Alle berichten van Leo Slutter

Doelstelling abc-run

Doel

Het evenement is de eerste Adventure Race welke in Nederland werd gehouden.  De inschrijving was door de hoge prijzen eigenlijk alleen voorbehouden aan zwaar gesponsorde teams. Bedrijven teams derhalve. Het is ook een ultieme team buildings techniek. 

Nadat in 1992 was deelgenomen aan de Challengers Trophy, een 4-daagse adventure race, werd vanwege het ontbreken van een degelijk vervolg door het ABC team besloten dit zelf ter hand te nemen. Dit onder het mom van dat kunnen we zelf ook wel. Het was natuurlijk vanwege het ontbreken van de financiële middelen minder groots van opzet maar ook aanzienlijk prijsgunstiger. Deelname aan de Challengers Trophy kostte destijds fl 7.500,= voor 4 personen 4 dagen. Het waren voornamelijk door bedrijven gesponsorde teams welke deelnamen. Wij deden mee onder de naam ABC. Destijds de naam van onze werkgever. We werden echter gesponsord door een ander bedrijf welke haar naam niet genoemd wilde hebben. 

De doelstelling van het evenement, ABC-run geheten, is om als team een route met hindernissen af te leggen met kaart en kompas. Deze route is door de organisatie vastgelegd in een roadbook.  Het team moet het gehele parcours met inbegrip van de hindernissen als geheel vinden en afleggen zonder hulp van buitenaf.

De Run  is een 12 of 24 uurs Adventure Raid voor bedrijventeams. De naam geeft het streven aan om tot het uiterste te gaan gedurende de race zowel fysiek als door optimale coöperatie of te wel samenwerking.

Criteria voor deelname zijn affiniteit met de natuur, landbouw en Outdoor. Veelal zijn deelnemers ook mensen waar zakelijke contacten gedurende het jaar mee worden onderhouden. De run is geen bedrijfs sportdag maar gaat sportief en mentaal echt een stapje verder.

 

De start van de ABC-run in "The middle of nowhere"
De start van de ABC-run in “The middle of nowhere”

Ergens in “the middle of nowhere” wordt ´s morgens op ´t kloksignaal van 7 uur het roadbook ontvangen.Op basis van Geografische, UTM of RD coördinaten moeten CP´s op kaart worden ingetekend. Zoals op bijgaande foto, dus niet op een tekentafel maar, met de ter plekke aanwezige middelen. Toch is nauwkeurigheid vereist. De kaarten zijn van allerlei soort met de meest verschillende schalen. Dat is lastig tekenen en rekenen maar ook in het veld lastig inschatten. Soms ook worden gegevens onderweg nog verstrekt zodat op momenten dat de vermoeidheid al is toegeslagen nog moet worden nagedacht.

Dit komt op de eerste plaats door de tijdsduur waarbij fikse fysieke inspanningen en moed worden gevraagd met daarnaast de mentale belasting door het route en CP´s (cheque points)  zoeken en organisatorische problemen oplossen onderweg.

Zeker als de vermoeidheid toeneemt blijkt de concentratie af te nemen, onderlinge afstemming wordt minder, teamleden verzaken in hun taken waardoor weer meer fouten worden gemaakt hetgeen de stemming weer nadelig beïnvloed. Topteams blijken altijd geestdriftig, enthousiast en geconcentreerd. Kennelijk werkend in een positieve spiraal.

Elk jaar wordt een nieuwe run uitgezet telkenmale in een nieuw gebied.

Rond 18.00 uur  wordt de race gestaakt, de stand opgemaakt, en met wat versnaperingen de eindstand kenbaar gemaakt waarna het veelal gezellig is tot in de kleine uurtjes.

Veelal na afloop, als ´t  varkentje gewassen is, is er ´n zwientje” an´t spit. ´n Biertje erbij en de vermoeienissen van de dag zijn zo vergeten.

S_DSC00027

Deelnemers van allerlei bedrijven uit de branche, vakbroeders / concurrenten, leveranciers maar ook klanten en vrienden nemen deel. Sommigen reeds vele jaren.

IMG_2332

Inmiddels is de run voor de 19e keer gehouden.

1995 Eibergen

ABC-run juni 1995. Voshaar Eibergen

ja ‘t team gedroeg zich als winnaars. Op het vlot van de Voshaar was de finish.

Nog een oude hindernis was de pyramide. In elk trainings rondje zat deze weer in. Alleen om even te ontspannen. Binnen de bodem aantikken verder niets.

 

team

no

 

Naam

 

Contactpersoon

 

Deelnemende sporters :

Teams van 3 personen.

 

Begeleid (st)er.

