Categoriearchief: ABC-runs

Verslag 2008 door : De Organisatie

Fast Forward uit Zwiep won de ABC-run 2008.

Op zaterdag 14 juni 2008 werd 19e ABC-run gewonnen door Fast-Forward uit Zwiep bestaande Herman Postel, Cor Braakman, Jordy Nieuwenhuis & navigator R.Buil.

De start lokatie
De start lokatie

Start.

Na de briefing om 06.30 uur, waarin de laatste puntjes op de i werden gezet, maakten de teams zich gereed voor de start. Hoe de eerste opdracht luidt is dan nog niet bekend. Wel dat ‘t lopend wordt afgelegd, doch niet hoe lang het duurt. Alleen de start plekken dienen om 6:55 uur te zijn ingenomen achter ‘t starthek.

Daar wordt bekend gemaakt dat we met A-B-C CP’s gaan werken. Respektievelijk 50-40- en 30 min straftijd bij missen van zo’n CP. Op de startplek liggen 3 boomstammetjes van 20 kg. Soms wat lichter of iets zwaarder, net hoe je het treft. Met 4 teamleden ligt het eerste dilemma voor. Er moet achter een voorrijder worden (hard) gelopen, ‘n parkoers van onbekende lengte.

  • 07:00 Start op het radiosignaal achter het starthek van de crossbaan in Lochem.

De teams nemen 3 boomstammen van Survival gewicht (20kg) ca 2 km mee al hardlopend over het crossparcours en werpen deze af bij wat later blijkt de laatste CP te zijn.

 

 

 

De voorrijder staat klaar, uitdagend,  daar wordt je al niet vrolijk van. Waarom moet hij, juist hij dat doen?

Direct na de start, in volle sprint, stuift ‘t gehele startveld naar de eerste bocht. De organisatie denkt al, als het zo hard blijft gaan zitten we met de middag aan het bier.

 

 

 

De eerste bocht wordt redelijk aangesneden. Geen valpartijen. Het gaat straight op de eerste berg af. Daar ligt ook de eerste mogelijkheid voor een vergrijp, dus de organisatie rent mee. Naar later blijkt zijn er toch nog al wat teams die de verleiding van het afsnijden niet kunnen weerstaan. Enkele tijdstraffen zijn wel uitgedeeld.

 

 

 

 

 

 

Gerealiseerde tijden over het pacours liggen tussen 16 tot 23 min. De geregistreerde tijden worden met 10 vermenigvuldigd. Die extra tijd, van deze factor 10, zit dus in de bovengenoemde tijden in de uitslag. Het verschil wordt dus 10 keer uitvergroot. StayOkay had hier al een voorsprong van 24 min. op de latere winnaar!

Om direct bij de start zo te moeten knallen moet je eerst eigenlijk een goede warming up doen. Geen wonder dat zo snel de verzuring toeslaat. De eersten melden hier al: ” We moeten de hele dag nog!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste bult.  Het analyseren van onderstaande foto is een interessante hobby. Enkele waarnemingen:

  1. Team 12 ligt behoorlijk voor in het veld.
  2. Iemand slaat zomaar rechtsaf een shortcut!!!
  3. Iemand met een rode bies op de broek gaat beslist hetzelfde doen. Prijsvraag: Welk team gaat hier naar rechts?  en welke volgt als eerste?
  4. ‘n Chickenpower kijkt naar rechts en denkt: Daar doe ik niet aan mee.
  5. In de diepte doet GMM ‘n stapje rustiger aan. Kijken ondertussen goed naar wat daar boven gebeurt! Onmiddellijk wordt de route aangepast door de regent van het team, of is bij iedereen, 3 min na de start, het lichaam al sterker dan de geest?

 

 

 

 

Bij zwembad Lochem einde crossloop. Ontvangst van 4 ATB’s en vertrek voor een ATB route van ca 50 km met ca 50 CP’s. Na CP 3 is er een timestamp en start een tijdrit naar de volgende timestamp over een afstand van exact 6 km. Gemeten tijden van 14 tot 21 min. De geregistreerde tijden worden met 10 vermenigvuldigd. Die extra tijd, van deze factor 10,  zit dus in de bovengenoemde tijden in de uitslag. StayOkay vergroot hier de voorsprong nog eens met 17 min. De seconden worden op de achtergrond meegerekend.

 

 

 

 

 

 

 

 

In zo’n team heb je absoluut iemand met management vaardigheden nodig.

 

 

 

 

 

 

Toptalent moet je niet verspillen met ‘t zware werk

Ondanks dat wonnen zij toch.

De Belgen waren de snelste lopers met boomstam in 15 min. Wellicht allemaal survival atleten.

De tijdrit. 

Scherp gefocused komen de Belgen al stayerend langs het Twenthe kanaal  en zetten een messcherpe tijd neer.

Gilde Main met het fietsen wel scherp. De snelste tijd van 2:18 kort daarop gevolgd door de Belgen.

Nu nog over dat hek en einde tijdrit. De totaaltijd loopt natuurlijk gewoon door. Na afloop gehoord dat deze 2 tijdparkoersen goed zijn bevallen. Dat werd absoluut als een topper beschouwd.  Doen we dus weer. Volgende keer echter wel na een fatsoenlijke warming up.

 

 

 

 

 

 

 

Ultieme samenwerking werd er gezocht. Om snel door de zandvang met de opgeworpen hindernissen te komen was ondersteuning van elkaar noodzakelijk.
Elkaar helpen, trek je maat uit de shit.
Grijp je vast aan elke wortel.

De CP’s werden overal gezocht. Ook ver beneden peil.  Niet dat ze daar werden gevonden alhoewel er een te water is gelaten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘t Meesterbrein sparen.

Met de turbo door het water ….

 

 

 

 

De mooiste shirts van allemaal.

 

 

 

 

Het enige team dat de navigator spaarde, in plaats van recupereren denkt hij aan geheel iets anders.

 

 

 

 

 

 

 

De beste man wordt gespaard. Hij bedenkt de volgende zet.

 

 

 

 

 

 

Vanuit de status van een ordinaire zandvang heeft dit gebied in een 10-tal jaren een metamorfose ondergaan. Een prachtig ruig natuurgebied met manshoge grassen, onkruiden, distels, brandnetels en opschietend riet. Mooi om enkele kompas koersjes doorheen te laten lopen.  Dat was dan ook best lastig.

 

 

 

 

 

 

 

Er werd geschoten en geschoten en uiteindelijk best wel weinig punten gevonden.

 

 

 

 

 

 

Even dacht ik een witte vlag smekend om genade en overgave. Dat kon ik me maar moeilijk voorstellen van die jongens uit Terschuur. Maar je weet het nooit. Later bleek het de voorste post van de kompasloop.

 

 

 

 

 

Lostboys…..

 

 

 

 

 

 

Pure opoffering om redding te brengen voor de laatste man.

Psja als je alles uit je armen moet halen…..

Deze hindernis was toch lastiger dan ingeschat.

Chickenpower komt boven zonder ‘t touw te gebruiken. Als je het niet zelf hebt opgehangen is het ook niet te vertrouwen.

Team ART komt uit de diepte omhoog. De leem is glad en de wanden steil.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook de organisatie kwam nog even een kijkje nemen op dit drukke overtredingspunt. Er wordt nog even oogkontakt gezocht met het arendsjong boven in het nest.

 

Waarom ter plekke van de CP’s niet gekozen wordt voor een snelle doorsteek valt niet te vatten. Scheelt zeker 2 x 15 minuten.

Het heeft toch ook wel wat, gezamenlijk dat nare stammetje over de finish brengen. Weer een project met veel onbekende fases afgesloten.

11

 

Team ART ook redelijk gelukkig dat zij binnen zijn. Geen liefhebbers van rekenwerk, dat is bekend. Er kan echter ook meer gerekend worden dan nodig is. In het roadbook zat een pagina met alle geografische coördinaten van het laatste deel. Die kun je allemaal gaan intekenen, het heeft echter weinig zin in blanco gebieden.  Deze pagina was toegevoegd om. indien er over ‘n punt onzekerheid was nog iets te kunnen corrigeren. Anderzijds ook om ‘n team dat het onzinnige tijdsbeslag niet doorziet te verleiden tot ‘t besteden van onzinnig tijdverlies.  Brainwork & Strategy!!

Die blanco gebieden zijn leuk, (of worden door de organisatie leuk geacht) omdat daar het pure kompaswerk te berde kan worden gebracht.

 

 

 

 

 

 

Fysiek was deze run voor de Belgen peanuts. ‘t Zijn stuk voor stuk toppers in het Survivalcircuit van de SBN. Elk jaar in Adegem en Brugge trekken zij de kar bij de organisatie van de run.

 

 

 

 

 

Kim en Eline kweten zich goed van hun taak. Met name ‘t onderstel heeft het zwaar te verduren. Prioriteit heeft natuurlijk steeds ‘t op orde brengen van de vochthuishouding. Ook bij dit enthousiaste Nuon teamlid heeft dit de aandacht.

 

 

 

 

 

 

Het is een goed gebruik om na afloop, na ‘t diner en ‘t lessen van de ergste dorst, te verzamelen op een markante plek en de prijzen uit te reiken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De winnende captains. Herman wilde voor de laatste keer???? nog eens gaan voor de hoofdprijs. Dat is gelukt.

 

 

 

 

 

 

Hier herken ik ook wel iets in. Als je dan na 12 uur strijd je collega voor bent gebleven is dat ‘n grote genoegdoening en kun je weer een jaar vooruit. Ook op maandagochtend  met ‘n groot hart weer naar kantoor.

 

 

 

 

 

 

 

 

‘t 12 uurtje is elke keer weer gezellig. De atleten op route, fietsend ergens op de Gorsselse hei, ff een eitje tikken.

Frits daar en tegen is alweer druk met de pasta hap. In onze multi funktionele keuken produceert Frits dit jaar voor het eerste met Riny en Joke en zonder de meesterkok Frank een heerlijke pasta maaltijd. Naar verluid hadden nogal wat teams”t varken aan het spit verwacht. Niet geheel duidelijk is waar die verwachting op is gebaseerd. Vorig jaar in Ommen hebben wé ook geen varken gehad. Het is waarschijnlijk ook meer het visuele aspekt dat men zo’n varken wil. En daarvoor is het een heel dure aangelegenheid.

Frits heeft boerenkool opstaan.
U moet de groenten van Frits hebben!

 

Onze inspannings fysioloog  schrijft voor dat direct na het beëindigen van de inspanning activiteit begonnen moet worden aan de herstelfase. Dit zo mogelijk nog voor wassen en douchen. Derhalve moeten eerst calcium, natrium, vitaminen en vocht huishouding worden hersteld.  Bij binnenkomst  schrijft onze de diëtiste dan ook een pittig soepje voor.  Uit eigener beweging nuttigen velen  ook een drankje van een lokale brouwerij.

Riny & Joke hebben de soep klaar.
Riny & Joke hebben de soep klaar.

 

 

't Was best wel een zware dag!
‘t Was best wel een zware dag!    Als een volleerde Achterhoekse, doet zij ook hier mee. Onderweg was zij de aanjager van het team. Nu, na de run, onafscheidelijk van ‘t Grolsche pulleke.

 

 

 

Team GMM was al knap vroeg binnen. Gedesillusioneerd? Moe, de weg kwiet, we weten het niet. Er was nog ruim tijd voor de deadline. Misschien ook was het een meesterzet. De snelste tijd neerzetten. Zij eindigden exact in de middenmoot en zaten als eerste aan het bier
Ietwat pips zitten de Countus mannen er hier bij. Met een verdienstelijke 8ste plek en behouden terugkeer in de bewoonde wereld mag je dat best wat uitbundiger vieren.
Direct na afloop, zoals gewend direkt de analyse van de uitslag. Waar heeft men de punten laten liggen. Zij weten waarschijnlijk meer.  3 aug a.s. volgt hun evaluatie.

Er was nog een stammetje blijven liggen….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eind goed al goed.  psja een schrammetje hou je toch.

Middels deze geste zijn alle medewerkers bedankt!!

Teken

Tekenbeten

Inleiding

Teken zijn kleine, spinachtige (2*4 poten), bloedzuigende insecten, ongeveer ter grootte van een sesamzaadje, die veel voorkomen in bosrijke gebieden. Gewoonlijk voeden teken zich met dierenbloed, maar ze kunnen zich ook aan mensen vastzuigen. Teken zoeken altijd warme, vochtige en donkere en veelal zachte huidplekjes op. Daar steken ze hun zuigsnuit in de huid en beginnen het bloed van de gastheer op te zuigen. Meestal vallen teken vanzelf van het lichaam af zodra ze zich hebben volgezogen. Soms zijn teken drager van een bacterie of een virus en kunnen daarom ziekten overbrengen.

Ziekten

Een tekenbeet doet op zich geen pijn. Meestal beperkt de reactie zich tot een klein rood vlekje op de huid of blijft onopgemerkt.
In delen van Noord-Amerika komen teken voor die tijdelijk verlamming veroorzaken.

In sommige gevallen kunnen teken ziekten overbrengen. Tot de ziekteverwekkers die teken kunnen overbrengen, behoren:

  • De Borrelia bacterie, veroorzaker van de ziekte van Lyme en febris recurrens,
  • Virussen die tekenencephalitis (een ontsteking van de hersenen en hersenvliezen) zoals FSME kunnen veroorzaken
  • De Rickettsia bacterie, veroorzaker van Q-koorts, fièvre boutonneuse en Rocky Mountain spotted fever.

In Nederland komt alleen de ziekte van Lyme voor. Tekenencephalitis, zoals FSME komt in het oosten van Europa voor, in Zuid-Europa zijn sommige teken besmet met de Rickettsia bacterie. Ook in de rest van de wereld komen teken voor die besmettelijke ziekten kunnen overdragen.

Symptomen

Zoals gezegd vallen teken meestal van het lichaam af nadat ze zich hebben volgezogen en veroorzaken ze geen ernstige schade. Niet iedere teek is immers overbrenger van een ziekte. In sommige gevallen brengen ze echter ziekteverwekkende organismen op mensen over. De symptomen van zulke ziekten zijn meestal vaag en algemeen: koorts, hoofdpijn, spier- en gewrichtspijn, vermoeidheid, en huiduitslag.
Bij de ziekte van Lyme verschijnt er, enkele dagen tot maximaal 3 maanden na de beet, een rode vlek dicht bij de plaats waar de teek heeft gebeten (erythema migrans). Deze vlek wordt geleidelijk groter, terwijl zich in het midden een bleke plek ontwikkelt. In een latere fase komen meerdere soorten klachten voor, die zich manifesteren in de huid, de gewrichten of in de zenuwen. Neurologische symptomen die kunnen optreden, zijn bijvoorbeeld verlammingsverschijnselen.

Behandeling

Als een teek na de beet vanzelf afvalt, of binnen 24 uur volledig kan worden verwijderd, dan is het risico dat iemand ziek wordt zo klein dat er geen behandeling nodig is.
Wanneer symptomen optreden zoals boven omschreven, dan is medisch advies gewenst en kan toediening van antibiotica nodig zijn om complicaties te voorkomen.

Inenting

In sommige landen is een vaccin tegen de ziekte van Lyme beschikbaar. Vooral voor mensen die veel buiten zijn in gebieden waar veel teken voorkomen, kan dit nuttig zijn. De werkzaamheid van het vaccin is in Europa discutabel, in Nederland is nog geen vaccin beschikbaar.
Het vaccin biedt echter geen volledige bescherming en tegen andere door teken veroorzaakte ziekten bestaan geen vaccins. Er moeten dan ook andere maatregelen worden genomen om zich tegen ziekten als gevolg van tekenbeten te beschermen.

Voorzorgsmaatregelen

Teken komen ook in Nederland voor. Het lijkt erop dat het aantal teken in Nederland de laatste jaren toeneemt. Het percentage dat is besmet met de bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt, wisselt per streek en per seizoen. Verschillende onderzoeken laten een besmettingsgraad tussen de 10 en 25% zien. De meest risicovolle periode loopt van maart tot november.
Er is een aantal eenvoudige manieren om tekenbeten te voorkomen tijdens wandelingen in het bos of door hoog gras. Loop zo mogelijk altijd op gebaande paden, vermijd hoog gras of laag struikgewas, stop uw hemd of T-shirt in uw broek en uw broekspijpen in uw sokken of laarzen. Zet kinderen een pet op. Smeer alle onbedekte lichaamsdelen in met een insectenwerende crème die het middel DEET bevat. Controleer uw kleren, huidplooien en hoofdhuid dagelijks op teken als u in een gebied bent geweest waar veel teken voorkomen.
Als u op reis gaat en veel in open natuur of bos wandelt, gelden de zelfde voorzorgsmaatregelen, ook al gaat het daarbij om teken die andere ziektekiemen bij zich kunnen hebben.

Teken verwijderen

Als u een teek op uw lichaam aantreft, verwijder die dan onmiddellijk, liefst binnen 24 uur. Controleer daarna het hele lichaam bij goed licht, want als u één teek hebt gevonden, is de kans groot dat er meer zijn.
Verwijder de hele teek. U kunt het beste een klein pincet gebruiken. Als het voorste deel van de teek – met de zuigsnuit – in de huid achterblijft, is dat niet erg. Het resterende stuk zweert er vanzelf uit. Bij het verwijderen van de teek mag het lijfje niet worden samengeknepen, want daardoor kan de maaginhoud in het wondje terechtkomen en dan is het risico op infectie wat groter.

  • Pak de kop van de teek dicht bij de huid vast en draai rond tot de teek los komt.
  • Maak het gebied rond de beet schoon met water en zeep en desinfecteer de wond met jodiumtinctuur, alcohol of een ontsmettende zalf.
  • Was uw handen grondig met water en zeep.

Een teek kan niet worden verwijderd door er vaseline, wasbenzine of iets anders op te doen. Dit werkt niet en vergroot alleen de kans op infectie. U moet ook niet proberen een teek weg te branden, bijvoorbeeld met een lucifer of een sigaret. Als u zich daar per ongeluk zelf bij brandt, neemt het risico op infectie namelijk toe.

Noteer de datum waarop u bent gebeten in uw agenda

Medische hulp

In de meeste gevallen kunt u teken zelf verwijderen (zie hierboven). Lukt dit niet, dan kunt u dit ook door de huisarts laten doen.

Ga in ieder geval naar de dokter wanneer u, in de weken of maanden na een tekenbeet:

  • een rode vlek op de huid krijgt, die steeds groter wordt;
  • een grieperig gevoel krijgt, met koorts en spierpijn;
  • dubbel gaat zien of een scheef gezicht krijgt;
  • pijn, krachtsverlies of tintelingen in armen of benen krijgt;
  • gewrichtsklachten krijgt.

Meer informatie

Informatie van het Nederlands Huisartsen Genootschap over tekenbeten
http://nhg.artsennet.nl/patbrieven/s4a.htm

Informatie van het Nederlands Huisartsen Genootschap over de ziekte van Lyme
http://nhg.artsennet.nl/patbrieven/s4b.htm

Website van het RIVM, waarop een protocol over de ziekte van Lyme
http://www.rivm.nl/cib/infectieziekten/lymeborreliose/lyme-borreliose.jsp

 

Tips & Tricks

ABC – run´s aandachtsgebieden

Wat is een ABC-run?

  • Survivalrun
  • Adventure Race
  • Orienteering race
  • Adventure IQ Race

Survival run

  • De route is met linten uitgezet welke verplicht gevolgd moet worden. Dus geen zoeken.
  • De route gaat bij voorkeur door ongerepte natuur, akkers, bossen etc gebruik makend van natuurlijke hindernissen.
  • Daarnaast zijn er een groot aantal touw hindernissen gebouwd welke correct genomen moeten worden.
  • een rood armbandje geeft bij de finish aan dat de controleposten de verrichtingen op de hindernissen hebben goedgekeurd.
  • Verschillende klasses. Hele run winnaar rond de 2.15 uur. 22km parkoers ca 60/70 hindernissen. Er is ook een halve run en soms kwart run .
  • Onderdelen (hard)lopen en hindernissen klimmen. Soms een stukje kayakken.

Adventure Race

  • Moeten meestal zelf de punten op kaart intekenen welke zij in een lijstje met UMT of RD coördinaten krijgen aangereikt.
  • Kaarten zijn meestal 1:25.000 of 1:50.000 netjes op schaal.
  • Vaak originele kaarten.
  • De punten liggen veelal verder uit elkaar. Betere duur atleten langere afstanden soms ook per atb of iets anders.
  • Zijn gewend aan hogere snelheden en soms langere duur 12 tot 100 uur.
  • Beschikken vaak over een duimkompasje om snel de kaart te positioneren. 
  • Veelal geen andere kunstjes zoals Luchtfoto’s, kompaskoersen, blinde vlekken op kaart of buiten de kaart etc.
  • Onderdelen (hard) duurlopen, (ATB)fietsen, skeeleren, water oversteken,

Orienterings Race

  • Zijn de mierenneukers onder de kaartlezers oftewel zeer precieze lui.
  • Kaarten meestal 1:15.000 of nog nauwkeuriger.
  • Punten staan op de kaart, vaak met symbolen omtrent hoe de CP  “verstopt” is. (In kuil, onder boomstronk, op bultje, op een paal, tegen gebouw etc)
  • Houden niet van afwijkingen met de kaart (’n kazerne die er niet meer is kan niet)
  • Kortere afstanden, hoge snelheden bij de “toppers”. 
  • Houden niet van lange races. Deelnemers zijn meer 1000 tot hooguit 10.000 meter lopers.

Adventure IQ Race

  • Houden naast ‘t duursporten ook van slim gebruik maken van kennis en kunde op het gebied van topografische kaarten en navigatie in het algemeen.
  • Enig puzzelwerk.
  • Nauwkeurig en gestructureerd blijven werken ondanks vermoeidheid en soms frustratie. 

===================================================

Strategie 

Als je niet weet waar je bent of niet weet waar je naar toe wilt is er geen reden om te bewegen! 

“Slütter 20e Century”

Adventure race strategieën 
Doel Bepaal mede aan de hand van Sterkte /Zwakte analyse het doel van deelname aan de race.Wat zou het doel kunnen zijn:

  • ´n Dagje ontspannen met ´n team
  • Leerstage om bepaalde onderdelen beter te leren.
  • Een team prestatie neer te zetten.
  • Naast team prestatie ook plezier beleven.
  • Bovenin meedraaien om de prijzen.
  • Winnen
Teamvorming Begint veelal met een enthousiast iemand die dit wel eens wil doen. Dan is de eerste vraag gelijkgezinden te vinden waarmee je die slag wel in wilt gaan. Vaak selecteerd dit al enigzins uit en zoek je mensen met wie je het doel kunt bereiken. Dit kan een knikkerhard spel of een behoorlijke professionele bezigheid zijn met soms grote teleurstellingen en noodzaak om hard en rechtlijnig te beslissen. Veelal is een mede hoofddoel toch ook
sterkte / zwakte analyse Bepaal met elkaar wat de sterke en zwakke punten zijn van je team en stel deze vast. Wellicht valt er nog wat bij te spijkeren in de voorbereiding. Indien niet tracht dan rekening te houden met wat het team goed en niet goed kan. Als de loopconditie van de zwakste slecht is moet je niet in hoog tempo lopend nog een 4 km ver weg gelegen punt gaan zoeken.
Afhankelijk van het doel en  S/W analyse te voorbereiden op de race. Dat moet je wel erg serieus doen.
Reglement Zorg dat je het reglement, in ieder geval de regels waarmee het spel wordt gespeeld, goed kent. Als gegeven is dat, als het doel is om voor de eindzege te gaan is, je alle CP´s moet hebben dan volgt een andere strategie dan wanneer er per gemiste CP een straftijd gerekend wordt. Ook deadlines zijn van belang als er mee gerekend wordt. Veelal doen wedstrijdorganisatoren dit om de boel enigszins bij elkaar te houden.
Tactiek
  • Als je de code van het CP hebt, blijf dan daar niet staan of rondhangen om anderen op het spoor te zetten. Aan andere teams aangeven dat een CP er niet is is ook niet sportief.
  • Wijzigen van een CP is niet toegestaan en niet sportief. Dat is ook geen tactische move.
  • Schat drukke plekken b.v. bij een hindernis is en probeer er handig mee om te gaan of maak keuzes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

taakverdeling

Taakverdeling bij ´t Adventure racen

Voorbereiding Als eerste stap besluit je of je gaat deelnemen aan een team en voor de initiatiefnemer ook wat z´n doel is.

  1. Besluit of je deelneemt of niet aan een race.
  2. Bepalen van het doel.
    • Voor ´t plezier
    • Ter lering, ervaring op doen (wellicht ook bij een race met bijzondere elementen (in de bergen b.v.)
    • Competitie
    • om te winnen
  3. Afhankelijk van ´t gestelde doel stel je een team samen met de gewenste kennis, vaardigheden ervaring en mogelijk de fysieke en mentale mogelijkheden.  Kijk ook of je reservers kunt rekruteren (vaak ´t moeilijkste. Veelal wordt bij uitval op ´t laatst nog iemand gevonden die ´t fysiek aankan doch niet getraind is in de samenwerking.)
  4. Stel vast wat er ontbreekt en wat nader aangevuld of verbeterd moet worden. Kennis, vaardigheid of materialen (zie ook de checklists)
  5. Maak een planning en regel budget. Uiterste inschrijfdatum, vooraanmelding.
  6. Kom een taakverdeling overeen gericht op het doel.
  7. Train de samenwerking in oefen races.
Taakverdeling Veelal worden AR´s gelopen in koppels of met meer personen. Het is dan van belang om goede onderlinge afspraken te maken. Dit alleen al om het feit dat: ” twee meer weten en kunnen dan een!”.  B.v. met z´n vieren kan door een evenwichtige verdeling van taken en aandachts gebieden een goede werkverdeling worden bereikt zodat elk team lid voor z´n mogelijkheden volledig belast is. Hierdoor, en door de dingen te doen welke van het grootste belang zijn worden de beste resultaten bereikt. Alhoewel ´n race in de regel ´n spel is is het tocht de bedoeling om het beste resultaat te bereiken.Door van te voren de taken goed te verdelen en dit ook te oefenen ontstaan automatismen.

Organisaties doen er daarentegen alles aan om deze vaste patronen te ontregelen, overbelasting te organiseren, stress te veroorzaken door ´n route te bedenken in moeilijk onoverzichtelijk terrein, onverwachte situaties te creëren,

Zeker in Nederland is het terrein over het algemeen geen probleem. Elke  100 meter staat een bord dus verdwalen is niet meer mogelijk.

