Inferno halve marathon d.d. 20 aug 2005.

2.200 mtr klimmen naar de Schilthorn!!

Op zaterdag 20 aug 2005 hebben Stef Beunk uit Beltrum en Leo Slütter uit Vorden deelgenomen aan deze Extreme halve marathon in Lauterbrunnen in Zwitserland. Dat de  Zwitsers helemaal verslingerd zijn aan dit soort kwellingen wisten we omdat we beiden al meerdere marathons hebben gelopen aldaar in de bergen

Met 3 keer de Jungfrau Marathon achter de kiezen en ‘n keer de Swiss Alpine marathon meenden we hun trekjes te kennen maar dit slaat toch weer alles. Korter, heftiger, intenser, kouder, hoger, meer klimmen, ruiger kortom een Inferno!!

Rekenkundig is het een gemiddelde stijging van ca. 10% Maar met een aaneengesloten vlak stuk, na 1 uur lopen, werden de overige stukken veel steiler. Gemeen steil waarbij je op ‘n gegeven moment wenst en smeekt dat het ophoudt. Of zoals Stef stelde: als er op 2.000 mtr hoogte iemand van de wedstrijdleiding had getracht me uit de wedstrijd te halen omdat ik boven de tijdgrens liep dan had ik waarschijnlijk niet geprotesteerd en in dank dit alibi geaccepteerd.

Met een pakkende uitnodiging kreeg ik zelfs Stef Beunk over de streep. Hij zou wel een zakelijk tripje plannen naar Zuid Duitsland.

“Wat “bolln” op de film zettn en ff deur rien noar Zwitserland met de vrouwe. Dat heffe e wettn! “

‘n Halve Marathon 21,1 km met 2.200 hoogtemeters!!

Plan voor de maand augustus 2005.

de Schilthorn

Halve marathon op zat. 20 aug.2005.

Ja je wordt wat ouder en voelt dat een hele marathon toch wel ‘n hele tijd duurt. ‘n Openbaring wellicht maar toch. Dus ‘n halve dan maar. Doe je normaal de schoenen niet voor aan maar deze lijkt heel speciaal. Stef zei al ‘ns dat de hele voor hem te veel werd. Ik zeg dan weet ik nog wel wat

Inferno…….alsof je benen, hart en hoofd in brand staan……

Je zou het ook de Schilthorn halve marathon kunnen noemen. Van Lauterbrunnen op 795 mtr boven NAP via Murren naar de Schilthorn. op 2970 mtr. De Schilthorn inderdaad dat draaiende James Bond restaurantje daar boven in de Zwitserse Alpen.  

Afstand  21.097 mtr en 2.175 hoogte meters.  

Vermoedelijk programma (analoog aan 2004)  DE ROUTE

Zaterdag, 20 Augustus 2005

 
08.00 – 09.45 Uitgifte van de startnummers op de Camping Jungfrau, Lauterbrunnen
   
10.15 Start Halve marathon
   
14.30 Sluiting van de finish op de  Schilthorn
15.30 Huldiging van de winnaars Alpinen Sportzentrum Mürren

In 2003 al eens even rondgekeken daarboven. Acclimatiseren is beslist noodzakelijk voordat ‘t klimmetje naar boven begint.

Even rondkijken in 2003

Wie nu alvast een kijkje wil nemen hoe het er uitziet moet even doorklikken op de foto en indien de moed nog niet in de schoenen is gezonken weer terugkeren.

‘s Avonds is het er verdacht donker.

De start bevindt zich bij camping Jungfrau, direct onderaan de Staubbachfalls, de publiekstekker van het Lauterbrunnendal. Na de start in het dal even warm lopen gedurende de eerste 4 vlakke kilometers naar Lauterbrunnen.

Na de passage van Lauterbrunnen zijn de volgende 6 a7 km nog redelijk ongevaarlijk, met 800 hoogtemeters, eigenlijk ‘n beetje klimmend opwarmen. De finishing touch van de warming up zeg maar.  Echter direct na het sportcentrum in Murren wordt het gesprek met de bergen zakelijk. Met de Höhenlücke meldt het eerste stukje steile wandklimmen zich. Evenals aan de overzijde tijdens de Jungfrau marathon het stukje naar Wengen waar menig soepel lopende marathonvreter op z’n bek gaat.

