n biertje op, het uitzetten is niet uit te besteden, dus moest ik zelf aan de bak. CP’s opgezocht, deze lagen wel klaar.  Om half twee ‘s nachts hingen ze op de plek. Lastig zoeken in het donker….. (Red)

  • Bij de tussenstand op vrijdagavond bleken we 2e te staan en tot onze verrassing zijn we in de eindstand ook als tweede geëindigd. Een voortreffelijke prestatie. Toen we de uitslaglijst met de CP’s kregen viel ons echter wel op dat we bij route 3 maar liefst 4 foute CP’s hadden. Dit leek ons op dat moment zeer onwaarschijnlijk, maar ja….. de organisatie zal het wel goed hebben. Wij konden ons de CP’s met desbetreffende nummer niet meer allemaal direct voor de geest halen. Na een goede nachtrust de papieren en kaarten maar weer eens voor de dag gehaald en de film even teruggedraaid. Welke punten waren dat nu eigenlijk die we fout hadden op de tweede dag. CP 4: deze hadden we gevonden, maar volgens de jury hadden we 13 ingevuld i.p.v. 3. Er was ook geen valse CP geplaatst, dus dat lijkt mij zeer sterk dat we een verkeerd nummer ingevuld hebben. Mogelijk het gevolg van een verbetering van het nummer nadat deze van onze CP-kaart vervaagd was. Mogelijk is het eerste nummer doorgestreept en aangezien voor een 1. En een 1 en een 3 maakt samen 13. CP 7 was de uitzichttoren. Deze hebben we absoluut gehad en hebben nog genoten van het schitterende uitzicht. Maar ook deze zouden we verkeerd hebben ingevuld namelijk een 11 i.p.v. een 18. Ik kan me dat absoluut niet voorstellen. CP 8, deze lag nog weer eens 321 meter verder dan CP6 vanaf CP7. We dachten dus dat we dezelfde koers aan moesten houden als die naar CP 7 en dan nog 321 meter verder. Dit hebben we op de kaart “uitgezet” en de CP gevonden.  We zouden echter 13 ingevuld hebben terwijl het 8 moest zijn. Er was wel een valse CP in de buurt met nummer 11. Dus ik vraag mij af hoe wij dan aan 13 zouden zijn gekomen. CP 9 was een kompaskoers vanaf CP8 en daar hebben we de valse CP te pakken gehad. Dat kan een keer gebeuren. Vanuit het voorgaand durf ik bijna te concluderen dat er ten onrechte tenminste twee CP’s fout zijn gerekend (zeker CP 4 en CP 7). Dit betekend een tijdstraf van 2 keer 60 minuten (tijdstraf i.v.m. zgn gokken is 60 minuten per CP) dus 120 minuten. Het verschil tussen ons en nummer 1 was circa 45 minuten dus………… zouden we eigenlijk als nummer 1 geëindigd moeten zijn !!!

Ja en dan bekijk je e.e.a. toch even iets anders. Wat ook wij hadden graag de “cup met de grote oren” in handen gehad. Maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.

Nou Leo, ik weet niet of je de CP kaarten nog hebt, maar ik ben toch benieuwd of je er een verklaring voor hebt. Hoe dan ook over de uitslag valt niet te corresponderen (tenminste dat zal wel ergens in de spelregels staan) en we zullen de uitslag (dus) ook niet gerechtelijk aanvechten maar van één ding kun je wel zeker zijn………..

Volgend jaar nemen we absoluut weer sportieve revanche en hopen dan wel de cup met de grote oren vast te mogen houden.

Leo, je gaf aan dat het volgend jaar anders zou zijn dan de voorgaande 17 jaar. Wat gaat er veranderen?? Wil je daar al iets van zeggen?

Er wordt nog overleg gepleegd !
Er wordt nog overleg gepleegd !

Ik hoop dat je er iets van wilt zeggen.

Tot mails, horens, Groeten  Michel Haarhuis

==========================================

Zondag 24 juni 22 uur.

Michel, Ik kom er nog ´n keer op terug. Heb de kaarten en de uitslagen in detail zelf ook nog niet. M.vr.gr. Leo

===========================================

Maandag 25 juni

Michel

Bijgaand de CP-lijst retour.

´t Hoofd van de jury Mr. Jo van IJzeren en Herman Nijhuis de Excel specialist hebben alle formulieren zorgvuldig ingevoerd. Omdat de verschillen klein waren heb ik verzocht om de top 5 nogmaals te controleren op correcte invoer. Daarna data/sort: en jullie zijn 2e .

´T is net oars!!   Groetjes Leo

==================================================

Van: Michel Haarhuis Verzonden: di 26-6-2007 19:12 Onderwerp: Fw: CP-lijst

Leo, bedankt voor jouw snelle en heldere bewijs.

De teamleden hebben een spoedcursus kaartlezen en CP’s uitzetten gehad, maar ik denk dat het ook goed is dat we ze op schrijf en leescursus sturen. Tevens denk ik volgend jaar aan een alcoholverbod voor ons team tijdens de run, want het bewijs liegt er niet om.

Collega bikkelaars (met name Neil en Vincent) hoe verklaren jullie deze afdwalingen. Toch te veel last van de regen gehad of te veel schoon wild langs de weg zien rennen, zodat jullie afgeleid waren.

Want Vincent jij gaf in een mail aan:

Klopt. Ik was erbij! Hoewel mijn lenzen wel bijna uit mijn ogen gespoeld
waren en de oogwimpers recht omhoog stonden van de electrische (ont)lading in de lucht maar er stond 18 en hebben et ook opgeschreven !! Neil had mij nog gevraagd te kijken omdat er op de stikker gekleurd was met een zwarte stift. En was er dus 18 van gemaakt. –> helaas staat op het kaartje 11
En Neil gaf het volgende bericht:

Boven in die toren weet ik zeker dat we hebben overlegd of het 18 of 88 was, en we hebben 18 opgeschreven….zeker geen 11 ! –> helaas staat op het kaartje 11

Ook het gekrabbel bij CP 4 geeft geen echte opheldering. Het eerste weggestreepte getal is niet meer te lezen en daarachter staat volgens mij toch duidelijk een 13 en geen 3

Is hier sabotage in het spel en zo ja door wie. Van wie is het handschrift. Heeft iemand van het team bewust de cijfers van het kaartje geveegd? Moeten we onze teamleden ook nog verder screenen???!!! of moeten we Peter R de Vries inschakelen om dit mirakel op te lossen? Ik weet het niet meer, maar ga uit van het goede van de mens en dat de fouten dus voortkomen uit menselijke dwalingen; mogelijk het gevolg van veel inspanning, weinig nachtrust en iets te veel drank (en dat was geen sportdrank!!)

