Categoriearchief: Midwinterruns

CP43 v.d. Midwinterrun 2017

Dit blijft toch een intrigerend CP die 43.

Waarom?

Omdat je op zo’n dag, ondanks de ogenschijnlijke nonchalance, toch geconcentreerd bezig bent terwijl je ook loopt te genieten van zo’n mooie vrije zaterdag in de natuur. Onderweg naar Kootwijk, tijdens het motivatie gesprek met Henk, al afgesproken om speciaal te letten op valse CP’s omdat daar een negatieve bonus van 60 min op staat. Oftewel straftijd.

Dat valse CP’s een belangrijk item zijn blijkt wel omdat de helft van de goeie CP’s een valse vakbroeder heeft. Ik telde er later ca 35, ervan uitgaande dat alle valse wel ‘n keer gepakt zijn door deze of gene. Anders zijn er nog meer.  ‘n Valse is dus dubbel zo erg dan ‘n gemiste en de “pakkans” is groot. Meer dan 50% zou ik zeggen omdat ze vrijwel altijd zo staan dat je ze eerder ziet dan ‘n echte. Ook worden de valse CP’s toegepast als de CP moeilijker wordt. Dus b.v. bij:

  • Door de deelnemer in te tekenen coordinaten / Cp’s.
  • Als de lokale situatie ingrijpend is veranderd t.o.v. de kaart.
  • Bij kompaskoersen
  • in het 2e deel van de race als de vermoeidheid oploopt.

Bij oplopende vermoeidheid schik je je eerder in de aanname dat je de echte CP gevonden hebt. Bij elke CP moet je uitgebreid in conclaaf blijven gaan of ‘t de echte is.

Het spelletje is ook meeslepend en boeiend. Daarbij heb ik een maatje die onvervalst ambitieus is. En het spelletje is leuk, wetende hoe de Chickenboys met oude en nieuwe kaarten, met GPS, en niet te vergeten Oziexplorer, deze gegevens voor de deelnemers vastlegd.

Ik weet ook dat het nauw luistert met, oude en nieuwe kaarten (op kaarten is de mapdatum niet de datum dat de kaart is gedrukt!!), drie verschillende stelsels.

De datum dat de kaart werd gedrukt/uitgegeven is alleen van belang voor de gegevens welke op die kaart staan (en die in de laatste maanden / jaren voor het drukken zijn verzameld) en van belang voor de hoek tussen het kaartnoorden, magnetisch noorden  en geografisch noorden.

Rechts boven in de hoek van de oudste kaart welke we kregen staat “Datum van de kaart 1997” en dan staat er nog “ongeveer” onder. We konden aannemen dat bedoeld werd dat de kaart ongeveer in 1997 is gedrukt en de herkomst van de gegevens erop van de maanden en jaren daarvoor zijn. Niet dat je daar veel meer mee kon dan vaststellen dat het de natuur was van meer dan 20 jaar terug.

De andere grotere kaart was van 2015.

De organisatie werkt in Ozie met andere kaarten met “mapdatum” WGS 84.  en de instelling Rijksdriehoek.

Als deelnemer moet je het doen met de gegevens welke verstrekt zijn door de organisatie.  Op het kaartje waar het omdraait staat ook het geografisch netwerk op met de lijnen 52″11,00.0  en 5″46,30.0. Dat is al een vreemde notatie. Het zou er uit moeten zien als 52˚11′ 00.0″ en 5˚ 46′ 30.0″.   30.0″ zijn dan 30.0 seconden decimaal.

Maar goed we namen aan dat we wisten wat er werd bedoeld. Dus hebben we het lijntje voor  5˚ 47′ 00.0″ gedefinieerd. In oostelijk richting moesten we 3,1″ verder. Dus uitgerekend hoever dat is en afgetekend. In Noordelijke richting ligt de lijn 52˚11′ 00.0″  CP39 ligt precies ook op die lijn. Nu nog 4,1″ naar het noorden……hebbes.

Even klicken om wat in te zoomen.