Finish 2004

Daarna wordt het 2 categorieën steiler in hetgeen zij daar noemen het Kanonenrohr met daaropvolgend het relatief vlakke   Geröllhalde waarna je begint aan het afsluitende 1,5 kilometer lange traject naar de Schilthorn-Gipfel.

Kortom een passende route voor een groot hart, sterke benen en de echte klimmers oftewel niks voor mij. Eigenlijk voor de licht gewichten. Je hebt waarschijnlijk 4.15 uur nodig om boven te komen.  

De winnaar, weliswaar een vederlichte Mexicaan, deed het in 2004 in 1:58 uur. De rode lantaarndrager in 4:45 uur.

Rotspaden7.657 km36% 
       
 Wandelpad / Bergweg 9.075 km 43% 
       
 Asfaltstraat 4.365 km 21% 

Voor de route informatie kijk op:  Kaarthttps://www.inferno.ch/images/content/Inhalte/Triathlon/Panorama_InfernoBerglauf.pdf

Verdere informatie in het duits.

Wettkampf-Reglement
Es gilt das CIME-Reglement. Die Verwendung von Nagelschuhen und (Ski)-Stöcken ist ausdrücklich untersagt. Bei Abkürzungen erfolgt die sofortige Disqualifikation.
Doping ist verboten. Swiss Olympic Association kann Dopingkontrollen durchführen.
 Informationen Halbmarathon

Kategorien

Frauen Damen I Jahrgänge 1970 und jünger Damen II Jahrgänge 1969 und älter Männer Junioren Jahrgänge 1985 und jünger Hauptklasse Jahrgänge 1984 – 1965 Senioren I Jahrgänge 1964 – 1955 Senioren II Jahrgänge 1954 – 1945 Senioren III Jahrgänge 1944 und älter Preisgeld für Frauen und Männer je:
 1. RangCHF600.-2. Rang CHF 500.-3. Rang CHF 400.-4. Rang CHF 200.-5. Rang CHF 150.-6. Rang CHF 100.-
Die Preisgelder werden nach dem “Overall-Klassement” vergeben. Bei ausländischen Teilnehmern wird die Quellensteuer abgezogen.Naturalpreise
In den einzelnen Kategorien erhalten Teilnehmer/innen, die nicht Preisgeld-berechtigt sind, Naturalpreise für die folgende Anzahl Ränge:
 Damen I3RängeDamen II 3 RängeJunioren 3 RängeHK 10 RängeSen. I 8 RängeSen. II 5 RängeSen. III 3 Ränge
Naturalpreise

In den einzelnen Kategorien erhalten Teilnehmer/innen, die nicht Preisgeld-berechtigt sind, Naturalpreise für die folgende Anzahl Ränge:
 Damen I3RängeDamen II 3 RängeJunioren 3 RängeHK 10 RängeSen. I 8 RängeSen. II 5 RängeSen. III 3 RängeAlle Finisher erhalten das MYSTERY INFERNO HALBMARATHON-Finisher-T-Shirt.
 Startgeld

CHF. 50.- / EURO 35.- für schriftliche Anmeldungen und Einzahlung des Startgeldes bis 10. August 2004.
CHF 70.- für Nachmeldungen am Wettkampftag (nur in CHF).

Im Startgeld inbegriffen: Rückfahrt mit der Schilthornbahn oder der Bergbahn Lauterbrunnen-Mürren (Startnummer gilt als Fahrkarte), 1 x Pasta-Party, Finisher-T-Shirt, Kleidertransporte, Verpflegung, Samariterdienst, Massage, Rangliste.KleidertransportFür die Kleider, die auf dem Schilthorn benötigt werden, werden am Start Kleidersäcke abgegeben. Die privaten Sporttaschen werden zum Alpinen Sportzentrum Mürren transportiert. top…



 

Maar dan de werkelijkheid.

