Categoriearchief: 1992

Tips & Tricks

ABC – run´s aandachtsgebieden

Wat is een ABC-run?

  • Survivalrun
  • Adventure Race
  • Orienteering race
  • Adventure IQ Race

Survival run

  • De route is met linten uitgezet welke verplicht gevolgd moet worden. Dus geen zoeken.
  • De route gaat bij voorkeur door ongerepte natuur, akkers, bossen etc gebruik makend van natuurlijke hindernissen.
  • Daarnaast zijn er een groot aantal touw hindernissen gebouwd welke correct genomen moeten worden.
  • een rood armbandje geeft bij de finish aan dat de controleposten de verrichtingen op de hindernissen hebben goedgekeurd.
  • Verschillende klasses. Hele run winnaar rond de 2.15 uur. 22km parkoers ca 60/70 hindernissen. Er is ook een halve run en soms kwart run .
  • Onderdelen (hard)lopen en hindernissen klimmen. Soms een stukje kayakken.

Adventure Race

  • Moeten meestal zelf de punten op kaart intekenen welke zij in een lijstje met UMT of RD coördinaten krijgen aangereikt.
  • Kaarten zijn meestal 1:25.000 of 1:50.000 netjes op schaal.
  • Vaak originele kaarten.
  • De punten liggen veelal verder uit elkaar. Betere duur atleten langere afstanden soms ook per atb of iets anders.
  • Zijn gewend aan hogere snelheden en soms langere duur 12 tot 100 uur.
  • Beschikken vaak over een duimkompasje om snel de kaart te positioneren. 
  • Veelal geen andere kunstjes zoals Luchtfoto’s, kompaskoersen, blinde vlekken op kaart of buiten de kaart etc.
  • Onderdelen (hard) duurlopen, (ATB)fietsen, skeeleren, water oversteken,

Orienterings Race

  • Zijn de mierenneukers onder de kaartlezers oftewel zeer precieze lui.
  • Kaarten meestal 1:15.000 of nog nauwkeuriger.
  • Punten staan op de kaart, vaak met symbolen omtrent hoe de CP  “verstopt” is. (In kuil, onder boomstronk, op bultje, op een paal, tegen gebouw etc)
  • Houden niet van afwijkingen met de kaart (’n kazerne die er niet meer is kan niet)
  • Kortere afstanden, hoge snelheden bij de “toppers”. 
  • Houden niet van lange races. Deelnemers zijn meer 1000 tot hooguit 10.000 meter lopers.

Adventure IQ Race

  • Houden naast ‘t duursporten ook van slim gebruik maken van kennis en kunde op het gebied van topografische kaarten en navigatie in het algemeen.
  • Enig puzzelwerk.
  • Nauwkeurig en gestructureerd blijven werken ondanks vermoeidheid en soms frustratie. 

===================================================

Strategie 

Als je niet weet waar je bent of niet weet waar je naar toe wilt is er geen reden om te bewegen! 

“Slütter 20e Century”

Adventure race strategieën 
Doel Bepaal mede aan de hand van Sterkte /Zwakte analyse het doel van deelname aan de race.Wat zou het doel kunnen zijn:

  • ´n Dagje ontspannen met ´n team
  • Leerstage om bepaalde onderdelen beter te leren.
  • Een team prestatie neer te zetten.
  • Naast team prestatie ook plezier beleven.
  • Bovenin meedraaien om de prijzen.
  • Winnen
Teamvorming Begint veelal met een enthousiast iemand die dit wel eens wil doen. Dan is de eerste vraag gelijkgezinden te vinden waarmee je die slag wel in wilt gaan. Vaak selecteerd dit al enigzins uit en zoek je mensen met wie je het doel kunt bereiken. Dit kan een knikkerhard spel of een behoorlijke professionele bezigheid zijn met soms grote teleurstellingen en noodzaak om hard en rechtlijnig te beslissen. Veelal is een mede hoofddoel toch ook
sterkte / zwakte analyse Bepaal met elkaar wat de sterke en zwakke punten zijn van je team en stel deze vast. Wellicht valt er nog wat bij te spijkeren in de voorbereiding. Indien niet tracht dan rekening te houden met wat het team goed en niet goed kan. Als de loopconditie van de zwakste slecht is moet je niet in hoog tempo lopend nog een 4 km ver weg gelegen punt gaan zoeken.
Afhankelijk van het doel en  S/W analyse te voorbereiden op de race. Dat moet je wel erg serieus doen.
Reglement Zorg dat je het reglement, in ieder geval de regels waarmee het spel wordt gespeeld, goed kent. Als gegeven is dat, als het doel is om voor de eindzege te gaan is, je alle CP´s moet hebben dan volgt een andere strategie dan wanneer er per gemiste CP een straftijd gerekend wordt. Ook deadlines zijn van belang als er mee gerekend wordt. Veelal doen wedstrijdorganisatoren dit om de boel enigszins bij elkaar te houden.
Tactiek
  • Als je de code van het CP hebt, blijf dan daar niet staan of rondhangen om anderen op het spoor te zetten. Aan andere teams aangeven dat een CP er niet is is ook niet sportief.
  • Wijzigen van een CP is niet toegestaan en niet sportief. Dat is ook geen tactische move.
  • Schat drukke plekken b.v. bij een hindernis is en probeer er handig mee om te gaan of maak keuzes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