 

“Bedrijf”

 

1

 

“Kilometervreters”.

 

J.W.v.IJzeren, 

 

J.H. Pegge  A. ten Have, J.W. v. ijzeren

 

Yvonne Beskers en …

 

ABC

 

2

 

“de Noor(d)mannen”

 

Henk Griemelink. 

 

Gert Stokkers,  Jan Steenhagen,  Henk Griemelink

 

Chris Huirne

Henk Lammers

 

ABC-noord

 

3

 

“1956”

 

Diederik Luggenhorst

 

Bertus Bettink, Ben ter Maat,  Harry v.d. Vlekkert.

 

Diederik Luggenhorst

 

ABC-prod.-exp.

 

4

 

“Terrein-Denderaars”

 

H.Postel 

 

C. v.d. Meijden, Th.Keurentjes

H.Postel.

 

½ Hanny Postel, Th. gr. Nuelend 

 

ABC-TD

 

5

 

“Harten Drie”.

 

N.de Vos

 

H.Kets, J.Fledderus, N. de Vos. 

 

???

 

ABC-

Voedertech­niek

 

6

 

“Wacht op ons !”

 

Stan Raben 

 

Henk v. Huisstede, Arnold Bes, Stan Raben.

 

Karin Jeltsma

 

CIB

 

7

 

“Incompetables”

 

A de Ruiter/S.v. Leeuwen.

 

 

J.Scholten, A.de Ruiter, S.v. Leeuwen.

 

 

 

Comvee.

 

8

 

“De 4 marketeers”

 

Hans Gerritzen.

 

Theo Schennink, Johan Temmink, Hans Gerritzen.

 

Herman Kolenbrander

 

ABC-

marketing

 

9

 

“De Laatbloeiers”

 

H.Hogenkamp. 

 

 

C.v.Oers, R.v.Wee, H.Hogenkamp.

 

W.Groot-Wassink

 

ABC

 

10

 

“Ai’t vedan”

 

M.Grift  

 

Jan Oude Hengel, Achim Tykorte, Martin Grift

 

Fokke Dooper

 

CTA

Winnaars waren waarschijnlijk: Team 2: HENK GRIEMELINK en Jan Steenhagen en Gert Stokkers

Team “Kilometervreters” -/- 1/3 deel van het team bouwt aan de ‘t vlot.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boven op het “vlot” naar de overkant van de Leemputten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Johan met de restanten van het vlot uit het water.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Full speed.

 

 

 

 

 

 

 

Herman Postel vat dit obstakel aan. De pyramide. De inmiddels verdwenen hindernis op het trainingscentrum van de Voshaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanaf de springplank, achter de boomstam aan, naar het vlot.

 

 

 

 

 

 

Johan en Anton op ‘t  finish platform. Deze foto’s gekopieerd uit Johan’s fotoboek. Stelselmatig ontkent Johan dat de teams toch echt uit 3 personen bestonden. Ook hij startte met 3 man. Jo van IJzeren was de 3e doch verloor ‘t contact met de groep. Dat heeft Johan wel vaker gehad……

1994 September. GEO, in Limburg

Adventure Raid 14-15-16 sept.1994  GEO  organisation.

 

 

 

 

De eerste Raid welke Ger Eenens zelf opzette voor eigen rekening en risico. Nadat de voormalige organisatie van de Challengers Trophy een andere visie (lees meer commercieel) te kennen had gegeven bedankt Ger voor de eer. Hij wilde het accent meer op de sportieve tour leggen.

Tijdens de briefing legt hij uit hoe het er langs gaat. Jullie willen een moeilijke harde strijd en dat zul je krijgen ook. Je weet dan ook dat het lijf en de geest voor de opdracht staat om een forse duurproef te doorstaan. Dat geeft (mij althans) altijd een ietwat gespannen gevoel dat verdwijnt zodra je bezig bent. Dan twijfel je niet meer of je nog kunt je gaat gewoon.

Wat hij ook vertelt je moet het onderweg toch zelf uitzoeken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Briefing.

Op de tafel de winnaars trofee. Een kunstwerk van Jaak Waeyen uit Horn.

Onder deze naam organiseerde Ger de wedstrijden.

 

Deelnemend team van ABC:

  • Johan Pegge
  • Bennie Hutten
  • Henk Griemelink
  • Leo Slutter

Begeleiding

  • Herman Postel
  • Frans Blokhuis
  • Nico de Vos (Afgevallen ivm ziekte)

Organisatie: GEO Organisation (Ger Eenens Horn)

Deelname kosten fl  4.200,= / team. excl BTW.

Plaast delict Zuid Limburg / Maastricht 

Met de start in de locatie van de Hogere Hotel school gevestigd in dit fraaie Limburgs kasteeltje.