Kortom heren, ik heb er geen verklaring meer voor en er rest ons niets anders dan een sportieven revanche het volgende jaar.

Groeten Michel ===========================================

Woensdag 27 juni 2007

Heren : De waarheid is bij nadere analyse nog meer bizar. Dan gaat het over CP 8.

Daar zijn de stickers van de juiste en vals gewisseld. Dat betekent dat code 11 de juiste is en code 8 de foute.  Ik heb dit bij het ophalen van de CP´s ook geconstateerd en vastgesteld.

Dat maakt voor jullie lijst niets uit omdat er een totaal fout nummer is ingevuld en voor de winnaars ook niet. Doch voor de concurrent Zonne Ei Farms wel. Zij hadden het CP wel goed dus 30 sec. minder straftijd en dat brengt hen bij sorteren juist boven jullie. Dat is een bittere pil maar ´t is niet anders.

Voor mij resteert ook dezelfde conclusie. Revanche!

M.vr.gr. Leo

ps:   Ik hoor ook van andere teams wel van schrijf fouten onderweg. Henk Griemelink was zojuist nog hier en bekende dat hij bij CP13 wel is geweest, nummer gezien maar niet opgeschreven!Met het schaamrood op de kaken.

=====================================

Verslag,  We stay okay – ABC run 2007

winners1

 

Woensdagavond 20 juni 2007, als we om 19.30 uur hebben afgesproken in de tuin bij Poppe, even wat afspraken maken over de rolverdeling tijdens de race. Half acht wordt al gauw half negen, omdat de schapen geen zin hebben om verplaatst te worden van de IJssel-dijk naar een ander weiland. Ik kan ze geen ongelijk geven in deze lekkere voorjaarszon. Laten we hopen dat deze vertraging geen voorbode is voor de rest van de race.

In eerdere races de ervaring opgedaan dat ieder zijn eigen kwaliteiten heeft, maar succes in veel gevallen kan alleen bereikt worden indien er een duidelijke hiërarchische verhouding bestaat in de ploeg. Zo moet onzes inziens vooraf duidelijk zijn wie de beslissingen neemt, de ploeg moet zich hier vooraf unaniem achter scharen. Verder wordt er afgesproken wie de navigator is. Voor een succesvolle wedstrijd moeten er over zijn capaciteiten geen twijfels bestaan, wat de ploeg ook niet heeft. Fouten maken is menselijk, maar ook bij het missen van een aantal CP’s achter elkaar moet de ploeg het vertrouwen houden in de navigator. Dit lijkt allemaal wat vergezocht, dat is het misschien ook, maar na 18 uur ben je blij dat je vooraf de spelregels hebt bepaald en je je in dit lot hebt geschikt. Maar het allerbelangrijkste wat we deze avond afspreken is, dat we vooral samen veel plezier willen hebben, gezellig willen racen en ons niet willen focussen op een klassering. We gaan voor de Olympische gedachte, met in ons achterhoofd dat we weinig fouten willen maken en dan vanzelf hopen in het linker rijtje te komen.

Gelijk de discussie waar de start zal zijn. Menno kwam tot de Conclusie dat de onze lieve … kerk, eigenlijk het 0 punt was bij RDM, deze is echter verschoven waardoor het coördinaat…… is.

Aanvankelijk denkt Menno een bepaald aantal kilometers oostwaarts en noordwaarts te lezen, ten opzichte van de kerk, maar dan komt hij midden in Zwolle uit. Een kleine vreugde kreet volgt. Hier weten we de weg… Maar Poppe komt heel ergens anders uit. Internet weer afgestruind en het blijkt in de buurt van ommen te moeten zijn.  We komen er niet helemaal uit en hopen dat Leo nog meer informatie op de site zal zetten. Ook zijn we er niet helemaal zeker van of het wel zal kloppen wat er nu staat. Immers de startlocatie zou donderdagmiddag 12.00 uur bekend gemaakt worden op de site en het was nu pas woensdag. We besluiten dus nog maar even rustig af te wachten

’s Avond wordt nog even de hele benodigdheden lijst nagelopen onder genot van lekkere verse aardbeien, waarna we huiswaarts keren. Echter niet nadat Poppe nog even snel een klimtouw meegeeft. Waarmee Alice donderdag nog even moet gaan trainen.

Donderdag 21 juni.

’s Avond wordt er in een druilerig bos in de buurt nog even de eerste en tevens laatste hand gelegd aan de klimvaardigheden van Alice. Een swingover 2,5 meter boven de grond is op dat moment al hoog. Maar na een paar keer proberen begint het er een beetje op te lijken. Nu maar hopen dat de hindernissen niet te extreem zullen zijn.

Vrijdagmiddag 22 juni.

Terwijl de ene helft van het team zich in alle vroegte meldt bij de Nieuwe Brug, zit het andere team nog thuis te stressen met het inpakken van de auto en het wegwerken van een pasta maaltijd. Gelukkig is Ommen niet zo ver. Klokslag 5 over 3 komt de tweede helft van het team binnen en neemt het appelgebak en koffie gretig in ontvangst. Na de ploegenvoorstelling waarbij we onderling opmerken dat er wel erg veel ploegen aanspraak willen maken op het linkerrijtje, kleden we ons om. Het weer wordt er niet beter op. Dan loopt de klok naar vijven en besluiten de weergoden de kraan maar eens wat verder open te zetten. We maken al gauw een plannetje waar we de punten droog in willen tekenen. Leo is echter wat anders van plan. Buiten zal er gekeken en getekend moeten worden, niet binnen.