taakverdeling

Taakverdeling bij ´t Adventure racen

Voorbereiding Als eerste stap besluit je of je gaat deelnemen aan een team en voor de initiatiefnemer ook wat z´n doel is.

  1. Besluit of je deelneemt of niet aan een race.
  2. Bepalen van het doel.
    • Voor ´t plezier
    • Ter lering, ervaring op doen (wellicht ook bij een race met bijzondere elementen (in de bergen b.v.)
    • Competitie
    • om te winnen
  3. Afhankelijk van ´t gestelde doel stel je een team samen met de gewenste kennis, vaardigheden ervaring en mogelijk de fysieke en mentale mogelijkheden.  Kijk ook of je reservers kunt rekruteren (vaak ´t moeilijkste. Veelal wordt bij uitval op ´t laatst nog iemand gevonden die ´t fysiek aankan doch niet getraind is in de samenwerking.)
  4. Stel vast wat er ontbreekt en wat nader aangevuld of verbeterd moet worden. Kennis, vaardigheid of materialen (zie ook de checklists)
  5. Maak een planning en regel budget. Uiterste inschrijfdatum, vooraanmelding.
  6. Kom een taakverdeling overeen gericht op het doel.
  7. Train de samenwerking in oefen races.
Taakverdeling Veelal worden AR´s gelopen in koppels of met meer personen. Het is dan van belang om goede onderlinge afspraken te maken. Dit alleen al om het feit dat: ” twee meer weten en kunnen dan een!”.  B.v. met z´n vieren kan door een evenwichtige verdeling van taken en aandachts gebieden een goede werkverdeling worden bereikt zodat elk team lid voor z´n mogelijkheden volledig belast is. Hierdoor, en door de dingen te doen welke van het grootste belang zijn worden de beste resultaten bereikt. Alhoewel ´n race in de regel ´n spel is is het tocht de bedoeling om het beste resultaat te bereiken.Door van te voren de taken goed te verdelen en dit ook te oefenen ontstaan automatismen.

Organisaties doen er daarentegen alles aan om deze vaste patronen te ontregelen, overbelasting te organiseren, stress te veroorzaken door ´n route te bedenken in moeilijk onoverzichtelijk terrein, onverwachte situaties te creëren,

Zeker in Nederland is het terrein over het algemeen geen probleem. Elke  100 meter staat een bord dus verdwalen is niet meer mogelijk.

Captain Spreek van te voren af wie of er uiteindelijk ´n of de beslissing neemt indien er een sprake is van afwijkende ideeën of standpunten. Dus wie is de captain. Dat is van groot belang.Veelal zal de specialist op ´n bepaald gebied primair het standpunt bepalen. b.v als het gaat over de te volgen route dan zal de navigator, hij volgt en bepaald de hele dag al de route en heeft inzicht in ´t gebied en de kaart, in de regel de route aangeven. Meestal gaat dit zonder daarover van gedachten te wisselen. Maar soms hebben andere teamleden daarover andere inzichten. Iemand zegt b.v.: “we lopen rond”. Dan zal, tenzij de navigator zeker is, toch gecontroleerd gaan worden of dit zo is. Ook de navigator kan zich vergissen. Bij een te indringende discussie zal de captain de knoop door moeten hakken over wat te doen. Daarbij zal in dit geval de (evt herziene en gecontroleerde mening van de navigator) zwaar wegen.
Strateeg Degene met ´t beste strategisch inzicht, ja wie is dat  (de captain?), moet aan de hand van alle zaken welke ontvangen zijn zo snel mogelijk na de uitgifte overzicht zien te krijgen omtrent datgene dat staat te gebeuren die dag. Zodra dat overzicht er is vat dat dan samen en stel ieder teamlid op de hoogte.  Uberhaupt moet het team een vaste volgorde vaststellen van de te nemen stappen. b.v.