Teams

  1. Koninklijke Militaire Academie Breda
  2. Alcatel Nederland
  3. ICL Groot Brittanie
  4. Offset Service Valkenswaard
  5. Sekisui Alveo Roermond
  6. ABC Lochem
  7. Inter Electra Belgie
  8. P.O.W Rotterdam
  9. Shell Nederland
  10. Frico Domo Friesland
  11. Para Commando´s Belgie

Start in de Hogere Hotel School Maastricht.

De wedstrijd vond in Maastricht plaats vanwege ´t 50 jarig bevrijdingsfeest van Maastricht. Het zou een afwisselende proloog worden een combinatie van City survival en spektakel. Er zouden vele duizenden bezoekers zijn en spektaculaire hindernissen.

3 Dagen en 2 nachten boeiende etappes. Eten wordt door de teams zelf meegenomen en bereid.

vlnr Johan, Henk, Leo en Bennie aan de koffie tijdens de ontvangst. Henk heeft altijd schik ook als hij nerveus is.De rest is toch licht gespannen. De touwen zijn klaar voor gebruik.

Mede organisator van Ger uit Belgie. Wij noemden hem Monfert de Mol omdat hij als een mol onder de grond verdween in Sprimont: ” Volg me maar naar beneden, geen horizontale gangen ingaan!!. Steeds naar beneden. En ….. weg was hij. Niet weer gezien ook. Bennie Hutten zag ´n afdaling niet zitten. Claustrofobische eigenschappen. Postel wilde wel mee.

Op zo´n 30 meter onder de oppervlakte kwam Johan vast te zitten met z´n knie. Ergens bij ” treme dés obstruee”. Klinkt als obstructie. Dat was het dus ook. Hij werd er knap zenuwachtig van. Eigenlijk zit je prompt allemaal vast. Trekken aan JP mocht niet, dus werd Monfert geroepen ergens beneden ons. Die drukte wat naar boven en een klein half uur later was Johan weer vrij man. Het was wel een heel nauw gat waar ik niet meer door kwam. Dus blijven zitten of terug naar boven. Beneden moet het wel indrukwekkend zijn geweest. Een hele grote holle ruimte met een smalle passage in het midden boven “Coulee”. Daar kon je een steentje laten vallen vanaf de richel waar je liep en ´t duurde vele seconden voordat je plons hoorde. Monfert was weer verdwenen en de boys waren op zichzelf aangewezen om de uitgang weer te vinden nadat ´t CP-nummer was verstrekt..

Het bovenste deel van de schematische tekening geeft het bovenaanzicht van de grotten bij Spimont. ´n Scheur in de bodem met daaronder een donker gat gaf de ingang aan. Er lag een dikke staalplaat op een iets groter gat in de bodem. Bedoeling was in het gat laten zakken, langzaam gaan hangen aan de plaat en vervolgens loslaten, dan kom je ca 1 meter lager op een rotsblok terecht.  Daarna verder naar beneden.

Onderste deel de vertikale doorsnede.

Bij de entree dus laten vallen en met gebogen knieën opvangen. We hadden een helm op de kop met een vlammetje erin. Alles was nat en besmeurd met ´n laagje leem. Om niet alles vies te laten worden had ik een t-shirt aan. Dat was niet al te slim. ´t schuurde aan handen en ellebogen en was ´t koud. 10° C. Alles was nauw en zwaar klimwerk in het pikkedonker.

Nu enkele uren kwamen we weer boven, vies, koud en nat. In de waterplassen op de zandweg naar de grotten spoelden we ons af. Vervolgens op wat handdoeken zittend weer in onze mooie geleende Peugeot 806.

Bij de brug

 

De oude brug in Maastricht is een van basaltkeien gemetselde brug.

 

 

 

Voor Henk duurde de dag soms wel lang en deed hij een dutje.

 

Tot slot de prijsuitreiking op het stadhuis van Maastricht door de Wethoudster van Sportzaken met aansluitend een diner op het stadhuis. Stef Beunk richtte ´n dankwoord tot ´t volk en de wethoudster.

Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een eendaagse barrage (12 dec 1994) werd beslecht in het voordeel van ABC.

1994 Twente

ABC-run 3 in Twente.Juni 1994

 

 

 

Zaterdag ,  4 juni 1994,   Denekamp

Het is altijd dezelfde gast die het organiseert moet Johan Pegge hebben gedacht, dat kan ik ook en wil ik ook wel. Hij zette een tocht uit in Twente, Denekamp en omgeving. Een omgeving welke hij wel en wij niet kennen. Ook de naast concullega mengvoeder bedrijf CTA uit Delden nam deel. Een gewaagde onderneming, zo´n survivalrun annex adventure race, in vijandelijk gebied. Maar met de huidige kennis veiliger dan in het eigen werkgebied.