Zodra we de enveloppe hebben en uit het strijdgewoel als team compleet bij elkaar staan wordt snel gekeken waar we heen moeten. De Lemelerberg. Niet geheel onbekend, echter ook zeker niet onze achtertuin. Maar waar is toch dat nare punt 1. We besluiten direct hier niet te lang bij stil te staan. Punt 1 komen we vast wel tegen onderweg en zo niet, dan waarschijnlijk de anderen ook niet. Na deze conclusie, de gang er gauw ingezet en zuidwaarts gelopen. Na 2 kilometer vinden we ons zelf terug op de kaart. Vanaf dan volgen de CP’s elkaar in rap tempo op. We strijden voor de deadline en zetten de kraan even ver open. Achteraf was het eerste uur ons meest inspannende uur. 1 minuut voor 6 halen we de deadline. Mooi die is binnen.

Onze begeleider heeft de fietsen al klaar staan, waarna we snel onze weg vervolgen.

Begeleiders hebben het soms ook best lastig.
Begeleiders hebben het soms ook best lastig. Hier ligt Mart, droog dat wel, z’n slaap te kort weg te werken.

Stom, stom, stom, nu niet verder gekeken als onze neus lang was, dus niet gekeken of er ook een deadline was voor het fietsen. Bij de 2efiets CP komen we hier achter na een opmerking van een andere ploeg. Dan gelijk maar de keuze gemaakt de CP’s te laten voor wat ze waren en snel richting wissel te fietsen. Op de door ons gekozen route komen we echter langs de andere CP’s en we pakken deze dan ook even mee. Bij de CP in het bosje aan de andere kant van het water pakken we snel wat tijd terug, door direct het water in te vliegen en de CP te noteren. Vervolgens vervolgen we onze koers in tegenstelling tot veel andere teams langs de waterkant over een wandelpad. Dit is, denken wij, de kortste route (Maar was het ook de snelste?).

Bij de wisselzone verruilen we de fietsen voor de kano’s. Wederom heeft onze begeleider subliem werk geleverd. Alles, eten drinken en droge loopschoenen staan klaar. We gaan dan ook snel verder. Een voorgaand team heeft problemen met een kano, ze passen er niet in. Sociaal als we zijn, staan we 1 van onze grotere kano’s af voor dit wildwater exemplaar. Gevolg, 1 van ons gaat meer van heen en weer dan voorruit. Iets wat we snel verhelpen met wat sporttape. We leggen de boten aan elkaar vast waardoor er minder afwijking ontstaat.

Ondertussen vliegt onze loper het bos in, haalt de CP binnen en ziet op de kaart, dat de andere twee CP’s toch echt aan de andere kant van het water liggen. Ook hier maar weer gekozen voor de kortste weg, dus zwemmend de Regge over.

Na echt een heel eind lopen door struiken, sloten, paadjes, maïsvelden en de Regge nog 2 keer te zijn overgezwommen, komen we net voor de samenvoeging van Regge en Vecht bij elkaar.

Was deze laatste brug waar we onderdoor gingen niet de weg Raalte- Hoogeveen?, zo ja dan ligt Ommen achter ons en niet aan de horizon bij de kerktoren. We zijn het er over eens en vervolgen onze weg richting Ommen. Dicht bij Ommen komt de loper aan de rand van een camping te staan. Campinggasten kijken verbaasd op. De loper besluit maar een omtrekkende beweging om de camping te maken, Daarbij doorkruist hij het bos waar later de finish blijkt te zijn. Hij ziet al een grote tent staan en bedenkt nog bij zich zelf, dat zou een leuke plek zijn voor de finish. Net na de brug in Ommen mogen de kano’s uit het water. Weer lezen we onze omschrijving niet goed. Er moet hier ook nog een CP staan. Dat horen we achteraf. We lopen op kompas richting finish, denken nog even dat we aan de andere kant van de weg moeten zijn, maar kiezen uiteindelijk toch de weg richting tent. Hier blijken we de eerst binnenkomende te zijn. Verbazing alom bij ons zelf. Maar dat betekent nog niks zeggen we tegen elkaar, wie weet hebben we valse CP’s. We hebben gelijk het geluk direct te kunnen douchen en droge kleren aan te trekken. Iets wat ons zeker met het oog op de 2e dag geen windeieren zal leggen. ’s Avond nog even lekker onder genot van een biertje nagekeuveld.

We besluiten niet te gaan voor de nacht CP op het station. Redenering hiervoor is dat de winst van een half uur niet opweegt tegen het verlies van 1,5 uur slaap. Dit moet zaterdag ons inziens eerder lijden tot concentratieverlies in de loop van het 2e deel. Laat ons dus maar lekker slapen.

Zaterdagochtend 06.00 uur opstaan en een lekker ontbijtje in de tent. Het regent nu al enige tijd en de lucht geeft geen indicatie, dat het droog gaat worden. Hoe kan dat nou toch, gistermiddag gaf het KNMI voor zaterdag nog aan dat er lokaal slechts een buitje zou vallen. De bui regent zeker lokaal uit boven Ommen en omstreken.

Om klokslag iets over zeven volgt de start van de tweede dag. Als een ware kunstenaar tekent onze navigator de plattegrond over. Achteraf hadden we wat dichter bij de beamer moeten gaan zitten. We hadden nu de nummers wel globaal, maar niet nauwkeurig. Iets wat ons gelijk al opbreekt bij punt A en D. Laat deze nummer dus maar voor wat ze zijn. Ondanks het gemis van de nummers beginnen we vol goede moed aan de hindernissen. Om eerlijk te zijn, vallen ze ons nog enigszins mee. Gelukkig maar, want daardoor kan Alice ze ook goed aan, iets wat ons zelfvertrouwen ten goede komt. Mooi geen tijdverlies en nog steeds veel plezier.

Deel 2 met intekenen verloopt wat moeilijker. De nacht was blijkbaar toch wat korter dan verwacht, want het is moeilijk te concentreren zeker met zoveel lawaai en beweging om ons heen. Als 1 na laatste verlaten we de tent. Echter wel nadat we bijna alle punten hebben ingetekend en de fotopunten hebben overgezet op kaart. Met de kaarten en omschrijving moeten we het dus vandaag grotendeels kunnen redden. Na het korte stuk fietsen zien we de eerste teams al weer voor ons verschijnen. Op zich wel lekker, kun je zien waar de sporen lopen en kijken of je goed zit. Echter we kunnen CP 3 gelijk al niet vinden. CP 3 blijken we verkeerd te hebben ingetekend en zo start de dag dus een stuk minder dan we hadden gehoopt. Echter ook nu weer geen onvertogen woord. We gaan voor het plezier en de mooie omgeving. Vanaf het theater begint het beter te lopen. De uitgezette punten op kompaskoers vinden we en ook andere CP’s beginnen ons beter te liggen. De klok tikt echter verder en de deadline komt met rasse schreden dichter bij. We zoeken naar even naar CP 18, maar besluiten dan in gestrekte draf linea recta naar de wisselzone te lopen. 2 uur straftijd is jammer, maar met fietsen hebben we liever wat meer tijd om de resterende CP’s wel te vinden.