  • Uitpakken van de gegevens. (Wie)
  • Overzicht verwerven. Ordelijk neerleggen en opdrachten globaal doorlezen.
  • Samenvatten en evt. met elkaar bediscussiëren en eindconclusie trekken.
  • Deadlines vaststellen. Hoeveel tijd voor welke etappes.
  • Wat doen we wel en wat niet.
  • Werkvolgorde vaststellen. Wie doet wat.
Navigator Dat zal degene zijn met de  beste “papieren” voor het kaartlezen. Ruimtelijk inzicht, ervaring met kaartlezen, gemakkelijk kunnen overschakelen naar verschillende schalen waarin kaarten zijn afgedrukt, het beste fotografisch geheugen van de kaart, (dus lang kunnen onthouden van hetgeen hij ´t laatst op kaart heeft gezien, makkelijk de overeenkomst tussen kaart met de werkelijkheid herkennen etc. Allemaal eigenschappen die navigator als beste van het team beheerst. En met de beste moet je het doen. Navigeren is iets anders dan het intekenen.Na het tekenen bepalen in welke volgorde de punten worden afgehandeld.
Tekenaar Tekenaar is degene die de 3 coördinaten stelsels beheerst.  (Geografisch, UTM en RD) Over enige teken ervaring beschikt, maar bovenal ongelooflijk precies is. Tekenen doe je met een scherp potlood en met dunnen lijntjes. Hij moet ook  handig de 3 stelsels, indien alle lijnen op kaart staan, kunnen onderscheiden. Als het kan teken je eerst de RD-punten. Je komt erin en je bent gefocused op het RD stelsel met vaak de eigen kleur en aan de kaartrand de coördinaat km eenheden.Bij het tekenen nauwkeurig de hoeken uitzetten t.o.v. het kaartnoorden. Altijd controleren of de gegeven hoek een kaarthoek is of een magnetische hoek. Indien  een magnetische hoek dan moet de declinatie nog verrekend worden. Afhankelijk van de plek op aarde en de ouderdom van de kaart kan dit sterk variëren.

Ook als er omgeschaald moet worden nauwkeurig rekenen en uitzetten. Afstanden haaks overbrengen! Elke afwijking geeft gezoek in het veld voor de navigator. 1 pixel op kaart is 2,5 mtr. Kijk ook hoe de KC is opgegeven . Een RD coordinaat met 6 cijfers is op 1 meter significant. Met 5 cijfers op 10 mtr en 4 cijfers op 100 mtr. Dan wordt moeilijk zoeken!!! Maar bij een kaart van 1:250.000 van b.v. Noord Canada is dat wel de kaart welke verstrekt wordt.

Leg de kaart ook altijd op een vlakke ondergrond om te tekenen. Heb je die niet bij de hand, teken dan niet meer punten in dan nodig en doe de rest als je wel over een goede plek beschikt.

Probeer je afwijkende CP´s bij het intekenen te herinneren in het veld. Vaak kun je, als ´n CP niet gevonden kan worden, nog wat handelingen vanuit het intekenen tracken en tracen.

Spreek ook af wat de andere teamleden doen tijdens het tekenen. De ene tekenaar wil ook zelf rekenen, dus de rekenmachine bedienen, de ander laat dit aan een ander over. Spreek dit af!. Ook al reken je niet er kan wel iemand aan de hand van de opdrachten meekijken of de tekenaar “globaal” goed zit. B.v.

  • Tekent hij in het juiste coördinaten vak
  • Tekent hij ongeveer de goede schaal
  • Zet hij de richting ongeveer goed uit
  • Als je meerdere kaarten  hebt ontvangen en je hebt een 2e goede tekenaar kan hij parallel punten uittekenen.
Briefing
  • Zorg dat je een kopie van de briefing krijgt.
  • Noteer direct vervallen cp´s in het roadbook
  • Noteer ook relevante opmerking in het roadbook op de juiste plek.
CP´s
  • Stel iemand aan die de CP nummers noteert en invult.
  • Hou een 2e lijst bij voor verlies van de CP-kaart en eindcontrole. Ook als bij regen, ondanks de watervaste stift, de info is gewist.
  • Stel iemand aan die constant alert is op valse CP´s
  • Stel bij memorisatie vast wie wat onthoud en welke route loopt. Verdeel de punten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De ABC-run is een mix van een survivalrun, een oriënterings race, een adventure race en een IQ race!

 

Ontstaan abc-run

Ontstaan van de Ultimate Cooperation Raid

In 1991 nam een team van ABC uit Lochem met een 25-tal andere 4-persoons-teams deel aan de Challengers Trophy in Zuid Limburg en NO-Belgie. De wedstrijd stond onder “strakke” leiding van Jack van Gelder….ja die. De trackdesigner was de bekende boomchirurg Ger Eenens uit Born.

Het ABC team werd gevormd uit Johan Pegge, Michael Litjens, Jaap Roosma en Leo Slütter.