Inferno halve marathon d.d. 20 aug 2005.

Naast de halve marathon was er ook een estaffette hardloopwedstrijd (3 ongelijke delen qua afstand en te overbruggen hoogte), een triathlon en een team triathlon waarbij 4 personen in een team de onderdelen verdelen in zwemmen 3,1 km, racefietsparcours, ATB parcours en vervolgens de halve marathon.

Samen met Stef Beunk had ik het plan opgevat om ‘ns deel te nemen aan een Zwitserse halve marathon. Stef had ik al ‘ns gevraagd om met een hele mee te doen. Maar hij bleef categorisch weigeren. Te veel voorbereiding en te eentonig. ‘n Hele marathon is ook ‘n heel eind en een aanslag op ‘t gestel in de voorbereiding en uitvoering. Dit leek intensiever en minder tijd te vergen. Gewoon op topwandeltempo omhoog lopen. Vlakke stukken zijn er niet. 

Dus met een stevig ontbijt de dag beginnen….

Beginnen met een goed ontbijt!

Bij de aanmelding nog horen of er noodzakelijke last minut info is welke ik in m’n plan moet verwerken. Boven is het 3 gr. Celcius en regen met de verwachting: ….. sneeuw. Mwah zal wel niet zo’n vaart lopen.

Even de laatste info oppikken

Ook Stef was met snode plannen naar Lauterbrunnen gekomen. Net 18 geworden, maar wel weer een jaar ervaring erbij hetgeen tesamen op 50 uitkwam. Reden om ‘t volk te tonen dat er nog rekening met hem te houden is. Wellicht is het ook wel weer de eerste test voor de Survival van Beltrum waar Stef na enkele jaren absentie nu alweer enkele jaren met z’n dochter deelneemt. De aftrap voor het nieuwe trainings schema of gewoon ‘n test: Waar sta ik? De laatste ervaring met de bergen was alweer ruim 10 jaar oud. Samen met Jan Maarse aan de toenmalige versie van de Swiss Alpine deelgenomen.    

Nog even de laatste tactische informatie uitwisselen. 

Achteraf bleken er, in tegenstelling tot het laufstreckeplan,  toch totaal zo’n 4 km redelijk vlak in te zitten. Echter niet aan het begin maar net voor Mürren. Vanaf de start ging het direct omhoog. Reeds bij de start in Lauterbrunnen kneep ‘t je de adem af omdat ik ‘t gewenst en gepast vond om voor het aanwezige publiek toch looppassend door het dorp te gaan. Samen met Stef, conform de legendarische instructies van Gerrit Kluivers, wel even een vorm van warming up gedaan. Spieren losmaken, rekken en strekken en even enkele honderd meters warm lopen. Ik denk nog dat is redelijk overdone. In het plan stonden de 1e 4 km vlak dus ik denk dan loop ik me wel warm voor het omhoog gaat.

Niets van dat alles.  Je weet dat je na een uur lopen zo’n 100 meter bent opgeschoten en boven op dit rotsplateau bovenlangs naar Mürren loopt. Wel 450 mtr hoger. Een prachtig decor. De hemel zit al dicht.  

Zo bleek het strategisch plan direct de prullenbak in te kunnen. Verwachting was redelijk warm weer, daarentegen begon het direct na de start te regenen. Deze buien zouden uiteindelijk tot een der grootste catastrofes  uit de Zwitserse geschiedenis leiden hetgeen overigens niets met onze deelname van doen  had. Voor ons was het gevolg toen het lichaam uitgezweet was sterke afkoeling. Ik had een mouwloos waterdicht regenjasje bij me welke me tegen de grootste kou beschermde. Verder was het standaard aanwezige isolatiepakket afdoende. Wel deden de lage temperaturen en glibberige ondergrond de tijden van de toppers oplopen met 5 tot 10 min.   

Stef vrolijk zwaaiend en onwetend van hetgeen hem nog te wachten staat. 

Onderstaand ‘t “warmlopen” in Lauterbrunnen. De eersten gaan al over in ‘t wandel ritme. 