Bij het fietsen breken ons de natte shirts zowat op. Hierdoor koelt Menno hard af, waardoor hij bij tijd en wijle geholpen moet worden met het vasthouden van de kaart. Hij trekt zijn shirts uit en doet het windjack aan, eet veel en drinkt wat Cola. Geleidelijk komt hij er weer bovenop. Met het fietsen worden een aantal teams achterhaald. In het bos zijn telkens minder bandensporen zichtbaar, een indicatie dat we of grandioos verkeerd zitten, of zo langzamerhand in het linkerrijtje komen. Het rijden op de foto punten, gaat voortreffelijk. Ze worden snel gevonden (tenminste dat denken we, want we gaan er vanuit dat het geen valse CP’s waren). We herkennen ook een bepaalde wijze waarop de CP’s zijn weggehangen, of deze persoon is echt lang, of hij heeft zijn fiets gebruikt als keukentrap. Op de terugweg lopen we nog wat te dwalen in de bossen rondom Ommen, waardoor we toch nog weer aardig wat tijd verliezen. Vervolgens komen we uit het bos en racen naar de startlocatie terug. Alice geeft zoals een groot deel van deze middag het tempo aan. Alexander controleert of iedereen meekomt, Menno heeft alle moeite om de route op de kaart te blijven volgen en Poppe blijft met zijn altijd opgewekte humeur de warme motor van enthousiasme. We komen binnen en zien de eerste teams al gedoucht ons tegemoet komen. Er zijn echter ook nog genoeg teams niet binnen. Hopelijk dus toch een plek in het linkerrijtje, al kunnen we dat ook niet exact schatten. We hebben immers vandaag wel meer punten links laten liggen en zijn ook niet zeker van dat de door ons gevonden punten allemaal correct zijn.

Na wat bier en een douche zijn we weer terug op aarde en delen we onze ervaringen met anderen. Vervolgens is er een uitstekende maaltijd. Zoals de foto’s bij eerdere edities al deed vermoeden is het een gezellig geheel.

Dan komt de uitslag en wordt begonnen met de 17e plek. Nadat de 9de plek is bekendgemaakt, kijken we elkaar aan en zeggen tegen elkaar, mooi man…. in het linkerrijtje. De klasseringen volgen elkaar is snel tempo op, waarna we ineens bij de laatste 3 zitten. Gaaf man. Dit hadden we niet verwacht. Hierna blijken we bij de laatste 2 te zitten en begint de hartslag toch wat toe te nemen. En dan komt het verlossende woord, we hebben gewonnen. Een gevoel van verbazing, blijdschap, plezier, vreugde en vermoeidheid maakt zich meester over ons. We weten ons eigenlijk even geen houding aan te nemen. Dit hadden we nooit verwacht en ook niet durven hopen.

Na de beker in ontvangst te hebben genomen nemen we de felicitaties van andere teams in ontvangst, wat een heerlijke ambiance en sportiviteit.  Daarna vertrekken we richting Gorssel met een schat aan ervaring, een heerlijk gevoel, een riante beker, een nog hechter team, een heerlijk gevulde buik en een overwinning op onszelf en de anderen.

’s Avond wordt de uitslag nog even nauwkeurig geanalyseerd. We waren niet de snelste, niet de sterkste, hebben veel fouten gemaakt, en voor veel straftijd gekozen, maar hadden wel een hechte club die uiteindelijk over het geheel genomen de minste straftijd heeft opgelopen en als ploeg de hele race met veel plezier heeft gefunctioneerd .

Dat sterkt ons in onze mening. Wedstrijden win je niet, je kunt ze alleen verliezen. En degene die het minste verlies aan het eind heeft zal uiteindelijk het hoogste reiken.

Bij de ze willen we Leo en zijn team bedanken voor dit heerlijke weekend. Ook de andere teams bedankt voor jullie inbreng. We hebben soms van jullie geprofiteerd en jullie misschien soms ook wel van ons. Hopelijk tot een volgende keer, waarbij een uitgangspunt weer gelijk zal zijn aan die van nu: lekker racen en plezier hebben samen en dan zien we wel waar het schip strand.

Team We Stay Okay

===================================================

Altijd al ‘n keer op de Besthmenerberg willen zwemmen! 

Chickenpower

Nu, het is gebeurd.

Al meerdere keren een verslag gemaakt en daarom kunnen we nu niet achterblijven. Ik denk ook dat de organisatie hier een beetje op wacht en dat ze weer een aantal vriendelijke woorden verwachten. Misschien wel. De voorbereiding was goed. Vooral omdat Leo de startlocatie vanuit Amersfoort had gepeild. Amersfoort is vanuit Terschuur  maar 9713 meter op 263 graden en daarom hoefden wij maar 2 keer te peilen. Met andere woorden we waren ruim op tijd bij de start. De start blijft voor ons altijd een probleem, of het teveel aan koolhydraten zijn of de EPO of gewoon de spanning om na een lange tijd de geweldige organisatoren van dit uitje weer te ontmoeten, we weten het niet.

Start eerste etappe eerste dag

Envelop open. Droge plek zoeken.  Kaarten uitleggen en vooral rustig blijven.  Na het intekenen vlot gaan lopen, geen cp1 op de kaart. Wij veronderstellen dat deze kaart nog komt ergens. Dus cp2 zoeken, gaat goed deze start, nu cp3 op de bosrand. Dus niet, narekenen moet er zitten . Niet kunnen vinden en te lang gezocht . Oké, we hebben weer een start zoals altijd.

Tweede etappe eerste dag 

Van de  vijf cp’s op de fiets is er 1 niet te vinden en er zou op 13 informatie moeten hebben gestaan. Niet gezien i.v.m.  krullend  cp kaartje! Maar we waren sowieso al laat en dus met spoed naar de wissel.