ABC-team. vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter en Nico de Vos
ABC-team.
vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter, Jaap Roosma  en Nico de Vos

De 4-daagse wedstrijd gevormd uit een groot aantal etappes bestond uit verplaatsingen per ATB, hardlopen, paardrijden, zwemmen en kayakken. Deze takken van sport werden afgewisseld met touwhindernissen, abseilen, tokkelen, bergklauterpartijen, rodelbanen zonder hulpmiddelen en grotverkenningen. De verplaatsingen vonden plaats op basis van aangegeven routes op kaart met behulp van het kompas. Alle moderne navigatie- en communicatie systemen waren verboden. Onder de noemer “No Guts no Glory”  verschenen we fysiek redelijk voorbereid maar verder zo groen als gras aan de start.

En dat hebben we geweten. Tot op de draad verregend, kaarten weggevreten door de nattigheid waardoor CP´s verpulverd waren, de route bijster, met grote verwonderde ogen kijkend naar het topteam van Ordenance Survey uit Engeland als we hen binnen bereik hadden. Het ging ons dun door de broek toen de hoge touwtrainingsbaan van de Belgische commando´s in Eupen genomen moest worden, langs rotspartijen klauteren zonder vanglijn, voor de eerste maal abseilen van een 80 meter hoge stuwdam met een opleiding van ca 25 seconden. 4 dagen lang, vrijwel zonder slaap, intensieve sport beoefening heeft ons fysiek behoorlijk gesloopt.

De finish foto.

o.a. ook met fam vom Hove en Aardema.
o.a. ook met fam vom Hove en Aardema.

Toch hebben we onvoorstelbaar genoten en na afloop als beesten gefeest tijdens het coupeleuse afscheidsdiner op de Vaalserberg. Onze Jaap als ex-commando knaagde op het toppunt van het feest het heupbeen van de os aan het spit kaal.

'n Os aan het spit. Jaap had nog trek.
‘n Os aan het spit. Jaap had nog trek.

Dit 4-daagse feest zette ons aan tot deelname aan een volgende editie. Ger Eenens zette op eigen kracht een vervolg in de steigers met spectaculaire hindernissen in Maastricht. Het aantal deelnemende teams viel echter wat tegen. Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een barrage werd beslecht in het voordeel van ABC.

Een vervolg zat er evenwel niet meer in. Dan maar zelf zoiets georganiseerd. In 1993 ging de eerste ABC-run van start rond Lochem in de Gelderse Achterhoek. Na afloop werd de vrede weer getekend in de schuur van een collega in Barchem. De jaren daarop volgden nieuwe sessies met telkens een nieuw gebied.

Doelstelling abc-run

Doel

Het evenement is de eerste Adventure Race welke in Nederland werd gehouden.  De inschrijving was door de hoge prijzen eigenlijk alleen voorbehouden aan zwaar gesponsorde teams. Bedrijven teams derhalve. Het is ook een ultieme team buildings techniek. 

Nadat in 1992 was deelgenomen aan de Challengers Trophy, een 4-daagse adventure race, werd vanwege het ontbreken van een degelijk vervolg door het ABC team besloten dit zelf ter hand te nemen. Dit onder het mom van dat kunnen we zelf ook wel. Het was natuurlijk vanwege het ontbreken van de financiële middelen minder groots van opzet maar ook aanzienlijk prijsgunstiger. Deelname aan de Challengers Trophy kostte destijds fl 7.500,= voor 4 personen 4 dagen. Het waren voornamelijk door bedrijven gesponsorde teams welke deelnamen. Wij deden mee onder de naam ABC. Destijds de naam van onze werkgever. We werden echter gesponsord door een ander bedrijf welke haar naam niet genoemd wilde hebben. 

De doelstelling van het evenement, ABC-run geheten, is om als team een route met hindernissen af te leggen met kaart en kompas. Deze route is door de organisatie vastgelegd in een roadbook.  Het team moet het gehele parcours met inbegrip van de hindernissen als geheel vinden en afleggen zonder hulp van buitenaf.

De Run  is een 12 of 24 uurs Adventure Raid voor bedrijventeams. De naam geeft het streven aan om tot het uiterste te gaan gedurende de race zowel fysiek als door optimale coöperatie of te wel samenwerking.

Criteria voor deelname zijn affiniteit met de natuur, landbouw en Outdoor. Veelal zijn deelnemers ook mensen waar zakelijke contacten gedurende het jaar mee worden onderhouden. De run is geen bedrijfs sportdag maar gaat sportief en mentaal echt een stapje verder.

 

De start van de ABC-run in "The middle of nowhere"
De start van de ABC-run in “The middle of nowhere”

Ergens in “the middle of nowhere” wordt ´s morgens op ´t kloksignaal van 7 uur het roadbook ontvangen.Op basis van Geografische, UTM of RD coördinaten moeten CP´s op kaart worden ingetekend. Zoals op bijgaande foto, dus niet op een tekentafel maar, met de ter plekke aanwezige middelen. Toch is nauwkeurigheid vereist. De kaarten zijn van allerlei soort met de meest verschillende schalen. Dat is lastig tekenen en rekenen maar ook in het veld lastig inschatten. Soms ook worden gegevens onderweg nog verstrekt zodat op momenten dat de vermoeidheid al is toegeslagen nog moet worden nagedacht.