Dat iemand anders de organisatie ter hand neemt geeft automatisch nieuwe elementen. Daar ben ikzelf ook altijd weer nieuwsgierig naar.

Organisatie:  Johan Pegge samen met …….

  1. Martin Grift
  2. Achim Tijkorte
  3. Rolf Brink
  4. Leo Slutter
  5. Bennie Hutten
  6. Herman Hogenkamp
  7. Henk Kets
  8. Conrad van der Meijden
  9. Bob van Artsen
  10. Herman Postel
  11. Nico de Vos
  12. Henk Leusink

De wedstrijdleiding maakt ´s ochtends om 08.15 de koppels bekend. Dat wil zeggen: wie met wie gaat lopen.

Start bij Cafe restaurant ” ´t Sterrenbos” Beuningen.

 

 

Bennie Hutten met Achim Tijkorte zijn als team samengevoegd. ‘n Voorloper op de fusie CTA_ABC.

We zijn natuurlijk in ” Twente Territory”

Leo Slutter is gekoppeld aan een super fietser van de Lochemse fietsclub de Paaschberg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1993 Herbeumont Belgie

ABC-run2Trophee

15 tot 18 september 1993 Herbeumont Belgische Ardennen.

In juni 1993 de eerste ABC-run. Een op eigen kracht georganiseerde run waaraan een 10-tal teams / koppels deelnamen. Dat smaakte naar meer. Op veler verzoek dan ook maar eens de ogen gericht op de Belgische Ardennen.

Herbeumont.

Een klein dorpje in het uiterste zuiden van de Belgische Ardennen in het stroomgebied van de Semois en vlak bij de Franse grens. 

Met onze Borculose vriend Kevin Mc Cabe, where the hell has he been?, hadden we al eens een (trainings) tocht in die richting. Ook die trainingstocht was een memorabele. Daar hebben we de tunnel leren kennen en kaartlezen en abseilen.

De race was opgebouwd uit koppels welke per etappe werd samengesteld. Hierdoor kreeg iedereen per etappe een persoonlijke score zodat na afloop vast stond wie de beste racer was oftewel immer ´n belangrijke factor was in het team.

Schermafbeelding 2015-12-07 om 21.45.02

1993 ABC—>Barchem

Dit jaar de start in Lochem bij ABC en finish bij Willem Groot Wassink een collega wonend in Barchem. Hij heeft de beschikking over een mooie schuur en daar kon wel een slotakkoord plaats vinden in de vorm van BBQ met ´n drankje en prijs uitreiking.

Het startveld was nog wat zuinig bezet met een stuk of 10 teams. Daarom deed ik zelf ook mee met Henk Stijntjes uit Vorden. Dat kan natuurlijk niet. Ik wist natuurlijk de route en hield m´n mond dicht onderweg. Er waren inderdaad wat beslissingen van Henk welke me te gortig waren waarna ik soms wel erg nadrukkelijk vroeg of hij het zeker wist, waarna hij eea nog eens nazocht.

De route liep als ATB tocht via Vorden naar Almen. Bij boer Schieven aan de Berkel Henk nog een voorgedaan hoe je in een kayak stapt. Haha dat was lachen. Via de Berkel naar Lochem. In Lochem op een schip klimmen en via de touwen naar de kade. Op de kade 4 keer de ABC fabrieken naar boven via de trappenhuizen en vervolgens richting Ruigchenrode naar Barchem.

M´n noodlot.

Op de voormalige vuilnisbelt nabij Ruighenrode, altijd een welkom bultje in ons vlakke land, meende ik in de afdaling dat m´n bidon losrammelde en ik deze tijdens de afdaling er wel weer in kon drukken. Prompt ´n bultje, ´n stuitertje, zadelpennetje dat brak, ´t scherpe stompje in m´n buikwand, bloed uitstortinkje uit buik-hoofd-knie,  en een evaluatie.  Afgestemd met Henk dat de route richting Vorden ging en ik bij het zwembad weer kon invoegen nadat ik een nieuw zadel bij de fietsenmaker had gehaald. Ik op de ATB zonder zadel naar Vorden. Zie m´n vrouw nog bij een CP onderweg en wil handig afslaan. Vervolgens wederom onderuit op wat gladde klinkers en de andere elleboog en knie ook kapot. Toch naar de fietsenmaker in Vorden in m´n inmiddels bloedrode tenue, die fietsenmaker z’n wenkbrauwen ernstig fronsend, een nieuw zadel monteerde onder grote tijdsdruk van mij waarna ik terugtoerde naar de ´t zwembad en al spoedig weer met Henk op de route zat. Achteraf heb ik mezelf te weinig straftijd wegens ongeoorloofd splitsen toegeëigend.