Derde etappe eerste dag

Kanoën en lopen. Snel beslissen wie er gaat lopen, in ieder geval een navigator omdat er nummers moeten worden gezocht. Waar ontmoeten we elkaar weer? Op de kaart geen brug maar meestal zijn de kanowissels bij een brug en daarom spreken we af bij de volgende brug om daar op elkaar te wachten en verdere beslissingen te nemen. Plan lukt. Onderweg wel afgevraagd of wij de goede richting op gingen we hadden geen kaart, geen idee waar we zaten en of de molen van Ommen in de verte moest worden waargenomen of  dat deze molen  pal voor onze kano in de peiling gezet moest worden , geen idee. Het weer was goed, het humeur ook, het water was lekker en we hadden brood mee. En de start van de volgende morgen was pas om 7,00 uur. So what. Leo bedankt Leo bedankt enz. enz

Nog even gedacht: Als je niet weet waar je bent en je weet niet…….. Bij een splitsing worden we geroepen door een visser die meerdere teams naar links zag gaan en een aantal naar rechts. Na een kort gesprek en een weddenschap om een fles jonge jenever zijn wij ook in Ommen aangekomen.  Nog even cp 21 pakken die volgens ons aan de andere kant van het speelveld moest liggen en daarna naar de camping  waar wij nog een feestje hadden.

Nacht etappe

Wij hebben het er over gehad of wij van de nachtetappe een verslag wilden maken . Toch zien wij de noodzaak hiervan in om vooral mensen te waarschuwen die nu nog boven aan de ladder staan als directie of ander belangrijke functie. Wat is ons overkomen.

01.25 uur . De wekker gaat en wij gaan met het gehele team naar het station om een tijdsvoorsprong op te bouwen.  Op het station aangekomen verwachtten we Leo om zijn mededeling te doen. Maar tot onze verbazing gaat de deur van een camper open waar voormalig dir.dhr. Pegge uit komt stappen. Na vorig jaar zijn zomerverblijf te hebben gezien (zie verslag 2006) is dit zijn huidige woonplaats: Perron 0 in Ommen !!! Hij geeft ons de “drugs” die wij nodig hebben en vertrekken snel naar onze slaapzak.

Eerste etappe tweede dag

Geweldig, memorisatie volgens een nieuwe methode. Eerste CP de A wordt niet gevonden verder geen grote problemen. Volgens ons zaten de  CP’s  B en F niet scherp  omdat ze beide ingetekend waren in het verlengde van de afsplitsing Dat daar geen paal of boom stond was niet onze schuld en daarom even twijfelen welke de valse was.

Tweede etappe tweede dag

Loopetappe waar we als team van hebben genoten vooral het weer was geweldig. Geen last van verkrampte spieren maar continu verkoeling. Heerlijk!! Ook het opsporen van de punten ging goed . Mooie kompaskoersen en interessante locaties. Ook het ontvangst bij de wissel op de heuvel was erg emotioneel, bijna de gehele organisatie viel in tranen toen wij bovenkwamen, erg ontroerend!!  Eigenlijk geen woorden voor dus laten we het hierbij.

Derde en laatste etappe tweede dag

Na het moment van ontroering toch weer op de wedstri  uh race concentreren en dat bleek moeilijk . Na het intekenen het roadbook vergeten en daar te laat achtergekomen. Nu maar hopen dat alles goed ingetekend is. Hier mochten we niet over klagen wel over het scherp neerhangen van de CP’s er zaten volgens ons nogal eens afwijkingen in van 30 meter . Natuurlijk konden we niet narekenen en dus gaven we maar de schuld aan de uitzetter. Na de grafkelder met spoed naar Ommen. Waarschijnlijk via een speciale route waar het geregend had, er stonden nogal wat plassen op de weg . Zeker van de vorige dag . J

Naschrift

Een tweede plaats is prachtig.  Toch hebben wij intern wel wat dingen gevonden die wij moeten verbeteren. Maar die gaan wij niet vertellen. Bedankt voor de mooie dagen en bij gezondheid tot volgend jaar.

Team Chickenpower.

PS Als we nog een keer in Ommen komen brengen we dhr. Pegge  wel een kopje soep of zo.

================================================

Ons debuut.  (Team Fuite)

We wisten niet goed wat we moesten verwachten, behalve dat we ons op het ergste moesten voorbereiden. Het appelgebak bij ontvangst was dan ook een geruststelling. We werden allemaal bij teamnaam welkom geheten. Wij met name omdat het ons debuut was, en dit is dan ook de laatste keer dat we er met het excuus vanaf komen:

“Ja maar het is voor ons de eerste keer dat we meedoen!”.

image002

 

 

 

 

 

 

Toen de klok vijf uur had geslagen, mochten we naar buiten om onze route te bepalen. We werden op de staart getrapt door een deadline van 18:00. Als je niet weet waar je bent op de kaart, weet je ook niet wanneer de deadline gehaald zal worden. “Je bent hier toch naartoe gereden?” roept iemand. En zo steken wij van team “Fluitende boeren” de koppen bij elkaar om richting het noorden te lopen, en zo te weten te komen waar we zijn, en dan cp2, cp4 en cp6 te pakken.

Onze verzorger; Meindert, had vermoedelijk niet verwacht dat we deze eerst etappe zouden overleven want hij was erg blij dat we er waren. Nou ja, we waren de deadline wel een half uur overschreden. Op de fiets stonden de koppen van het team allemaal weer in de zelfde positie. Hier maakte Jilles handig gebruik van zijn fietsbenen en nam ons mee in zijn kielzog. Aangekomen bij een cp snapten we niet wat we met een code moesten op het cp, toen het kwartje viel, wilden we de koers volgen en het water oversteken naar cp14. Ik pakte hier een een draad vast met beide benen diep in het water. KLETS. Ik was even m’n verstand kwijt en vergeten dat we op weg waren naar cp14, dus toen zijn we maar naar de kano post gescheurd. We mochten gelukkig deze etappe nog vervolgen, en volgens de uitslag waren we wel de laatste. Hier gaan we verandering in aanbrengen, dachten we. Joost had er wel zin in, kon je aan hem zien. Maar Koop voer voorop. Ondertussen was ik op weg naar 15, waar achteraf ook een valse cp was. Gelukkig de goede genomen en snel naar de volgende via de brug, dat was cp16. Toen stond ik weer bij de Regge. Hier was net een groepje kanoërs. Het waren mijn teamleden niet dus zaten ze nu voor me of achter me? Ik besloot het water over te zwemmen om de weg te vervolgen naar 17. Toen hoorde ik iemand roepen; “Piet”. Daar in de verte waren mijn team genoten en ze zaten dus nog achter me. Hoe dichter ik bij de overkant kwam hoe dieper het werd en hoe harder het begon te stromen. Nadat ik cp17 had gepakt kwamen we toevallig weer bij elkaar. En kon er vaart gemaakt worden. Bij de watersplitsing twijfelden we, maar Ommen lag inderdaad rechts. Het was nu nog maar een klein eindje. Na de kano’s te hebben ingeleverd nog 1700mtr, maar 1700 meter hoever is dat? Meindert had de kilometerteller van de auto op nul gezet. Zo, onze eerste deadline gehaald!