Dit komt op de eerste plaats door de tijdsduur waarbij fikse fysieke inspanningen worden gevraagd en durf met daarnaast de mentale belasting door het route en CP´s (cheque points)  zoeken en organisatorische problemen oplossen onderweg.

Zeker als de vermoeidheid toeneemt blijkt de concentratie af te nemen, onderlinge afstemming wordt minder, teamleden verzaken in hun taken waardoor weer meer fouten worden gemaakt hetgeen de stemming weer nadelig beïnvloed. Topteams blijken altijd geestdriftig, enthousiast en geconcentreerd. Kennelijk werkend in een positieve spiraal.

Elk jaar wordt een nieuwe run uitgezet telkenmale in een nieuw gebied.

Rond 18.00 uur  wordt de race gestaakt, de stand opgemaakt, en met wat versnaperingen de eindstand kenbaar gemaakt waarna het veelal gezellig is tot in de kleine uurtjes.

Veelal na afloop, als ´t  varkentje gewassen is, is er ´n zwientje” an´t spit. ´n Biertje erbij en de vermoeienissen van de dag zijn zo vergeten.

S_DSC00027

Deelnemers van allerlei bedrijven uit de branche, vakbroeders / concurrenten, leveranciers maar ook klanten en vrienden nemen deel. Sommigen reeds vele jaren.

IMG_2332

Inmiddels is de run voor de 19e keer gehouden.

Ontstaan abc-run

Ontstaan van de Ultimate Cooperation Raid

In 1992 nam een team van ABC uit Lochem met een 25-tal andere 4-persoons-teams deel aan de Challengers Trophy in Zuid Limburg en NO-Belgie. De wedstrijd stond onder “strakke” leiding van Jack van Gelder….ja die.

De trackdesigner was de bekende boomchirurg Ger Eenens uit Born.

Het ABC team werd gevormd uit Johan Pegge, Michael Litjens, Jaap Roosma en Leo Slütter.

ABC-team. vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter en Nico de Vos
ABC-team.
vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter en Nico de Vos

De 4-daagse wedstrijd gevormd uit een groot aantal etappes bestond uit verplaatsingen per ATB, hardlopen, paardrijden, zwemmen en kayakken. Deze takken van sport werden afgewisseld met touwhindernissen, abseilen, tokkelen, bergklauterpartijen, rodelbanen zonder hulpmiddelen en grotverkenningen. De verplaatsingen vonden plaats op basis van aangegeven routes op kaart met behulp van het kompas. Alle moderne navigatie- en communicatie systemen waren verboden. Onder de noemer “No Guts no Glory”  verschenen we fysiek redelijk voorbereid maar verder zo groen als gras aan de start.

En dat hebben we geweten. Tot op de draad verregend, kaarten weggevreten door de nattigheid waardoor CP´s verpulverd waren, de route bijster, met grote verwonderde ogen kijkend naar het topteam van Ordenance Survey uit Engeland als we hen binnen bereik hadden. Het ging ons dun door de broek toen de hoge touwtrainingsbaan van de Belgische commando´s in Eupen genomen moest worden, langs rotspartijen klauteren zonder vanglijn, voor de eerste maal abseilen van een 80 meter hoge stuwdam met een opleiding van ca 25 seconden. 4 dagen lang, vrijwel zonder slaap, intensieve sport beoefening heeft ons fysiek behoorlijk gesloopt.

De finish foto.

Toch hebben we onvoorstelbaar genoten en na afloop als beesten gefeest tijdens het coupeleuse afscheidsdiner op de Vaalserberg. Onze Jaap als ex-commando knaagde op het toppunt van het feest het heupbeen van de os aan het spit kaal.

'n Os aan het spit. Jaap had nog trek.
‘n Os aan het spit. Jaap had nog trek.

Dit 4-daagse feest zette ons aan tot deelname aan een volgende editie. Ger Eenens zette op eigen kracht een vervolg in de steigers met spectaculaire hindernissen in Maastricht. Het aantal deelnemende teams viel echter wat tegen. Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een barrage werd beslecht in het voordeel van ABC.

Een vervolg zat er evenwel niet meer in. Dan maar zelf zoiets georganiseerd. In 1993 ging de eerste ABC-run van start rond Lochem in de Gelderse Achterhoek. Na afloop werd de vrede weer getekend in de schuur van een collega in Barchem. De jaren daarop volgden nieuwe sessies met telkens een nieuw gebied.