Captain Spreek van te voren af wie of er uiteindelijk ´n of de beslissing neemt indien er een sprake is van afwijkende ideeën of standpunten. Dus wie is de captain. Dat is van groot belang.Veelal zal de specialist op ´n bepaald gebied primair het standpunt bepalen. b.v als het gaat over de te volgen route dan zal de navigator, hij volgt en bepaald de hele dag al de route en heeft inzicht in ´t gebied en de kaart, in de regel de route aangeven. Meestal gaat dit zonder daarover van gedachten te wisselen. Maar soms hebben andere teamleden daarover andere inzichten. Iemand zegt b.v.: “we lopen rond”. Dan zal, tenzij de navigator zeker is, toch gecontroleerd gaan worden of dit zo is. Ook de navigator kan zich vergissen. Bij een te indringende discussie zal de captain de knoop door moeten hakken over wat te doen. Daarbij zal in dit geval de (evt herziene en gecontroleerde mening van de navigator) zwaar wegen.
Strateeg Degene met ´t beste strategisch inzicht, ja wie is dat  (de captain?), moet aan de hand van alle zaken welke ontvangen zijn zo snel mogelijk na de uitgifte overzicht zien te krijgen omtrent datgene dat staat te gebeuren die dag. Zodra dat overzicht er is vat dat dan samen en stel ieder teamlid op de hoogte.  Uberhaupt moet het team een vaste volgorde vaststellen van de te nemen stappen. b.v.

  • Uitpakken van de gegevens. (Wie)
  • Overzicht verwerven. Ordelijk neerleggen en opdrachten globaal doorlezen.
  • Samenvatten en evt. met elkaar bediscussiëren en eindconclusie trekken.
  • Deadlines vaststellen. Hoeveel tijd voor welke etappes.
  • Wat doen we wel en wat niet.
  • Werkvolgorde vaststellen. Wie doet wat.
Navigator Dat zal degene zijn met de  beste “papieren” voor het kaartlezen. Ruimtelijk inzicht, ervaring met kaartlezen, gemakkelijk kunnen overschakelen naar verschillende schalen waarin kaarten zijn afgedrukt, het beste fotografisch geheugen van de kaart, (dus lang kunnen onthouden van hetgeen hij ´t laatst op kaart heeft gezien, makkelijk de overeenkomst tussen kaart met de werkelijkheid herkennen etc. Allemaal eigenschappen die navigator als beste van het team beheerst. En met de beste moet je het doen. Navigeren is iets anders dan het intekenen.Na het tekenen bepalen in welke volgorde de punten worden afgehandeld.
Tekenaar Tekenaar is degene die de 3 coördinaten stelsels beheerst.  (Geografisch, UTM en RD) Over enige teken ervaring beschikt, maar bovenal ongelooflijk precies is. Tekenen doe je met een scherp potlood en met dunnen lijntjes. Hij moet ook  handig de 3 stelsels, indien alle lijnen op kaart staan, kunnen onderscheiden. Als het kan teken je eerst de RD-punten. Je komt erin en je bent gefocused op het RD stelsel met vaak de eigen kleur en aan de kaartrand de coördinaat km eenheden.Bij het tekenen nauwkeurig de hoeken uitzetten t.o.v. het kaartnoorden. Altijd controleren of de gegeven hoek een kaarthoek is of een magnetische hoek. Indien  een magnetische hoek dan moet de declinatie nog verrekend worden. Afhankelijk van de plek op aarde en de ouderdom van de kaart kan dit sterk variëren.

Ook als er omgeschaald moet worden nauwkeurig rekenen en uitzetten. Afstanden haaks overbrengen! Elke afwijking geeft gezoek in het veld voor de navigator. 1 pixel op kaart is 2,5 mtr. Kijk ook hoe de KC is opgegeven . Een RD coordinaat met 6 cijfers is op 1 meter significant. Met 5 cijfers op 10 mtr en 4 cijfers op 100 mtr. Dan wordt moeilijk zoeken!!! Maar bij een kaart van 1:250.000 van b.v. Noord Canada is dat wel de kaart welke verstrekt wordt.

Leg de kaart ook altijd op een vlakke ondergrond om te tekenen. Heb je die niet bij de hand, teken dan niet meer punten in dan nodig en doe de rest als je wel over een goede plek beschikt.

Probeer je afwijkende CP´s bij het intekenen te herinneren in het veld. Vaak kun je, als ´n CP niet gevonden kan worden, nog wat handelingen vanuit het intekenen tracken en tracen.

Spreek ook af wat de andere teamleden doen tijdens het tekenen. De ene tekenaar wil ook zelf rekenen, dus de rekenmachine bedienen, de ander laat dit aan een ander over. Spreek dit af!. Ook al reken je niet er kan wel iemand aan de hand van de opdrachten meekijken of de tekenaar “globaal” goed zit. B.v.

  • Tekent hij in het juiste coördinaten vak
  • Tekent hij ongeveer de goede schaal
  • Zet hij de richting ongeveer goed uit
  • Als je meerdere kaarten  hebt ontvangen en je hebt een 2e goede tekenaar kan hij parallel punten uittekenen.
Briefing
  • Zorg dat je een kopie van de briefing krijgt.
  • Noteer direct vervallen cp´s in het roadbook
  • Noteer ook relevante opmerking in het roadbook op de juiste plek.
CP´s
  • Stel iemand aan die de CP nummers noteert en invult.
  • Hou een 2e lijst bij voor verlies van de CP-kaart en eindcontrole. Ook als bij regen, ondanks de watervaste stift, de info is gewist.
  • Stel iemand aan die constant alert is op valse CP´s
  • Stel bij memorisatie vast wie wat onthoud en welke route loopt. Verdeel de punten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De ABC-run is een mix van een survivalrun, een oriënterings race, een adventure race en een IQ race!

 

2009 Slütterrun Zutphen

Hey guy’s (Vanuit Hinton BC, Canada) 28 nov. 2009

De gehele dag, zaterdag de 28e Nov,  was ik onrustig, wetende dat vanuit Zutphen, richting Brummen, Posbank, Veluwezoom, en weer terug naar Zutphen zwaar strijd werd geleverd tijdens de Slütterrun2009 rond Zutphen. M’n gedachten waren erbij maar ik kon het geen plek geven. Vanmiddag dus maar op de fiets gestapt en een soort ATB parcours, welke ik in gedachten had opgezet, rond gefietst. ’n Km of 6 rond ons terrein. Kan er nog wel enkele km bij verzinnen waardoor het totaal op ca 10 komt met in totaal een hoogte verschil van zo’n 200 mtr per ronde. Misschien iets om een ATB of MTB wedstrijdje van te maken. Vanmorgen nog met Hans van Klaveren over gesproken. Als een aantal fietsclubs in de omgeving er wat aan doen heb je zo een paar honderd man. 

De foto’s, op de picasa link  doorkijkende is m’n eerste gedachte dat ik m.b.t. het parcours de laatste jaren erg mild ben geworden. Niet dat ik dat zelf heb uitgevonden maar het werd al beweerd en vandaag bewezen. Mooie plaatjes maar wel wat uit het begin van de run en het keiharde eind van de wedstrijd. (Prijsuitreiking).  

Toen ik Johan en Henk niet aan tafel zag zitten met ’n biertje en ook niet de warme hap, zelfs niet bij achtereenvolgens plek 3, 2  en 1 ging ik me behoorlijk zorgen maken. Zouden dan toch de jaren hebben toegeslagen?

Nee dus…….gelukkig de laatste foto 151 een lachend stel met de koplampen nog op. 

Ik gelijk op de eigenschappen van de foto drukken om te zien hoe laat ie gemaakt is…….. Tot m’n geruststelling geeft ie aan dat het nog steeds de 28e was.

Maar wel een goede winnaar, volgens mijn conclusies dus: Menno Klunder met z’n maatje. ’t Is een heel goeie navigator. Grote wedstrijden hebben grote winnaars!!

Tot m’n verrassing Henry Polman met Mark Krus als derde. Henry is z’n creatieve kant aan het ontwikkelen en waar kun je dat beter doen dan tijdens zo’n run. Nou is hun positie ook weer niet zo verrassend. ’t Zijn (zeer) goede fietsers en veel duurvermogen. Maar navigeren blijft ’t belangrijkst.

Niet verrassend die gasten van de Veluwe, vergis me altijd wie wie is John & Jan (om te verrassen verwisselen zij telkenmale van maatje) , als tweede. Hadden ook zomaar eerste kunnen zijn. Dat zullen ze in januari wel worden.

Ben heel benieuwd naar de ervaringen van Johan en Henk. En natuurlijk ook van Herman als neutraal fotograaf en verslaggever. Dat moet wel een verhaal worden Herman!!!!

Ik denk dat Herman niet op de Posbank is geweest laat staan ’t rondje Loenermark en zo. 

Ik zal nog een (of dit) stukje op de website zetten.

Momenteel liggen jullie zoals het hoort allemaal te pitten, morgenvroeg natuurlijk fietsen en dan tegen 2 uur even de mail checken.

Nogmaals al m’n commentaren onder voorbehoud…………….

Schermafbeelding 2015-12-07 om 21.38.11

 

Schermafbeelding 2015-12-07 om 21.38.36

 

===============================

Verslag Slütterrun zaterdag 28 november 2009.

Door Menno Klunder

De reis naar het industrietterrein in Zutphen was zaterdagochtend de eerste hindernis. De N314 ter hoogte van de kruising met de N348 lag er wegens werkzaamheden uit. Gezien het vroege tijdstip van melden bij Berkel Milieu, 07.00 uur had ik hier natuurlijk geen rekening mee gehouden en mijn schema zo opgesteld dat ik zonder vertraging niet later als 07.00 uur aanwezig zou zijn,maar zeker ook niet eerder. Hier ging dus gelijk de eerste streep door de rekening. Na veel heen en weer gedraai en het niet volgen van de omleidingsroute, kwam ik gestresst om 07.20 uur aangelopen. Ik bleek gelukkig niet die enig die dit euvel ondervonden had, want de briefing werd nog even uitgesteld tot de laatsten er ook zouden zijn.

Opnieuw een stress factor. Ik had al mijn spullen nog in de auto en eigenlijk nog niet goed klaargelegd. De avond ervoor had ik een grote weekendtas gepakt en alle spullen die ik dacht misschien nodig te hebben hierin gegooid. Dus ik was voorzien van zonnebrandcreme tot en met een bivak muts. De briefing kon elk ogenblik beginnen, maar de tijd kroop ook steeds dichter na 08.00uur, het starttijdstip dat strikt gevolgd zou worden. Terwijl ik eigenlijk nog helemaal niet start klaar was.

Misschien dat het kwam dat ik me dus druk maakte over de tijd die resteerde totdat de start zou volgen, of misschien dat ik nog niet wakker was, maar van de briefing kreeg ik eigenlijk niks mee. Er werd van alles gezegd en het enige dat me bij bleef was dat we geen N-wegen mochten oversteken. In het latere verloop van de wedstrijd zou dit ons, Ruud Heezen, en mijzelf nog een paar keer opbreken.

Na het startschot ging het als vanouds. Snel werden de punten ingetekend. We kozen er voor om niet alle punten in te tekenen, maar te beginnen met CP 1 tot en met 20. Voor het volgende intekenen zouden we wel een plekke vinden onderweg. Dat was dus een mooie misrekening. De locatie bij Berkel Milieu was mooi droog en onderweg begon het spoedig te regenen. Wat het intekenen op natte kaarten veel lastiger maakt. Wij kozen ervoor om in de grote hal de punten in te tekenen, ervan uitgaande dat de kantoren en kantine niet beschikbaar zouden zijn. Deze aanname was niet correct. Zoals we achteraf op de foto’s zagen zat menig team gezellig aan de verschillende bureau’s punten in te tekenen.  Zij hadden het duidelijk slimmer aangepakt dan wij.

Maar toch.., we vlogen als 1 van de eersten het veld in. En kwamen gelijk bij de eerste CP de blauwe sticker tegen met een letter erop. Dat zouden dus volgens ons wel de aanduiding van de CP’s zijn.  De daarop volgende punten gingen snel. En we haalden al een team in dat nog duidelijk zijn draai niet gevonden had. En voor de strategie van alleen vaste punten aflopen gekozen had.

Bij CP 10 of 11 aangekomen liep het voor het eerst wat stroever. We hebben daar zeker 20 minuten lopen zoeken naar een paaltje met daarop een lettersticker. Al vrij snel meldde Ruud een paaltje langs de IJssel met nr 7 erop. Met de vraag of dit ter oriëntatie ook op de stafkaart stond. Het antwoord was negatief. Na door meerder teams gepasseerd te zijn, vervolgden wij onze weg door de mooie uiterwaarden met in ons achterhoofd dat we dit punt niet gevonden hadden.  Jammer dat het weer al wat ruiger werd, want met een mooi zonnetje, mistvlagen en een kudde paarden zou het er zo mooi uit kunnen zien in de uiterwaarden.

Op een gegeven moment kwamen we bij de sluis op weg richting Almen (? Baak red. ) uit. De sluis was even een probleem. Ik had het punt eigenlijk op de krib na de sluis ingetekend. Een team dat ons volgde bracht ons op het idee ook eens in de sluis te kijken en ja hoor daar hing hij. Een geweldige plek om een CP te verstoppen.

De reis werd vervolgd om op een gegeven ogenblik bij de pont uit te komen.  Toen de man ons om geld vroeg reageerden wij dat we geen geld hadden. Hier hadden we namelijk geen rekening mee gehouden. Zwemmen na de overkant was de enige optie die restte. Gelukkig hebben we voor noodgevallen natuurlijk altijd geld bij ons, wie betaald anders die taxi terug, dus de pont werd betaald met het verzoek direct te vertrekken. Het duurde even en weg waren we. Gelijk gaven we de pontbaas 2 euro fooi, met de mededeling dat als er nog een team zou komen zonder geld. Hij dit van onze 2 euro moest betalen.  Bij het afgaan van de pont lagen we weer op kop samen met het team van Chicken power. Het volgende punt werd snel gevonden totdat het andere team er voor koos ongezien door een sloot te gaan lopen. Wij kozen er voor over de oever naast de sloot te blijven lopen. Zo liepen we zo het ontvangst comité in de armen. Zij lachten en wij waren ons op dat moment nog van geen kwaad bewust. Achteraf bleek dus in de briefing aangegeven te zijn, dat deze CP ongezien benaderd moest worden. Dat was ons niet gelukt dus hindernis niet geslaagd en 1 uur straftijd aan de broek. (Volgende keer toch maar wat eerder opstaan).

Toen kwam het punt dat we de resterende punten in moesten gaan tekenen. Na een beetje rondkijken zagen we een mooie garagebox. Even aanbellen bij de bewoner, natuurlijk was het geen probleem, maar of we toch echt niet even binnen wouden komen. Nee, we zijn smerig, nat, koud en we hebben haast. De man leefde met ons mee en bracht ons spontaan een dampende bak koffie. Dit konden we natuurlijk uit beleefdheid niet afslaan;)

Vervolgens vervolgden we onze weg en kwamen aan bij Cp22. Hier kon maar 1 plek zijn, waar de sticker zou moeten hangen. Sticker? In het roadboek bleek te staan dat je het huisnummer op moest schrijven. Gelukkig wees een ander team ons hier op. (sportief) . En toen viel ook het kwartje van nr op het paaltje van eerder deze ochtend.  Na, nog een lange tunnel onder deN348 te zijn doorgekropen kwamen we aan op het wisselpunt om te gaan fietsen. Daar kwamen we het team van Sherpa tegen. Poppe en Jaap. Even horen hoe zij er voor stonden en hun bleken goed op koers te liggen. Waarschijnlijk virtueel zelfs voor ons. Het is mooi om te zien hoe scherp deze rakkers ondanks hun leeftijd, sorry Poppe,  toch zijn.

Het fietsen ging aan het begin redelijk. De dead line naderde me rasse schreden, waarop een afweging gemaakt moest worden tussen het laten liggen van een aantal Cp’s met elk 30 minuten straftijd of straftijd voor het overschreiden van de dead line. Er werd gekozen voor een mix. Dus alle punten die redelijk op de lijn lagen werden aangedaan, afwijkende punten lieten we voor wat ze waren.

Bij de voet van de Lange Juffer aangekomen, werden we ontvangen door een van de enthousiaste vrijwilligers, die ondanks het gure en natte weer toch enthousiast zijn praatje hield. Het was de bedoeling om binnen 20 minuten bij de “finish” te zijn. Nu ken ik de Posbank van vroeger van het wielrennen dus wist ik een beetje wat ons te wachten stond. Vol overgave ramden we op de pedalen om bij de finish te komen.  Bij de finish aangekomen kregen we nieuwe kaarten. Deze namen we gretig in ontvangst, want de oude waren te nat om nog te kunnen gebruiken.

Het inteken van de volgende punten ging snel en de te volgen route via de Loenermark, rand Eerbeek richting de Hoven en tenslotte Zutphen was snel bepaald. Het terrein was me van eerdere wedstrijden en trainingen wel enigszins bekend.

Na het vertrek voor het tweede deel was het lekker droog en een waterig zonnetje deed zijn intrede. De weerman had gisteren wel gesproken over 10mm neerslag, maar dat zal wel alleen in de ochtend zijn, en nu zullen we wel te maken hebben met een opklaring. Het bleek echter anders uit te pakken. Het zonnetje was ter troost voor de ellende die komen zou. Onweer, windstoten,slagregens en hagel maakten het een helse uitputtingsslag. Bij de CP’s waren we niet meer in staat met een pen te schrijven. We schreven daarom maar alles met een dikke stift op de kaart en een stuk papier. Geleidelijk schoven we ook weer in het deelnemersveld naar voren toe. Bij het naderen van Zutphen lagen we dan ook weer lekker op koers. Bijna alle Cp’s werden in het 2e stuk gevonden, met uitzondering van het vogelhuisje wat volgens ons echt niet op de aangewezen plek aanwezig was.

Op het industrieterrein in Zutphen kwamen we als eerste aan bij de hindernis over de zandbulten. De mededeling van de organisator dat we het laatste stuk niet meer zouden hoeven te lopen gaf ons extra energie. We vlogen over de hindernis om onze weg in de ingevallen duisternis te volgen. Met een beetje geluk vonden we de daarop volgende CP’s in rap tempo om vervolgens iets na 18.00 uur te finishen. Toen kwam de traktatie waar we de hele dag al op hoopten, een overheerlijk warme douche. Helemaal geweldig, wat kan warm water toch lekker zijn. Daarna begon het moment van sterke verhalen en voldaan terug kijken. Wat was het toch weer gaaf om zo door de natuur te jakkeren in strijd met jezelf, je teammaat, de overige teams en de elementen. Dat geeft me energie en voldoening en doet me realiseren dat we toch weer wat unieks hebben meegemaakt. Vertel dit maandag aan de koffietafel maar eens aan je collega’s. In 99 van de 100% van de gevallen zullen ze je verdwaasd aankijken en zich afvragen of dit een nieuwe variant van de Mexicaanse griep is.

Na een stampotbuffet, wat heerlijk was, volgde de einduitslag. Laten we voorop stellen dat een hele dag sporten het belangrijkste is, toch willen we ook allemaal zo goed mogelijk presteren. Wij hielden, de race overziend, rekening met een plek bij de eerste 3, om precies te zijn dachten we dat we misschien wel 2e zouden zijn. Echter we bleken te hebben gewonnen.  Blij namen we dan ook de 1e prijs in ontvangst.

Bij deze willen wij, Ruud Hezen en ondergetekende, dan ook iedereen bedanken die de race mogelijk hebben gemaakt, Wim en Gerard, de overige organisatie, vrijwilligers, landeigenaren, Berkel Milieu en de overige deelnemers. Leo mag trots zijn dat zijn deze race zijn naaam draagt. Hopelijk blijft het niet bij deze keer maar komt er in de toekomst een vervolg.

Menno Klunder

Foto’s van Herman Postel

 

2008 Lochem-Lochem

ABC-run 2008. Lochem—–>Lochem. Cross terrein

Leo (6)Fast Forward uit Zwiep won de ABC-run 2008.

Voor het eerst werd ‘t waarderings systeem toegepast waarbij voor moeilijkere CP’s welke worden gemist een zwaardere tijdstraf wordt opgelegd. Dat vergt een taktische aanpassing waardoor er nog meer druk op de uitvoering wordt gelegd. In de KIMM of zoals het nu heet the OMM werkt men al weer enkele jaren met dit systeem als een gewaardeerd speciaal wedstrijd onderdeel.  De reakties van de deelnemers hierop waren positief. Er is een simulatie uitgevoerd waarbij alle CP’s weer op 30 min werden gezet. De uitslag blijkt nauwelijks anders. De eerst 5 plekken gelijk en verder enkele kleine wisselingen. Het verschil tussen 1 en 2 was echter slechts 1 min meer. Oftewel 1 uur straftijd minder. Maar goed zo is het spel niet gespeeld.  Reacties omtrent deze variant zijn welkom

De winnaar van vorig jaar StayOkay veroverde de 2e plek en de derde plek werd wederom opgeëist door Chickenpower uit Terschuur

Schermafbeelding 2015-12-07 om 15.33.45

Resultaat van de crossloop op tijd en de tijdrit.

.
.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • De ATB route wordt onderbroken door een looproute van ca 6 km met enkele CP’s Vanaf CP 10 tot 11 wordt er gezwommen / door diep water gelopen.
  • Na de ATB route volgt na CP 60 in de Zandvang langs het Twente kanaal, een wirwar van CP’s kriskras door uitermate ruig terrein. ‘n Prachtige omgeving. Totaal ca 10 km  tot het eindpunt via CP88 waar de boomstammen weer opgepikt worden om mee te finishen.
  • De deadlines waren goed ingepland deze run. De eerste 2 geen overschrijdingen. De 3e wel.
  • ‘n Mooie wedstrijd met een mooie winnaar en de topteams toch wel weer in de bovenste helft.  Gilde Main was niet geheel scherp deze dag. Nuon Power 2 helemaal niet scherp. De tijdrit misten zij geheel.  De Nuon teams schijnen wel te hebben genoten.

Mede organisatoren:

Hierbij dank aan allen die een bijdrage hebben geleverd aan deze run. Gezamenlijk is er ca 400 uur besteed. De een wat meer dan de ander maar gezamenlijk was het mogelijk deze race neer te zetten. Gaarne wil ik iedereen hiervoor nogmaals dank zeggen.

 

 

Helperslijst  Naam Taak
1 Harry Nijenhuis                Administratie/logistiek/vastlegging
2 Johan Pegge                       Target man, route uitzetten
3 Frits Willems                      Routeplanner, uitzetter, kok & more
4 Kim Slütter                          Medisch team / fysiotherapie /       controlepost +foto’s
5 Eline Zeeboer                    Medisch team / fysiotherapie / controlepost
6 Herman Nijhuis                 Uitslag verwerking
7 Erwin Boers                        Controle / jury
8 Eveline                                   Controle / jury +keuken
9 Jos Middelhuis                  Controle / jury
10 Ernst te Velthuis           Controle / jury
11 Bas Willems                     Controle / jury
12 Mayk Boers                      Controle / jury
13 Marcel Scholten            Controle / jury, Boomstammen etc.
14 Riny Slütter                      Keuken/kok/diner
15 Joke Nijenhuis                Keuken/kok/diner
16 Henk Griemelink           Controle / jury
17 Marinus Mulderij          Voorbereiding / Bivak
18 Frans Blokhuis                Drank  / Bivak
19 Jo van Ijzeren                  Jury Vz
20 Leo Slütter                        Algemene coordinatie
Ook van extern is ondersteuning geleverd. Namens de deelnemers en organisatie daarvoor dank.

Extern
Naam Taak
1 Henk Tragter (Grondweg)                 Onbarmhartig diep graven.
2 Fam. Hogeman Beltrum                      Onbarmhartig zware boomstammen zagen
3 Jan Takkenkamp                                      Diverse transporten
5 Rijkswaterstaat                                        Zandvang verhuur
6 Motorclub Lochem                                Lokatie + crossbaan
7 Zwembad Lochem                                 Douchen
8 Hotel Stegeman Laren                         Ijs tbv koeling drank
9 Tafels & Stoelen                                       Wolsink Vorden
10 Drank Attent “Super” super          Barchem Drankenhandel
11 Diner + toebehoren                           Alles vers van de markt in Vorden
12 Keuken                                                     Timeoutdoorevents

De organisatie.

 

2007 de Nieuwe Brug—>Ommen

ABC-run 2007.  Nieuwebrug—-> Ommen

abn_AMRO3

 

 

 

 

 

ABN/AMRO ondersteunde dit evenement sedert 2000.

Naast deze ondersteuning neemt een team van deze bank reeds jarenlang deel aan de Race en met steeds meer succes. Dit jaar eindigden zij heel verdienstelijk als 7e.  Dan moet je al heel behoorlijk kaas hebben gegeten van de materie.

Het eerste jaar, in 2000 dus,  kwam na 2 uur racen het bericht dat alle contacten met het team van ABN/AMRO waren weggevallen. Vanaf CP 6 niet meer gesignaleerd. Natuurlijk weten we dat zo´n grote bank wel op eigen benen kan staan doch dit was voor hen een onbekend werkveld en dus voor de organisatie een extra aandachtspunt. Met veel mankracht konden zij worden opgespoord zodat ze juist voor ´t eerste biertje weer gesoigneerd aan tafel zaten.

Sindsdien is er onder de straffe leiding van Tom Beerepoot veel veranderd.

Nuon was dit jaar present met twee teams onder leiding van Theo Pet. Waarschijnlijk door het initiatief van Arjen van Wijngaarden, ´n fanatiek duursporter, kwamen deze teams tot stand.

Nuon Power 1 en 2.  Het 1e team deed heel redelijk mee, het 2e team kwam reeds onvolledig en onvoorbereid aan de start en viel eigenlijk vrij snel, met een halfwaarde tijd van enkele uren, verder uit elkaar alhoewel de dame dapper stand hield.

Voor de sportieve resultaten gelieve verder te kijken naar ´t verslag.

de Nieuwe brug als start lokatie.
de Nieuwe brug als start lokatie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Recentelijk viel ook bij de organisatie van de abc-run een wervende brochure in de bus voor de Nuon spaarlampen en rugtassen met ´n oplaadsysteem voor batterijen, voor GSM en andere electronica middels zonne-energie. 

Energie en zuinigheid, beiden spraken ons ook aan waarna het idee ontstond om alle deelnemers van de abc-run van een dergelijke nieuwe spaarlamp te voorzien als aandenken. 

Energie-zuinigheid dezer dagen in het teken van zuinig omgaan met je krachten. Om gedurende ca 24 uur optimaal te functioneren is samenwerking, optimaal gebruik maken van elkaars sterke punten en vermijden van onnodige inspanningen ´n vereiste.

Voor de eerste 3 teams als prijswinnaars daarnaast nog voor elk teamlid een “zonne energetisch oplaadbare rugzak”. Een leuke geste van Nuon voor de outdoor georiënteerde survivallaars.

Alhoewel ´t tijdens de race niet dermate koud was, als hier gesuggereerd, konden de deelnemers wel wat extra energie gebruiken. De 15.000 branduren zijn evenwel nog niet benut. 

Onderstaand: ´n Willekeurig beeld uit het evenement.

Het team wordt door Theo op passende wijze te water gelaten. Of is ´t een ander team? Niet dat het veel uitmaakt. Theo geniet er van met volle teugen.

Mooi plaatje van de aanstormende teams.
Mooi plaatje van de aanstormende teams.
ForFarmers team
ForFarmers team

 

 

 

 

In de veronderstelling dat commentaren, mits deze niet al te shockerend zijn, deze geplaatst kunnen worden, staat ook deze eerste reactie hieronder.