Dan is er tijd voor afleiding en dus ook één biertje. We hebben als team de dag besproken en met andere teams gepraat. Schot in de roos was een plaats hoger als ons geëindigd. Het zou leuk zijn als we daar morgen nog wat verandering in kunnen aanbrengen, dacht ik zo. Maar Schot in de roos en haar verzorgers; Chris en Maria hebben wel meer ervaring met deze race dus dat wordt nog een leuke uitdaging.

Bij het kampvuur werd gezongen en meer bier gedronken. Ondanks het goede vuur kwam hieraan ook een einde. Mijn team genoten waren ook al naar hun stulpje vertrokken om het lichaam voor te bereiden op nog een zware dag. In het vuur speelde zich de race van de volgende dag af; Wow, pre-mervo is om 13:00 al binnen, zouden zij gewonnen hebben? Nu werd het tijd om het vuur uit te maken, dit kan niet waar zijn.

Dag 2

Toen ik op bed ging zei ik tegen Koop; “Het is tijd om naar het station te gaan, en punten te scoren”. “Ja Piet. Ga jij maar op bed!”. Zei Koop. “Ik kom over een half uur wel weer, dan moeten we echt weg”. Zei ik.

In de tent was het de volgende ochtend een gezellig samenzijn van wakker wordende mensen.

Toen ik bij de auto kwam kreeg ik te horen, waarom ik na een half uur niet terug was gekomen, want Jilles, Joost & Koop hadden op me staan wachten. JaJa?! Dacht ik.

Toen we om 7:00 het ontbijt op hadden, konden we beginnen met racedag 2. Er werd een kaartje van het kampterrein op de tent geprojecteerd. Die moesten we overtekenen. Dit hadden we achteraf met een fotocamera moeten doen. Op het kaartje stonden 8 cp’s. We konden deze snel opzoeken, maar er waren 2 niet geplaatst, dus dan kun je lang zoeken. Leuk was dat we voordat we deze etappe konden afsluiten nog een paar survival hindernissen moesten doen, minder leuk was dat Koop bij het nemen van een swing-over een rib brak, bleek achteraf. Zonder dat wij de ernst van dit ongeval wisten, zijn we maar doorgegaan.

We kregen in de tent het roadbook voor de gehele dag. We hebben de eerste en tweede etappe ingetekend. De eerste etappe was; het fietsen naar het startpunt van de tweede etappe. We moesten in gaten houden dat we bij de rotonde overstaken over de provinciale weg. Er lag ook een cp aan de andere kant van de provinciale weg, maar hier konden we niet komen, want er was geen duiker, wel een te kleine wildtunnel. We hadden deze cp moeten pakken met de fiets, maar omdat onze controle kaart werd gecontroleerd op welke punten we al gehad hadden, weet ik niet of dat volgens de organisatie ook was toegestaan. Vanaf nu gingen we een lange etappe tegemoet, en moest Meindert lang op ons wachten. De cp’s hadden we ingetekend doormiddel van graden koersen en kruisbepalingen vanaf de schoorsteen en de brandtoren. We hadden een cp ingetekend vlakbij de brandtoren, maar konden hem niet vinden door een afwijking in de intekening. Het cp lag op 50 meter NAP, dit was best wel hoog boven het veld, en na een tijdje goed lezen kwamen we er dan ook achter dat dit wel boven in de brandtoren moest zijn. We gingen op weg naar de volgende cp’s. via een immens grote theaterkuil van 20 meter diep en een paar duizend zitplaatsen. We konden het cp vinden, maar hierna werd het lastig vanwege het interpreteren van afstanden, en ook de tijdsdruk zat ons op de hielen. De team-captain hield de groepssfeer op een hoog peil ondanks dat hij toch wel eens was pijn had in zijn borstkas. Jilles was onder de indruk van het vele lopen en wij van zijn loopvermogen. En Joost wist nog steeds iedere keer snel de cp’s op te sporen. Het was inmiddels 13:00 en op weg naar de wissel. Dit was tasten in het duister omdat we het coördinaten systeem niet kenden, en niet begrepen hoever het wisselpunt buiten de kaart zou liggen. Maar zo’n menigte mensen op een wisselpunt herken je wel van 300 meter, we hadden dus wat speling. We maakten toch nog een goede beslissing om rechtdoor te gaan waar een andere groep rechts ging, en vervolgden onze eigen koers. De post lag boven op een heuvel.

Nu was er een moment voor de teamleden om te eten en weer even met Meindert bij te praten en er moesten weer nieuwe punten worden ingetekend. Dit ging gelukkig goed; het bleef even droog en het intekenen wou ook wel. Meindert had verschillende snickers, liga’s, bananen en vochtvoorraden aan het frame van de fiets geplakt dus wij konden Ommen nu wel gaan bezetten. Toen ik de kaarten weer goed gerangschikt op het stuur had liggen konden we dan ook op volle kracht vooruit. Het was inmiddels weer begonnen met regenen, maar ik merkte dat de teamgenoten daar soms meer van genoten dan dat ze er last van hadden. Misschien dat ons niet deelnemende teamlid; Theo Mulder, ook tegen de rest had gezegd; “Enjoy live”. Terwijl ik dit dacht, merkte ik ook op dat we meteen een stuk moesten afsnijden. Hupsakee tussen de bomen door, naar een doorweekt zandpad, om op een fietspaadje te komen. Hier was Koop toch niet zo van gecharmeerd want zijn borstkas kwam ditmaal in aanraking met het stuur, doordat een tak er letterlijk “een stokje voor stak”. Toch konden we onze koers weer voortzetten naar cp’s waarvan men niet zou verwachten dat ze er zaten. Zoals fietsen langs sloten naar afgelegen bosjes. Jilles en Joost geloofden bijna niet dat de cp’s hier zouden zitten, maar hielden toch het vertrouwen om gewoon door te zoeken. En dat was maar goed ook.