1992 Challengers Trophy Zd.Limburg

Challengers Trophy

Gepresenteerd door Jack van Gelder. (wedstrijd directeur)

Organisatie:     GEO Organisation (Ger Eenens Horn)

Deelname kosten fl  7.500,= / team. excl BTW.

In 1992 namen wij als team van ABC uit Lochem met een 25-tal andere 4-persoons-teams deel aan de Challengers Trophy in Zuid Limburg en NO-Belgie. De wedstrijd stond onder “strakke” leiding van Jack van Gelder….ja die. De trackdesigner was de bekende boomchirurg Ger Eenens uit Born.

Hoe het ons ter ore is gekomen weet ik niet meer. Wellicht een algemene uitnodigings / wervingsfolder in de bus gehad bij ABC. Deze kwam binnen via de PR afdeling en werd doorgesluisd naar mij.  Er hadden al run´s plaats gevonden in ´88, ´89, ´90 en ´91. Dat was ons ontgaan maar deze keer kregen wij ook een uitnodiging.  Het was precies wat me direct boeide.

Op de laatste dag van 2015 vond ik deze video van een jaar of twee eerder Challengers Trophy 1989.  In Limburg een vergelijkbaar tafereel met kampement bij het 3-landenpunt Vaals.

Hetgeen de organisatie voorspiegelde leek ook een heel gedegen aanpak. Een test van de deelnemers op conditie vooraf was verplicht. Deze werd ook daadwerkelijk afgenomen bij Richard Smit, een grote en bekende naam in de fysiotherapie en trainingsleer, met een grote praktijk in Amsterdam. Daar hebben we ons op een dag vervoegd en werden we getest. Kostte ook nog eens fl 200,= p.p. + de reis en een parkeer bekeuring in Amsterdam toe. Maargoed zekerheid voor alles.

Na binnenkomst, ´t was al lastig zoeken voor die boeren uit de Achterhoek naar een achterafzaaltje in de Amsterdamse binnenstad, werden we ingecheckt, ze kenden ons waarachtig als team, en kreeg iedereen een persoonlijke controlelijst. Achtereenvolgens gingen we langs allerlei specialisten:

  • Controle van alle gegevens, bloedruk, gewicht, lengte, bloedprikken etc
  • Check van de elasticiteit, amplitudes,
  • Maximaal test op de fiets
  • Controle op slijtage van gewrichten, toestand van het “onderstel” t.b.v. geschiktheid op lopen.
  • Evenwicht organen
  • etc.

Na afloop ontvingen we voor eenieder een lijst met aandachtspunten om aan te werken in de voorbereiding. M´n reserves (overgewicht) werden al direct op waarde geschat. Dat was een aandachtspunt. Ook werd me verteld dat (hard) lopen geen sport voor me was. Gelukkig wist ik dat.

Naast de fysieke test moest het er ook goed uitzien dus moesten er speciale dure overall´s bij de organisatie worden besteld. Hierop waren allerlei sponsor uitingen genaaid. Zag er wel gelikt uit als je de goede kleur had. Ons kleurtje was felrood doch voor mij een pak op maat. Werd speciaal geproduceerd tegen een meerprijs.

Het ABC team werd gevormd uit Johan Pegge, Michael Litjens, Jaap Roosma en Leo Slütter.

ABC-team kompleet met ter beschikking gestelde jeep.
ABC-team kompleet met ter beschikking gestelde jeep.

De 4-daagse wedstrijd gevormd uit een groot aantal etappes bestond uit verplaatsingen per ATB, hardlopen, paardrijden, zwemmen en kayakken. Deze takken van sport werden afgewisseld met touwhindernissen, abseilen, tokkelen, bergklauterpartijen, rodelbanen zonder hulpmiddelen en grotverkenningen.

Ook de krant pikte het verhaal op.
Ook de krant pikte het verhaal op.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De verplaatsingen vonden plaats op basis van aangegeven CP´s op kaart te vinden met behulp van het kompas. Alle moderne navigatie- en communicatie systemen waren verboden. Onder de noemer “No Guts no Glory”  verschenen we fysiek redelijk voorbereid maar verder zo groen als gras aan de start.

Toch hadden we wat geoefend vooraf.