================================================

ABC survival run, to the bottom just for fun !
ABC survival run, to the bottom just for fun !

Zondag 24 juni 2007.   The day after…….

Hoi teamgenoten en medebikkelaars van Trouw Unlimited en Leo. Ik heb ontzettend genoten van de twee dagen (of 24 uurs race) van de ABC-run,

Leo het was wederom fantastisch georganiseerd, zelfs de weersomstandigheden. Jammer dat een vrijwilliger met het opbouwen van een hindernis zijn enkel gebroken heeft. Wens hem namens ons team Trouw Unlimited beterschap en wanneer je ons zijn adres mailt, kunnen we hem ook nog eens persoonlijk beterschap wensen.

Na bekomen te zijn van het feestgedruis rondom de tweede plek en een goede nachtrust ben ik de run weer eens even aan het evalueren, wat ging goed en wat ging fout. Dit is namelijk de taak van de teamcaptain, zodat we volgend jaar nog sterker aan de start kunnen komen. Binnen het team ging het eigenlijk voortreffelijk; de sfeer was uitstekend, de samenwerking perfect, we waren zeer besluitvaardig, er werd goed gezorgd voor het eten en drinken onderweg. De kippensoep onderweg was er één van een 5-Michelinsterren niveau. Hulde aan onze begeleiders Ben en Miquel (en dat uit een pakje !!!, niet te evenaren).

Ook de organisatie moest improviseren. Alle koffie filters verregend.
Ook de organisatie moest improviseren. Alle koffie filters verregend.

Kortom het team funtioneerde als een geöliede machine en deed zijn naam eer aan. We bleven elkaar trouw tot het einde en sleepten elkaar met een lekke band over de finish; lekker samen op één mountainbike een eindje fietsen, geeft toch wel een band.  Onze trouw was tevens ongelimiteerd want we gingen voor elkaar door het vuur en hielpen en motiveerden elkaar daar waar mogelijk was. Kortom een schitterend team waar ik trots op ben om in deel te nemen en zelfs captain van te mogen zijn.

Valt er dan niets te melden over dingen die niet goed gingen. Oke een paar dingen, naar wat later blijkt, met grote gevolgen:

  • Leo het vergeten van de kaarten, gaf een nieuwe dimensie. Maar zoals eerder gezegd, was ons team zeer besluitvaardig en werd deze “hindernis” zeer soepel genomen. Dus hier zeuren we niet over.
  • Een niet te besturen kano. Onderweg op de Regge bleek dat we één kano hadden welke onbestuurbaar bleek te zijn. Dit werd door ons team opgelost door desbetreffende kano op sleeptouw te nemen. Dit had een redelijk resultaat, maar kostte wel veel tijd. Achteraf hadden we beter de kano onbemand op sleeptouw kunnen nemen en dat dan twee personen zouden gaan lopen. Een leerpunt voor de volgende keer. Wel bij Leo en de kanoleverancier het probleem aangegeven, want ik was als loper als bijna 1,5 uur eerder binnen dan de kano’s. En die tijd probeer je dan ook nuttig te zijn (natuurlijk hoop je op een stukje compensatie maar helaas had het geen effect). Achteraf mogelijk ook wel eerlijk, want er bleken meer kano’s met hetzelfde probleem. Dus omgaan met de omstandigheden en dat hebben we toch goed gedaan.
  • Even schrikken onderweg op de tweede dag. Toen we al heel veel CP’s gehad hadden, bleek dat de watervaste stiften toch niet zo watervast waren. Een groot deel van de ingevulde punten was zeer vervaagd en nauwelijk meer te lezen. Gelukkig konden we ze op dat moment nog net lezen of herinneren dus viel de schade nog mee. Maar toch…… We hebben dus voor de zekerheid maar een tweede vel papier erbij gepakt en daarop ook de punten genoteerd. Dit was onze back-up. Dit is voor ons zeker een leerpunt tijdens een “natte” survival. Ook bleken de pennen het natte weer niet zo fijn te vinden en staakten spontaan de strijd. Gelukkig hadden we een voorraad van verschillende soorten bij ons, dus we lieten ons niet van het veld slaan.

Ook de organisatie had ‘n dipje in de voorbereiding. Je kunt route bedenken, op papier uitwerken, CP’s voorbereiden etc. Maar doen moeten die wel worden opgehangen. Geen moment gedacht over de serie CP’s voor de vroege ochtend etappe. ‘s Avonds om 23 uur schoot t mij door de gedachten. Het regende pijpenstelen, ik had ook al ‘n biertje op, het uitzetten is niet uit te besteden, dus moest ik zelf aan de bak. CP’s opgezocht, deze lagen wel klaar.  Om half twee ‘s nachts hingen ze op de plek. Lastig zoeken in het donker….. (Red)

  • Bij de tussenstand op vrijdagavond bleken we 2e te staan en tot onze verrassing zijn we in de eindstand ook als tweede geëindigd. Een voortreffelijke prestatie. Toen we de uitslaglijst met de CP’s kregen viel ons echter wel op dat we bij route 3 maar liefst 4 foute CP’s hadden. Dit leek ons op dat moment zeer onwaarschijnlijk, maar ja….. de organisatie zal het wel goed hebben. Wij konden ons de CP’s met desbetreffende nummer niet meer allemaal direct voor de geest halen. Na een goede nachtrust de papieren en kaarten maar weer eens voor de dag gehaald en de film even teruggedraaid. Welke punten waren dat nu eigenlijk die we fout hadden op de tweede dag. CP 4: deze hadden we gevonden, maar volgens de jury hadden we 13 ingevuld i.p.v. 3. Er was ook geen valse CP geplaatst, dus dat lijkt mij zeer sterk dat we een verkeerd nummer ingevuld hebben. Mogelijk het gevolg van een verbetering van het nummer nadat deze van onze CP-kaart vervaagd was. Mogelijk is het eerste nummer doorgestreept en aangezien voor een 1. En een 1 en een 3 maakt samen 13. CP 7 was de uitzichttoren. Deze hebben we absoluut gehad en hebben nog genoten van het schitterende uitzicht. Maar ook deze zouden we verkeerd hebben ingevuld namelijk een 11 i.p.v. een 18. Ik kan me dat absoluut niet voorstellen. CP 8, deze lag nog weer eens 321 meter verder dan CP6 vanaf CP7. We dachten dus dat we dezelfde koers aan moesten houden als die naar CP 7 en dan nog 321 meter verder. Dit hebben we op de kaart “uitgezet” en de CP gevonden.  We zouden echter 13 ingevuld hebben terwijl het 8 moest zijn. Er was wel een valse CP in de buurt met nummer 11. Dus ik vraag mij af hoe wij dan aan 13 zouden zijn gekomen. CP 9 was een kompaskoers vanaf CP8 en daar hebben we de valse CP te pakken gehad. Dat kan een keer gebeuren. Vanuit het voorgaand durf ik bijna te concluderen dat er ten onrechte tenminste twee CP’s fout zijn gerekend (zeker CP 4 en CP 7). Dit betekend een tijdstraf van 2 keer 60 minuten (tijdstraf i.v.m. zgn gokken is 60 minuten per CP) dus 120 minuten. Het verschil tussen ons en nummer 1 was circa 45 minuten dus………… zouden we eigenlijk als nummer 1 geëindigd moeten zijn !!!

Ja en dan bekijk je e.e.a. toch even iets anders. Wat ook wij hadden graag de “cup met de grote oren” in handen gehad. Maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.

Nou Leo, ik weet niet of je de CP kaarten nog hebt, maar ik ben toch benieuwd of je er een verklaring voor hebt. Hoe dan ook over de uitslag valt niet te corresponderen (tenminste dat zal wel ergens in de spelregels staan) en we zullen de uitslag (dus) ook niet gerechtelijk aanvechten maar van één ding kun je wel zeker zijn………..

Volgend jaar nemen we absoluut weer sportieve revanche en hopen dan wel de cup met de grote oren vast te mogen houden.

Leo, je gaf aan dat het volgend jaar anders zou zijn dan de voorgaande 17 jaar. Wat gaat er veranderen?? Wil je daar al iets van zeggen?

Er wordt nog overleg gepleegd !
Er wordt nog overleg gepleegd !

Ik hoop dat je er iets van wilt zeggen.

Tot mails, horens, Groeten  Michel Haarhuis

==========================================

Zondag 24 juni 22 uur.

Michel, Ik kom er nog ´n keer op terug. Heb de kaarten en de uitslagen in detail zelf ook nog niet. M.vr.gr. Leo

===========================================

Maandag 25 juni

Michel

Bijgaand de CP-lijst retour.

´t Hoofd van de jury Mr. Jo van IJzeren en Herman Nijhuis de Excel specialist hebben alle formulieren zorgvuldig ingevoerd. Omdat de verschillen klein waren heb ik verzocht om de top 5 nogmaals te controleren op correcte invoer. Daarna data/sort: en jullie zijn 2e .

´T is net oars!!   Groetjes Leo

==================================================

Van: Michel Haarhuis Verzonden: di 26-6-2007 19:12 Onderwerp: Fw: CP-lijst

Leo, bedankt voor jouw snelle en heldere bewijs.

De teamleden hebben een spoedcursus kaartlezen en CP’s uitzetten gehad, maar ik denk dat het ook goed is dat we ze op schrijf en leescursus sturen. Tevens denk ik volgend jaar aan een alcoholverbod voor ons team tijdens de run, want het bewijs liegt er niet om.

Collega bikkelaars (met name Neil en Vincent) hoe verklaren jullie deze afdwalingen. Toch te veel last van de regen gehad of te veel schoon wild langs de weg zien rennen, zodat jullie afgeleid waren.

Want Vincent jij gaf in een mail aan:

Klopt. Ik was erbij! Hoewel mijn lenzen wel bijna uit mijn ogen gespoeld
waren en de oogwimpers recht omhoog stonden van de electrische (ont)lading in de lucht maar er stond 18 en hebben et ook opgeschreven !! Neil had mij nog gevraagd te kijken omdat er op de stikker gekleurd was met een zwarte stift. En was er dus 18 van gemaakt. –> helaas staat op het kaartje 11
En Neil gaf het volgende bericht:

Boven in die toren weet ik zeker dat we hebben overlegd of het 18 of 88 was, en we hebben 18 opgeschreven….zeker geen 11 ! –> helaas staat op het kaartje 11

Ook het gekrabbel bij CP 4 geeft geen echte opheldering. Het eerste weggestreepte getal is niet meer te lezen en daarachter staat volgens mij toch duidelijk een 13 en geen 3

Is hier sabotage in het spel en zo ja door wie. Van wie is het handschrift. Heeft iemand van het team bewust de cijfers van het kaartje geveegd? Moeten we onze teamleden ook nog verder screenen???!!! of moeten we Peter R de Vries inschakelen om dit mirakel op te lossen? Ik weet het niet meer, maar ga uit van het goede van de mens en dat de fouten dus voortkomen uit menselijke dwalingen; mogelijk het gevolg van veel inspanning, weinig nachtrust en iets te veel drank (en dat was geen sportdrank!!)

Kortom heren, ik heb er geen verklaring meer voor en er rest ons niets anders dan een sportieven revanche het volgende jaar.

Groeten Michel ===========================================

Woensdag 27 juni 2007

Heren : De waarheid is bij nadere analyse nog meer bizar. Dan gaat het over CP 8.

Daar zijn de stickers van de juiste en vals gewisseld. Dat betekent dat code 11 de juiste is en code 8 de foute.  Ik heb dit bij het ophalen van de CP´s ook geconstateerd en vastgesteld.

Dat maakt voor jullie lijst niets uit omdat er een totaal fout nummer is ingevuld en voor de winnaars ook niet. Doch voor de concurrent Zonne Ei Farms wel. Zij hadden het CP wel goed dus 30 sec. minder straftijd en dat brengt hen bij sorteren juist boven jullie. Dat is een bittere pil maar ´t is niet anders.

Voor mij resteert ook dezelfde conclusie. Revanche!

M.vr.gr. Leo

ps:   Ik hoor ook van andere teams wel van schrijf fouten onderweg. Henk Griemelink was zojuist nog hier en bekende dat hij bij CP13 wel is geweest, nummer gezien maar niet opgeschreven!Met het schaamrood op de kaken.

=====================================

Verslag,  We stay okay – ABC run 2007

winners1

 

Woensdagavond 20 juni 2007, als we om 19.30 uur hebben afgesproken in de tuin bij Poppe, even wat afspraken maken over de rolverdeling tijdens de race. Half acht wordt al gauw half negen, omdat de schapen geen zin hebben om verplaatst te worden van de IJssel-dijk naar een ander weiland. Ik kan ze geen ongelijk geven in deze lekkere voorjaarszon. Laten we hopen dat deze vertraging geen voorbode is voor de rest van de race.

In eerdere races de ervaring opgedaan dat ieder zijn eigen kwaliteiten heeft, maar succes in veel gevallen kan alleen bereikt worden indien er een duidelijke hiërarchische verhouding bestaat in de ploeg. Zo moet onzes inziens vooraf duidelijk zijn wie de beslissingen neemt, de ploeg moet zich hier vooraf unaniem achter scharen. Verder wordt er afgesproken wie de navigator is. Voor een succesvolle wedstrijd moeten er over zijn capaciteiten geen twijfels bestaan, wat de ploeg ook niet heeft. Fouten maken is menselijk, maar ook bij het missen van een aantal CP’s achter elkaar moet de ploeg het vertrouwen houden in de navigator. Dit lijkt allemaal wat vergezocht, dat is het misschien ook, maar na 18 uur ben je blij dat je vooraf de spelregels hebt bepaald en je je in dit lot hebt geschikt. Maar het allerbelangrijkste wat we deze avond afspreken is, dat we vooral samen veel plezier willen hebben, gezellig willen racen en ons niet willen focussen op een klassering. We gaan voor de Olympische gedachte, met in ons achterhoofd dat we weinig fouten willen maken en dan vanzelf hopen in het linker rijtje te komen.

Gelijk de discussie waar de start zal zijn. Menno kwam tot de Conclusie dat de onze lieve … kerk, eigenlijk het 0 punt was bij RDM, deze is echter verschoven waardoor het coördinaat…… is.

Aanvankelijk denkt Menno een bepaald aantal kilometers oostwaarts en noordwaarts te lezen, ten opzichte van de kerk, maar dan komt hij midden in Zwolle uit. Een kleine vreugde kreet volgt. Hier weten we de weg… Maar Poppe komt heel ergens anders uit. Internet weer afgestruind en het blijkt in de buurt van ommen te moeten zijn.  We komen er niet helemaal uit en hopen dat Leo nog meer informatie op de site zal zetten. Ook zijn we er niet helemaal zeker van of het wel zal kloppen wat er nu staat. Immers de startlocatie zou donderdagmiddag 12.00 uur bekend gemaakt worden op de site en het was nu pas woensdag. We besluiten dus nog maar even rustig af te wachten

’s Avond wordt nog even de hele benodigdheden lijst nagelopen onder genot van lekkere verse aardbeien, waarna we huiswaarts keren. Echter niet nadat Poppe nog even snel een klimtouw meegeeft. Waarmee Alice donderdag nog even moet gaan trainen.

Donderdag 21 juni.

’s Avond wordt er in een druilerig bos in de buurt nog even de eerste en tevens laatste hand gelegd aan de klimvaardigheden van Alice. Een swingover 2,5 meter boven de grond is op dat moment al hoog. Maar na een paar keer proberen begint het er een beetje op te lijken. Nu maar hopen dat de hindernissen niet te extreem zullen zijn.

Vrijdagmiddag 22 juni.

Terwijl de ene helft van het team zich in alle vroegte meldt bij de Nieuwe Brug, zit het andere team nog thuis te stressen met het inpakken van de auto en het wegwerken van een pasta maaltijd. Gelukkig is Ommen niet zo ver. Klokslag 5 over 3 komt de tweede helft van het team binnen en neemt het appelgebak en koffie gretig in ontvangst. Na de ploegenvoorstelling waarbij we onderling opmerken dat er wel erg veel ploegen aanspraak willen maken op het linkerrijtje, kleden we ons om. Het weer wordt er niet beter op. Dan loopt de klok naar vijven en besluiten de weergoden de kraan maar eens wat verder open te zetten. We maken al gauw een plannetje waar we de punten droog in willen tekenen. Leo is echter wat anders van plan. Buiten zal er gekeken en getekend moeten worden, niet binnen.

Zodra we de enveloppe hebben en uit het strijdgewoel als team compleet bij elkaar staan wordt snel gekeken waar we heen moeten. De Lemelerberg. Niet geheel onbekend, echter ook zeker niet onze achtertuin. Maar waar is toch dat nare punt 1. We besluiten direct hier niet te lang bij stil te staan. Punt 1 komen we vast wel tegen onderweg en zo niet, dan waarschijnlijk de anderen ook niet. Na deze conclusie, de gang er gauw ingezet en zuidwaarts gelopen. Na 2 kilometer vinden we ons zelf terug op de kaart. Vanaf dan volgen de CP’s elkaar in rap tempo op. We strijden voor de deadline en zetten de kraan even ver open. Achteraf was het eerste uur ons meest inspannende uur. 1 minuut voor 6 halen we de deadline. Mooi die is binnen.

Onze begeleider heeft de fietsen al klaar staan, waarna we snel onze weg vervolgen.

Begeleiders hebben het soms ook best lastig.
Begeleiders hebben het soms ook best lastig. Hier ligt Mart, droog dat wel, z’n slaap te kort weg te werken.

Stom, stom, stom, nu niet verder gekeken als onze neus lang was, dus niet gekeken of er ook een deadline was voor het fietsen. Bij de 2efiets CP komen we hier achter na een opmerking van een andere ploeg. Dan gelijk maar de keuze gemaakt de CP’s te laten voor wat ze waren en snel richting wissel te fietsen. Op de door ons gekozen route komen we echter langs de andere CP’s en we pakken deze dan ook even mee. Bij de CP in het bosje aan de andere kant van het water pakken we snel wat tijd terug, door direct het water in te vliegen en de CP te noteren. Vervolgens vervolgen we onze koers in tegenstelling tot veel andere teams langs de waterkant over een wandelpad. Dit is, denken wij, de kortste route (Maar was het ook de snelste?).

Bij de wisselzone verruilen we de fietsen voor de kano’s. Wederom heeft onze begeleider subliem werk geleverd. Alles, eten drinken en droge loopschoenen staan klaar. We gaan dan ook snel verder. Een voorgaand team heeft problemen met een kano, ze passen er niet in. Sociaal als we zijn, staan we 1 van onze grotere kano’s af voor dit wildwater exemplaar. Gevolg, 1 van ons gaat meer van heen en weer dan voorruit. Iets wat we snel verhelpen met wat sporttape. We leggen de boten aan elkaar vast waardoor er minder afwijking ontstaat.

Ondertussen vliegt onze loper het bos in, haalt de CP binnen en ziet op de kaart, dat de andere twee CP’s toch echt aan de andere kant van het water liggen. Ook hier maar weer gekozen voor de kortste weg, dus zwemmend de Regge over.

Na echt een heel eind lopen door struiken, sloten, paadjes, maïsvelden en de Regge nog 2 keer te zijn overgezwommen, komen we net voor de samenvoeging van Regge en Vecht bij elkaar.

Was deze laatste brug waar we onderdoor gingen niet de weg Raalte- Hoogeveen?, zo ja dan ligt Ommen achter ons en niet aan de horizon bij de kerktoren. We zijn het er over eens en vervolgen onze weg richting Ommen. Dicht bij Ommen komt de loper aan de rand van een camping te staan. Campinggasten kijken verbaasd op. De loper besluit maar een omtrekkende beweging om de camping te maken, Daarbij doorkruist hij het bos waar later de finish blijkt te zijn. Hij ziet al een grote tent staan en bedenkt nog bij zich zelf, dat zou een leuke plek zijn voor de finish. Net na de brug in Ommen mogen de kano’s uit het water. Weer lezen we onze omschrijving niet goed. Er moet hier ook nog een CP staan. Dat horen we achteraf. We lopen op kompas richting finish, denken nog even dat we aan de andere kant van de weg moeten zijn, maar kiezen uiteindelijk toch de weg richting tent. Hier blijken we de eerst binnenkomende te zijn. Verbazing alom bij ons zelf. Maar dat betekent nog niks zeggen we tegen elkaar, wie weet hebben we valse CP’s. We hebben gelijk het geluk direct te kunnen douchen en droge kleren aan te trekken. Iets wat ons zeker met het oog op de 2e dag geen windeieren zal leggen. ’s Avond nog even lekker onder genot van een biertje nagekeuveld.

We besluiten niet te gaan voor de nacht CP op het station. Redenering hiervoor is dat de winst van een half uur niet opweegt tegen het verlies van 1,5 uur slaap. Dit moet zaterdag ons inziens eerder lijden tot concentratieverlies in de loop van het 2e deel. Laat ons dus maar lekker slapen.

Zaterdagochtend 06.00 uur opstaan en een lekker ontbijtje in de tent. Het regent nu al enige tijd en de lucht geeft geen indicatie, dat het droog gaat worden. Hoe kan dat nou toch, gistermiddag gaf het KNMI voor zaterdag nog aan dat er lokaal slechts een buitje zou vallen. De bui regent zeker lokaal uit boven Ommen en omstreken.

Om klokslag iets over zeven volgt de start van de tweede dag. Als een ware kunstenaar tekent onze navigator de plattegrond over. Achteraf hadden we wat dichter bij de beamer moeten gaan zitten. We hadden nu de nummers wel globaal, maar niet nauwkeurig. Iets wat ons gelijk al opbreekt bij punt A en D. Laat deze nummer dus maar voor wat ze zijn. Ondanks het gemis van de nummers beginnen we vol goede moed aan de hindernissen. Om eerlijk te zijn, vallen ze ons nog enigszins mee. Gelukkig maar, want daardoor kan Alice ze ook goed aan, iets wat ons zelfvertrouwen ten goede komt. Mooi geen tijdverlies en nog steeds veel plezier.

Deel 2 met intekenen verloopt wat moeilijker. De nacht was blijkbaar toch wat korter dan verwacht, want het is moeilijk te concentreren zeker met zoveel lawaai en beweging om ons heen. Als 1 na laatste verlaten we de tent. Echter wel nadat we bijna alle punten hebben ingetekend en de fotopunten hebben overgezet op kaart. Met de kaarten en omschrijving moeten we het dus vandaag grotendeels kunnen redden. Na het korte stuk fietsen zien we de eerste teams al weer voor ons verschijnen. Op zich wel lekker, kun je zien waar de sporen lopen en kijken of je goed zit. Echter we kunnen CP 3 gelijk al niet vinden. CP 3 blijken we verkeerd te hebben ingetekend en zo start de dag dus een stuk minder dan we hadden gehoopt. Echter ook nu weer geen onvertogen woord. We gaan voor het plezier en de mooie omgeving. Vanaf het theater begint het beter te lopen. De uitgezette punten op kompaskoers vinden we en ook andere CP’s beginnen ons beter te liggen. De klok tikt echter verder en de deadline komt met rasse schreden dichter bij. We zoeken naar even naar CP 18, maar besluiten dan in gestrekte draf linea recta naar de wisselzone te lopen. 2 uur straftijd is jammer, maar met fietsen hebben we liever wat meer tijd om de resterende CP’s wel te vinden.

Bij het fietsen breken ons de natte shirts zowat op. Hierdoor koelt Menno hard af, waardoor hij bij tijd en wijle geholpen moet worden met het vasthouden van de kaart. Hij trekt zijn shirts uit en doet het windjack aan, eet veel en drinkt wat Cola. Geleidelijk komt hij er weer bovenop. Met het fietsen worden een aantal teams achterhaald. In het bos zijn telkens minder bandensporen zichtbaar, een indicatie dat we of grandioos verkeerd zitten, of zo langzamerhand in het linkerrijtje komen. Het rijden op de foto punten, gaat voortreffelijk. Ze worden snel gevonden (tenminste dat denken we, want we gaan er vanuit dat het geen valse CP’s waren). We herkennen ook een bepaalde wijze waarop de CP’s zijn weggehangen, of deze persoon is echt lang, of hij heeft zijn fiets gebruikt als keukentrap. Op de terugweg lopen we nog wat te dwalen in de bossen rondom Ommen, waardoor we toch nog weer aardig wat tijd verliezen. Vervolgens komen we uit het bos en racen naar de startlocatie terug. Alice geeft zoals een groot deel van deze middag het tempo aan. Alexander controleert of iedereen meekomt, Menno heeft alle moeite om de route op de kaart te blijven volgen en Poppe blijft met zijn altijd opgewekte humeur de warme motor van enthousiasme. We komen binnen en zien de eerste teams al gedoucht ons tegemoet komen. Er zijn echter ook nog genoeg teams niet binnen. Hopelijk dus toch een plek in het linkerrijtje, al kunnen we dat ook niet exact schatten. We hebben immers vandaag wel meer punten links laten liggen en zijn ook niet zeker van dat de door ons gevonden punten allemaal correct zijn.

Na wat bier en een douche zijn we weer terug op aarde en delen we onze ervaringen met anderen. Vervolgens is er een uitstekende maaltijd. Zoals de foto’s bij eerdere edities al deed vermoeden is het een gezellig geheel.

Dan komt de uitslag en wordt begonnen met de 17e plek. Nadat de 9de plek is bekendgemaakt, kijken we elkaar aan en zeggen tegen elkaar, mooi man…. in het linkerrijtje. De klasseringen volgen elkaar is snel tempo op, waarna we ineens bij de laatste 3 zitten. Gaaf man. Dit hadden we niet verwacht. Hierna blijken we bij de laatste 2 te zitten en begint de hartslag toch wat toe te nemen. En dan komt het verlossende woord, we hebben gewonnen. Een gevoel van verbazing, blijdschap, plezier, vreugde en vermoeidheid maakt zich meester over ons. We weten ons eigenlijk even geen houding aan te nemen. Dit hadden we nooit verwacht en ook niet durven hopen.

Na de beker in ontvangst te hebben genomen nemen we de felicitaties van andere teams in ontvangst, wat een heerlijke ambiance en sportiviteit.  Daarna vertrekken we richting Gorssel met een schat aan ervaring, een heerlijk gevoel, een riante beker, een nog hechter team, een heerlijk gevulde buik en een overwinning op onszelf en de anderen.

’s Avond wordt de uitslag nog even nauwkeurig geanalyseerd. We waren niet de snelste, niet de sterkste, hebben veel fouten gemaakt, en voor veel straftijd gekozen, maar hadden wel een hechte club die uiteindelijk over het geheel genomen de minste straftijd heeft opgelopen en als ploeg de hele race met veel plezier heeft gefunctioneerd .

Dat sterkt ons in onze mening. Wedstrijden win je niet, je kunt ze alleen verliezen. En degene die het minste verlies aan het eind heeft zal uiteindelijk het hoogste reiken.

Bij de ze willen we Leo en zijn team bedanken voor dit heerlijke weekend. Ook de andere teams bedankt voor jullie inbreng. We hebben soms van jullie geprofiteerd en jullie misschien soms ook wel van ons. Hopelijk tot een volgende keer, waarbij een uitgangspunt weer gelijk zal zijn aan die van nu: lekker racen en plezier hebben samen en dan zien we wel waar het schip strand.