Een tijd van 3:42 uur loop je niet zomaar vol. Verzorging onderweg was goed, perfect zelfs. Maar na enkele uren krijg je vrijwel niets meer naar binnen. Alle soorten energy bars, chocolade, drinks, bananen etc. geprobeerd. Zelfs van de bouillon kreeg ik braakneigingen en moest ‘t met water wegspoelen. Door de bewolking was er onderweg niets te zien dan mist en regen. Jammer.  Met nog 200 meter te klimmen op 2800 mtr hoogte vraagt een verzorgingspost of ik nog iets wil. Drinken, eten of zuurstof. Ik zeg ik smacht naar zuurstof. Wil hij me ogenblikkelijk aan een echt zuurstof masker leggen. Ik mompel nog iets over een geintje, hetgeen Zwitsers met zo’n serieuze bezigheid niet kunnen waarderen en klim verder. 

Na ca 4,5 uur doemt ineens ‘t silhouet van ‘t Schilthorn restaurant (Draaiende “James Bond” ) op. Eerst nog eens kijken of ‘t geen lucht spiegeling is en denk nog dat daar zon voor nodig is. Nog een keer kijken en het begint er verdacht veel op te lijken. Dik ingepakt staan de film- en camera ploegen te wachten. Aan mijn silhouet zien ze vrij snel dat ik niet de verwachte triatleet ben.

Toch stoom ik door, krijg applaus hetgeen me goed doet ondanks de tijd en loop verder naar het finishspandoek.Finishen in een dergelijke tocht geeft ongeacht de tijd altijd een goed gevoel. 

Een vrolijke band staat ons daar met veel muziek op te wachten en speelt onverdroten door in regen en op dat moment ook sneeuw. Er valt nog ca 10 cm die avond. Stef finished in een tijd van 4:17 uur.

Voor een niet supergetrainde jonge 50tiger met korte benen een goede prestatie. Hij beaamt dat hem onderweg niet het vuur aan de schenen gelegd had moeten worden om uit de wedstrijd te stappen, b.v. omdat het slecht weer was, ook hij had niet ingestaan voor het antwoord.

De dagen erna beseffen we pas tot welk een noodtoestand de wateroverlast in Zwitserland heeft geleid. Daags na de wedstrijd vertrokken we naar een ander gebied/huis. ‘s Avonds werd het Lauterbrunnendal afgesloten voor alle auto en treinverkeer.

Dat Stef fors geleden heeft onder de extreme uitputting moge wel blijken uit het feit dat we voor vertrek uit het dal 3 uur met z’n vieren naar z’n autosleutels hebben gezocht. Het gehele appartement en z’n auto inclusief het onderlinge traject is meerdere keren minutieus uitgekamd. Reserve sleutels lagen in Beltrum (Nederland). Tot slot besloten tot een internationale reddings operatie. Transport, van t reserve setje sleutels, geregeld van Beltrum naar Eibergen naar Hennie Alferink (woont ergens achteraf), Hennie heeft een klein vliegtuigje en zou de voorbereidingen treffen voor een “nood” vlucht naar Zwitserland . Zodra de sleutels in zijn bezit waren zou hij vliegen. Alles in gang gezet. Maar wij toch doorzoeken. Ze moeten tenslotte ergens zijn…….Zoveelste koffie gezet en nadenken. Tot slot de gedachte om de buurman eens te vragen. Hij maakte gebruik van dezelfde entree hal. Stef had de sleutels volgens op ‘n tafeltje in de hal gelegd. Die buurman had de triatlon gelopen, was veel later binnengekomen en was nog aan het uitslapen maar dat moest toch maar wijken. Toen hij zich humeurig en slaperig aan de deur meldde wilde hij wel even kijken naar zijn sleutel verzameling en wat bleek: hij dacht bij het binnenkomen in de hal dat zijn “look a like” sleutelbos in de hal lag en had deze meegenomen in z’n appartement………………..De vlucht werd gecancelled !! 

Op naar de volgende jaarlijkse uitdaging.

Wellicht op 8 juli 2006 de Zermatt marathon !! 

Dus liefhebbers bereid u zich vast voor.*****************

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.