Een training in het Belgische Herbeumont o.l.v. Kevin Mc Cabe. Kevein had een edr eerste mij bekende Outdoor zaken in Borculo. Een kleurrijke gast waar we ook wel wat van hebben opgestoken.
Een training in het Belgische Herbeumont o.l.v. Kevin Mc Cabe. Kevein had een edr eerste mij bekende Outdoor zaken in Borculo. Een kleurrijke gast waar we ook wel wat van hebben opgestoken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kevin had kennelijk ook een beeld van ons. Bijna onder de spoorbrug ten zuiden van Herboumont in de Belgische Ardennen parkeerde hij z'n snelle BMW en maakten we ons op voor een eerste training. Toen iedereen klaar was nog een praatje en grapje waarbij de vraag iedereen klaar? Zonder antwoord af te wachten stoof hij koud, direct voor de auto het spoor talud op. 'n Klim van 40-50 meter. Wij keken het even wat verbaasd aan en gingen toen achter hem aan en waren eerder boven dan hij, hem een beetje verdwaasd achter ons omhoog krabbelend. Vervolgens over het niet meer gebruikte spoor pad richting een tunnel. Dit bleek een spoortunnel van 2km, kaarsrecht en precies op 180 graden zuid. Hij geeft de opdracht in groepjes van twee, naast de tunnel omhoog, de bult over, andere zijde de ingang weer vinden en door de aards donkere tunnel weer terug. Dus kompaskoers 180 graden en 2000 mtr horizontaal. Hij zei dat het vaker gedaan was en soms duurde het 3-4 uur maar ook wel eens een hele dag. Wij waren binnen het uur terug. "Wat gaan we nu doen Kevin?" De stemming zat er gelijk goed in.

Dat eten onderweg belangrijk was om ´t hongergevoel te verdrijven wist ik wel. Maar dat spieren energie nodig hebben, op een zeer gereguleerde wijze om blijvend te kunnen functioneren was ons toch wat vreemd. Maar dat leert snel. De 2e dag dag wisten we al veel meer.

Johan had als wielrenner al wel eens met toverdrankjes gewerkt.
Johan had als wielrenner al wel eens met toverdrankjes gewerkt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wij begonnen al snel te imiteren.
Wij begonnen al snel te imiteren.

 

Op de Vaalserberg was een kampement opgeslagen. Voor elk team was een tent neergezet van 5 x 5 meter. Dat was bij de huidige normen vergeleken zeer luxe. Er was een waslokaal en ´s ochtends klonk er een weergaloze ochtendserenade door het kamp waardoor we werden gewekt. Ik hoor de muziek nog in m´n oren. De start veelal om 8.30 uur, ontbijt evenals warm eten ´s avonds in de zaal van een lokaal hotel op de berg.

Onze slaapplek
Onze slaapplek

Onwetend waren we en met het weer troffen we het niet. We hebben het geweten. Tot op de draad verregend, kaarten weggevreten door de nattigheid waardoor CP´s verpulverd waren, de route bijster, met grote verwonderde ogen kijkend naar het topteam van Ordenance Survey uit Engeland als we hen binnen bereik hadden.

Leo in het touw.
Leo in het touw.
En Johan ook.
En Johan ook.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het ging ons dun door de broek toen de hoge touwtrainingsbaan van de Belgische commando´s in Eupen genomen moest worden, langs rotspartijen klauteren zonder vanglijn, voor de eerste maal abseilen van een 80 meter hoge stuwdam met een opleiding van ca 25 seconden. 4 dagen lang, vrijwel zonder slaap, intensieve sport beoefening heeft ons fysiek behoorlijk gesloopt.

grotten

 

Route door de grotten bij Maastricht.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit 4-daagse feest (de menselijke geest schrapt alle ellende)  zette ons aan tot deelname aan een volgende editie. De organisatie van Challengers Trophy stokte of staakte de samenwerking met Ger Eenens. Vandaar dat de CT in 1993 uiteindelijk geen doorgang vond. Het liep niet meer c.q. hun visies kwamen niet meer overeen. Dat merkten we natuurlijk tijdens de race van 92. Ger Eenens zette op eigen kracht een vervolg in de steigers (omdat hij een samenwerking met de toenmalige initiatiefnemers niet meer zag zitten) met spectaculaire hindernissen in Maastricht.  (sept 1994)  Het aantal deelnemende teams viel echter wat tegen. Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een eendaagse barrage (12 dec 1994) werd beslecht in het voordeel van ABC.

Een vervolg zat er evenwel niet meer in. Dan maar zelf zoiets georganiseerd. In 1993 ging de eerste ABC-run van start rond Lochem in de Gelderse Achterhoek. Na afloop werd de vrede weer getekend in de schuur van een collega in Barchem. De jaren daarop volgden nieuwe sessies met telkens een nieuw gebied.

Deelnemers en tevens de einduitslag was als volgt:

  1. Pathfinders Ordnance Survey
  2. Gemeente Politie Rotterdam
  3. Alveo Seksui Roermond
  4. Datad
  5. Alcatel Spirit ´92
  6. De Jongh ones   (Gebr. de Jongh)
  7. Friesland Frico Domo
  8. ICL (Gr. Brittian
  9. ABC-Lochem
    1. Johan Pegge
    2. Leo Slutter
    3. Michael Litjens
    4. Jaap Roosma
    5. Begeleiding (Herman Hogenkamp en Nico de Vos)
    6. Direktie deelnemer L. Aardema.
  10. Bohemen Resort Vaals
  11. Friesland Frico Domo 2
  12. Voormolen Bouw
  13. NIB 1 (De nationale Investerings Bank)
  14. Herenteam Thuiszorg Drente
  15. Capacity
  16. P.O.W.
  17. NIB 2 (De nationale Investerings Bank)
  18. Shell
  19. Damesteam Thuiszorg Drente
  20. Peelland
  21. Donder Bliksem Storm (Dun & Bradstreet Software)
  22. Zeiss Managementteam 1  (Carl Zeiss B.V.)
  23. Zeiss Managementteam 2  (Carl Zeiss B.V.)