Team We Stay Okay

===================================================

Altijd al ‘n keer op de Besthmenerberg willen zwemmen! 

Chickenpower

Nu, het is gebeurd.

Al meerdere keren een verslag gemaakt en daarom kunnen we nu niet achterblijven. Ik denk ook dat de organisatie hier een beetje op wacht en dat ze weer een aantal vriendelijke woorden verwachten. Misschien wel. De voorbereiding was goed. Vooral omdat Leo de startlocatie vanuit Amersfoort had gepeild. Amersfoort is vanuit Terschuur  maar 9713 meter op 263 graden en daarom hoefden wij maar 2 keer te peilen. Met andere woorden we waren ruim op tijd bij de start. De start blijft voor ons altijd een probleem, of het teveel aan koolhydraten zijn of de EPO of gewoon de spanning om na een lange tijd de geweldige organisatoren van dit uitje weer te ontmoeten, we weten het niet.

Start eerste etappe eerste dag

Envelop open. Droge plek zoeken.  Kaarten uitleggen en vooral rustig blijven.  Na het intekenen vlot gaan lopen, geen cp1 op de kaart. Wij veronderstellen dat deze kaart nog komt ergens. Dus cp2 zoeken, gaat goed deze start, nu cp3 op de bosrand. Dus niet, narekenen moet er zitten . Niet kunnen vinden en te lang gezocht . Oké, we hebben weer een start zoals altijd.

Tweede etappe eerste dag 

Van de  vijf cp’s op de fiets is er 1 niet te vinden en er zou op 13 informatie moeten hebben gestaan. Niet gezien i.v.m.  krullend  cp kaartje! Maar we waren sowieso al laat en dus met spoed naar de wissel.

Derde etappe eerste dag

Kanoën en lopen. Snel beslissen wie er gaat lopen, in ieder geval een navigator omdat er nummers moeten worden gezocht. Waar ontmoeten we elkaar weer? Op de kaart geen brug maar meestal zijn de kanowissels bij een brug en daarom spreken we af bij de volgende brug om daar op elkaar te wachten en verdere beslissingen te nemen. Plan lukt. Onderweg wel afgevraagd of wij de goede richting op gingen we hadden geen kaart, geen idee waar we zaten en of de molen van Ommen in de verte moest worden waargenomen of  dat deze molen  pal voor onze kano in de peiling gezet moest worden , geen idee. Het weer was goed, het humeur ook, het water was lekker en we hadden brood mee. En de start van de volgende morgen was pas om 7,00 uur. So what. Leo bedankt Leo bedankt enz. enz

Nog even gedacht: Als je niet weet waar je bent en je weet niet…….. Bij een splitsing worden we geroepen door een visser die meerdere teams naar links zag gaan en een aantal naar rechts. Na een kort gesprek en een weddenschap om een fles jonge jenever zijn wij ook in Ommen aangekomen.  Nog even cp 21 pakken die volgens ons aan de andere kant van het speelveld moest liggen en daarna naar de camping  waar wij nog een feestje hadden.

Nacht etappe

Wij hebben het er over gehad of wij van de nachtetappe een verslag wilden maken . Toch zien wij de noodzaak hiervan in om vooral mensen te waarschuwen die nu nog boven aan de ladder staan als directie of ander belangrijke functie. Wat is ons overkomen.

01.25 uur . De wekker gaat en wij gaan met het gehele team naar het station om een tijdsvoorsprong op te bouwen.  Op het station aangekomen verwachtten we Leo om zijn mededeling te doen. Maar tot onze verbazing gaat de deur van een camper open waar voormalig dir.dhr. Pegge uit komt stappen. Na vorig jaar zijn zomerverblijf te hebben gezien (zie verslag 2006) is dit zijn huidige woonplaats: Perron 0 in Ommen !!! Hij geeft ons de “drugs” die wij nodig hebben en vertrekken snel naar onze slaapzak.

Eerste etappe tweede dag

Geweldig, memorisatie volgens een nieuwe methode. Eerste CP de A wordt niet gevonden verder geen grote problemen. Volgens ons zaten de  CP’s  B en F niet scherp  omdat ze beide ingetekend waren in het verlengde van de afsplitsing Dat daar geen paal of boom stond was niet onze schuld en daarom even twijfelen welke de valse was.

Tweede etappe tweede dag

Loopetappe waar we als team van hebben genoten vooral het weer was geweldig. Geen last van verkrampte spieren maar continu verkoeling. Heerlijk!! Ook het opsporen van de punten ging goed . Mooie kompaskoersen en interessante locaties. Ook het ontvangst bij de wissel op de heuvel was erg emotioneel, bijna de gehele organisatie viel in tranen toen wij bovenkwamen, erg ontroerend!!  Eigenlijk geen woorden voor dus laten we het hierbij.

Derde en laatste etappe tweede dag

Na het moment van ontroering toch weer op de wedstri  uh race concentreren en dat bleek moeilijk . Na het intekenen het roadbook vergeten en daar te laat achtergekomen. Nu maar hopen dat alles goed ingetekend is. Hier mochten we niet over klagen wel over het scherp neerhangen van de CP’s er zaten volgens ons nogal eens afwijkingen in van 30 meter . Natuurlijk konden we niet narekenen en dus gaven we maar de schuld aan de uitzetter. Na de grafkelder met spoed naar Ommen. Waarschijnlijk via een speciale route waar het geregend had, er stonden nogal wat plassen op de weg . Zeker van de vorige dag . J

Naschrift

Een tweede plaats is prachtig.  Toch hebben wij intern wel wat dingen gevonden die wij moeten verbeteren. Maar die gaan wij niet vertellen. Bedankt voor de mooie dagen en bij gezondheid tot volgend jaar.

Team Chickenpower.

PS Als we nog een keer in Ommen komen brengen we dhr. Pegge  wel een kopje soep of zo.

================================================

Ons debuut.  (Team Fuite)

We wisten niet goed wat we moesten verwachten, behalve dat we ons op het ergste moesten voorbereiden. Het appelgebak bij ontvangst was dan ook een geruststelling. We werden allemaal bij teamnaam welkom geheten. Wij met name omdat het ons debuut was, en dit is dan ook de laatste keer dat we er met het excuus vanaf komen:

“Ja maar het is voor ons de eerste keer dat we meedoen!”.

image002

 

 

 

 

 

 

Toen de klok vijf uur had geslagen, mochten we naar buiten om onze route te bepalen. We werden op de staart getrapt door een deadline van 18:00. Als je niet weet waar je bent op de kaart, weet je ook niet wanneer de deadline gehaald zal worden. “Je bent hier toch naartoe gereden?” roept iemand. En zo steken wij van team “Fluitende boeren” de koppen bij elkaar om richting het noorden te lopen, en zo te weten te komen waar we zijn, en dan cp2, cp4 en cp6 te pakken.

Onze verzorger; Meindert, had vermoedelijk niet verwacht dat we deze eerst etappe zouden overleven want hij was erg blij dat we er waren. Nou ja, we waren de deadline wel een half uur overschreden. Op de fiets stonden de koppen van het team allemaal weer in de zelfde positie. Hier maakte Jilles handig gebruik van zijn fietsbenen en nam ons mee in zijn kielzog. Aangekomen bij een cp snapten we niet wat we met een code moesten op het cp, toen het kwartje viel, wilden we de koers volgen en het water oversteken naar cp14. Ik pakte hier een een draad vast met beide benen diep in het water. KLETS. Ik was even m’n verstand kwijt en vergeten dat we op weg waren naar cp14, dus toen zijn we maar naar de kano post gescheurd. We mochten gelukkig deze etappe nog vervolgen, en volgens de uitslag waren we wel de laatste. Hier gaan we verandering in aanbrengen, dachten we. Joost had er wel zin in, kon je aan hem zien. Maar Koop voer voorop. Ondertussen was ik op weg naar 15, waar achteraf ook een valse cp was. Gelukkig de goede genomen en snel naar de volgende via de brug, dat was cp16. Toen stond ik weer bij de Regge. Hier was net een groepje kanoërs. Het waren mijn teamleden niet dus zaten ze nu voor me of achter me? Ik besloot het water over te zwemmen om de weg te vervolgen naar 17. Toen hoorde ik iemand roepen; “Piet”. Daar in de verte waren mijn team genoten en ze zaten dus nog achter me. Hoe dichter ik bij de overkant kwam hoe dieper het werd en hoe harder het begon te stromen. Nadat ik cp17 had gepakt kwamen we toevallig weer bij elkaar. En kon er vaart gemaakt worden. Bij de watersplitsing twijfelden we, maar Ommen lag inderdaad rechts. Het was nu nog maar een klein eindje. Na de kano’s te hebben ingeleverd nog 1700mtr, maar 1700 meter hoever is dat? Meindert had de kilometerteller van de auto op nul gezet. Zo, onze eerste deadline gehaald!

Dan is er tijd voor afleiding en dus ook één biertje. We hebben als team de dag besproken en met andere teams gepraat. Schot in de roos was een plaats hoger als ons geëindigd. Het zou leuk zijn als we daar morgen nog wat verandering in kunnen aanbrengen, dacht ik zo. Maar Schot in de roos en haar verzorgers; Chris en Maria hebben wel meer ervaring met deze race dus dat wordt nog een leuke uitdaging.

Bij het kampvuur werd gezongen en meer bier gedronken. Ondanks het goede vuur kwam hieraan ook een einde. Mijn team genoten waren ook al naar hun stulpje vertrokken om het lichaam voor te bereiden op nog een zware dag. In het vuur speelde zich de race van de volgende dag af; Wow, pre-mervo is om 13:00 al binnen, zouden zij gewonnen hebben? Nu werd het tijd om het vuur uit te maken, dit kan niet waar zijn.

Dag 2

Toen ik op bed ging zei ik tegen Koop; “Het is tijd om naar het station te gaan, en punten te scoren”. “Ja Piet. Ga jij maar op bed!”. Zei Koop. “Ik kom over een half uur wel weer, dan moeten we echt weg”. Zei ik.

In de tent was het de volgende ochtend een gezellig samenzijn van wakker wordende mensen.

Toen ik bij de auto kwam kreeg ik te horen, waarom ik na een half uur niet terug was gekomen, want Jilles, Joost & Koop hadden op me staan wachten. JaJa?! Dacht ik.

Toen we om 7:00 het ontbijt op hadden, konden we beginnen met racedag 2. Er werd een kaartje van het kampterrein op de tent geprojecteerd. Die moesten we overtekenen. Dit hadden we achteraf met een fotocamera moeten doen. Op het kaartje stonden 8 cp’s. We konden deze snel opzoeken, maar er waren 2 niet geplaatst, dus dan kun je lang zoeken. Leuk was dat we voordat we deze etappe konden afsluiten nog een paar survival hindernissen moesten doen, minder leuk was dat Koop bij het nemen van een swing-over een rib brak, bleek achteraf. Zonder dat wij de ernst van dit ongeval wisten, zijn we maar doorgegaan.

We kregen in de tent het roadbook voor de gehele dag. We hebben de eerste en tweede etappe ingetekend. De eerste etappe was; het fietsen naar het startpunt van de tweede etappe. We moesten in gaten houden dat we bij de rotonde overstaken over de provinciale weg. Er lag ook een cp aan de andere kant van de provinciale weg, maar hier konden we niet komen, want er was geen duiker, wel een te kleine wildtunnel. We hadden deze cp moeten pakken met de fiets, maar omdat onze controle kaart werd gecontroleerd op welke punten we al gehad hadden, weet ik niet of dat volgens de organisatie ook was toegestaan. Vanaf nu gingen we een lange etappe tegemoet, en moest Meindert lang op ons wachten. De cp’s hadden we ingetekend doormiddel van graden koersen en kruisbepalingen vanaf de schoorsteen en de brandtoren. We hadden een cp ingetekend vlakbij de brandtoren, maar konden hem niet vinden door een afwijking in de intekening. Het cp lag op 50 meter NAP, dit was best wel hoog boven het veld, en na een tijdje goed lezen kwamen we er dan ook achter dat dit wel boven in de brandtoren moest zijn. We gingen op weg naar de volgende cp’s. via een immens grote theaterkuil van 20 meter diep en een paar duizend zitplaatsen. We konden het cp vinden, maar hierna werd het lastig vanwege het interpreteren van afstanden, en ook de tijdsdruk zat ons op de hielen. De team-captain hield de groepssfeer op een hoog peil ondanks dat hij toch wel eens was pijn had in zijn borstkas. Jilles was onder de indruk van het vele lopen en wij van zijn loopvermogen. En Joost wist nog steeds iedere keer snel de cp’s op te sporen. Het was inmiddels 13:00 en op weg naar de wissel. Dit was tasten in het duister omdat we het coördinaten systeem niet kenden, en niet begrepen hoever het wisselpunt buiten de kaart zou liggen. Maar zo’n menigte mensen op een wisselpunt herken je wel van 300 meter, we hadden dus wat speling. We maakten toch nog een goede beslissing om rechtdoor te gaan waar een andere groep rechts ging, en vervolgden onze eigen koers. De post lag boven op een heuvel.

Nu was er een moment voor de teamleden om te eten en weer even met Meindert bij te praten en er moesten weer nieuwe punten worden ingetekend. Dit ging gelukkig goed; het bleef even droog en het intekenen wou ook wel. Meindert had verschillende snickers, liga’s, bananen en vochtvoorraden aan het frame van de fiets geplakt dus wij konden Ommen nu wel gaan bezetten. Toen ik de kaarten weer goed gerangschikt op het stuur had liggen konden we dan ook op volle kracht vooruit. Het was inmiddels weer begonnen met regenen, maar ik merkte dat de teamgenoten daar soms meer van genoten dan dat ze er last van hadden. Misschien dat ons niet deelnemende teamlid; Theo Mulder, ook tegen de rest had gezegd; “Enjoy live”. Terwijl ik dit dacht, merkte ik ook op dat we meteen een stuk moesten afsnijden. Hupsakee tussen de bomen door, naar een doorweekt zandpad, om op een fietspaadje te komen. Hier was Koop toch niet zo van gecharmeerd want zijn borstkas kwam ditmaal in aanraking met het stuur, doordat een tak er letterlijk “een stokje voor stak”. Toch konden we onze koers weer voortzetten naar cp’s waarvan men niet zou verwachten dat ze er zaten. Zoals fietsen langs sloten naar afgelegen bosjes. Jilles en Joost geloofden bijna niet dat de cp’s hier zouden zitten, maar hielden toch het vertrouwen om gewoon door te zoeken. En dat was maar goed ook.

Nu konden we kiezen om een groot ommetje te maken of rechtstreeks naar de finish te fietsen met een grove tijdswinst. We kozen voor nog een ommetje, maar werden opgehouden door een provinciale weg, hier was namelijk geen rotonde of doorgang waar we over mochten steken. Een ander team fietste wel over de provinciale weg, wat ook gezien werd door de organisatie. Wij zagen de uitdaging wel zitten om sportief met het reglement om te gaan en via een spoorviaduct onder de weg door te fietsen. Het koste ons alleen 10 minuten en het andere team heeft achteraf geen straftijd gekregen. Desondanks een mooie actie. Nu konden we op weg naar de finish (waar we vanochtend vertrokken waren) nog mooi 3 cp’s pakken waarvan we de laatste hebben laten liggen want, we wilden vandaag de deadline weer op tijd halen. Na een mooi onthaal bij de finish door Meindert hadden we nog wat tijd nodig om cp’s op de controle kaart te zetten. Deze waren er afgeveegd en de cp’s die we daarom maar op papier hadden gezet, waren tot overmaat van ramp uitgevlekt. Ondanks dit hebben we alle getallen goed weten te ontcijferen en uit het brein van mijn teamgenoten weten te halen, ik was namelijk alles alweer vergeten.

Nu hadden we eindelijk een rust moment verdiend waarvan we met z’n vijven hebben genoten. We bespraken de gebeurtenissen met Meindert onder het genot van een biertje en konden elkaar voldaan in de ogen kijken.

Even schone kleding aan en toen was er een heerlijke warme maaltijd voor iedereen klaar gemaakt. Na zo’n barre tocht is het fijn om even rustig na te genieten van het eten. En van het eindigen op een 11e plaats, daarvan hebben we ook genoten.

Nu gingen de wegen uit elkaar; Jilles en Koop naar Genemuiden, Joost naar Fryslân en Meindert en ik naar Harreveld om de laatste run van het seizoen te lopen.

Organisatie, medewerkers en medestrijders, bedankt voor de medewerking aan deze ABC-run.

Survival groeten, Team2. Fluitende Boeren

Piet Mulder

===================================================

Tebodin CCE

Op  22 en 23 juni jongstleden kreeg Tebodin CCE de kans om zich te bewijzen als bedrijf dat zich niet alleen achter computers en tekeningen verschuilt, maar ook sportief en avontuurlijk is ingesteld.

tebodin1

De aanleiding hiervoor was de “Adventure Brain Cooperation-run 2007”; een survival / adventure run georganiseerd door Leo Slütter van For Farmers in Lochem. Aan het jaarlijks terugkerend evenement deden voor Tebodin CCE dit jaar mee: Bastiaan Flierman, Stan Raben, Martin Rattink en Wouter Scharenborg met als verzorgers Erik Kuiper en Henny Zeeuw-Rood.

Na een warm onthaal met traditioneel appelgebak en koffie kon het Tebodin CCE team met als naam “Runners For Farmers” zich opmaken voor een veel belovend evenement. Regen, hagel en wind trotserend kon er op vrijdag 22 juni vanaf 17.00 uur in Ommen gestart worden met als doel om binnen gezette tijden zoveel mogelijk Check Points (CP’s) te vergaren op basis van navigatie-instructies en topografische kaarten.

Tijdens het eerste gedeelte (een voettocht van circa 10 km) had het “Runners For Farmers” team te kampen met opstartproblemen. De deadline werd met 29 minuten overschreden hetgeen leidde tot een straftijd van 58 minuten. Met het doortikken van de klok in gedachten koos “Runners For Farmers” er in het tweede gedeelte voor om met de ATB’s direkt naar het volgende eindpunt te rijden. Tijdens het derde en tevens laatste gedeelte van die dag moest het team zich opsplitsen. Stan, Bastiaan en Martin kregen een kajak voor een tocht van 2,5 uur. Wouter mocht zich bewijzen als ervaren avonturier en CP zoeker om te voet de afstand af te leggen.

Eenmaal aangekomen op de eindbestemming van die dag, omstreeks 21:30 uur, kon het team zich verheugen op een warme douche, hete soep en koude flesjes Grolsch.

Zaterdag 23 juni ging de wekker om 6:00 af. Na een ontbijt werden de instructies van die dag uitgedeeld en kon het team vanaf 7:00 uur starten met het overtekenen van een geprojecteerde landkaart en het vervolgens nemen van enkele touw hindernissen. Hierna werd het tweede gedeelte ingezet; het berekenen en uitzetten van nieuwe CP’s en deze (wederom te voet ca. 10 kilometer) opzoeken in de mooie omgeving van Ommen. Helaas kon hier vanwege de dreigende deadline en het slechte weer weinig van genoten worden.

’s Middags, omstreeks 13:00 uur, konden verzorgers Erik en Henny hun best doen om de runners op te peppen. Met de laatste instructies werd er aan een ATB tocht van circa 50 kilometer begonnen. Ondanks kleine fietsproblemen slaagde het team erin om voor de deadline van die avond zich om 17:45 bij de finish te melden.

De dag werd afgesloten met een heerlijk buffet en natuurlijk de prijsuitreiking. Van de in totaal 18 deelnemende teams nam Tebodin CCE de eer van een 6e plek mee terug naar Deventer.

image002
Navigeren en CP’s uitzetten; missen we niet een kaart???  (Je zou kunnen vragen: Weer een kaart?. Maar op dat moment niet meer. (red))

 

 

 

 

 

 

 

image004

 

 

 

 

 

 

 

Dit is bijna niet meer leuk… nog 50 km op de ATB.

image006

 

 

 

 

 

 

 

Gelukkig weten de verzorgers de runners te verwennen.

image008

 

 

 

 

 

 

 

Moeten we nou linksom of rechtsom???  (Zonder  hulp te aanvaarden van derden….. )

===========================================

Verslag en feiten door de organisatie.abc-run 2007  (vrijdag 22 en zaterdag 23 juni 2007)

Aan de deelnemende teams,“Zorg dat je op vrijdag 22 juni 2007 om 15:00 uur aanwezig bent op de  hierna volgende startlocatie: De startlocatie op 61,8°  en 79.581 meter vanaf de klepel van de “Onze Lieve Vrouwenkerk” te Amersfoort.

Startinfo

Menigeen is aan het rekenen geslagen. Allereerst veelal globaal om te weten in welke regio het plaatsvindt. Enkele minder ervaren teams hadden meer moeite. ´n Enkeling eiste zelfs concrete startinformatie. Daar konden we natuurlijk niet op ingaan.

Anderzijds omdat:

Als je al met de start met een onvolledig startveld staat te kijken, of enkele teams later binnen krijgt is besloten de info wat aan te vullen. Hiertoe werd bovenstaand kaartje van ´t net geplukt en aanvullend op de site gezet. Prompt was iedereen er.

 

 

 

 

 

 

 

De omstandigheden

Op het eerste gezicht lijkt ´t ´n beetje ´n verregend weekend. Niets is minder waar. Misschien wel mede dankzij het weer was iedereen bijzonder opgewekt en positief. Het was ook ‘n perfect weer om te sporten.

Wellicht zijn de katoenen shirts toch niet zo geschikt voor dit soort races. Het katoen blijft nat. Als we weer ´ns wat ondernemen zullen we het met de kleding anders voorstellen.

Ondanks het water bleef het vuur op peil in de bak. Pas toen het droog werd kwam de hopman uit z´n hut en wees ons op ons onbehoorlijk gedrag met de bak op het gras.

Voor de nacht was een grote tent voorzien. Daar kun je als het moet wel met 100 man in. De tent was er ook alleen voor noodgevallen. Dus als het hard zou gaan regenen. Bedoeling was ´n overnachting in de open lucht verspreid over dit veld. Wat zou dat leuk geweest zijn.

1e etappe.

Vanaf de start in Nieuwe Brug lopend via enkele CP´s naar de Lemelerberg alwaar de ATB´s in ontvangst kon worden genomen. . Vervolgens wederom via enkele CP´s langs de mooie Regge naar Hankate en weer naar het Noorden tot de eerste brug. Daar fietsen inleveren en 3 kayaks terug. Dus feitelijke bedoeling was 3 man kayakken en 1 man lopend de verdere CP´s. Sommigen gingen 2 aan 2 met ´n kayak op sleeptouw.

Onderweg brak een noodweer los. Schuilen was noodzakelijk voor het onweer. Half elf ´s avonds was iedereen weer terug. Agri-Oost per kayak terug van Dalfsen. 2 uur tegen de stroom op. Dus straftijd en dus achterstand.

Als snel bleek CP1 niet op de uitgereikte kaarten afgebeeld. Conclusie moet dan snel zijn: Onvoldoende info dus snel naar CP2. Met enig aandringen deden de meesten dat ook. Later op de brug over de Regge bleek dus waarom. Het eerste kaartje bleek niet bij de gegevens set te zitten. Snelle analyse leerde dat dit zeer waarschijnlijk ook niet strikt nodig was mits CP´s 18-19-20 werden geschrapt.

Mede als gevolg hiervan kwamen 2 teams in Dalfsen terrecht + ´t lopende lid van een ander team. De rest kwam goed in Ommen aan.

Bedoeling was tevens ´n snelle etappe ´s avonds waarbij vrijwel, op 2 na, alle punten waren ingetekend. ´t Enige geo coordinaat om toch iets afstand tussen de teams te krijgen. Van 13 naar 14 kompaskoers in het veld. 14 is nooit gevonden???

 

 

 

 

 

 

 

 

´t Bleef nog lang onrustig in Ommen.

 

 

 

 

Start op de2e dag .

´s Ochtends de beamer opgestart en de kaart van het immense scouting terrein ervoor gezet. Bedoeling was, gezien het vele commentaar op de door mij altijd verstrekte kaarten, dat men nu zelf maar eens een moest tekenen compleet met de H1-H5 posities en 8 CP´s .  Er waren 5 touw-hindernissen gebouwd welke zeker voor ongetrainden pittig waren. De echte survival atleten hadden er geen kind aan. Deze hindernissen waren eenvoudig te vinden rond het veld.

De 8 CP´s iets lastiger.

`t Team van de Schothorst maakte er een perfecte kaart van.

 

 

 

 

 

 

 

Henk was ook al even niet meer bij de Voshaar geweest en dan moet je ff aan de bak. Herman heeft niets weg te zetten en glijdt langs de boom de oude vos.

5 hindernissen, ´n paar swingovers, ´n net, ´n touwklim en een traverse. Eigenlijk heeft ‘t niets om ‘t lijf. Maar voor ‘n ongeoefende heb je er de hele dag last van.

 

 

 

 

 

 

 

 

Pre Mervo is toch echt ook een hele tijd weg geweest doch heeft geen CP gevonden. Enkelen zagen de valse voor echt aan. Verder een paar vreemde missers. CP  is weg. De valse aldaar hing er niet.

Plan B was: Bij terugkomst binnen 3 min het terrein verlaten incl. verzorging. Dat zou dus rond 8 uur ´s ochtends ergens in de Ommer bossen intekenen worden. Gezien de regen hebben we dat geschrapt en waren er teams tot 11 uur in de tent aan het tekenen. Later bleek dat veelal tot en met de loopetappe was ingetekend. Ook bleek dat het 3e deel die dag de ATB etappe veel meer tekenfouten waren gemaakt. Vermoeidheid!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als beesten kwamen zij terug. Die hebben nog wel even gewassen.

Toch blijft het verbazen; zo fanatiek, zo gedreven, zo geconcentreerd en gefocused en toch ………geen kwaad woord tot elkaar. Natuurlijk zien zij fouten van zichzelf en de organisatie. Onderweg zie je die van jezelf niet en wijt je het gros aan de organisatie maar toch blijft die positieve benadering.

Mannen naar m´n hart!

Medisch team
Medisch team

 

 

 

2006 Barchem-Lochem (O.L. Theater)

Verslag en feiten door de organisatie.

2006  Barchem-Lochem (Open Lucht Theater)

Op zaterdag 10 juni 2006 werd de 16e en laatste RunForFarmers gehouden. ForFarmers stopt met de (morele) ondersteuning van het evenement. Volgend jaar wil de organisatie in ieder geval nog een laatste run in deze opzet houden. Waarbij alle teams en bedrijven die ‘t evenement jaren hebben gesteund nog een keer welkom zijn. Winnaar werd wederom het team van ForFarmers. Met name door nauwgezet navigatorwerk, onderlinge samenwerking, goede conditie en ‘n hoog tempo in de uitvoering werden zij weer eerste. Inzet van ‘n dame in het team is ook niet ongemerkt voorbij gegaan. Handigheid met de GPS bijvoorbeeld. Waarbij vrouwen geografisch mogelijk te kort schieten biedt de techniek uitkomst.