De route vervolgd waarbij we bij boer Schieven aan de Berkel in de kayaks stapten. Ik showde m´n maatje Henk Stijntjes nog hoe je dat behoort te doen waarna ik prompt kopje onder ging. Dat moet ik elke verjaardag weer aanhoren.

´n Lange kayak route naar Lochem en Zwiep. In Zwiep bij de brug overstap naar de parallel watergang waarna weer naar Lochem en via het Twente kanaal weer richting Zutphen. Uitstappen bij de brug en via enkele schepen en touw verbindingen, apehangend naar de kade.

Hierna nog ´n tering eind naar Barchem huize Groot Wasisnk. Uitgewoond kwamen we aan. Alle deelnemers bij Willem onder de douche.

Uiteindelijk ´s avonds de finish aldaar met het begin van een traditie om na afloop lekker iets te eten en te drinken en de tocht in vrede af te sluiten.

Ontstaan abc-run

Ontstaan van de Ultimate Cooperation Raid

In 1992 nam een team van ABC uit Lochem met een 25-tal andere 4-persoons-teams deel aan de Challengers Trophy in Zuid Limburg en NO-Belgie. De wedstrijd stond onder “strakke” leiding van Jack van Gelder….ja die.

De trackdesigner was de bekende boomchirurg Ger Eenens uit Born.

Het ABC team werd gevormd uit Johan Pegge, Michael Litjens, Jaap Roosma en Leo Slütter.

ABC-team. vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter en Nico de Vos
ABC-team.
vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter en Nico de Vos

De 4-daagse wedstrijd gevormd uit een groot aantal etappes bestond uit verplaatsingen per ATB, hardlopen, paardrijden, zwemmen en kayakken. Deze takken van sport werden afgewisseld met touwhindernissen, abseilen, tokkelen, bergklauterpartijen, rodelbanen zonder hulpmiddelen en grotverkenningen. De verplaatsingen vonden plaats op basis van aangegeven routes op kaart met behulp van het kompas. Alle moderne navigatie- en communicatie systemen waren verboden. Onder de noemer “No Guts no Glory”  verschenen we fysiek redelijk voorbereid maar verder zo groen als gras aan de start.

En dat hebben we geweten. Tot op de draad verregend, kaarten weggevreten door de nattigheid waardoor CP´s verpulverd waren, de route bijster, met grote verwonderde ogen kijkend naar het topteam van Ordenance Survey uit Engeland als we hen binnen bereik hadden. Het ging ons dun door de broek toen de hoge touwtrainingsbaan van de Belgische commando´s in Eupen genomen moest worden, langs rotspartijen klauteren zonder vanglijn, voor de eerste maal abseilen van een 80 meter hoge stuwdam met een opleiding van ca 25 seconden. 4 dagen lang, vrijwel zonder slaap, intensieve sport beoefening heeft ons fysiek behoorlijk gesloopt.

De finish foto.

Toch hebben we onvoorstelbaar genoten en na afloop als beesten gefeest tijdens het coupeleuse afscheidsdiner op de Vaalserberg. Onze Jaap als ex-commando knaagde op het toppunt van het feest het heupbeen van de os aan het spit kaal.

'n Os aan het spit. Jaap had nog trek.
‘n Os aan het spit. Jaap had nog trek.

Dit 4-daagse feest zette ons aan tot deelname aan een volgende editie. Ger Eenens zette op eigen kracht een vervolg in de steigers met spectaculaire hindernissen in Maastricht. Het aantal deelnemende teams viel echter wat tegen. Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een barrage werd beslecht in het voordeel van ABC.

Een vervolg zat er evenwel niet meer in. Dan maar zelf zoiets georganiseerd. In 1993 ging de eerste ABC-run van start rond Lochem in de Gelderse Achterhoek. Na afloop werd de vrede weer getekend in de schuur van een collega in Barchem. De jaren daarop volgden nieuwe sessies met telkens een nieuw gebied.

1992 Challengers Trophy Zd.Limburg

Challengers Trophy

Gepresenteerd door Jack van Gelder. (wedstrijd directeur)

Organisatie:     GEO Organisation (Ger Eenens Horn)

Deelname kosten fl  7.500,= / team. excl BTW.

In 1992 namen wij als team van ABC uit Lochem met een 25-tal andere 4-persoons-teams deel aan de Challengers Trophy in Zuid Limburg en NO-Belgie. De wedstrijd stond onder “strakke” leiding van Jack van Gelder….ja die. De trackdesigner was de bekende boomchirurg Ger Eenens uit Born.