Logischer lijkt nog op het eind van het bosje maar dat zien we ter plekke wel. Vaak zit ie juist niet logisch, zeker niet bij deze boys. Daar aangekomen vinden we no. 30 op de plek waar we ‘m ingetekend hebben. We kijken nog even aan het eind van het bosje maar vinden niets. Later blijkt die nummer 30  dus ‘n valse. Ik heb in Ozie ‘n punt CP43A ingetekend. Daar ligt dit coördinaat als het stelsel op WGS84 is ingesteld. Is het ingesteld als RD dan is het precies op de plek waar 30 hing.  Ik denk dus dat de organisatie het ook zo heeft ingetekend en de CP opgehangen op CP43A met het nummer 28. Aan het eind van het pad en het bosje  hebben we geen CP gevonden. Voor verder kijken naar de plek van 43A was geen aanleiding. Niemand heeft een nummer 28 gevonden dus we weten niet waar de organisatie het nummer heeft opgehangen.  Op de website van de Chickenpower staat weliswaar deze foto. M’n betoog onderbouwd ook dat de werkelijke geografisch coördinaat hier wel ligt.

Als deze foto aan het eind van het bosje is genomen zie je op de achtergrond een perceels grens en een woning / schuur. Is dit in Noordelijke richting? Er lijkt een doorgaand pad tussen twee prikkeldraden te lopen.

Met respect voor de verklaring van Chickenpower, 4.1 had moeten zijn 4.7 ??? Dat is maar enkele 10-tallen meters verder het pad in. Juist ongeveer op het eind van het bos. Aan de sporen te zien hebben meer teams ook aan het eind gekeken.

Wel prijzenswaardig is dat zij met de billen bloot zijn gegaan. Zo’n ramp was dit probleempje ook weer niet. En daarbij: wij hebben onderweg veel meer fouten gemaakt dan de organisatie. Wel in minder tijd: Dat is ook weer waar!

De herziene uitslag, met “ons” op plek 10  is als volgt :

Nog steeds jammer dat we hiermee team 7 op plek 9 niet zijn gepasseerd. Zitten nog 9 minuten tussen. Na CP66 zeiden ze dat ze ook naar de finish zouden gaan doch verdwenen in de tegenovergestelde richting. Het werd hoog tijd: 15:45 uur. Maar ze konden nog hardlopen dus…… Wellicht nog naar CP67 en CP68 gegaan met wat later blijkt: een valse opgehaald op CP67.

Allemaal onzinnige aannames, we houden er mee op en gaan weer aan het werk…..

Bert, Jan, Harry en John en alle helpers bedankt voor de onvergetelijke zaterdag in Januari.

M.vr.gr. GaliLeo & de Mol

Midwinterrun Zaterdag 28 Jan. 2017- Kootwijk

“Mogge Henk. ……….helemaal scherp vandaag?” Z’n antwoord om iets voor zevenen op deze zaterdagochtend bevredigt me niet helemaal. “Nou ik bun neet zo fanatiek meer as vrogger!” Ik mompel nog iets van: Zo ken ik je niet! en trap ’t gas in richting Kootwijk op de Veluwe.  Meestal komt ’t ware beestje na het startschot weer boven denk ik. Onderweg memoreer ik een beetje vilein dat m’n dochter Léone het, tijdens de wedstrijd van de WOR 14 dgn geleden, goed deed en slim en scherp was. Ongemerkt gaat hij wat rechterop zitten in de luie BMW zetel. Dat komt goed denk ik direct. We zitten al om 7:30 uur aan de koffie.

In de voorbereiding al groot (tamelijk) wild tegen gekomen. De sneeuw as nog wat witter en dieper.

De kennismaking met de organisatie is weer vanouds. Vriendschappelijke stekeligheden worden uitgewisseld en we knappen beide helemaal op. Ook ontmoeten we vele vrienden van deze sport. Marcel en Paul zijn ook weer eens van de partij evenals Henk en Lia (winnaars bij de Start-up’s van de N8run).

Ook Peter en Felix staan weer aan de start.

Wij organiseren de N8-run zelf en lopen alleen de Midwinterrun op de Veluwe en de WOR van de Woudlopers.  Min of meer Adventure “races” van hetzelfde kaliber ook al zijn er verschillen. Waarmee gezegd wil zijn dat we niet over veel wedstrijd ritme beschikken.

Pieter zo blij als ‘n kind spelend in het bos. Met Teun de Laat die het een serieus spelletje vindt.

 

Pieter (vriend van Martine de jongste) heeft een snellere maat gevonden in Teun de Laat. Ook Martin en Gerard zijn er met de mededeling dat ze ook gaan wandelen vandaag. We merken nog op dat ze dan tegen ons waarschijnlijk geen kans maken maar dat deert hun (ogenschijnlijk) niets. Er is overigens nooit iets dat hun gemoed nadelig beïnvloedt.

In totaal 30 teams ingeschreven en aan de start zo blijkt.