 

 

 

 

 

 

 

De volledige uitslag luidt alsvolgt

1 ForFarmers                          “FastForward” (1) 17:17 uur
2 Zonne Ei Farms bv                 “Chickenpower” (12) 22:12 uur
3 Friesland Foods                     “Weimannen” (18) 24:03 uur
4 Schothorst Feed Research   “Schotzoekers” (5) 24:19 uur
5 Agrovision B.V.                     “Agrofysiek” (2) 24:48 uur
6 Tebodin CCE                                 “Runners for Farmers” (11) 24:58 uur
7 Baks Logistiek                              “Baks team” (7) 25:57 uur
8 Countus accountants + adviseurs “Count On Us” (19) 26:13 uur
9 Agri-Oost                                      “Agri-Oost” (17) 26:13 uur
10 Meekes Stallenbouw                           “D’r An 1” (13) 27:48 uur
11 Nutreco / Trouw                        “Trouw Unlimited” (6) 27:58 uur
12 Vertis B.V.                                     “Sixpack” (10) 29:00 uur
13 C.D.L.                                                “No Brakes” (8) 29:20 uur
14 Pre-Mervo u.a.                             “Mervo Beesten” (15) 29:32 uur
15 Vertis                                          “Ironman” (23) 30:36 uur
16 Rouwmaat-Groenlo                  “MegaMix” (16) 31:24 uur
17 Welkoop Eibergen                         “D’r An 2” (14) 32:19 uur
18 ABN/AMRO                             “Privet Investigations” (22) 32:35 uur
19 Vertis B.V.                                       “Full Speed” (9) 33:26 uur
20 Welkoop Vriezenveen               “Team Welkoop Vriezenveen” (21) 33:30 uur
21 Selko B.V.                                    “4Health” (20) 33:57 uur
22 Schothorst Feed Research         “Schot in de roos” (4) 34:13 uur
23 Nuon                                            “Nuon Power team” (24) 36:56 uur
24 Schothorst Feed Research        “Schots & Scheef” (3) 38:45 uur
25 Kramp Agri Varsseveld          “Fun4us” (25) 18:55 uur

Een zeer goede klassering van Zonne Ei Farms. Volgend jaar in een voor ieder vreemd gebied zal ook de laatste verschillen gelijktrekken. Benieuwd wie er dan aan het langste eind trekt.

Friesland Foods wellicht toch wat geholpen door de fietsen mooi 3e. Met de fiets was ‘t sneller en men kon meer punten pakken.

Schothorst zeer sterk 4e. Jan Fledderus gaat volgend jaar zeker ook voor een podium plaats.

Agrovision wellicht mede dankzij de kaartlees cursus, mogelijk voor henzelf toch nog onverwacht op de 5e stek.

Tebodin zeer enthousiast en gedreven evenals ‘t Baks team hoog in het klassement.

Er zijn ook teams als Megamix, Agri-Oost, Vertis en b.v. ook Welkoop Vriezenveen welke we hoger hadden ingeschaald. Gelukkig kennen we geen plaatsingslijsten welke invloed hebben op de uitslag. Alhoewel op die wijze ‘t incidentele spoorvolgen wel wordt geminimaliseerd.

Stelling is: Als je niet weet waar je bent of niet weet waar je naar toe moet is er geen reden om te bewegen. Dat overkomt je wel als je spoorloper wordt!!

Team 25 deed buiten mededinging mee. In dit metier natuurlijk wat onwennig scoorden zij wel goed. We waren benieuwd waar deze wedstrijd stond in Adventure race kringen.

Op de uitnodiging stond onderstaande kaart waaruit opgemaakt moest worden dat de start tussen Lochem en Barchem ging plaats vinden. Er waren 2 parkeerplaatsen aangegeven resp. voor even en oneven teamnummers. Vandaaruit lopen naar de Witte Wieven Koele. Voor navigators die enigszins met topografische kaarten overweg kunnen mocht dit geen probleem opleveren. Toch liepen de spanningen al op en kwamen teams krap in de tijd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘s Ochtends om half zeven de briefing. Iedereen was er uiteindelijk. Direct na aankomst volgt het ondertekenen van de definitieve inschrijflijst zoals ook bij het wielrennen gebruikelijk is. De atleten tekenen ervoor dat zij voor eigen risico meedoen. Dus dienen alle namen te kloppen en de bijpassende handtekening geplaatst. Alhoewel er aan de veiligheid alle aandacht is besteed kan er altijd iets gebeuren zeker als de vermoeidheid toeslaat en er mogelijk risico’s worden genomen. Bij de auto begint het al. ‘n kwartier lopen naar de start dus direct aan alles denken om mee te nemen. Er zijn er heel wat terug geweest.

De laatste verwikkelingen worden medegedeeld. Alle gegevens voor de dag staan in het roadbook. Toch zijn er punten welke speciale aandacht vragen, laatste wijzigingen, vervallen CP’s  enz allemaal zaken van belang. Every body looks cool but….. Het is totaal niet bekend wat er gaat gebeuren en door de onzekerheid staat iedereen op scherp.

In de woestenij is het lastig tekenen. ‘n Enkeling, maar ook de organisatie confisceert al ‘t tafeltje bij de ingang. Dus ‘t bepalen en intekenen moet vrijwel op de uitsluitend gebukt op de bosgrond. Daar beginnen de eerste onnauwkeurigheden, afwijkingen en ontstaan verliestijden.

 

 

 

 

 

 

 

De volgende 2 kaarten werden uitgereikt. Deze boden ‘n vrij volledig overzicht over het operationele gebied. Natuurlijk wordt er wel eens moeilijk gedaan over de verdwenen gedeeltes. In de regel hoef je er echter niet te zijn. Overbodige informatie werkt alleen verwarrend.

Kaart Lochem

Lochem.jpg

Kaart Ruurlo

 

ruurlo.jpg

Agri-Oost zocht een plek in ‘t westen van de Koele op een oude boomstronk. Zo kon “staande beens” worden getekend. De kadastraal medewerker (Wim) legt uit hoe e.e.a. in z’n werk gaat.

 

 

 

 

 

 

 

Na de start werd begonnen met een 45 km ATB tocht met ca.20 CP’s. Onderweg nog een memorisatie van 3 CP’s per ATB vanaf een luchtfoto.

Ter hoogte van Exel moest een zandzak worden gevuld zonder weegschaal met minstens 20 kg zand. Indien te weinig dan 30 min straftijd. ‘t bleek dat ‘n enkeling voor de zekerheid wel 40 kg hadden meegenomen. En dat om nog ca 5 km mee te fietsen.

Bij de CDL silo in Lochem vond de weging plaats waarna de abseil.

Geen zware hindernis zo’n abseil. Toch bleek het voor velen ‘n zodanige beproeving dat zij ervan af zagen. 45 meter, ‘n redelijk gemakkelijke uitstap, ‘n nieuw koord, optimale beveiliging maar smerig hoog.

Aanvankelijk zou Defensie ons ondersteunen met deze activiteit en er een “slokke tokkel”van maken. Daarbij maak je een vrije val van 20 meter waarna de bocht in ‘t koord en ‘t dubbele remkoord de vertraging inzetten. Dat is ook gaaf. Doch defensie had ‘t plots te druk vandaar dat Willy ter Selle en Quest ons professioneel ondersteunden.

Na de abseil ‘de opdracht om per kayak met 2 personen 4 CP’s de halen en met 2 personen per GPS 4 punten te zoeken. De CP coördinaten waren voorgeprogrammeerd. De werking van een of deze GPS doorgronden was lastig onder tijdsdruk. Ook de onderlinge afstemming was lastig of werd totaal vergeten. Uiteraard moet je eerst de taak verdelen. Wie gaat langs welke route per kayak en waar eindigt dat. Ook de GPS punten inschatten en zorgen dat je weer bij elkaar komt. Vervolgens moest ‘t laatste GPS punt (onder de brug van de weg naar Laren) worden ongetekend in de blinde vlek op kaart. Vandaaruit een koers naar CP28. Slechts 2 teams hadden CP28. Psja hoge schoolwerk wellicht.:-)

Toezicht is gewenst en vreemde ogen dwingen. Dat bleek maar weer eens toen de teams in ‘t zicht van de CP33 kwamen. Voordat men verder naderde werden nog eens de instructies nagelezen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van CP32 naar CP33 kon natuurlijk geheel zwemmend afgelegd worden doch lopend langs de kant was ook een optie. Toch werd argwanend de brug genaderd. Wellicht is dit ook op het randje van het reglement. Teams kijken ook naar elkaar.

Niet over land.!. ‘t Was niet cryptisch bedoeld maar betekende simpel door het water! 

 

 

 

 

 

Na lang wachten kwamen de teams dan toch opdagen. De hoge temperatuur maakten de verlokkingen van ‘t koelende water hemels. De brug met de touwen…….voor survival atleten een onbetekenende hindernis voor minder klimbegaafden ‘n lastig geval. En je krijgt ook een nat pak. Er kwamen, hoe is het mogelijk, ook teams over de weg aangelopen en ontliepen daardoor bewust dit problemen tegen uren straftijd.

 

 

 

 

 

De organisatie is er ook niet om corrigerend op te treden doch uitsluitend nota te nemen van hetgeen er plaatsvindt en vervolgens door de jury laten oordelen.

De argwanende blijk vanonder de pet…. als een wolf op de prooi (CP33) af.

 

 

 

 

 

Ook voor de begeleiding was de dag best pittig. Er moest driftig gezocht worden naar de exacte verzorgingspunten. Dat betekende voor de Selko begeleiding ‘n zuur bestaan welke zij overdag ook al hebben. Hun onverbeterlijke kopman zorgt wel dat de stemming goed blijft.

 

 

 

 

 

 

 

Halverwege zocht de Bank ‘n bank doch moest genoegen nemen met ‘n paaltje. Enige ontreddering straalt eraf, waar ben ik aan begonnen. Tom zei nog dat het goed te doen was.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als een der laatste hindernissen voor de de finish zaten er nog 5 challenge hindernissen in het parkoers. Met name deze sprong op 7 meter hoogte jeukt aardig tussen de oren.

 

 

 

 

 

 

 

 

Het team van ForFarmers wederom no.1

 

 

 

 

 

 

 

 

De Chickenpower mannen glommen na afloop. Door jaarlijks te blijven oefenen, cursussen volgen, en telkenmale fanatiek deel te nemen drongen zij door tot de top 3. In dit geval de 2e plaats en dik verdiend.

 

 

 

Tot slot was er natuurlijk het onafscheidelijke varken waarvan uitgebreid werd genoten. In no time was ‘t gehele beest verorberd.

 

 

 

 

 

 

 

 

Na zo’n slopend warme dag iedereen als grote kerels aan ‘t bier. Dit jaar in plaats van ‘t vat de oeroude beugelfles weer ingevoerd. Dat is beter te doseren dan een vat

 

 

 

 

 

 

2005 Vorden–>Borculo

14e ABCTA run. Van Vorden–>Borculo via Winterswijk-Vreden (Duitsland).

Zelfs ‘n half uurtje met de trein…..

Op zaterdag 11 juni j.l. werd de 14e ABCTA run gehouden met de start vanaf Kasteel Vorden.

  1. Route 1e etappe.  Memorisatie
  2. Route 2e etappe. Winterswijk-Vreden.
  3. Route 3e etappe. Vreden – Borculo.

Op zaterdag 11 juni 2005 is het ABCTA team bestaande uit Ronny Buil, Herman Postel, Henk Griemelink en Arjen Zwiers wederom winnaar geworden van deze 12-uurs adventure race door de Gelderse Achterhoek met in dit geval een uitstapje naar Vreden in Duitsland. Na het uittreden van Jan Knorth, hetgeen als een fors verlies werd ervaren, kwamen zij weer sterk terug met nu Arjen in de gelederen.

Het voormalige gemeentehuis Kasteel Vorden  is ditmaal de startlocatie ‘s ochtends om 7 uur.

Het parcours leidde na een memorisatie onderdeel met 14 CP’s naar station Vorden alwaar de 80 atleten allemaal op tijd op de trein charter van 8.14 uur stapte met een koers van 32 km 119 gr.en . Dat bleek in 25 min. Winterswijk centraal te zijn.

De winnaars, van vorig jaar, hier na de 1e etappe in de trein. Direct weer bij de les en ‘t vervolg bespreken en intekenen. Voor Ronnie een thuis wedstrijdje.
Het team van Cehave neemt het eerste rustpunt in de trein. Verschil met andere teams is: de voorbereidingstijd en ruim 10 jaar ervaring in dit vak. Ook is goede voeding op het juiste moment niet onbelangrijk!

Vanuit Winterswijk een loop/ATB etappe naar Vreden. Daar konden 2 kayaks in ontvangst worden genomen en dienden 2 man te varen naar uiteindelijk Borculo. Wisseling was toegestaan. Beide 2-tallen dienden een groot aantal CP’s aan te doen waarna na een 2e korte memorisatie de dag eindigde in Borculo op de Ijs boerderij Dommerholt aan de Hambroekweg.

Hier stond een door Orffa geschonken varkentje klaar. Gerben Kemp van Orffa moest met tranen in de ogen vertellen dat zijn team dit jaar verstek diende te laten gaan doch beloofde er volgend jaar zeker weer bij te zijn. Met het varken onderstreepte hij de traditie en het voornemen!  Arnold Tinneveld zorgde er met de gehele familie en de buren voor dat het varkentje werd gewassen en klaargestoomd.

De 2e plaats werd opgeëist door het team van ICT uit Deventer. Dit jaar zonder Ulrik van der Laan kwamen zij zeer sterk naar voren.

Op de derde plaats het team van Agri Oost ook enigszins verrassend. Natuurlijk konden zij het fysiek gemakkelijk aan. Toch is dit een andere discipline dan ‘t survivallen met de typisch uitgelintte routes. Het coördineren gaat hun inmiddels ook heel goed af.

1ste Etappe

Kasteel.JPG.jpg
De startlocatie “Kasteel Vorden”. Tot 31 dec j.l. in gebruik als Gemeentehuis maar als gevolg van de herindeling overbodig geworden en verkocht aan de fam. Roding. Zij zijn bereid gevonden om het kasteel beschikbaar te stellen als startlocatie.

Na de briefing om 6.30 uur werd om 7 uur het startsignaal gegeven. 20 teams vertrokken. Zij ontvingen onderstaand instructie. Dit betekende dus een memorisatie. Vanaf een grote kaart punten onthouden en ernaar toe lopen en CP’s noteren. Totaal 14 stuks in 70 min. Da’s krap maar gezien de resultaten te doen.  De latere winaars hebben alle punten op 1 na. Dus ook geen van de 3 valse CP’s.

 

Eteappe 1 Proloog te voet. Memorisatie. Kompaskoersen zijn opgegeven t.o.v. magnetisch noorden. Kaartkoersen t.o.v. kaart noorden!
Start om 07.00 uur.                       KC = Kaart Coordinaat. 13,5 km indien u na elk punt naar de start terugkeert. Beschikbare tijd max. 70 min.
CP no. Omschrijving. Er mogen geen aantekeningen worden gemaakt CP-code
Start Kaarten in de hondehokken voor de brug. Splitsen is niet toegestaan. Hierop wordt toegezien! Verzorgers melden zich om 8.00 uur op parkeerplaats bij Kasteel Ruurlo.  Rij van Vorden naar Ruurlo. 1e rotonde voor Ruurlo rechts en weer rechts. 1e parkeerplaats.                                  Advies aan atleten: kompas en de tijd meenemen en verder niet veel. Wel alle benodigdheden naar CP15 meenemen.
1 Noteer CP-code
2 Noteer CP-code
3 Info op CP1. Noteer CP-code
4 Noteer CP-code
5 Noteer CP-code
6 Noteer CP-code
7 Noteer CP-code
8 Info staat op CP 7 Noteer CP-code
9 Info staat op CP 11 Noteer CP-code
10 Noteer CP-code
11 Noteer CP-code
12 Noteer CP-code
13 Noteer CP-code
14 Noteer CP-code
15 Deadline!! Uiterlijk om 8.10 uur melden bij organisatie op CP15. Indien te laat dan volgt een quarantaine tijd van 60 min. Nieuwe route info in ontvangst nemen.  Verplicht vervoermiddel.  Controle kaart inleveren!!!
Eind etappe 1

Start.jpg

Harry en Han zorgen voor de hond terwijl Leo de start verzorgd.

hond.jpg

De memorisatiekaart. Wat is dat ook weer?     3 min daarvoor verteld en wie ……?

hondehok.JPG.jpg

De volgende CP’s waren op de kaarten welke in de “hondehokken” lagen niet ingetekend:

CP 3, 8 en 9.

Voorzien was immers dat een aantal teams wel goede afspraken onderling had gemaakt en een taakverdeling. Om ook deze ge-oliede machines te ontregelen komt men onderweg dus onverwacht zaken tegen als plotseling extra info en moeilijkheids graden. Ook valse CP’s behoren hiertoe. Idee is dat het team en/of de navigator overtuigd moet zijn dat men op de juiste plek is en dan de CP-code voor juist noteren en niet gokken.

De betreffende info om op een CP te komen staat dus op een andere CP.

Dit is was o.a. de volgende info:

Op CP 1:  Loop vanaf de start 301 mtr op 276 graden. (Dit heeft dus maar 1 team correct uitgevoerd.)

Op CP 7: CP8 ligt op 98 mtr op 83,5°.

Op CP11:  CP9 ligt op 221mtr op 120°.

Bedoeling is om met z’n vieren zoveel mogelijk CP’s met informatie in ‘t hoofd op te slaan, te verdelen over de 4 teamleden en vervolgens de punten te zoeken. Voor “‘t gemak” was op de CP aangeven om welke CP het ging. Eigenlijk overbodig. Er mogen geen notities worden gemaakt. We zagen verschillende teams dat nog wel slinks doen en zullen daar de volgende keer wat strakker tegen optreden anders is de essentie weg. We zien ook dat de aanpak veelal ongeorganiseerd is. Elk teamlid kijkt naar alle punten, er zijn geen afspraken, geen organisatie etc. De aanpak is om snel afspraken te maken en elk teamlid te belasten met alle info van b.v. 1 punt.

Memo.jpg

Opmerkelijkheden:

De volgorde is wat willekeurig gekozen zodat eenieder z’n eigen volgorde kan bepalen.

CP3 ligt op een koers vanaf de start doch deze info stond op CP1. Op de hoek ervoor een valse CP. De goede slechts door een team gevonden. Een plusje voor Agri Oost!!

CP5. Een valse CP op 100 mtr voor de echte. Hier ook een verplaatsbare perceelscheiding dmv een oprolbare nylondraad. Alleen de winaars hadden dit punt goed.!!! Zonne Ei heeft de code voor CP5 wel gevonden meer bij punt 3 neergezet??

CP7/8. Controle op splitsen. Altijd goed voor enkele overtreders.

CP11. Hoe team Schothorst hier aan code no. 3 komt is een raadsel??

Het eind was CP 15. Hier moest men na 70 minuten aanwezig zijn. Natuurlijk is te zien dat dit een punt aan het spoor is en nog wat gedetailleerder op het station. Om extra zeker te zijn dat alle teams hier ook daadwerkelijk waren lag er een straftijd inde vorm van een quarantaine van 60 min. Dit kwam dus overeen met de wachttijd tot de volgende trein. Gelukkig was eenieder tijdig present. Sommigen al om 10 voor acht.

Na aankomst de strijd om een goed plekje te bemachtigen in de trein. De informatie voor de 2e etappe was bij aankomst op het station afgegeven. Deze mocht eerst in de trein worden geopend. Dus gedurende de reis met een koers van 31 km op ca 119 graden, was er dus ongeveer 25 min tijd om tekenwerk en denkwerk te verrichten.

Onderweg riep de machinist ook nog een tekst om, via de intercom,  welke nog wat extra adrenaline losmaakte.

 Attentie Attentie 

 Dit is een eenmalige mededeling voor de ABCTA survivalrunners.

 U nadert Winterswijk West. 

De daarna volgende stop is Winterswijk Centraal . Voor u is dit CP-20.

Nadat u de trein rustig hebt verlaten koerst u 1.354 mtr op 124° naar CP21.

 Syntus wenst u een comfortabele dag toe.

Heb ik het goed gehoord, nog extra koers informatie naar het volgende CP?

De eerste ravitaillering in de trein. Cehave, het meest ervaren team.  Lieten zich niet gek maken door de machinist.  Knap zoals zij zich manifesteerden in zo’n onbekend metier.

Zodra men in Winterswijk aankwam, de trein uit en op zoek naar CP21.

De 2e etappe vanaf station Winterswijk. Alle punten tot Vreden vrijwel op kaart dus kon er vaart gemaakt worden.

In Vorden was ‘t roadbook tot Vreden verstrekt. Zo had men onderweg in de trein iets om handen om “tussen de rails”te lezen.

Route 2 ATB/loop-etappe. Kompaskoersen zijn opgegeven t.o.v. magnetisch noorden. Kaartkoersen t.o.v. kaart noorden!
KC = Kaart Coordinaat. Het is strikt verboden de Kottenseweg over te steken. Conclusie gemakshalve: Als je niet op de juiste plek onder deze weg doorgaat ben je de weg overgestoken 🙂 . Consequentie: Zie reglement
CP no. Omschrijving. Opdracht CP-code
Start CP20 = Station Winterswijk Centraal.
21 Noteer CP code
22 Melden bij organisatie
23 Via ingang binnengaan en ook weer vertrekken na de opdracht.
24 Noteer CP code
25 Melden bij organisatie
26 Vervallen
27 Noteer CP code
28 Noteer CP code
29 1e Verzorgingspunt. Vanaf hier kunnen tot CP 68 max. 2 personen per ATB. Noteer CP code
30 GPS kernnetpunt in vak 251/443 Noteer CP code
31 Vervallen
32 Noteer CP code
33 Vervallen
34 Grenspaal nummer
35 Zone 32U x=350.275 y=57 63 885 Noteer CP code
36 Zone 32U x=350.006 y=57 65 019 Noteer CP code
37 Deadline  13.00 uur. Melden bij organisatie.

Kaart Winterswijk  CP 20 t/m 28

Wwijk.jpg

 

Vanuit de trein op kaart lopen naar CP21 en bij CP 22 onder de weg door. Daar bleek lokale bekendheid enkele teams in het voordeel. Zij benutten een andere tunnel dan de bedoelde duiker. Organisatiefoutje 🙂  Er viel in deze etappe weinig te tekenen omdat reeds voorzien was dat men de tijd nodig zou hebben.

Vervolgens naar het zwembad en even lekker in bad. Willy Ter Selle (in t rood) had de zaakjes goed voor elkaar. 80 man in 30 min. 14 dgn ervoor 500 man in 4 uur dus dit was ook haalbaar.
Hier Henk Griemelink in volle actie. Geen tijd om de regenjas uit te doen!
Ook dit is een plaatje.

Kaart Ratum. CP 28 t/m  32

Ratum.jpg

 

Bij de Steengroeve het punt waarop de teams 2 ATB’s krijgen toebedeeld. Bedoeling was dat de 2 zwakste lopers uit de teams zich zouden kunnen sparen. In de praktijk was dit ook wel eens het geval doch bleken de sterkste fietsers te moeten trappen en de overige 2 kregen of een plek op de fiets of intervallend lopen. Jammer dat we hier niet dieper de groeve in mochten abseilen of klimmen.

Hoezo abseilen…..

Waar zij vandaan kamen was een raadsel. Waarschijnlijk een doorsteekje zoals aanvankelijk in het roadbook bedoeld.

Goede voeding is van belang.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Loop je je de naad uit de broek….. zoekt aanknopingspunten……honger en dorst en daar zitten ze…..

 

Kaart Grenspaal 790 CP33 t/m 37

Grenspaal790.jpg

 

Het team van ICT presteerde goed. Ulrik kijkt wat sombertjes toe. Een topklassering zonder mij? Of dankzij een adequate begeleiding…….

Kaart Vreden  tot instap kayak

Vreden.jpg

 

Baks logistiek is goed bezig. Na een diepgaande studie gevolgd te hebben in de winterperiode achtten zij zich bekwaam genoeg om deel te nemen. Resultaat was ook een boven verwachting goede klassering.

Ook de organisatie heeft haar moeilijke momenten onderweg…… In hartje Vreden wachten op de eerste teams pal naast de Berkel. ‘n Glaasje dropwater kregen we aangeboden door de waard. Een gewaardeerde cursiste had me van de winter ook al eens op een flesje van dat eigen brouwsel gefêteerd. Lekker man…!

 

Bij aankomst in Vreden ontvingen de teams een heel pak kaarten en opdrachten. Zie hier maar eens orde in te scheppen. Bedoeling was dat 2 man direct in de kayaks stapten en de andere 2 met de ATB punten “ophalen”. Ook de 2 kayakkers konden zinvol enkele punten ophalen waardoor de totale fiets afstand aanzienlijk kon worden ingekort. De fietsers hadden de tijd hard nodig. Doel was ook om b.v. bij de zandvang in Rekken elkaar te ontmoeten en eventueel te switchen. De eerste teams kwamen ook redelijk tegelijk in Rekken aan. Anderen hebben elkaar niet gezien of zelfs niet beoogd te zien.

Enkele bruggen waren als roadblocks aangegeven. Dus niet passeren!!

Route 3 Berkelzomp.                         + 2 man ATB. Kompaskoersen zijn opgegeven t.o.v. magnetisch noorden. Kaartkoersen t.o.v. kaart noorden!
KC = Kaart Coordinaat. Het is niet toegestaan om bruggen welke op de kaart K11 en K12  staan aangegeven met een rode circel met een kruis erdoor te gebruiken om de Berkel over te steken. Alle andere bruggen zijn wel toegestaan.
CP no. Omschrijving. Opdracht CP-code
Start CP37 Berkel See/Berkel Onbeperkt splitsen en wisselen is toegestaan doch min. 2  man kayakken tot CP 68
41 Zie kaart Noteer kleur afvalemmer
42 Vervallen
43 Zie kaart Noteer CP code
44 Zie kaart Noteer CP code
45 Zie kaart Noteer CP code
46 Zie kaart Noteer CP code
47 UTM   Zone 32U 349.550E- 57 74 050N Noteer CP code
48 UTM   Zone 32U 349.590E- 57 75 580N Noteer CP code
49 UTM   Zone 32U 351.380E- 57 76 227N Noteer CP code
50 Zie kaart. Ligt tevens op 2,5 km vanaf CP49 en op 1,7 km vanaf CP48. tevens NW van CP 48 en 49. Noteer CP code
51 Zie kaart Noteer CP code
52 Zie kaart Noteer CP code
53 UTM   Zone 32U 346.211E- 57 73 973N Noteeer no. grenspaal
54 UTM   Zone 32U 344.087E- 57 73 637N Melden bij organisatie / verzorgingspunt
55 KC 245590-455880 Noteer CP code
56 KC 244692-456250 Noteer CP code
57 Ligt op 6° 40´ 30,5´´ –  52°5´42,7´´ Noteer CP code
58 Zie kaart. KC  245075-458065 Noteer CP code
59 KC 242422-458302 Noteer CP code
60 ´t Meest westelijke punt dat ligt op 1460 mtr vanaf RK kerk in Eibergen en 825 mtr vanaf de Watertoren NO van Eibergen. Rk toren is de westelijke toren. Noteer CP code
61 Zie kaart Noteer CP code
62 RD 237713-459423 Noteer CP code
63 Zie kaart Noteer CP code
64 Zie kaart Noteer CP code
65 Zie kaart. KC 236042-459327 Noteer CP code
66 Zie kaart Noteer CP code
67 Ligt op 2,47 km van CP 64 en 0,85 km van CP66 en 1,98 km van CP65 Noteer CP code
68 KC 234300-459260 Zie vervolgens de kaart op dit punt met 4 memorisatie punten. 69-70-71 en de finish no 72. Er mogen geen aantekeningen worden gemaakt!!! Kayakeinde. Kayak aan de zuidoever op de kant brengen en in de aanhanger leggen.  ATB´s ook inleveren en te voet verder.
69 Noteer CP code
70 Het is verboden de N315 over te steken. Noteer CP code
71 Noteer CP code
72 Finish Deadline 19:00 uur.