Hoe het ons ter ore is gekomen weet ik niet meer. Wellicht een algemene uitnodigings / wervingsfolder in de bus gehad bij ABC. Deze kwam binnen via de PR afdeling en werd doorgesluisd naar mij.  Er hadden al run´s plaats gevonden in ´88, ´89, ´90 en ´91. Dat was ons ontgaan maar deze keer kregen wij ook een uitnodiging.  Het was precies wat me direct boeide.

Op de laatste dag van 2015 vond ik deze video van een jaar of twee eerder Challengers Trophy 1989.  In Limburg een vergelijkbaar tafereel met kampement bij het 3-landenpunt Vaals.

Hetgeen de organisatie voorspiegelde leek ook een heel gedegen aanpak. Een test van de deelnemers op conditie vooraf was verplicht. Deze werd ook daadwerkelijk afgenomen bij Richard Smit, een grote en bekende naam in de fysiotherapie en trainingsleer, met een grote praktijk in Amsterdam. Daar hebben we ons op een dag vervoegd en werden we getest. Kostte ook nog eens fl 200,= p.p. + de reis en een parkeer bekeuring in Amsterdam toe. Maargoed zekerheid voor alles.

Na binnenkomst, ´t was al lastig zoeken voor die boeren uit de Achterhoek naar een achterafzaaltje in de Amsterdamse binnenstad, werden we ingecheckt, ze kenden ons waarachtig als team, en kreeg iedereen een persoonlijke controlelijst. Achtereenvolgens gingen we langs allerlei specialisten:

  • Controle van alle gegevens, bloedruk, gewicht, lengte, bloedprikken etc
  • Check van de elasticiteit, amplitudes,
  • Maximaal test op de fiets
  • Controle op slijtage van gewrichten, toestand van het “onderstel” t.b.v. geschiktheid op lopen.
  • Evenwicht organen
  • etc.

Na afloop ontvingen we voor eenieder een lijst met aandachtspunten om aan te werken in de voorbereiding. M´n reserves (overgewicht) werden al direct op waarde geschat. Dat was een aandachtspunt. Ook werd me verteld dat (hard) lopen geen sport voor me was. Gelukkig wist ik dat.

Naast de fysieke test moest het er ook goed uitzien dus moesten er speciale dure overall´s bij de organisatie worden besteld. Hierop waren allerlei sponsor uitingen genaaid. Zag er wel gelikt uit als je de goede kleur had. Ons kleurtje was felrood doch voor mij een pak op maat. Werd speciaal geproduceerd tegen een meerprijs.

Het ABC team werd gevormd uit Johan Pegge, Michael Litjens, Jaap Roosma en Leo Slütter.

ABC-team kompleet met ter beschikking gestelde jeep.
ABC-team kompleet met ter beschikking gestelde jeep.

De 4-daagse wedstrijd gevormd uit een groot aantal etappes bestond uit verplaatsingen per ATB, hardlopen, paardrijden, zwemmen en kayakken. Deze takken van sport werden afgewisseld met touwhindernissen, abseilen, tokkelen, bergklauterpartijen, rodelbanen zonder hulpmiddelen en grotverkenningen.

Ook de krant pikte het verhaal op.
Ook de krant pikte het verhaal op.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De verplaatsingen vonden plaats op basis van aangegeven CP´s op kaart te vinden met behulp van het kompas. Alle moderne navigatie- en communicatie systemen waren verboden. Onder de noemer “No Guts no Glory”  verschenen we fysiek redelijk voorbereid maar verder zo groen als gras aan de start.

Toch hadden we wat geoefend vooraf.

Een training in het Belgische Herbeumont o.l.v. Kevin Mc Cabe. Kevein had een edr eerste mij bekende Outdoor zaken in Borculo. Een kleurrijke gast waar we ook wel wat van hebben opgestoken.
Een training in het Belgische Herbeumont o.l.v. Kevin Mc Cabe. Kevein had een edr eerste mij bekende Outdoor zaken in Borculo. Een kleurrijke gast waar we ook wel wat van hebben opgestoken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kevin had kennelijk ook een beeld van ons. Bijna onder de spoorbrug ten zuiden van Herboumont in de Belgische Ardennen parkeerde hij z'n snelle BMW en maakten we ons op voor een eerste training. Toen iedereen klaar was nog een praatje en grapje waarbij de vraag iedereen klaar? Zonder antwoord af te wachten stoof hij koud, direct voor de auto het spoor talud op. 'n Klim van 40-50 meter. Wij keken het even wat verbaasd aan en gingen toen achter hem aan en waren eerder boven dan hij, hem een beetje verdwaasd achter ons omhoog krabbelend. Vervolgens over het niet meer gebruikte spoor pad richting een tunnel. Dit bleek een spoortunnel van 2km, kaarsrecht en precies op 180 graden zuid. Hij geeft de opdracht in groepjes van twee, naast de tunnel omhoog, de bult over, andere zijde de ingang weer vinden en door de aards donkere tunnel weer terug. Dus kompaskoers 180 graden en 2000 mtr horizontaal. Hij zei dat het vaker gedaan was en soms duurde het 3-4 uur maar ook wel eens een hele dag. Wij waren binnen het uur terug. "Wat gaan we nu doen Kevin?" De stemming zat er gelijk goed in.