Briefing:

  • 11:45 uur deadline eerste etappe. Straf: 1 min/min te laat.
  • Niks weggooien: Je kunt het nog weer nodig hebben.
  • CP63 is een mast.
  • Info CP18-27 op CP 10 t/m 16. Nou dat zien we vanzelf.
  • CP17 vervalt.
  • Koers CP 1 naar CP28 is 174 graden
  • Valse CP’s:
    • o   Ingetekende CP max afwijking 10 mtr
    • o   Zelf getekende CP 20 mtr
    • o   Koers afwijking > 10%.
  • Memorisatie: Geen aantekeningen maken binnen.

Martin en Gerard kwamen als laatste (na de briefing), al lachend, opdraven.

De start: 08:30 uur was een ca. 10 minuten durende video route langs 9 echte CP’s en enkele valse CP’s door de getto’s en krochten van Kootwijk.  In Adventure kringen noemen we dit ook wel een “memorisatie”. De video bleef zich ’n uur lang herhalen, 10:30 stop.

Naast valse CP’s ook enkele valse bewoners die dreigden met het oproepen van de politie als we niet subiet uit hun achtertuin verdwenen. Omdat de discussieduur met locals niet in tijd wordt gecorrigeerd riep ik: dat nog niet vast staat wie er opgepakt zouden gaan worden als de politie zou komen. Toen werd het rustiger. Een veel te arrogant jong ventje in een veel te groot huis en een te grote auto is tenslotte ook verdacht.      

Zoals verwacht; Henk was net een kameleon. Hij stond direct weer in de van hem bekende wedstrijdstand  en was weer messcherp. Direct na de start van de video, we mochten binnen geen aantekeningen maken, schoot Henk naar buiten en bekeek de video door het raam.

Henk als een kameleon bijna onzichtbaar.

Door de geometrie van de ontvangst ruimte had de organisatie twee laptops met een beamer  opgesteld in twee ruimtes. Helaas keek Henk door een raam in de verkeerde ruimte naar een scherm. Wat bleek: de ene helft keek naar een video waarin de tekst ontbrak waarin aangegeven welke CP’s zichtbaar werden. We hadden weliswaar doorgenummerd maar raakten met CP 7 en 8 en de valse toch de tel kwijt. Maar we wilden er een leuke dag van maken dus niet getreurd. CP9 was natuurlijk een kerkje waar Jan de gegevens voor etappe 2 stond uit te reiken. Nadat we hem van de laatste envelop hadden ontdaan werd het duidelijk welke positie we daar al hadden, Jan liep gelijk weg omdat z’n taak er daar op zat.

Met etappe 2 liep het direct als een speer. Henk was alert, hij leest ’t roadbook, schrijft de punten op, haalt geintjes uit met de andere teams c.q. zet ze op het (verkeerde) been en helpt ze als het nodig is (naar de kl….). Ik navigeer c.q. lees de kaart.

GaliLeo & de Mol

Samen zoeken we naar de CP’s, we hebben een afgesproken signaal als we het CP hebben gevonden als er meerdere teams lopen te zoeken. Niemand roept namelijk: “Ik heb hem!”  Meestal wacht je op oogcontact met je maat en verdwijnt schielijk uit de buurt van de CP.  Maar er zijn meerder methoden. Sommigen beginnen te mopperen op de organisatie, roepen dat ie niet op de plek hangt. Slecht uitgezet en roepen: “Hij hangt er niet: op naar de volgende!” Negen van de tien keer hebben ze ‘m gevonden. Heel soms wordt er oprechte hulp geboden.

Zo langzamerhand krijgen we ook een beetje ervaring. Aan het gedrag van de teams valt o.a. af te lezen:

  1. Of ze bezig zijn om op weg te gaan naar de volgende CP.
  2. Onderweg zijn naar de volgende CP.
  3. Op de plek van de CP gearriveerd zijn en beginnen te zoeken.
  4. Op de plek zijn en de CP niet kunnen vinden.

Bij elke toestand ander gedrag.

  • Bij 1) dicht bij elkaar de kaart bestuderend geen aandacht voor de omgeving. De minder ervaren teams staan vaak nog dicht bij de CP.
  • Bij 2) onverstoord snelheid maken om de afstand te overbruggen.
  • Bij 3) onderzoekende blik, kijkend achter de dichts bij zijnde bomen.
  • Bij 4) vertwijfeld rondkijkend, steun zoekend bij andere teams, uit elkaar gewaaide groepsleden soms 100 meter verder zoekend.

Onbewust neem je het waar, neemt er kennis van en vervolg je eigen koers.