Zo wordt het een duwboot. Dwars door Vreden dat schiet niet op maar veel plezier.

Op het verstrekte kaartje voor de kayakkers was nog een handige by-pass gegeven voor het centrum van Vreden. De Berkel kent daar wat onhandige stukjes. Natuurlijk wil ik de atleten niet te veel ontmoedigen vandaar deze geste. De legenda zat er ook bij. Duidelijk zijn dan de bruggetjes en stuwtjes te zien. De hoogtes tussen de waterspiegel en de onderzijde brug helaas niet. Maar ‘t leek me dat dat wel te bevaren was hetgeen enkelen ook bewezen. Van het eerste tot het laatste bruggetje toch lopen was ca. 250 mtr. De totale afstand 800 mtr. Tussendoor alle stukjes varen kon ook. Alleen voor de echte liefhebbers als Tonny Nahuis en Andre Bleumink. Wat een vastberadenheid.

 

 

Thomas trekt forse draaikolken.

 

Start kayak tot CP42

Vreden.jpg

 

In het heetst van de strijd effe vergeten de helm af te zetten? of een veiligheids maatregel.  Wellicht ingebouwde airbag. En niet voor niets van er zaten enkele verraderlijke stuwtjes in.

CP43 t/m 46

CP46.jpg

 

CP 47, 48, 52 en 53

CP47.jpg

 

Scherp toezicht.

Ja dat moest wel misgaan Tonny. Misschien niet bij de eerste maar bij de 2e brug was je aan de beurt. ‘t Gaat ook zo noks…..

Maar geen probleem is zo groot of hij vat ‘t bij de horens…  Toch kon je onder alle bruggen doorvaren!!!

Toen… ineeens was hij weg, bleef angstig lang onder….. maar kwam weer boven.

….en blijft lachen.

 

en zo kan het ook…. rustig …..met overleg…. en flexibiliteit en…………… weinig volume.

CP49

CP49.jpg

Punt 57 was een lastige met geografische coordinaten. Principe is, als je er minder handig mee bent, dat, als je deze uittekent je het punt ook ophaalt. Slechts 4 teams hebben zich deze moeite getroost. Je liep er ook niet zomaar tegen aan. Dus 4 moedige teams. (ABCTA, ICT, PreMervo, CDL!!!JK?) Er zat maar 1 geografisch KC in.

 

Aan de finish worden de prijzen verdeeld. Welkoop Vriezenveen juist op tijd binnen om geen extra strafminuten te oogsten.

Een lekker biertje tot slot en lachende gezichten. Petje af voor fam. v.d. Gaast.

Uitslagen ABCTA run 2005.

TOTAAL Route 1 Route 2 deadline Route 3 deadline Hinder-
Memorisatie ATB/loop 13:00 Berkelzomp 19:00 CP’s nissen Extra * Extra *
Tijd
Start CP37 straftijd Finish straftijd straftijd straftijd Bonustijd straftijd
1 ABCTA                  “Terreindenderaars” (1) 14:09 uur 7:00 11:20 0:00 18:54 0:00 2:00 0:15
2 ICT                                                    “Is Compleet Topfit” (10) 18:30 uur 7:00 12:07 0:00 19:00 0:00 6:30 0:00
3 Agri Oost                                          “Agri Oost” (3) 19:49 uur 7:00 12:14 0:00 18:49 0:00 7:00 1:00
4 Zonne Ei Farms           “Chickenpowers Revenge” (7) 20:17 uur 7:00 11:28 0:00 18:47 0:00 8:30 0:00
5 Welkoop Vriezenveen                          “Welkoop Vriezenveen” (4) 21:58 uur 7:00 12:06 0:00 18:58 0:00 9:00 1:00
6 Nutreco                                   “Nutreco’s First” (18) 22:48 uur 7:00 11:48 0:00 19:06 0:12 10:30 0:00
7 Berkel Milieu N.V.                  “Berkelboys” (13) 23:27 uur 7:00 12:05 0:00 19:39 1:18 8:30 1:00
8 O&O CDL                                           “No Brakes” (17) 23:57 uur 7:00 12:00 0:00 19:29 0:58 8:30 0:00 2:00
9 Nahuis                                                 “D’r An 1” (5) 24:42 uur 7:00 12:31 0:00 19:24 0:48 11:30 0:00
10 Nutreco                                     “Farmix Unlimited” (11) 25:27 uur 7:00 11:28 0:00 19:24 0:48 11:30 1:00 0:15
11 Schothorst Feed                  “Research   Schotzoekers” (6) 25:42 uur 7:00 12:06 0:00 19:34 1:08 12:00 0:00
12 PreMervo                                     “Mervo Beesten” (9) 25:57 uur 7:00 12:14 0:00 19:34 1:08 10:30 0:00 0:15 2:00
13 Baks Logistiek                             “Baks team” (2) 26:42 uur 7:00 12:39 0:00 19:24 0:48 12:30 1:00
14 ABN/AMRO                    “Adsasama” (19) 31:12 uur 7:00 12:59 0:00 19:09 0:18 19:00 0:00 0:15
15 Vertis                                             “Full Speed” (14) 31:45 uur 7:00 12:49 0:00 19:45 1:30 15:30 0:00 2:00
16 Sonac bv                                      “Botte Boeren” (8) 32:39 uur 7:00 12:06 0:00 20:13 2:26 13:00 0:00 4:00
17 Tebodin CCE                      “Voorheen CIB” (21) 33:03 uur 7:00 12:17 0:00 19:31 1:02 16:30 0:00 3:00
18 Schothorst Feed                   “Research   Schot in de Roos” (12) 33:18 uur 7:00 12:43 0:00 19:36 1:12 20:30 0:00 1:00
19 Cehave-Landbouwbelang      “Z.M.H.U.” (20) 38:54 uur 7:00 12:50 0:00 19:58 1:56 20:00 0:00 4:00
* Tussen haakjes is het startnummer. Groep 9,11,12,19: Dame(s) in het team
Groep 8,9,14,17: Ongeoorloofd voertuig, op aanwijzing org.
Groep 21: Gebruik auto 3 personen
Groep 20: Gebruik auto 4 personen

 

Bijgaand aangegeven hoeveel teams procentueel de CP code goede hadden. Duidelijk blijkt dat het % gedurende de dag afneemt.

Vermoeidheid slaat toe, aandacht / concentratie wordt minder, motivatie na de eerste gemiste CP wordt minder etc.

Eerste Etappe Memorisatie.

Ingevulde CP-codes Fals Fals Fals
4 3 10
CP1 CP2 CP3 CP4 CP5 CP6 CP7 CP8 CP9 CP10 CP11 CP12 CP13 CP14
4 7 12 15 1 5 3 6 2 8 13 14 9 10
ABCTA                  “Terreindenderaars” (1) 4 7 15 1 5 3 6 2 8 13 14 9 10
ICT                                                    “Is Compleet Topfit” (10) 4 7 15 3 5 2 8 13 14 9 10
Agri Oost                                          “Agri Oost” (3) 4 7 12 15 3 3 6 2 8 14 9 10
Zonne Ei Farms           “Chickenpowers Revenge” (7) 4 7 1 15 5 3 6 8 14 9 10
Welkoop Vriezenveen                          “Welkoop Vriezenveen” (4) 4 7 15 3 5 3 6 2 8 13 14 9 10
Nutreco                                   “Nutreco’s First” (18) 4 7 15 3 6 2 8 9 10
Berkel Milieu N.V.                  “Berkelboys” (13) 4 7 15 3 5 3 6 2 8 14 9 10
O&O CDL                                           “No Brakes” (17) 4 7 15 3 5 3 6 2 8 14 9 10
Nahuis                                                 “D’r An 1” (5) 4 7 15 3 5 3 6 2 8 9 10
Nutreco                                     “Farmix Unlimited” (11) 4 7 15 3 5 3 6 8 14 9 10
Schothorst Feed                  “Research   Schotzoekers” (6) 4 7 15 4 2 8 3 14 9 10
PreMervo                                     “Mervo Beesten” (9) 4 7 15 5 3 8 9 10
Baks Logistiek                             “Baks team” (2) 4 7 15 3 5 3 6 2 8 14 9
ABN/AMRO                    “Adsasama” (19) 4 7 3 3 6 10
Vertis                                             “Full Speed” (14) 7 15 3 3 6 2 8 13 14 9 10
Sonac bv                                      “Botte Boeren” (8) 4 7 3 3 6
Tebodin CCE                      “Voorheen CIB” (21) 4 7 15 3 2 9
Schothorst Feed                   “Research   Schot in de Roos” (12) 4 7 15 3 3 6 8
Cehave-Landbouwbelang      “Z.M.H.U.” (20) 4 7 3 5 6 8

Etappe 2 Vanaf Winterswijk Centraal naar Vreden.

Ingevulde CP-codes
CP21 CP24 CP27 CP28 CP29 CP30 CP32 CP34 CP35 CP36
33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
ABCTA                  “Terreindenderaars” (1) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
ICT                                                    “Is Compleet Topfit” (10) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Agri Oost                                          “Agri Oost” (3) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Zonne Ei Farms           “Chickenpowers Revenge” (7) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Welkoop Vriezenveen                          “Welkoop Vriezenveen” (4) 33 12 5 9 29 1 4 789A 6 8
Nutreco                                   “Nutreco’s First” (18) 33 12 5 9 29 1 4 97 6 8
Berkel Milieu N.V.                  “Berkelboys” (13) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
O&O CDL                                           “No Brakes” (17) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Nahuis                                                 “D’r An 1” (5) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Nutreco                                     “Farmix Unlimited” (11) 33 12 5 9 29 1 4 OE78 6 8
Schothorst Feed                  “Research   Schotzoekers” (6) 12 5 9 29 1 4 790 6 8
PreMervo                                     “Mervo Beesten” (9) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Baks Logistiek                             “Baks team” (2) 33 12 5 9 29 1 4 789B 8
ABN/AMRO                    “Adsasama” (19) 33 12 5 9 1 4
Vertis                                             “Full Speed” (14) 33 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Sonac bv                                      “Botte Boeren” (8) 33 12 5 9 29 1 4 789A 6 8
Tebodin CCE                      “Voorheen CIB” (21) 12 5 9 29 1 4 790 6 8
Schothorst Feed                   “Research   Schot in de Roos” (12) 33 12 5 9
Cehave-Landbouwbelang      “Z.M.H.U.” (20) 33 12 5 9 1 4

Van Vreden tot de Zandvang in Rekken in de Berkel.

Ingevulde CP-codes
CP41 CP43 CP44 CP45 CP46 CP47 CP48 CP49 CP50 CP51 CP52 CP53
3 31 12 35 6 2 4 95 56 5 3 826
ABCTA                  “Terreindenderaars” (1) 3 31 12 35 2 4 56 5 3 826
ICT                                                    “Is Compleet Topfit” (10) 3 31 12 35 2 4 95 56 5 3 826
Agri Oost                                          “Agri Oost” (3) 3 31 35 2 4 95 56 3 826
Zonne Ei Farms           “Chickenpowers Revenge” (7) 3 31 12 35 4 95 56 5 827
Welkoop Vriezenveen                          “Welkoop Vriezenveen” (4) 3 31 12 35 2 4 95 56 5 3 826
Nutreco                                   “Nutreco’s First” (18) 3 31 12 35 2 4 826
Berkel Milieu N.V.                  “Berkelboys” (13) 3 31 12 35 2 4 56 5 3 826
O&O CDL                                           “No Brakes” (17) 3 31 12 35 2 4 95 56 5 3 826
Nahuis                                                 “D’r An 1” (5) 3 31 35 2 4
Nutreco                                     “Farmix Unlimited” (11) 3 31 12 35 2 4 3 826
Schothorst Feed                  “Research   Schotzoekers” (6) 3 12 35 2 4 95 56 5 826
PreMervo                                     “Mervo Beesten” (9) 3 31 35 2 4 56 3 826
Baks Logistiek                             “Baks team” (2) 3 31 2 4 95 56 5 836
ABN/AMRO                    “Adsasama” (19)
Vertis                                             “Full Speed” (14) 3
Sonac bv                                      “Botte Boeren” (8) 3 31 12 35 2 4 56 5 3 826
Tebodin CCE                      “Voorheen CIB” (21) 3 31 12 2 4 56 5
Schothorst Feed                   “Research   Schot in de Roos” (12) 3
Cehave-Landbouwbelang      “Z.M.H.U.” (20) 3

Van de zandvang in Rekken tot aan de finish in Borculo.

Ingevulde CP-codes Fals
13
CP55 CP56 CP57 CP58 CP59 CP60 CP61 CP62 CP63 CP64 CP65 CP66 CP67 CP69 CP70 CP71
19 4 13 85 69 6 3 26 37 16 5 23 32 1 7 9 Totaal
ABCTA                  “Terreindenderaars” (1) 19 4 13 85 69 6 3 26 37 16 5 23 32 7 9 2:00:00
ICT                                                    “Is Compleet Topfit” (10) 4 13 85 37 16 5 7 9 6:30:00
Agri Oost                                          “Agri Oost” (3) 19 4 37 16 23 1 7 9 7:00:00
Zonne Ei Farms           “Chickenpowers Revenge” (7) 19 4 69 3 37 16 23 31 1 7 9 8:30:00
Welkoop Vriezenveen                          “Welkoop Vriezenveen” (4) 16 32 1 9:00:00
Nutreco                                   “Nutreco’s First” (18) 19 4 13 37 16 5 23 5 7 9 10:30:00
Berkel Milieu N.V.                  “Berkelboys” (13) 19 4 37 16 8:30:00
O&O CDL                                           “No Brakes” (17) 19 4 13 8:30:00
Nahuis                                                 “D’r An 1” (5) 13 37 16 23 32 11:30:00
Nutreco                                     “Farmix Unlimited” (11) 19 7 9 11:30:00
Schothorst Feed                  “Research   Schotzoekers” (6) 4 6 3 13 37 12:00:00
PreMervo                                     “Mervo Beesten” (9) 19 4 13 69 16 10:30:00
Baks Logistiek                             “Baks team” (2) 19 4 26 37 16 27 12:30:00
ABN/AMRO                    “Adsasama” (19) 85 7 9 19:00:00
Vertis                                             “Full Speed” (14) 15:30:00
Sonac bv                                      “Botte Boeren” (8) 37 16 5 23 13:00:00
Tebodin CCE                      “Voorheen CIB” (21) 4 16:30:00
Schothorst Feed                   “Research   Schot in de Roos” (12) 20:30:00
Cehave-Landbouwbelang      “Z.M.H.U.” (20) 20:00:00

 

Straftijden en bonussen.

 

Hindernissen 60 min. 0:15 0:15 60 min. 0:15
Route 1 CP22 CP23 CP69 CP19
ongeoorl. onder de Tokkelen onder de Brug K11/K12
splitsen weg door weg door oversteken
Straftijd Straftijd Straftijd Straftijd Straftijd
ABCTA                  “Terreindenderaars” (1) 00:15
ICT                                                    “Is Compleet Topfit” (10)
Agri Oost                                          “Agri Oost” (3) 01:00
Zonne Ei Farms           “Chickenpowers Revenge” (7)
Welkoop Vriezenveen                          “Welkoop Vriezenveen” (4) 01:00
Nutreco                                   “Nutreco’s First” (18)
Berkel Milieu N.V.                  “Berkelboys” (13) 01:00
O&O CDL                                           “No Brakes” (17)
Nahuis                                                 “D’r An 1” (5)
Nutreco                                     “Farmix Unlimited” (11) 01:00
Schothorst Feed                  “Research   Schotzoekers” (6)
PreMervo                                     “Mervo Beesten” (9)
Baks Logistiek                             “Baks team” (2) 01:00
ABN/AMRO                    “Adsasama” (19)
Vertis                                             “Full Speed” (14)
Sonac bv                                      “Botte Boeren” (8)
Tebodin CCE                      “Voorheen CIB” (21)
Schothorst Feed                   “Research   Schot in de Roos” (12)
Cehave-Landbouwbelang      “Z.M.H.U.” (20)

2004 Ezherwold—->Almen zandvang

Toelichting op de ABCTA-run zat. 18 september 2004.

Voorde gemotiveerde teams is het goed een strategisch, tactisch en operationeel plan te maken. Vandaar hierbij ter lering en vermaak nog enkele uitgangspunten welke van dienst kunnen zijn om een goede klassering te realiseren.

Alles valt of staat met de voorbereiding.

Strategisch:

  • team samenstellen met fysiek enigszins gelijkwaardige leden.
  • Ambitie samen vaststellen. Gaan voor de winst, de top 5 , serieus maar wel genieten of uitsluitend een dagje uit in de buitenlucht
  • begeleiding team samenstellen.
  • Opleiden in de te verwachten aspecten:navigeren, hardlopen, ATBén, kayakken etc. E.e.a. afhankelijk van de ambitie.
  • Hoofd taken verdelen. Wie navigeert, wie telt afstand, wie noteert CP-codes etc, wie neemt de besluiten / is de captain.

Tactisch:

  • Wie gaat er lopen als de rest moet kayakken.
  • wie bij wie in de kayak.
  • Wie stept er.
  • Duidelijk uitleg geven aan het team voor de start van een etappe zodat iedereen mee kan werken.
  • Wel of niet intekenen van de punten. B.v. de punten aan de overzijde van de Ijssel konden beter worden ingetekend voordat je naar de overzijde gaat. Als je niet gaat behoef je deze tijd niet te investeren.

Operationeel:

  • Wie gaat het eerst over de hindernis en helpt vervolgens anderen
  • Wie draagt een last
  • Wel of niet splitsen.
  • Wie doet het touwwerk als er keuze is.
  • Hoe nemen we een roadblock / brug. Duidelijke leiding geven om niet over de brug te lopen (CP10).

Alhoewel een goede voorbereiding noodzakelijk is las ik ook een tip van een geroutineerd bergbeklimmer:

Tip van bergbeklimmer voor energiesector: Dek je niet teveel in tegen risico’s 
Energiehandelaren en analisten moeten zich niet fixeren op het afdekken van risico’s. Ze doen er het beste aan om niet al te ver vooruit te denken. Wie zich te veel op het uiteindelijke doel fixeert, verliest het zicht op waar hij op dat moment mee bezig is.

Met deze raad verbaasde bergbeklimmer Thomas Bubendorfer de deelnemers van het congres ‘Gas and Power Risk’ vorige week in Amsterdam. Bubendorfer is een soloklimmer, wat inhoudt dat hij bij zijn tochten geen enkele vorm van beveiliging heeft.

Het nemen van risico’s is een essentieel onderdeel om goed te kunnen presteren, meent de alpinist. “Als ik zonder risico een berg beklim, dan verveel ik me en presteer ik maar op 70% van mijn mogelijkheden. Dat kan ik me niet veroorloven, en jullie vast ook niet. Het is dus belangrijk om een zeker mate van angst te hebben tijdens een beklimming. Als ik bang ben, verveel ik me tenminste niet.”

Dat het nemen van risico’s ook in de zakenwereld loont, staat voor hem vast. “Ik herinner me een Duits bouwbedrijf. Van de dertien afdelingen maakten er twaalf verlies. Het enige dat winst maakt, legde zich toe op risicovolle projecten zoals het bouwen van flatgebouwen in landen als Syrië.”

Bubendorfer waarschuwt dan ook voor het te goed indekken van risico’s. “Ik kan als ik dat wil klimmen met een begeleider, 100 meter touw en een grote voedselvoorraad. Maar dan heb ik al snel 15 kilo extra bagage mee. Die goede voorbereiding is dan eigenlijk een belemmering geworden, zodat ik niet eens weg raak.” De voorbereiding van Bubendorfer bestaat er dan ook vooral in om in de aanloop naar een grote beklimming, op een honderdtal kleinere bergen te oefenen.

Voor het algemene beeld van de situatie heeft hij geen oog. “De tijd loopt. als je te veel naar de doel kijkt, dan kom je in de problemen. Als ik een klim doe van 900 meter, dan komt dat overeen met ongeveer 2700 stappen. Op het moment dat ik een stap neem, is die stap de enige die telt. Ik wil dan ook geen afleiding door aan het totaalbeeld te denken, daar heb je toch niets aan. Ik denk maximaal zes of zeven stappen vooruit. Maar bij elke stap denk ik wel drie keer na. De angst om te vallen houdt me aandachtig

De startlocatie
De startlocatie

 

 

 

Eerste etappe.

De "briefing".
De “briefing”.

 

Het eerste gedeelte met behulp van een kaart uit 1908. Dat is behelpen. Historische gebouwen, oude waterwegen, bossingels en oude bossen zijn vaak qua contouren nog hetzelfde. Daarop oriënteren is een kunst. De kaart is dan ook een hulpmiddel.

start

Voor het ontcijferen van de morse lichtcode is dat ook niet nodig. Taken verdelen is een eerste noodzaak..

De morse code lamp. De code wordt opgelicht in 10 steeds langzamer gaande series. Dus steeds dezelfde code-strings.
De morse code lamp. De code wordt opgelicht in 10 steeds langzamer gaande series. Dus steeds dezelfde code-strings.

1 man punten en streepjes decoderen c.q. opnoemen. 1 man schrijven/tekenen. Overige 2 mensen decoderen. Uitsluitsel 204 m op 204 gr. Als je de spatie vergeet staat er mop terwijl het geen geintje was. Normaal kun je hier in +/- 15 min uitkomen. Het programmaatje draaide in 10 stappen steeds langzamer zodat uiteindelijk iedereen het kon volgen. Of weer opnieuw beginnen. Optie was direct inleveren en straftijden incasseren en direct vertrekken. Enkelen deden beiden en dat kost weer veel tijd en niet slim. Veel teams kwamen er goed uit. 4 teams hadden het fout of vertrokken direct.

Direct na de start het net voor de kiezen.
Direct na de start het net voor de kiezen.

CP2 op de bulkblaaspijpen.

Koers lopen naar de duiventil  CP3. Leek zo duidelijk dat menigeen geloofde in een valstrik.

CP-2-3 en 4 allemaal gevonden. De een wel door de sloot anderen niet.

De gevreesde moddersloot.
De gevreesde moddersloot.

CP-5 met stalen klimladder de boom in. 2 teams vonden aldus CP6 niet. Sommigen vergaten tussen het aflezen en uit de ladder klimmen de informatie al weer. Ik hoorde iets van een korte wachtrij. CP6 op de hoogspannings mast. Dat was wel een kompaskoers lopen met de afwijking door het hoogspanningsveld. Wellicht dat enkelen dat niet doorzagen. Vervolgens naar de andere zijde van het kanaal.CP7. Enkelen foute CP nummer (uur straftijd), 1 team gesplitst (foei ICT) en enkelen CP niet naartoe geweest.

CP8 en 10 allemaal goed.

Na de touwhindernissen en de sloot is de duiker eruit gehaald. De sloot verdween in de grond en loopt vervolgens 250 meter ondergronds. Dit was m.i. mogelijk voor een enkeling desastreus geweest dus niet aanvaardbaar.

Bij de uitgang van de duiker stond CP10. Nu men van “boven”kwam was dat moeilijker te vinden.

DSC_4852

Vervolgens mochten de bruggen niet gebruikt worden. Men doet eerst veel moeite om onder langs de brug naar de andere zijde te komen. Netjes en dan …… een eind rond te rennen en dan weer vrolijk de brug te nemen.

Breed draagvlak creëren, als je je vrienden zo'n inspanning oplegt.
Breed draagvlak creëren, als je je vrienden zo’n inspanning oplegt.

CP11 bijna aan het eind van het pad. 3 x gemist.

Kayakken. Enkele teams hebben geen kayak gebruikt. 60 min per deelnemer straftijd. bewust of onbewust? Het is dan een tactische beslissing wie er gaat lopen en de punten zoeken. De snelste loper of de beste kaartlezer? Onderweg ook nog een beetje contact houden met de boten of deze gelijk doorsturen naar het uitstappunt met alle risico’s van dien? Zie Berkel boys. Zij namen de verkeerde afslag en kwamen midden door Zutphen. Ook een leuk tochtje. Vervolgens via de Ijssel wel weer uitkomen op het Twentekanaal. Hoe hebben zij dit communicatief allemaal afgehandeld. Vragen vragen vragen?

Doel van de organisatie was om extra druk op de beste loper te leggen. deze loopt ca 15 km extra zonder wissels. Is soms niet de beste navigator dus foutkansen. Als de navigator gaat lopen vermoeid dit hem extra dus ook weer foutkansen welke toenemen. De zwakste kayakker niet alleen in een boot zetten maar samen met de sterkste. Tactische beslissing!

CP14. Stond aangegeven op het info bord van Waterschap. Het bosje in de bocht van de Berkel. Op de hoek het meest stroomopwaarts. Veel fouten met de valse CP op de andere hoek.

CP15/16 heel veel fouten. Mij onbekend waarom. 16 was een kompaskoers. In ieder geval 7 keer goed!!

CP 18 (stond wellicht iets verder westelijk dan gepland) en 19  toch veel gemist. Beide 7 x.

Bij 19 ook een rugzakcontrole. Voor de eigen veiligheid stelt de organisatie het op prijs dat het reglement wordt opgevolgd.  Totaal ca 6 uur uitgedeeld. 15 min p.p. per onvolledige rugzak. Tsja…  7 teams die CP19 missen???

Op dit punt ook de mededeling dat iedereen 2 euro bij zich moest steken. Dat op zich was een aanwijzing dat er ergens betaald moest worden. (Het pontje over de Ijssel. Anderzijds was dit nauwelijks noodzakelijk omdat maar 3 teams aan de overzijde verschenen)

Vervolgens nog een stukje ondiep stroomopwaarts, en 500 mtr lopen en kayak inleveren. Dit eerste etappe gedeelte zat krap in de tijd. De deadline van 11 uur werd niet gehaald. Maar goed toch de deadline regel maar gehanteerd want iedereen heeft er rekening mee gehouden.3 teams die CP20 missen??

Het ware beter geweest voorde kayakinstap een deadline in te bouwen. Na ontvangst van de kayak was er toch niet veel meer aan te doen

Tweede etappe per ATB.

Het ABCTA team vertrok als derde team. Enkelen daarin werden al nerveuzer. Echter bij oversteek per pont waren zij reeds eenzaam op kop. Na een uur aan de overzijde kwamen zij weer middenin het startveld.