============================================

Getracht is de loop van het evenement te achterhalen. Aan de werkelijkheid blijven we werken doch het vervaagd.

============================================

Proloog 

Vanaf ´t Vrijthof in Maastricht. Met het totale deelnemersveld lopen richting ´t Provinciehuis in Maastricht Zuid.

Start

Etappe 1

Start Provinciehuis Limburg te Maastricht. De roadbooks werden uitgereikt op afroep 2 min na elkaar.Vervolgens eerst het gezamenlijk tekenwerk.

Start_overleg

Besloten vanuit de start bij het Provinciehuis het team gelijk te splitsen. 2 man via de brug over de Maas lopend naar de Pietersberg. Dus Michael en Leo voor het loopwerk. Dat was een makkie we waren er eerder dan Johan via de andere route.

De echte start. Johan en Jaap met de fiets recht naar het zuiden. Michael en ik de Maas oversteken en via de westkant naar de Pietersberg.
De echte start. Johan en Jaap met de fiets recht naar het zuiden. Michael en ik de Maas oversteken en via de westkant naar de Pietersberg.

Het andere 2-tal. Johan en Jaap met de ATB over het fietspad naar het zuiden ca. 3,5 km.

 

 

 

 

 

 

Hier zwemvesten om en kano pakken en naar eiland in de Maas. Het eiland oversteken met de kano recht naar de overkant. Kano op de trailer en bij slagboom wachten onder aan de Pietsrberg op de Run-teamleden welke er dus al waren.

Hierna recht omhoog tegen de Pietersberg op. Spekglad en steil. Na lang zoeken vonden we verder naar het zuiden een andere route welke ook naar de top leidde. Ergens onderweg naar boven kruisten we de route en zijn we weer linksaf naar boven gegaan. ´n Jaar later heb ik met m´n vrouw nog eens naar de echte  route gezocht. ´t Bleef me dwars zitten. Johan had ´n zelfde ervaring.

Hier ca 15 CP´s rond de Pietersberg te zoeken welke eindigde bij de Oost ingang van de Pietersberg mergel grotten. Naar binnen dus. We dienden de grottenroute te volgen met een 5-tal CP´s in de grotten en enkele opdrachten welke “tussen de Koepel en Rosetta”  moesten zijn opgelost. Uit de grot in het verblindende licht ´n eindsprint naar de eerste finish..

Etappe 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Team assistenten moeten mee de Grotten in. zonder verlichting. De rood/witte afzetlinten in de grotten mogen nooit en te nimmer worden overschreden!! Dit op straffe van verdwalen en na eeuwen als een geraamte worden teruggevonden of diskwalificatie. Beiden leek ons niet wat dus zochten we ´n pragmatische oplossing.

Het is er natuurlijk hartsikke donker en alle wanden lijken op elkaar of zijn hetzelfde.

De gele route is die welke we waarschijnlijk hebben afgelegd.

Start Jagershaus Vlakbij Raffelsband in de Eifel(Duitsland)

Samen met Michael het canoe traject in Duitsland op de stuwmeren
Samen met Michael het canoe traject in Duitsland op de stuwmeren

 

 

 

Op de stuwmeren in de Eiffel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Finish Burcht Nideggen met boogschieten en strafrondes bij missen.

De finish in Maastricht  met de De finish foto.

vlnr: Aardema, Johan Pegge, Michael Litjens, Leo Slutter, mevr. v.Hove. Aad vom Hove, Jaap Roosma en de begeleiding Nico de Vos en  Herman Hoogenkamp

Voor de directies was er op de slotdag nog een bijdrage te leveren. Op een speciaal parkoers was er een korte etappe uitgezet waaraan Aardema moest deelnemen en hier en daar door ons ondersteund.

Johan vlak voor de finish
Johan vlak voor de finish. De vom Hoven’s zien het lachend aan.

Ondanks de inspanningen hebben we onvoorstelbaar genoten en na afloop als beesten gefeest tijdens het copieus afscheidsdiner op de Vaalserberg. Onze Jaap als ex-commando knaagde op het toppunt van het feest het heupbeen van de os aan het spit kaal.

Voor Jaap nog een ribbetje van de os.
Voor Jaap nog een ribbetje van de os.