De omgeving waar we liepen was overwegend bos en heidevelden. Het Kootwijkerzand-en bos is groot genoeg maar alle CP’s lagen in een gebied van hooguit 4×4 km.  Kootwijk ligt er middenin.  Op het Kootwijkerzand (op de heide en zandvlaktes) vele CP’s welke op kaart reeds waren ingetekend. Vanuit die ingetekende CP’s, vele kompas koersjes en vandaaruit weer vele koersjes. Omdat de kaarten terplekke zwart waren gemaakt waren er geen  details bekend dus had intekenen geen zin. Nauwkeurig kompas gebruik en passen tellen voor de afstand is dan het effectiefst en leuk. Natuurlijk ook veel valse CP’s. Daar staat 60 min straftijd op dus die koste wat kost vermijden.  De deadline was 11:45uur. Daarna binnen komen 1 min straf voor elke minuut te laat. Niet doen dus. Juist op tijd binnen in het cafeetje van de start.

Met ‘n drone nog even een luchtfoto laten maken van o.a. ‘t team “LINK”

Etappe 3.

Koffie met een punt. Eerste idee is veel intekenen. Maar het zijn er niet veel zoals snel blijkt.  Zo’n dubbele koers, niet doen, te fout gevoelig, waarschijnlijk ook nog een valse in de buurt. CP 41 en 43 wel schetsend ingetekend.

CP43 aldus…… Niemand had ‘t juist. ‘n Fikse afwijking.
De kopzorgen van Henk.

Zover bekend geen valse in de buurt dus wel opgehaald. Dus alle uitgepakte tekenspullen vlug weer in de rugzak, koffie snel naar binnen, waarachtig we krijgen weer haast.

  • Met veel teams gezocht naar CP46. Uiteindelijk gevonden op de grond maar niet aangeraakt en laten liggen…..
  • CP40 niet naar gezocht maar onderweg naar CP39 een CP gevonden door Henk. Hij vraagt waar moet ik die invullen? Ik zeg dat kan CP39 niet zijn. Welke dan wel? De kaart verder opengevouwen en geconcludeerd dat het CP40 moest zijn.
  • De CP’s hoog in de 50 en 60 maar laten liggen. Te ver!
  • CP66 was een discussie. CP wel gevonden maar was o.i. vals. Meer dan 10 meter van de positie op kaart. Later bleek dat ie wel op de juiste plek hing. Wie komt er nu op ‘t idee dat de kaart niet klopt…..

We hadden echter geen rekening gehouden met veranderingen in het landschap. Het pad waarover wij aan waren komen lopen lag ongeveer in het midden van het bosperceel. Zie rode route. Heel verneukeratief. Dat hier geen valse hing verbaast mij nog steeds. Of hing er toch een? Ik verdenk mijzelf ervan dat ik dat zomaar wel had gedaan.

Om ca. 15:55 uur leveren we de papieren in. Deadline 16:00 uur met een straf van 2 min per minuut te laat. Dus zeker niet doen.

De gelopen route met relevante CP’s ingetekend. ff op het plaatje klicken voor een uitvergroting!!

Resumé

Alhoewel de uitslag er eigenlijk niet toe doet na zo’n mooie dag wroeten in de Veluwse bossen is het toch wel tevreden stellend dat we al wandelend op plek14 zijn geëindigd. Onderweg is het weleens frustrerend als je teams lekker in de loopas uit het zicht ziet verdwijnen. Anderzijds denken we dat we redelijk rustig wandelend minder fouten maken dan we looppassend zouden doen. De strategie is helder, ik focus me op de kaart en Henk zo’n beetje op de rest. Koersjes doen we in de regel samen.

Het operationele gebied was prachtig, tot ’n uur of 3 ook nog mooie sneeuw en bevroren ondergrond. Van de dooi niet veel last gehad. Overigens geen beest gezien maar als ze bij team 30 nog niet weg zijn worden ze niet oud.

Zo wordt het natuurlijk niet wat.

De uitslag zoals gezegd: Daar kunnen we ons helemaal in vinden. Martin en Gerard hadden als doel gesteld boven ons te eindigen. Bij  de aftiteling van de uitslag hoorden we hun namen al (veel )  eerder dan de onze.

Uitslag:

De winnaars van de plekken 3e (Oleksandre & Jane), 2e (Patrick & Inga)  en de eerste plek:  Maxim & Sasha.

 

 

Chickenpower organisatoren bedankt. Was een mooie run op een mooie dag.

Bedankt voor de foto’s.