CP 21 gegeven op kaart. No problem behalve voor 4 teams. Cp’s 22 ook geen probleem. Deze was vervallen.

CP23. Uitzetten een punt op 2 circels/raaklijn. “toevallig”was dit eenvoudig omdat de circels maar 1 raakpunt hadden.Oftewel op de rechtelijn tussen de 2 middelpunten lag. 9 missers toch nog.

CP24 op kaart. 1 x mis en 1x het valse punt van CP25 gevonden.

CP 25. 5 keer de valse CP genoteerd en 9 keer gemist. Zware oogst voor de organisatie. Was ook een moeilijk punt. Eerst op kaart Slot Nijenbeek vinden. Deze plaatsen op de luchtfoto en vervolgens met de schalen goochelen. Toch ook 7 keer goed. In de regel door de teams boven in het klassement.

CP26. Op kaart aangegeven.6 teams hier niet geweest.

CP27 staat op 26 aangegeven. 70 mtr zuidelijk. staat er op. 70 mtr is meer dan 50 mtr. Toch zwemmen enthousiastelingen er in hun eentje naar toe. De organisatie vond het leuk dat iedereen erheen zwom of omheen fietste.

CP 28. op foto.

CP 29 en de a,b,c,d, versies aan de westzijde van de IJssel. Alleen voor de top weggelegd + de Berkel boys. Zij kwamen telkenmale uit de onverwachte hoek. Waar Nutreco hier een nummer 10 heeft gevonden en/of ingevuld is een raadsel. jammer dat zo weinig teams hier zijn  geweest. het was een bijzonder fraai natuur gedeelte.

CP30.Kaart coordinaat. De eerste 14 teams goed. rest niet geweest.

CP31,32,33,34. Memorisatie. Met 4 personen is het handig dat elke persoon vanuit een vastgestelde volgorde het traject naar een CP onthoudt. Dit inclusief CP nummer en daarna de code. Niet afleiden en lopen. Geconstateerd gezien de codes dat er wordt gehusseld in volgorde en routes.

Verder vrij simpel naar het inleverpunt van de ATB’s.

Laatste etappe.

Een persoon per step. Idee: De minste loper kon hiermee worden ontzien. Hierdoor extra druk bij de op een na minste. Het is altijd vervelend om in een team van 4 de minste te zijn op een onderdeel. Dus als deze druk onverwacht wordt verschoven geeft dit een heerlijke onbalans. Echter sommige teams melden dat de step geen verlichting bracht doch slechts extra overlast op de hei.

De CP’s op de hei waren redelijk te vinden. De CP midden op de hei lag op de grond. Ik hoorde van een team die het zoeken door een concurrerend team bemoeilijkte door op het Cp te gaan staan. 🙁

CP58 is wellicht een discutabele. De juiste was de middelste tussen het water en de kogelvanger. Er stond een valse bovenop de kogelvanger en een voor het water. Slechts 1 keer goed. Wellicht was dit ook te moeilijk c.q. is al stappend de koers/afstand niet zo nauwkeurig te bepalen.

De belintte route was goed te volgen met tot slot de afsluitende hindernis.

Uitslag ABCTA-run 2004.

Plaats, bedrijf, teamnaam en nummer en totaaltijd incl straftijd en bonus (dame in team)

1 ABCTA                                          “Terrein Denderaars” (1) 11:04:00 uur
2 Nutreco                                            “Power & Brains” (11) 16:29:00 uur
3 Zonne Ei Farms                                 “Chickenpower” (7) 18:39:00 uur
4 Nutreco, PAVO, Hx Illesch, Condor “Nutreco’s First” (20) 18:49:00 uur
5 Gilde Main                                     “Gilde Main Masters” (3) 19:03:00 uur
6 Countus                                             “Count on us” (22) 19:46:00 uur
7 Schothorst Feed Research                “Schotzoekers” (19) 22:53:00 uur
8 ICT Automatisering                         “TopFit” (14) 23:28:00 uur
9 CDL                                                    “Volgt!” (4) 23:35:00 uur
10 Nutreco  R&D                                  “Pork Power” (2) 24:29:00 uur
11 Kamperman Advies                        “D´r An 1” (12) 25:52:00 uur
12 Vertis                                                 “Bikkels” (9) 26:35:00 uur
13 Selko BV                                          “Pinky and the brain” (21) 27:38:00 uur
14 Nutreco RRC Communications   “Cattle in the Battle” (15) 28:22:00 uur
14 Vertis                                                “Full speed” (10) 28:22:00 uur
16 BerkelMilieu                                     “Berkel  Boys” (5) 30:48:00 uur
17 Pre-Mervo                                       “Pre-Mervo-beesten” (23) 34:00:00 uur
18 NRE Energie / Netwerk                “NRE Powerrangers” (8) 34:19:00 uur
19 Orffa                                             “Orffa-runners (16) 37:03:00 uur
20 Sonac Vuren (v/h Harimex)            “Botte Boeren” (18) 36:38:00 uur
21 Kamperman Advies                        “D´r An 2” (13) 64:29:00 uur

======================

Enkele shots van de run van 2004 door Henk van Oosten.

Henk van Oosten trad op als fotograaf voor deze run. Hij schoot een prachtige serie van 300 plaatjes op een CD. Er volgen enkele high-lights hieruit. Henk bedankt voor deze succesvolle bijdrage. Gezien deze bijdrage en die van vorig jaar (deelnemer) kan ik moeilijk m’n voorkeur uitspreken.

Dat leeftijd geen rol speelt bewijst Herman Postel uit het ABCTA team. Hij is me nog wat jaren voor en grij(n)zend maar deed wederom voor de eerste plek mee en…..won!!

De standaard brug passage. Het kon ook een tiental meters verderop zonder veel evenwicht problemen.  Voor velen was helder dat, als overgangen over de Berkel roadblocks zijn, je deze niet bovenlangs moest passeren. We kennen in Nederland nu eenmaal weinig natuurlijke hindernissen dus moet je ze verzinnen met wat “afspraakjes”.  Voor een aantal teams werkte het korte termijn geheugen niet. Primair werd met deze regel rekening gehouden. Nadat nog enkele CP’s aan de overkant waren opgehaald was men de regel vergeten en werd “tig”keer de brug genomen???

 

Dat er ook creatieve alternatieven waren blijkt. Dan vergeet je ook niet zo snel waarom je dat deed!! 

Ook enigszins kunstmatig werden wat hindernissen opgeworpen. Henk Tragter, met z’n bedrijf Grondweg uit Lochem en de jongens van Remotec , wisten in enkele uren een netcombinatie op te bouwen boven een woest stromende rivier. De natte gladde leemgrond, de hoogte en het lastige net zorgden voor een passende apotheose van deze run. Kort daarna volgde de finish.

De combinatie van navigatie talent, ervaring, training en goede onderlinge afspraken zorgden na ruim 11 uur strijd wederom voor winst in de ABCTA-run van 2004. Daar viel niets op af te dingen. Klasse!

1 ABCTA                                “Terrein Denderaars” (1) 11:04:00 uur
2 Nutreco                                “Power & Brains” (11) 16:29:00 uur
3 Zonne Ei Farms                   “Chickenpower” (7) 18:39:00 uur

(Tijden inclusief “straftijden”!). (Tussenhaakjes de teamnummers)

Na afloop zagen velen (ca 150 man) ook wel dat het goed was. Na het heerlijke buffet een enkele drankjes nog even gezellig bij het kampvuur voor de prijs uitreiking. Herman Nijhuis zorgde samen met de jury voor de einduitslag verwerking. Hierbij zijn alle te beoordelen punten van onderweg ingebracht. Dus van alle teams alle CP’s, alle splitsing controles, bagage controles, foutieve cp’s, valse cp’s en wat nog meer. De uitgebreide en complete uitslagen lijst is een probaat middel voor discussie. Natuurlijk zijn er onderweg fouten gemaakt, zat men op een andere gedachte, verkeerde aannames etc. Wellicht stond er ook een CP enkele meters verder dan aangegeven (hetgeen ook ondergetekende onaanvaardbaar vind). Sommige CP’s waren ook te hoog gegrepen. (o.a. nabij de kogelvanger op de Gorsselse hei. Met de geboden navigatie middelen is dit nauwelijks uit te passen qua afstand en richting. 1 CP voor het water, een tussen water en de kogelvanger en een CP boven op de kogelvanger. De middelste was de juiste.) Daarvoor excuses.

In de briefing en informatie vooraf wordt meerdere keren vermeld dat men zich niet buiten de kaart moet begeven. Dan ontbreekt het je namelijk aan essentiële informatie om te vervolgen. Dit is dus een algemeen advies. Echter enkele punten stonden juist buiten de kaart om gedwongen een stukje in de “blind”te oriënteren. Een team vatte dit op als een buiten de wedstrijd vallend punt en lieten ‘t links liggen. Dat is dus een spijtig interpretatie verschil. Varianten daarop komen wel eens voor als je zeer geconcentreerd de wedstrijd meespeelt. Dat dit voor verschil van inzicht zorgt is jammer.

Namens de organisatie dank ik deelnemers en helpers voor dit enerverende evenement.

Leo Slütter

=================

Nutreco Power and Brains will survive !                                  

 Op zaterdag 18 september 2004 heeft de jaarlijkse ABCTA-run plaatsgevonden, een 12 uurs survival-run van 4-persoons teams uit de diverse takken van de agribusiness. Dit jaar deden er 5 Nutreco teams aan deze ware veldslag mee. Alle registers werden open getrokken om de diehards van de ABCTA van hun voetstuk te stoten.

Ons team, Nutreco Power en Brains, bestaat dit jaar uit Michel Haarhuis, Eli Smits, Eile en Gjetsje van der Gaast. Hans Smelt heeft de loopschoenen in de wilgen gehangen, maar heeft deze verruild voor de sleutels van de begeleidersbus.

Door diverse oorzaken is de training er bij Michel, Eile en Gjetsje behoorlijk bij ingeschoten. Eli is topfit. Aan gezamenlijke training zijn we niet toegekomen. Dus wat dat betreft carte blanche en geen hoge verwachtingen.

Om 6.15 treffen wij elkaar op de startlocatie bij Almen. Het is gelukkig mooi weer, dat scheelt in de kledingkeus. Na een kop sterke koffie en een goed stuk gebak steekt organisator Leo Slütter om 6.40 van wal met de briefing. Na een korte kennismaking met de andere teams wordt er om klokslag 7 uur gestart.

De eerste etappe start met een opdracht; het oplossen van een puzzel in morse code. Het duurt even voordat het kwartje valt, maar we vinden de oplossing redelijk op tijd. Na de route te hebben uitgezet gaan we op pad voor het eerste etappe. De checkpoints (kleurige kaartjes van 8x15cm) kunnen we goed vinden.

Na een 6-7 km hardlopen komen als derde aan bij de hindernisbaan. Appeltje-eitje. Na de hindernisbaan 500m door de baggersloot (minder, vooral Eile moet erg wennen) en de beek door (niet over de brug). Na nog eens 3 km lopen krijgen we een 1-persoons en een 2-persoons kano, waar we een traject van 11-12 km langs de Berkel mee moeten afleggen; drie man per kano en 1 man lopend. Het is inmiddels 9 uur.

Na 2,5 uur peddelen mogen we de kano de dijk over tillen voorbij Eefde en gaat de tocht per kano verder door een boerensloot. Na 1 km mogen we de inmiddels vervloekte kano’s inleveren. Wij komen als derde binnen, 25 minuten na het verstrijken van de deadline (na de deadline telt elke minuut dubbel).

Wat moeten we nu? Dat kan toch niet waar zijn? Daarheen?
Wat moeten we nu? Dat kan toch niet waar zijn? Daarheen?

Na wat eten, drinken en koers uitzetten gaat we per ATB op pad voor de tweede etappe. Lekker uitrusten op de fiets en genieten van de mooie omgeving en het fraaie weer. Onderweg treffen we diverse malen onze collegae van Nutreco’s First (Peter-Jan Maas, Rob Krabbenborg, Douwe de Jager en Pierre Berndsen). Waar nodig steunen we elkaar in de battle. Checkpoints vinden gaat weer lekker, alleen de tijd begint te dringen.

 

Bij de pont over IJssel bij Gorssel besluiten we de checkpoints aan de overkant te laten liggen. Dit kost ons 2,5 uur straftijd, we zouden echter zoveel over de deadline gaan dat dit qua totale wedstrijdtijd niet uitmaakt.

Bij Gorssel mogen we de weg niet oversteken, dus er maar onderdoor (door een duiker, en u raad het al, door de drek).

Om 14 uur komen we aan bij de memorisatieopdracht. Hier moeten we alles (op kleding) na inleveren en krijgen we 1 minuut een kaart te zien. Hierop staan 4 checkpoints uitgezet die we moeten opsporen, onthouden en na terugkomst mogen noteren. We besluiten dit in tweetallen te doen; Michel en Eli, Gjetsje en Eile. De afstand tot de checkpoints is relatief kort, 1,5 km. Na een kwartiertje zijn Gjetsje en Eile dan ook terug. Michel en Eli kunnen echter 1 punt niet vinden en komen na bijna driekwartier helemaal sip terug. Niet getreurd, noteren en doorfietsen.

Op weg naar checkpoint 40 wordt Eli door Peter-Jan en Rob op een remproef getrakteerd. Hij slaagt hiervoor niet, dat wil zeggen vliegt hals over de kop over zijn voorwiel van de fiets. Wij schrikken ons een hoedje; laat dit geen EHBO-kwestie of einde ABCTA-run worden. Valt gelukkig mee; Eli komt er met een scheur in de broek en een schaafplek op de knie van af. We komen om 15.30 binnen, ruim voor de deadline van 16 uur.

De derde en laatste etappe is alweer hardlopen. Ieder team krijgt 1 step mee, zodat de teamleden om beurten een beetje kunnen uitrusten. Deze etappe loopt voor ons perfect; het uitzetten van de checkpoints loopt als een speer. We missen er geen. Alleen de vermoeidheid begint ons parten te spelen. We zijn dan ook al ruim 10 uur onderweg. Door het goed kunnen vinden van de checkpoints houden we de spirit er tot het eind heel erg goed in. De laatste hindernis is er een van gaten en bulten met veel zand en water. Het beklimmen van de netten gaat ons wederom goed of. De laatste 500 meter hebben we zoveel zand in de schoenen dat hardlopen bijna niet meer gaat. Michel spreekt zijn laatste reserves aan en om 17.55, 5 minuten voor de deadline gaat ons team als vierde over de finish.

Na de finish lekker douchen is er voor ons niet bij; het koppelstuk voor de tankwagen is tijdelijk zoek. Wij besluiten met zijn allen in het Twente-Kanaal te springen; brrr.

Moe maar voldaan zoeken we na afloop een plek bij het kampvuur. Gjetsje en Eile moeten al snel weg, omdat ze de kinderen bij de oppas willen ophalen. Michel wordt tijdens het eten niet helemaal lekker en gaat ook voor de prijsuitreiking naar huis.

En zo komt het dat de nieuweling in het team, Eli, de prijs in ontvangst neemt. Want van de 22 team zijn wij als 2e geeindigd; een zeer goede prestatie. Als Leo aan Eli een korte toelichting vraagt op de dag zegt deze dat het met de brains erg goed is gegaan, maar dat de power het op het eind van de dag liet afweten. Treffender had Eli het niet kunnen formuleren.

Wij kunnen terugzien op een zeer geslaagde dag; super inzet, goede navigatie, doorzettingsvermogen en teamspirit. Met dank aan Hans voor de begeleiding, Hendrix-UTD voor de bus en Leo Slütter (en de mensen van de ABCTA) voor de perfecte organisatie.

***************************************

Verslag van de ultimate ABCTA coöperative raid

Titel: Teambuilding in 12 uur.

Vanuit mengvoederbedrijf ABCTA te Lochem wordt jaarlijks een adventure raid georganiseerd. Meestal wordt deze wedstrijd rond 21 juni georganiseerd, maar dit jaar was het verplaatst naar zaterdag 18 september. Deze wedstrijd is voor teams van relatie-bedrijven en Er hadden zich circa 20 teams ingeschreven ook dit jaar was ICT weer met een team van de partij.

Het team bestond uit Marc Franken, Paul Strik, Gijsbert Markies en ondergetekende. Niet minst onbelangrijk was de team-assistent Henk Plessius.

Wat houdt een adventure raid in? In het kort komt het er op neer dat je 12 uur de tijd hebt om een parcours af te leggen via verplicht te passeren punten, de zogenaamde checkpoints, kortweg CP’s, en daarbij moet je verschillende opdrachten uitvoeren. Navigatie gebeurt op de door de organisatie uitgereikte kaarten en je maakt daarbij ook gebruik van een kompas en gezond verstand. Vooral dat laatste maakte het af en toe knap lastig… De etappes leg je al hardlopend, fietsend, kajakkend of steppend af binnen door de organisatie gestelde tijdslimieten, of wel deadlines. Overschrijding van een deadline levert straftijd op. Dit geldt ook voor het missen van checkpoints of het onvolledig of niet uitvoeren van opdrachten. Deze soms spectaculaire opdrachten zijn (touw)hindernissen die door het hele team bedwongen moeten worden. Ook worden (sloot)waterdoorwadingen niet geschuwd.

Maar voordat wij ons op dit geweldige slopende spektakel mochten storten werden we vrijdagavond door organisator Leo Slütter van ABCTA verwelkomd op het bivak-terrein bij de wereldstad Almen, ergens tussen Zutphen en Lochem aan het Twentsch kanaal. We werden in de watten gelegd met soep en kip (die we gelukkig niet zelf hoefden te slachten) uit een echte veldkeuken en bij het kampvuur konden we, onder het genot van een (één?) biertje rustig de strategie doornemen en met elkaar en de andere teams kennis maken. We hadden namelijk ondanks goede voornemens nog steeds niet als compleet team samen getraind.

Na een korte maar goede nachtrust in het gras een zeer ruime tent stonden we om vijf uur op en vertrokken een uurtje later naar de startlocatie: hotel/restaurant Landgoed Ehzerwold, een oud ziekenhuis. Hier treffen we ook Henk met zijn zwager Jaap die we onderweg diverse malen zullen tegenkomen en die ons zullen voorzien van eten en drinken.

Na een bak koffie met gebak volgt om half zeven de briefing en om 7.00u worden de start-enveloppen uitgereikt en mogen we de eerste opdracht uitvoeren: Het ontcijferen van de juiste startcoördinaten, deze worden namelijk in morsecode geseind. We doen er bijna een half uur over om, na twee foute pogingen, de juiste oplossing te vinden, terwijl het eerste team al na tien minuten is vertrokken…ook hier valt direct op dat we als team nog niet goed ingespeeld zijn: met drie man zijn we aan het bekijken wat de ander uitvoert, zonder actief mee te denken. Buiten wacht ons de eerste hindernis: met z’n allen over een net klauteren dat zo’n tweeënhalve meter boven de grond hangt. De start-envelop bevat een kaart die gedeeltelijk uit 1908 komt. Lopend op kompas zoeken we de eerste checkpoints (CP’s). Bij de zevende checkpoint gaat het mis. Deze ligt aan de andere kant van het kanaal. Marc biedt aan om bij de brug het CP op te zoeken. Een verkeerde beslissing want splitsen van het team is niet toegestaan. Ondertussen zoeken we ons suf naar CP die volgens ons bij de brug moet zijn. Op de kaart uit 1908 is het kanaal namelijk nog niet ingetekend. Een betere berekening van het checkpoint wijst uit dat deze 200 meter verderop ligt. En na Marc’s terugkomst lopen we er naar toe. Uit sportiviteit noteren we CP 7 niet, maar helaas blijken we door de organisatie betrapt te zijn en levert ons dit naderhand een uur straftijd op, en kost het ons dus anderhalf uur.

Vanaf CP 8 volgt een dwarsdoorsteek door een weiland, en mogen we op CP 9 div. hindernissen nemen: Over een net heen klauteren, aan touwen hangen en over houten schuttingen heen klimmen. Vanaf CP 9 volgt een sloot-doorwading van zeker 100 meter en ook bij het volgende checkpoint, CP10, mogen we niet over de brug over het water, dus ook hier mogen we door het water heen banjeren.

Er blijkt veel in het landschap te zijn veranderd sinds 1908 en het zoeken van CP 11 is niet eenvoudig. Een oude weg is vervallen, maar aan de plaats van de bomen kun je zien waar die weg vroeger gelopen heeft, zodat we het CP toch nog weten te vinden. Na CP 11 komen we aan op CP 12 alwaar ons een één- en een tweepersoonskajak worden uitgereikt. Een lid van het team mag lopen. De drie andere wacht een lange tocht over de rivier de Berkel en een stuk Twente kanaal. Omdat we niet veel tijd meer hebben besluiten we om de CP’s die op dit stuk liggen over te slaan. Uiteindelijk komen we om 12.06u op CP 20, ruim een uur na de deadline van 11.00 uur en ook een uur later dan het snelste team.

We krijgen hier een nieuwe envelop uitgereikt. De envelop bevat een paar verknipte kaarten en diverse luchtfoto’s van het gebied. We tekenen zo goed als mogelijk de opgegeven CP’s in door het opzoeken van de coördinaten, het berekenen van snijlijnen en vergelijken van foto’s met de verknipte kaart.

Het parcours wordt per fiets langs de IJssel in de buurt van Gorssel afgelegd en we genieten van de schitterende omgeving en het mooie weer. We beginnen inmiddels de slinkse opdrachten door te krijgen en hebben er steeds meer plezier in. Ook als team functioneren we steeds beter. Iedereen geeft zijn input en afwisselend nemen we het voortouw. Soms valt dan wel op dat het ook lastig kan zijn om meerdere leiders in één groep te hebben. Hebben we net besloten rechtdoor te gaan, besluit de ander toch linksaf te gaan. Maar ook hierin luisteren we steeds beter naar elkaar en we merken dat we meer en meer bij gemaakte beslissingen blijven, niet heel de tijd terugkomen op genomen besluiten. Juist dat kost anders veel te veel tijd…

Vanaf CP 26 moeten we via het water naar CP 27. Aangezien Marc de waterrat is van het team sturen we hem naar de overkant de overkant van de waterinham, zo’n 70 meter zwemmen. Helaas krijgen we hierdoor opnieuw een uur straftijd want we mogen de teams niet splitsen en dus hadden we daar toch met het hele team naar toe moeten zwemmen.

We besluiten CP 29 (a,b,c en d) aan de overkant van de IJssel over te slaan omdat die te ver uit de route liggen, zodat we binnen de deadline op CP 30 kunnen zijn. Dat scheelt namelijk 3 uur straftijd.

Onderweg mogen we niet de rijksweg en het spoor oversteken, dus er onder door!! Dit betekent wel dat we met fiets en al tot twee keer toe moeten lopen door stroompjes onder de weg, dus wordt weer alles lekker nat!

De oplossing.
De oplossing.

Bij CP 31 tot en met CP 34 verruilen we de fiets weer voor een stukkie rennen en dus worden de beentjes weer eens gestrekt. We krijgen hier één minuut de tijd om de kaart te bestuderen. Goed onthouden hoe alle weggetjes lopen en op geheugen vinden we vrij snel alle CP’s. We fietsen verder naar CP 40, het einde van deze etappe. Om ‘humanitaire redenen’ zijn CP 36, 37, 38 en 39 vervallen.

Op CP 40 worden er opnieuw enveloppen uitgereikt. Het parcours wordt te voet en een step vervolgd. Omdat Marc tijdens het kajakken heeft gelopen mag hij gebruik maken van de step. Helaas voor Marc bestaat het parcours grotendeels uit dwarsdoorsteken door het bos, over de Gorsselse heide en hier en daar door wat weilanden en maïsvelden, zodat hij hier niet al te veel van de step kan profiteren. De omgeving is wederom schitterend. Helaas kunnen we er niet uitgebreid van genieten want de tijd dringt en ook beginnen bij sommigen de beenspieren te protesteren. Op de verharde weg wisselen we af met de step en bevestigen onze rugzakken aan het stuur hiervan. Dat loopt een stuk makkelijker.

Voor sommigen toch een "te gekke " hindernis en een te fors psychisch obstakel
Voor sommigen toch een “te gekke ” hindernis en een te fors psychisch obstakel

Ruim binnen deadline bereiken we de eindhindernis. Deze is opgebouwd uit een tweetal dikke balken met daaraan netten vastgebonden. De balken liggen op zandheuvels met daartussen waterkuilen. Eerst mogen we over de balken lopen, of voor de angsthazen, kruipen en schuiven. Dan door de eerste zandkuil en over de heuvel. Bij de tweede en derde zandkuil klimmen we over het net en we maken ons op voor het laatste stukje van de tocht, een lintjesroute door het bos. Telkens hangt er aan een boom weer een lintje, zodat je net kunt zien waar je naartoe moet lopen. Na dit laatste stukje speurwerk finishen we om 17.46 uur als derde team.

De avond wordt traditioneel afgesloten met het vreetfeest: het verorberen van het varken dat de hele dag aan het spit heeft gedraaid. Ook heeft de kok van hotel/restaurant Ehzerwold zich uitgesloofd op de veldkeuken. Helaas is deze hindernis te zwaar voor Ulrik, en heeft hij geen plaats meer in zijn buik voor een tweede stuk varken.

 

Rond 21.00u wordt wordt het klassement bekend gemaakt. Als eerste team eindigt het ABCTA team met een ongelooflijk strakke tijd van 11u34. Wij eindigen uiteindelijk, na het berekenen van alle straftijden, op de achtste plaats met een tijd van 23u28, waarvan 8u30 straftijd op CP’s en 2 uur straftijd voor splitsen van het team. Moe maar voldaan bedanken we de organisatie en we verheugen ons nu al weer op de volgende keer.

Ulrik ‘Survivor’ van der Laan

================================================

Weg van de snelweg ; Tussen Berkel en IJssel

Door Raymond. Team Vertis.

Vrijdagmiddag 17 september 16.30 uur, het weekeinde staat voor de deur, de laatste klant heeft net opgehangen, het is de hoogste tijd voor weer een editie van de ABCTA run, de moeder aller survivaltochten, de tocht der tochten, de maker en breker van ego’s.

Wijs geworden door vorig jaar en omdat we dit jaar met de wedstrijd wilden meedoen, was de voorbereiding tip-top. Lukas Klamer had de deur gesloten want al het eten en drinken was aan ons verkocht. Volgens de kenners (Weerkamp) beweerde ook daarvoor doorgeleerd te hebben) was winnen alleen haalbaar indien van tevoren ruimschoots “gestapeld” was. Vorig jaar was Hans er nog niet klaar voor maar dit jaar was na 4 jaar stapelen voldoende vetreserve gekweekt om “de verschrikking” glansrijk te kunnen doorstaan.

Om 17.00 uur vertrekken we naar Almen, een dorpje vlakbij Zutphen. De route gaat langs Borger waar Dick en Astrid opstappen. Astrid is uiteraard gepokt en gemazeld na haar glansrol vorig jaar. Dick was de laatste dagen al zichtbaar nerveus en moest ook nog langs de plaatselijke fietsenboer om een ATB te lenen. Het bleek een superfiets te zijn, waarmee slechts pijnlijk duidelijk werd dat de angst had toegeslagen. Het gegeven dat hij de beste fiets van ons had gaf net voldoende moed en vertrouwen om niet (net als vorig jaar) ter elfder ure af te haken.