Nu konden we kiezen om een groot ommetje te maken of rechtstreeks naar de finish te fietsen met een grove tijdswinst. We kozen voor nog een ommetje, maar werden opgehouden door een provinciale weg, hier was namelijk geen rotonde of doorgang waar we over mochten steken. Een ander team fietste wel over de provinciale weg, wat ook gezien werd door de organisatie. Wij zagen de uitdaging wel zitten om sportief met het reglement om te gaan en via een spoorviaduct onder de weg door te fietsen. Het koste ons alleen 10 minuten en het andere team heeft achteraf geen straftijd gekregen. Desondanks een mooie actie. Nu konden we op weg naar de finish (waar we vanochtend vertrokken waren) nog mooi 3 cp’s pakken waarvan we de laatste hebben laten liggen want, we wilden vandaag de deadline weer op tijd halen. Na een mooi onthaal bij de finish door Meindert hadden we nog wat tijd nodig om cp’s op de controle kaart te zetten. Deze waren er afgeveegd en de cp’s die we daarom maar op papier hadden gezet, waren tot overmaat van ramp uitgevlekt. Ondanks dit hebben we alle getallen goed weten te ontcijferen en uit het brein van mijn teamgenoten weten te halen, ik was namelijk alles alweer vergeten.

Nu hadden we eindelijk een rust moment verdiend waarvan we met z’n vijven hebben genoten. We bespraken de gebeurtenissen met Meindert onder het genot van een biertje en konden elkaar voldaan in de ogen kijken.

Even schone kleding aan en toen was er een heerlijke warme maaltijd voor iedereen klaar gemaakt. Na zo’n barre tocht is het fijn om even rustig na te genieten van het eten. En van het eindigen op een 11e plaats, daarvan hebben we ook genoten.

Nu gingen de wegen uit elkaar; Jilles en Koop naar Genemuiden, Joost naar Fryslân en Meindert en ik naar Harreveld om de laatste run van het seizoen te lopen.

Organisatie, medewerkers en medestrijders, bedankt voor de medewerking aan deze ABC-run.

Survival groeten, Team2. Fluitende Boeren

Piet Mulder

===================================================

Tebodin CCE

Op  22 en 23 juni jongstleden kreeg Tebodin CCE de kans om zich te bewijzen als bedrijf dat zich niet alleen achter computers en tekeningen verschuilt, maar ook sportief en avontuurlijk is ingesteld.

tebodin1

De aanleiding hiervoor was de “Adventure Brain Cooperation-run 2007”; een survival / adventure run georganiseerd door Leo Slütter van For Farmers in Lochem. Aan het jaarlijks terugkerend evenement deden voor Tebodin CCE dit jaar mee: Bastiaan Flierman, Stan Raben, Martin Rattink en Wouter Scharenborg met als verzorgers Erik Kuiper en Henny Zeeuw-Rood.

Na een warm onthaal met traditioneel appelgebak en koffie kon het Tebodin CCE team met als naam “Runners For Farmers” zich opmaken voor een veel belovend evenement. Regen, hagel en wind trotserend kon er op vrijdag 22 juni vanaf 17.00 uur in Ommen gestart worden met als doel om binnen gezette tijden zoveel mogelijk Check Points (CP’s) te vergaren op basis van navigatie-instructies en topografische kaarten.

Tijdens het eerste gedeelte (een voettocht van circa 10 km) had het “Runners For Farmers” team te kampen met opstartproblemen. De deadline werd met 29 minuten overschreden hetgeen leidde tot een straftijd van 58 minuten. Met het doortikken van de klok in gedachten koos “Runners For Farmers” er in het tweede gedeelte voor om met de ATB’s direkt naar het volgende eindpunt te rijden. Tijdens het derde en tevens laatste gedeelte van die dag moest het team zich opsplitsen. Stan, Bastiaan en Martin kregen een kajak voor een tocht van 2,5 uur. Wouter mocht zich bewijzen als ervaren avonturier en CP zoeker om te voet de afstand af te leggen.

Eenmaal aangekomen op de eindbestemming van die dag, omstreeks 21:30 uur, kon het team zich verheugen op een warme douche, hete soep en koude flesjes Grolsch.

Zaterdag 23 juni ging de wekker om 6:00 af. Na een ontbijt werden de instructies van die dag uitgedeeld en kon het team vanaf 7:00 uur starten met het overtekenen van een geprojecteerde landkaart en het vervolgens nemen van enkele touw hindernissen. Hierna werd het tweede gedeelte ingezet; het berekenen en uitzetten van nieuwe CP’s en deze (wederom te voet ca. 10 kilometer) opzoeken in de mooie omgeving van Ommen. Helaas kon hier vanwege de dreigende deadline en het slechte weer weinig van genoten worden.

’s Middags, omstreeks 13:00 uur, konden verzorgers Erik en Henny hun best doen om de runners op te peppen. Met de laatste instructies werd er aan een ATB tocht van circa 50 kilometer begonnen. Ondanks kleine fietsproblemen slaagde het team erin om voor de deadline van die avond zich om 17:45 bij de finish te melden.

De dag werd afgesloten met een heerlijk buffet en natuurlijk de prijsuitreiking. Van de in totaal 18 deelnemende teams nam Tebodin CCE de eer van een 6e plek mee terug naar Deventer.

image002
Navigeren en CP’s uitzetten; missen we niet een kaart???  (Je zou kunnen vragen: Weer een kaart?. Maar op dat moment niet meer. (red))

 

 

 

 

 

 

 

image004

 

 

 

 

 

 

 

Dit is bijna niet meer leuk… nog 50 km op de ATB.

image006

 

 

 

 

 

 

 

Gelukkig weten de verzorgers de runners te verwennen.

image008

 

 

 

 

 

 

 

Moeten we nou linksom of rechtsom???  (Zonder  hulp te aanvaarden van derden….. )

===========================================

Verslag en feiten door de organisatie.abc-run 2007  (vrijdag 22 en zaterdag 23 juni 2007)

Aan de deelnemende teams,“Zorg dat je op vrijdag 22 juni 2007 om 15:00 uur aanwezig bent op de  hierna volgende startlocatie: De startlocatie op 61,8°  en 79.581 meter vanaf de klepel van de “Onze Lieve Vrouwenkerk” te Amersfoort.