Dat eten onderweg belangrijk was om ´t hongergevoel te verdrijven wist ik wel. Maar dat spieren energie nodig hebben, op een zeer gereguleerde wijze om blijvend te kunnen functioneren was ons toch wat vreemd. Maar dat leert snel. De 2e dag dag wisten we al veel meer.

Johan had als wielrenner al wel eens met toverdrankjes gewerkt.
Johan had als wielrenner al wel eens met toverdrankjes gewerkt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wij begonnen al snel te imiteren.
Wij begonnen al snel te imiteren.

 

Op de Vaalserberg was een kampement opgeslagen. Voor elk team was een tent neergezet van 5 x 5 meter. Dat was bij de huidige normen vergeleken zeer luxe. Er was een waslokaal en ´s ochtends klonk er een weergaloze ochtendserenade door het kamp waardoor we werden gewekt. Ik hoor de muziek nog in m´n oren. De start veelal om 8.30 uur, ontbijt evenals warm eten ´s avonds in de zaal van een lokaal hotel op de berg.

Onze slaapplek
Onze slaapplek

Onwetend waren we en met het weer troffen we het niet. We hebben het geweten. Tot op de draad verregend, kaarten weggevreten door de nattigheid waardoor CP´s verpulverd waren, de route bijster, met grote verwonderde ogen kijkend naar het topteam van Ordenance Survey uit Engeland als we hen binnen bereik hadden.

Leo in het touw.
Leo in het touw.
En Johan ook.
En Johan ook.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het ging ons dun door de broek toen de hoge touwtrainingsbaan van de Belgische commando´s in Eupen genomen moest worden, langs rotspartijen klauteren zonder vanglijn, voor de eerste maal abseilen van een 80 meter hoge stuwdam met een opleiding van ca 25 seconden. 4 dagen lang, vrijwel zonder slaap, intensieve sport beoefening heeft ons fysiek behoorlijk gesloopt.

grotten

 

Route door de grotten bij Maastricht.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit 4-daagse feest (de menselijke geest schrapt alle ellende)  zette ons aan tot deelname aan een volgende editie. De organisatie van Challengers Trophy stokte of staakte de samenwerking met Ger Eenens. Vandaar dat de CT in 1993 uiteindelijk geen doorgang vond. Het liep niet meer c.q. hun visies kwamen niet meer overeen. Dat merkten we natuurlijk tijdens de race van 92. Ger Eenens zette op eigen kracht een vervolg in de steigers (omdat hij een samenwerking met de toenmalige initiatiefnemers niet meer zag zitten) met spectaculaire hindernissen in Maastricht.  (sept 1994)  Het aantal deelnemende teams viel echter wat tegen. Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een eendaagse barrage (12 dec 1994) werd beslecht in het voordeel van ABC.

Een vervolg zat er evenwel niet meer in. Dan maar zelf zoiets georganiseerd. In 1993 ging de eerste ABC-run van start rond Lochem in de Gelderse Achterhoek. Na afloop werd de vrede weer getekend in de schuur van een collega in Barchem. De jaren daarop volgden nieuwe sessies met telkens een nieuw gebied.

Deelnemers en tevens de einduitslag was als volgt:

  1. Pathfinders Ordnance Survey
  2. Gemeente Politie Rotterdam
  3. Alveo Seksui Roermond
  4. Datad
  5. Alcatel Spirit ´92
  6. De Jongh ones   (Gebr. de Jongh)
  7. Friesland Frico Domo
  8. ICL (Gr. Brittian
  9. ABC-Lochem
    1. Johan Pegge
    2. Leo Slutter
    3. Michael Litjens
    4. Jaap Roosma
    5. Begeleiding (Herman Hogenkamp en Nico de Vos)
    6. Direktie deelnemer L. Aardema.
  10. Bohemen Resort Vaals
  11. Friesland Frico Domo 2
  12. Voormolen Bouw
  13. NIB 1 (De nationale Investerings Bank)
  14. Herenteam Thuiszorg Drente
  15. Capacity
  16. P.O.W.
  17. NIB 2 (De nationale Investerings Bank)
  18. Shell
  19. Damesteam Thuiszorg Drente
  20. Peelland
  21. Donder Bliksem Storm (Dun & Bradstreet Software)
  22. Zeiss Managementteam 1  (Carl Zeiss B.V.)
  23. Zeiss Managementteam 2  (Carl Zeiss B.V.)