In Almen ontmoeten alle Vertis deelnemers en verzorgers elkaar. De organisatie heeft een tentenkamp opgeslagen rondom een groot kampvuur. Als we kwartier willen maken blijkt dat de wedstrijd weliswaar pas zaterdag begint, maar dat het survivallen reeds is begonnen. Het gras en het onkruid staat kniehoog in de tent. Na het nodige bier, wijn en whiskey blijkt een bed echter een volkomen overbodige voorziening, vrijwel iedereen sliep als een blok. De volgende ochtend worden we om 05.00 uur gewekt en ontvangen vanaf 06.30 uur een briefing in de dinerzaal van een luxe hotel vlakbij.

Ook dit jaar beginnen we met een “interessante” opdracht, het ontcijferen van een morse-bericht. Full Speed, oftewel Rene, Dick, Ids en Martin gooien direct de handdoek in de ring, pakken daarmee een uur straftijd en gaan overduidelijk gespouterd op weg. De Bikkels, oftewel Hans Noordhof, Hans Weerkamp, Astrid en Raymond laten zien hoe het moet. Koelbloedig wordt de code binnen recordtijd gekraakt door opperste concentratie en goed verdelen van de lees- en schrijftaak, kortom een staaltje teamwork zonder weerga.

Buiten wacht direct de eerste hindernis, een makkelijk net waar overheen geklommen moet worden. In de loop van de dag blijkt ook het overige touwwerk minder zwaar als vorig jaar, daarentegen zal veel meer water overwonnen moeten worden.

Soepel lopen wij van controle punt naar controle punt en al heel snel achterhalen wij team Full Speed.. Onder het natuurlijk leiderschap van Hans W vreten wij het terrein op waarbij de onuitgesproken doelstelling “boven Full Speed eindigen” door ons allen begrepen en gevoeld wordt.

Al in deze openingsfase van de strijd komen we bij een standaard verschrikking .. de moddersloot. Dit jaar niet 50 meter maar 250 meter. Op sokken en blote voeten klaren we de klus, nu nog kan ik voelen hoe de smurrie tussen de tenen doorglee maar aan het einde wacht een stel droge schoenen waardoor het lopen weer soepel opgepakt kan worden.

Ook het oversteken van de Berkel was onderdeel van de eerste etappe waarbij geen gebruik gemaakt mocht worden van een  brug. Onder grote publieke belangstelling blijkt dat ieder team een eigen “oversteekstrategie” volgt. Full Speed is duidelijk bang voor een nat pak en klautert moeizaam langs een sluis. Schuifelend zoeken ze steunpunten voor de voeten en lopen achter elkaar aan en dus sequentieel naar de overkant. De enige juiste aanpak is natuurlijk de parallelle oversteek waarbij gelijktijdig door het water naar de overkant wordt gelopen. De Bikkels demonstreren een prodigieus staaltje parallelle oversteek met droge schoenen omdat die uitgetrokken zijn. De bodem blijkt bedekt met gladde stenen maar door elkaar vast te houden elimineren we ook dat risico. Al met al een sterk optreden van de Bikkels. Nog steeds vraag ik mij af waarom Full Speed bang was voor een nat pak omdat kort daarvoor reeds door een moddersloot was gewaad.

De tweede etappe blijkt een gecombineerde kano en loop etappe te zijn. De Berkel en het Twentekanaal vormen het schilderachtige décor voor zwaar roerende schippers en 1 teammaat die langs de kant loopt en en-passant nog wat controlepunten moet scoren. De drie schippers zijn verdeeld over een 1-persoons en een 2-persoons kano. Full Speed besluit dat hun navigator, Ids de super-scout, vanzelfsprekend de rol van roerganger moet vervullen en dus de stuurman van de 2-persoons kano moet worden. Rene die vorig jaar nog weergaloze pirouettes ten beste gaf kan geen kwaad als tweede man. Dick heeft het hele jaar in de gym op de roeitrainers iedereen aan gort geroeid en kan dus met 2 vingers in de neus de 1-persoons kano pakken. De praktijk blijkt echter nogal weerbarstig. Zelden is het zo stil geweest in de nabijheid van Dick als na deze etappe. Vanaf de kant was duidelijk waarneembaar dat de rechte rug en de big smile als een flinterdunne façade werden opgetrokken zodra een fototoestel in de buurt was. Laat je niet bedriegen door de foto’s met een lachende Dick .. duizend doden stierf hij om alleen maar Ids en Rene te kunnen bijhouden. Onderwijl kliefde het Bikkel flottielje soeverein door de baren. Astrid en Hans N in de 2-persoons en Hans W in de 1-persoons kano legden een strak en vooral overeenkomend tempo neer. Een enkele keer kwam Hans W naar de kant om met mij ploegberaad te houden om na enige amplificatie de route te vervolgen, loper en schipper hielden aldus het team intact hetgeen de enige juiste  manier is om een survivaltocht te volbrengen. Het pregnante verschil tussen het soepele roeien van Hans W en het zware roeren van Dick schijnt te herleiden te zijn tot het onvoldoende stapelen van Dick. Naar de stellige overtuiging van Hans W is een zwemband het meest waardevolle attribuut in een boot.

Een groot deel van de etappe heb ik, als Bikkelloper, samen met Martin  afgelegd. De afstand was slechts een kilometer of 15 en het gras langs de Berkel en het Twentekanaal was vers gemaaid waardoor wij met 14 in het uur konden draven en ondertussen nog wat loopervaringen en trainingsmethodieken konden bespreken. We voelden ons ook al ervaren omdat we al voor de tweede keer meededen. Alle sterke maar vooral zwakke punten van de overige teamleden werden besproken en uitvoerig becommentarieerd, want wij hadden het al eerder meegemaakt. Maar in werkelijkheid vilden wij de beer voordat we hem hadden geschoten. Een gemiste controle punt en een niet voorbereide persoonlijke-uitrustingscheck zijn uiteraard een smet op het vlekkeloos geachte blazoen. We hebben hard gelopen, erg hard, waardoor er iets teveel bloed naar de kuitspieren en hamstrings ging en iets te weinig naar de hersenen.

Bij enkele teams slaat de stress toe.....
Bij enkele teams slaat de stress toe…..

De derde etappe dient zich aan, de ATB etappe. De meesten van ons rekenen dit tot hun sterkste punt en verwachten derhalve vanaf dit moment op te stomen in het klassement. Aan het fietsen heeft het niet gelegen. Enkele stukken fietsen Bikkels en Full Speed samen en daarbij wordt tot 45 in het uur gedaan, het snot voor de ogen ! Maar de wedstrijdleiding is leper dan gedacht. De fietsetappe moet op een aantal kaartfragmenten en een luchtfoto uitgevoerd worden, maar waar zitten we op welk fragment. Kortom de fietsetappe win je niet door hard te fietsen maar door de kaart en de omgeving aan elkaar te koppelen. Gelukkig hebben wij met Hans W een native speaking teamlid waardoor omstanders naar de weg gevraagd kan worden, dit blijkt zeker zo waardevol als de kaartfragmenten van de wedstrijdleiding. Overigens blijkt er een team in de wedstrijd te zitten die “bekende voorbijgangers” tegenkomt die bovendien “toevallig” voorzien zijn van kaarten, atlassen en andere uiterst illegale parafernalia. Omdat dit gedrag geheel indruist tegen de geest van de wedstrijd is het team oneervol gediskwalificeerd, met “bad standing” zou je kunnen zeggen.

ABN/AMRO is hier in 2004 al zoekende naar de juiste route om op "t rechte padje te blijven.
ABN/AMRO is hier in 2004 al zoekende naar de juiste route om op “t rechte padje te blijven.

Wij voelen duidelijk dat onze prestaties achteruitlopen. Controle punten worden gemist, wegen overgestoken die niet overgestoken mogen worden en op menig kruispunt buigen velen zich over de kaartfragmenten om te trachten nieuwe consensus te verkrijgen over de dan te volgen koers. En telkens worden de stukken die we fietsen in straf en hoog tempo uitgevoerd. Al met al een rommelig gebeuren waarbij naar mijn beste weten slechts af en toe duidelijk is waar we ons bevinden. Slechts 1 keer zijn we gestructureerd en goed bezig. Op het moment dat Hans W een zandgat overzwemt buigen de overige Bikkels zich over de kaart om de volgende controle punten te detecteren en in een route uit te zetten. Het lukt, .. we vinden de punten en hoeven slechts met een pontje de IJssel over te steken. Helaas krijgen we straftijd omdat we allemaal hadden moeten zwemmen, bovendien komen we te laat bij het pontje waardoor de oversteek vervalt en daarmee de gevonden punten en onze strategie. Zowel Full Speed als Bikkels gaan niet als de spreekwoordelijke speer en ik ben blij als de volgende etappe zich aandient .. de teamloop etappe.

Hele kleed partijen aan de overzijde van de IJssel baai. Waarom? Nat was je al. Spring erin en zwem!
Hele kleed partijen aan de overzijde van de IJssel baai. Waarom? Nat was je al. Spring erin en zwem!

Etappe vier begint met een zogenaamde memorisatie. Bekijk een minuut lang de kaart met een controle punt. Loop vervolgens zonder de kaart naar het punt en onthoud het antwoord. Kom weer bijelkaar en voeg de antwoorden samen. Een kind kan de was doen, zooooo simpel. Maar wat ging er dan mis ?

Verboden de weg over te stekken. Vandaar dit fraaie duikertje.
Verboden de weg over te stekken. Vandaar dit fraaie duikertje.

De getalcombinatie 33-13 moet ik onthouden en ik doe dat door dit “nieuwe”getal tussen andere belangrijke getallen te plaatsen zoals pincodes van bankpas, brandstofpas, inlog token, Vertis fietsenschuur,  SNS telebankieren, webmail, creditkaart, etc , tja dan willen er nog wel eens cijfers omgedraaid worden. Gelukkig vindt Hans W tijdig een verschuivingalgoritme waardoor de cijfers alsnog op de juiste plaats komen te staan. Het lijkt mij toe dat Hans W in de directie de verantwoordelijke moet zijn voor de financiële administratie, met de jaarrekening controle komt het dan wel goed. De echte loopetappe voert ons over de Gorsselse heide waarbij we overigens tevens een step moeten meenemen. De echte die-hards zoals Martin, Dick en ondergetekende hebben uiteraard geen  meter op de step afgelegd. Overigens demonstreert Hans W mijn gelijk door met step en al een salto mortale te maken over 2 miezerige boomstammen. Gelukkig kan hij de klap goed incasseren dankzij de nodige lichaamsvetten die middels het eerder besproken stapelen zorgvuldig zijn opgebouwd, … een onverwacht voordeel. Door de vele teams rondom ons is het duidelijk dat we midden in de wedstrijd liggen. Ieder team die je middels een confabulatie de verkeerde kant op kan sturen is weer een concurrent minder, maar soms moeten andere onorthodoxe methoden toegepast worden om de concurrentie dwars te zitten. Zo staat Dick minuten lang besmuikt op een sticker naast een heidestruik zogenaamd uitgeput zijn dorst te lessen terwijl om hem heen een concurrerend team wanhopig het controle punt, de sticker dus, zoekt. Het onschuldige gezicht dat hij daarbij weet op te zetten getuigd van een buitengewoon acteertalent. Ondertussen nadert klokslag 18.00 uur waarna de straftijd ingaat, het is zaak om snel binnen te komen. Bikkels en Full Speed komen gelijktijdig bij de laatste hindernis aan, een parcours van zand en water waarbij twee keer een net van ongeveer 4,5 meter hoog bedwongen moet worden. Gezien mijn onplezierige ervaringen met het touwwerk vorig jaar verkondig ik luidkeels dat ik deze traktatie aan mij voorbij laat gaan en de straftijd pak. Hans N is aangenaam verrast door mijn uitspraken en durft er daardoor voor uit te komen dat ook hij een mietje is, ook hij schat de netten in als niet te nemen obstakels. Dan zie ik echter dat Rene met zijn Full Speed makkers de kuil is ingegleden en uit alle macht probeert om het grote lichaam over het net te krijgen. Daar is de ware held aan het werk, eerst op de fiets als tempobeul voorop gaan in de strijd om vervolgens strijdend ten onder te gaan in de kuil. Dat is de instelling die ervoor gezorgd heeft dat we aan de start zijn verschenen. Dingen doen die je niet leuk vindt, of die te zwaar zijn, of die je angst inboezemen, maar die er juist daardoor voor zorgen dat je door een golf van voldoening overspoeld wordt als je het wel haalt omdat je onderweg dacht … de dood of de gladiolen ! En dus gaan de Bikkels gevieren de strijd aan. Waar Hans N en ondergetekende op uiterst onelegante, door angst ingegeven, wijze over de balken “hupsen”, weet Astrid de vele omstanders te boeien door boven op een balk een rechtstandige zweefstand te maken … chapeau !

Nadat we strompelend over de finish zijn gegaan worden rondom het kampvuur de sterke verhalen uitgewisseld. Die zijn niet het vermelden waard want sterk gekleurd en daardoor van een bedenkelijk laag waarheidsgehalte.

Rest mij nog de evaluatie van de individuele deelnemers. We hebben de wedstrijd harder gemaakt door sneller te lopen, sneller te fietsen, scherper te letten op controle punten en daardoor beter te presteren.

Rene, zal binnen ABCTA in aanzien stijgen omdat “zijn” Vertis mensen meer strijd brachten, zijn ogen glommen zichtbaar.

Martin, heeft ook aan het einde van de dag een gezicht waaraan de inspanning niet is te zien daaraan kan elk teamlid zich optrekken.

Dick, bracht de mooiste fiets aan de start, wierp zich met hart en ziel in de wedstrijd, hield vaker dan normaal zijn mond en toonde zich een waardevolle teamspeler.

Ids, kwam volledig geprepareerd aan de start met paspoort tot en met EHBO kit, de scout par excellence loste als kundig navigator volledig de verwachtingen in … in alle rust, mind you !

Astrid, zal nooit opvallend de leiding nemen maar praat altijd mee en heeft onwillekeurig invloed op alle beslissingen. De vrouw als sterke factor ipv zwakke.

Hans W, heeft bewezen dat stapelen loont maar heeft wat mij betreft vooral bewezen dat nadenken loont … goed lezen, dan analyseren en vervolgens actie.

Hans N, bewees de sportman te zijn die we hadden verwacht, taai en met veel inhoud en weinig praatjes. Als de wedstrijd 3 dagen duurt … neem dan Hans mee.

Raymond, blinkt nergens in uit, levert overal commentaar op maar geniet van het afzien en weet dat over te brengen op de rest waardoor  doorgaan geen optie is maar een gegeven.

Volgend jaar een top-10 notering,

Raymond

2003 Breedenbroek—>Gendringen

Op zaterdag 14 juni 03 vond de ABCTA survivalrun plaats. Een adventure raid georganiseerd door medewerkers van ABCTA voor haar relaties en/of voor bedrijven met affiniteit met de landbouw.

Tijdens het evenement wordt op basis van een roadbook en kaart en kompas, lopend, ATB-end,  kayakkend of anders, de route gezocht door een vooraf onbekend gebied in Nederland. Onderweg zijn allerlei natuurlijke en kunstmatige hindernissen voorzien welk moeten worden overwonnen.  Dit in teamverband (4-persoonsteams) gedurende een ca 12 uur durende bezigheid. Het is geen wedstrijd doch het team welke voor het uitgezette traject de minste tijd nodig heeft wordt tot winnaar uitgeroepen.

De start is zaterdagochtend om 7.00 uur exact. Om 6 uur ontvangst met koffie en gebak als laatste gebaar van mededogen, om 6.30 uur de briefing waarin de laatste wedstrijdmededelingen worden gedaan.

Onder druk van de adrenaline worden hier al de eerste essentiële zaken niet opgepikt. Natuurlijk wordt er teveel verteld, verdeeldheid gezaaid, onrust gekweekt, onzekerheid opgewekt. Kunst is het kaf van het koren te scheiden, overzicht te bewaren naast rust en teamspirit. Is er goed getraind, zijn alle facetten beoefend, zijn de taken goed verdeeld, wie is de team captain, hoe worden de beslissingen genomen onderweg, wie meet de afstanden, wie navigeert, wat te doen bij twijfel, hoe kunnen de etappewisselingen snel verlopen en  wie of hoe worden de strategische, tactische of operationele besluiten genomen?

Natuurlijk is het een spel maar om in de uitslagentop te komen moet alles kloppen. Niet zo zeer de snelheid maar het uithoudingsvermogen en fouten reductie zijn bepalend voor een goed klassement.

Direct na het aftellen om 7.00 uur is het zaak om uit de informatie welke wordt verstrekt een schifting te maken. Het lag in de bedoeling om slechts een afstand en koers te verstrekken. Dan konden alle teams direct aan de slag. Door omstandigheden werd het toch meer. Enkele kaarten, roadbooks, instructies, legenda’s etc.

 

Dus duurt het enige tijd (soms 20 min.) voordat helder is dat alleen die ene koers er uitgepikt moest worden om te vertrekken.

Ook de controleposten kijken nog even waar hun exacte locatie is.

De eerste etappe zijn 5 koersen welke alleen met het kompas gevonden kunnen worden. Een koers bij de start en telkens op het CP de vervolg koers naar de volgende. Hierbij ook enkele valse CP’s met de vervolgkoers. ‘n Boswachter haalde een valse CP weg. De 24 teams waren opgedeeld in 3 groepen met 3 verschillende routes naar CP 4. Dus konden enkelen van de eerste groep niet de valse CP tegenkomen. ‘n Mee- of tegenvaller dus. Qua afstand bedroeg de eerste etappe ca 4 km. Het punt waar de kajaks in ontvangst konden worden genomen was een kaartcoördinaat en stond als eerste punt op een der kaarten.

Volle kracht vooruit.

Met de kajak een koers lopen van 1.625 mtr op x graden was de volgende opdracht en werd als lastig ervaren. Hierna met stijve schouders eindelijk de kajak in voor ca 10 km stroomopwaarts kajakken. Hier was beer los en konden velen alle remmen losgooien.

Het ABCTA team had hier de kop al stevig in handen. Henk kijkt nog eens achterom. Geen tegenstander te bekennen stelt hij tevreden vast. 

Voor enkelen was het echter een spoedcursus. De eerste km maakte menigeen de ene na de andere pirouette. Dit tot veel plezier bij de begeleiders maar tot rampgedachten bij de organisatie. In vertwijfeling werd al gedacht aan nachtverlichting aanbrengen op de boot van Renee. Hij bleek een zeer snelle leerling. Bij het eindpunt van het kajakken ging hij fier op kop en hield de teamleden uit de wind.

 

Renee ramt zijn teammaat onbarmhartig midscheeps. Een lastige bezigheid dat kajakken. De draaikolken zijn nog zichtbaar waar zijn krachtige paddelslagen het water beroerden.

Dat kajakken vaak een onderdeel is van de run was bekend maar zoveel “onkunde”was niet verwacht.   Tijdens de kajakroute uiteraard veel uitstapje om stuwen heen en nog een uitstap naar enkele hindernissen zoals hieronder aangegeven.

Uiteraard zijn niet alle deelnemers doorgewinterde survivalatleten. Daarom is teamwork deze dag een eerste vereiste. Met 4 teamleden eindigen is belangrijk. Verlies van een teamlid betekent 3 uur straftijd. Dodelijk voor de uitslag dus. Bij elk onderdeel is het “sparen” van de zwakste een absolute must. Maar zoals bij deze hindernis moet je het laatste stukje toch nog echt zelf doen en dat kost kracht.

In het reglement staat dat ieder teamlid wel alle hindernissen zelf moet doen. Desnoods of bij voorkeur met hulp van de teamleden. De hindernissen zijn ook zo gekozen dat dit  wenselijk en mogelijk is met enige creativiteit.

Aan het eind van de kajaktocht leidde de route naar het survivaltrainingsbos van Herbert Luimes in de Heurne.Verschrikkelijke hindernissen waren beschikbaar voor de deelnemers. Echter na diepgaande overwegingen waren er een 8-tal humane scheppingen uitgekozen welke dienden te worden overwonnen. Door wederom elkaar ondersteuning te bieden werden deze snel genomen.  Voor een der obstakels moest het gehele team in actie komen dez te overwinnen. Dit Nutreco team loste dit vlekkeloos op door al stapelend hun dame op een hoger nivo te brengen. De controlepost achter de boom kijkt scherp toe op eventuele onrechtmatigheden. Ook daarin zijn deelnemers al zeer bedreven.

Niet voor niets dragen zij de veelbetekende naam “Power and Brains”. Als je zo samenwerkt en geconcentreerd doorgaat kom je ongemerkt hoog in de uitslagen.
Het team van Berkel Milieu eindigde met stip hoog in het klassement. Onder de bezielende leiding van de ervaren  Gerard Weernink en enkele doorgewinterde collega’s wisten zij menig tegenstander te slim af te zijn.
Het ICT-team hier nog enthousiast en compleet. Door het hoge aanvangstempo en de gunstige positie in het deelnemersveld werden de krachten van de meest opportunistische leden gesloopt. Later stapten 2 leden uit wegens overbelasting van hun onderstel. Psja het zijn ook maar “programmeurs”
Op de evenwichtsbalk moet je het wel alleen doen. Ook al wil je wel even meelopen. Dit Starren team deed al aardig mee.

Na het bosje met zijn verschrikkingen nog een Postmans walk en een evenwichtsbalk.

Gilde Main in opperste concentratie. Zij mistten direct na de start ‘n slag waardoor de scherpte eraf was. 
Fred Nijskens straalt vreugde uit aan het eind van de kajakroute. 
De postmanswalk werd handig omgedoopt tot een indianenbrug. Ook al ging dit wel eens mis. Eric ziet toe dat zijn team het weer slim oplost.

De Loopetappe. 

Tot daar aan toe was  de ABCTA run min of meer zittend werk. Nu volgde een loopetappe op een kaart uit 1920. Veel was nog wel gelijk ook veel niet. Dit vergde zeer geconcentreerd lezen en keuzes maken om CP’s wel of niet te laten liggen. Bij start wisten de deelnemers niet beter dan dat er ca 18 km moest worden gelopen. Bij CP-35 op driekwart van de afstand, stond de info dat op het volgende CP punt vervolgd kon worden per ATB. Voor dit punt hadden veel teams al besloten rechtstreeks naar het eindpunt van de looproute te gaan. Hierdoor werd informatie gemist, CP’s gemist en een hindernis (Tokkel over de AA-strang)  gemist. Maar vaak werden de begeleiders soepel naar het eindpunt geleid alwaar de brugsprong in de Oude IJssel kon worden beschouwd. Ca 6 mtr sprong vanaf een houten boogbrug in de diepte en vervolgens via een net aan de andere zijde weer omhoog.

ATB etappe.

Hierna een ATB etappe. Deze leidde gedeeltelijk door Duitsland. Een team verbleef er verder de gehele middag. Na de loopetappe, welke als zeer zwaar werd beoordeeld, kwamen de fietsen als een zegen. Soms op het dooie gemak werden de vervolg coördinaten uitgezet. De navigatoren waren de enigen die werkten. Vervolgens koersend met de kop in de wind op zoek naar ca 10 CP’s op een 30 km lang parcours. Er waren er ook met 70 km op de teller.

Uit het verleden waren de schwamps van de zandafgravingen in de survival van Gendringen zowel berucht. Als het had geregend, zoals was gewenst dan was het een ware glibberpartij geworden Nu werd het opgezocht. Na de eerste harde zandbulten moest op het juiste CP het vlot te water worden gelaten en naar de overzijde gekoerst. In de regel ging men bij de materiaalpost te water. Dit gaf bijna automatisch valse CP’s.  Zelfs de winnaars scoorden hier 3 x valse CP’s (90 min straftijd) maar konden het zich veroorloven.

Het varend oversteken op zich was hindernis 60. Dus missen is ook ‘n uur en veel spelvreugde. Het was een machtig mooie overtocht zeker met de wind in de zeilen. Achteraf was de beste tactiek om de banden op te halen en naar het smalste deel te brengen, hier oversteken en direct weer terug. De CP’s op kaart uitzetten en zoeken rond het water zodra je er langs komt. Vlot bouwen was dan niet nodig.  Maar ja achteraf……kun je een koe…..

of….

… een lekkere moddersloot

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van je vrienden moet je het hebben. Teamwork en vasthoudendheid. 

 

 

 

Na de moddersloot nog een simpel touwhindernisje en nog wat zand/kleiheuvels om de spiertjes nog wat op te rekken aan het eind van een onderhoudende dag. De grootste agressie was er bij de meest teams wel uit. Het werd tijd voor een lekkere douche en het varkentje wachtte aan het spit.

De winnaars van 2003. Het eerste team van ABCTA won overtuigend. 

De prijsuitreiking werd verricht door Johan Pegge. Het winnende team werd in het zonnetje gezet vanwege deze goede prestatie. In voorgaande jaren werd reeds vaker de eerste plek opgeëist. Door het onfortuinlijk uitstappen uit de run van 2002 in Zd. Limburg was het team extra gemotiveerd om sterk terug te komen. En dat is gelukt. Ook de terugkeer navigator Ronny Buil droeg bij tot het succes.

Berkel Milieu op de tweede plaats. Het was de eerste keer dat zij meededen. Echter de captain van het team Gerard Weernink was een prominent lid van een der teams uit vorige jaren Borculo Domo Ingredients BDI. Met de beschikbare ervaring en ondersteuning van zijn team leden kon hij en konden zij deze prestatie neerzetten. Gewoon overal vlot doorgaan en geen grote fouten maken. Zeer knap!!!

Het team van Gilde Main, winnaar in 2002, nu op een derde plaats. Door enkele problemen in het begin kwamen zij nooit in het goede ritme om een serieuze bedreiging te zijn zoals wel was verwacht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot slot een gezamenlijk hapje en drankje. Locatie het Sportcentrum van Magic Outdoor Sorts in Gendringen. Survival nestor Marcel Giessen zwaait hier de scepter.

De prijzen uitgereikt, de uitslagberekening verzorgd. Dat geeft weer volop reden tot analyse. Waar hebben we iets gemist, het verkeerde of goede besluit genomen.

 

 

 

 

 

 

Een onderhoudende dag raakt zo ten einde. Gestart met de wedstrijd om 7.00 uur doch met de nachtelijke reis al veel vroeger.  Na ca 12 uur intensief bezig zijn wordt de vrede weer getekend. Weer is er een run ten einde. Zover bekend met een goed parcours, zonder veel hoogte verschillen en gelukkig zonder ongevallen. Wel is er een vrij hoog uitval percentage. Dat kost vele strafuren en waarschijnlijk minimaal spier/gewrichtspijn en wellicht blessures. We hoorden (alweer) het  voornemen om voor volgend jaar een nog betere voorbereiding te treffen.

De organisatie dankt de deelnemers, sponsoren, en helpers, trackdesigners en de “keuken”. De omgevings factoren waren perfect verzorgd.

Namens de organisatie:  Leo Slütter.