Startinfo

Menigeen is aan het rekenen geslagen. Allereerst veelal globaal om te weten in welke regio het plaatsvindt. Enkele minder ervaren teams hadden meer moeite. ´n Enkeling eiste zelfs concrete startinformatie. Daar konden we natuurlijk niet op ingaan.

Anderzijds omdat:

Als je al met de start met een onvolledig startveld staat te kijken, of enkele teams later binnen krijgt is besloten de info wat aan te vullen. Hiertoe werd bovenstaand kaartje van ´t net geplukt en aanvullend op de site gezet. Prompt was iedereen er.

 

 

 

 

 

 

 

De omstandigheden

Op het eerste gezicht lijkt ´t ´n beetje ´n verregend weekend. Niets is minder waar. Misschien wel mede dankzij het weer was iedereen bijzonder opgewekt en positief. Het was ook ‘n perfect weer om te sporten.

Wellicht zijn de katoenen shirts toch niet zo geschikt voor dit soort races. Het katoen blijft nat. Als we weer ´ns wat ondernemen zullen we het met de kleding anders voorstellen.

Ondanks het water bleef het vuur op peil in de bak. Pas toen het droog werd kwam de hopman uit z´n hut en wees ons op ons onbehoorlijk gedrag met de bak op het gras.

Voor de nacht was een grote tent voorzien. Daar kun je als het moet wel met 100 man in. De tent was er ook alleen voor noodgevallen. Dus als het hard zou gaan regenen. Bedoeling was ´n overnachting in de open lucht verspreid over dit veld. Wat zou dat leuk geweest zijn.

1e etappe.

Vanaf de start in Nieuwe Brug lopend via enkele CP´s naar de Lemelerberg alwaar de ATB´s in ontvangst kon worden genomen. . Vervolgens wederom via enkele CP´s langs de mooie Regge naar Hankate en weer naar het Noorden tot de eerste brug. Daar fietsen inleveren en 3 kayaks terug. Dus feitelijke bedoeling was 3 man kayakken en 1 man lopend de verdere CP´s. Sommigen gingen 2 aan 2 met ´n kayak op sleeptouw.

Onderweg brak een noodweer los. Schuilen was noodzakelijk voor het onweer. Half elf ´s avonds was iedereen weer terug. Agri-Oost per kayak terug van Dalfsen. 2 uur tegen de stroom op. Dus straftijd en dus achterstand.

Als snel bleek CP1 niet op de uitgereikte kaarten afgebeeld. Conclusie moet dan snel zijn: Onvoldoende info dus snel naar CP2. Met enig aandringen deden de meesten dat ook. Later op de brug over de Regge bleek dus waarom. Het eerste kaartje bleek niet bij de gegevens set te zitten. Snelle analyse leerde dat dit zeer waarschijnlijk ook niet strikt nodig was mits CP´s 18-19-20 werden geschrapt.

Mede als gevolg hiervan kwamen 2 teams in Dalfsen terrecht + ´t lopende lid van een ander team. De rest kwam goed in Ommen aan.

Bedoeling was tevens ´n snelle etappe ´s avonds waarbij vrijwel, op 2 na, alle punten waren ingetekend. ´t Enige geo coordinaat om toch iets afstand tussen de teams te krijgen. Van 13 naar 14 kompaskoers in het veld. 14 is nooit gevonden???

 

 

 

 

 

 

 

 

´t Bleef nog lang onrustig in Ommen.

 

 

 

 

Start op de2e dag .

´s Ochtends de beamer opgestart en de kaart van het immense scouting terrein ervoor gezet. Bedoeling was, gezien het vele commentaar op de door mij altijd verstrekte kaarten, dat men nu zelf maar eens een moest tekenen compleet met de H1-H5 posities en 8 CP´s .  Er waren 5 touw-hindernissen gebouwd welke zeker voor ongetrainden pittig waren. De echte survival atleten hadden er geen kind aan. Deze hindernissen waren eenvoudig te vinden rond het veld.

De 8 CP´s iets lastiger.

`t Team van de Schothorst maakte er een perfecte kaart van.

 

 

 

 

 

 

 

Henk was ook al even niet meer bij de Voshaar geweest en dan moet je ff aan de bak. Herman heeft niets weg te zetten en glijdt langs de boom de oude vos.

5 hindernissen, ´n paar swingovers, ´n net, ´n touwklim en een traverse. Eigenlijk heeft ‘t niets om ‘t lijf. Maar voor ‘n ongeoefende heb je er de hele dag last van.

 

 

 

 

 

 

 

 

Pre Mervo is toch echt ook een hele tijd weg geweest doch heeft geen CP gevonden. Enkelen zagen de valse voor echt aan. Verder een paar vreemde missers. CP  is weg. De valse aldaar hing er niet.

Plan B was: Bij terugkomst binnen 3 min het terrein verlaten incl. verzorging. Dat zou dus rond 8 uur ´s ochtends ergens in de Ommer bossen intekenen worden. Gezien de regen hebben we dat geschrapt en waren er teams tot 11 uur in de tent aan het tekenen. Later bleek dat veelal tot en met de loopetappe was ingetekend. Ook bleek dat het 3e deel die dag de ATB etappe veel meer tekenfouten waren gemaakt. Vermoeidheid!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als beesten kwamen zij terug. Die hebben nog wel even gewassen.

Toch blijft het verbazen; zo fanatiek, zo gedreven, zo geconcentreerd en gefocused en toch ………geen kwaad woord tot elkaar. Natuurlijk zien zij fouten van zichzelf en de organisatie. Onderweg zie je die van jezelf niet en wijt je het gros aan de organisatie maar toch blijft die positieve benadering.

Mannen naar m´n hart!

Medisch team
Medisch team