============================================

Getracht is de loop van het evenement te achterhalen. Aan de werkelijkheid blijven we werken doch het vervaagd.

============================================

Proloog 

Vanaf ´t Vrijthof in Maastricht. Met het totale deelnemersveld lopen richting ´t Provinciehuis in Maastricht Zuid.

Start

Etappe 1

Start Provinciehuis Limburg te Maastricht. De roadbooks werden uitgereikt op afroep 2 min na elkaar.Vervolgens eerst het gezamenlijk tekenwerk.

Start_overleg

Besloten vanuit de start bij het Provinciehuis het team gelijk te splitsen. 2 man via de brug over de Maas lopend naar de Pietersberg. Dus Michael en Leo voor het loopwerk. Dat was een makkie we waren er eerder dan Johan via de andere route.

De echte start. Johan en Jaap met de fiets recht naar het zuiden. Michael en ik de Maas oversteken en via de westkant naar de Pietersberg.
De echte start. Johan en Jaap met de fiets recht naar het zuiden. Michael en ik de Maas oversteken en via de westkant naar de Pietersberg.

Het andere 2-tal. Johan en Jaap met de ATB over het fietspad naar het zuiden ca. 3,5 km.

 

 

 

 

 

 

Hier zwemvesten om en kano pakken en naar eiland in de Maas. Het eiland oversteken met de kano recht naar de overkant. Kano op de trailer en bij slagboom wachten onder aan de Pietsrberg op de Run-teamleden welke er dus al waren.

Hierna recht omhoog tegen de Pietersberg op. Spekglad en steil. Na lang zoeken vonden we verder naar het zuiden een andere route welke ook naar de top leidde. Ergens onderweg naar boven kruisten we de route en zijn we weer linksaf naar boven gegaan. ´n Jaar later heb ik met m´n vrouw nog eens naar de echte  route gezocht. ´t Bleef me dwars zitten. Johan had ´n zelfde ervaring.

Hier ca 15 CP´s rond de Pietersberg te zoeken welke eindigde bij de Oost ingang van de Pietersberg mergel grotten. Naar binnen dus. We dienden de grottenroute te volgen met een 5-tal CP´s in de grotten en enkele opdrachten welke “tussen de Koepel en Rosetta”  moesten zijn opgelost. Uit de grot in het verblindende licht ´n eindsprint naar de eerste finish..

Etappe 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Team assistenten moeten mee de Grotten in. zonder verlichting. De rood/witte afzetlinten in de grotten mogen nooit en te nimmer worden overschreden!! Dit op straffe van verdwalen en na eeuwen als een geraamte worden teruggevonden of diskwalificatie. Beiden leek ons niet wat dus zochten we ´n pragmatische oplossing.

Het is er natuurlijk hartsikke donker en alle wanden lijken op elkaar of zijn hetzelfde.

De gele route is die welke we waarschijnlijk hebben afgelegd.

Start Jagershaus Vlakbij Raffelsband in de Eifel(Duitsland)

Samen met Michael het canoe traject in Duitsland op de stuwmeren
Samen met Michael het canoe traject in Duitsland op de stuwmeren

 

 

 

Op de stuwmeren in de Eiffel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Finish Burcht Nideggen met boogschieten en strafrondes bij missen.

De finish in Maastricht  met de De finish foto.

vlnr: Aardema, Johan Pegge, Michael Litjens, Leo Slutter, mevr. v.Hove. Aad vom Hove, Jaap Roosma en de begeleiding Nico de Vos en  Herman Hoogenkamp

Voor de directies was er op de slotdag nog een bijdrage te leveren. Op een speciaal parkoers was er een korte etappe uitgezet waaraan Aardema moest deelnemen en hier en daar door ons ondersteund.

Johan vlak voor de finish
Johan vlak voor de finish. De vom Hoven’s zien het lachend aan.

Ondanks de inspanningen hebben we onvoorstelbaar genoten en na afloop als beesten gefeest tijdens het copieus afscheidsdiner op de Vaalserberg. Onze Jaap als ex-commando knaagde op het toppunt van het feest het heupbeen van de os aan het spit kaal.

Voor Jaap nog een ribbetje van de os.
Voor Jaap nog een ribbetje van de os.