Geschiedenis van de marathon

De oorsprong van de marathon ligt in het jaar 490 v.Chr., toen de Griekse soldaat Phidippides van Marathon naar Athene gesneld zou zijn om het nieuws van de overwinning van de Atheners (onder leiding van generaal Miltiades) op de numeriek veel sterkere Perzen te melden. Dat gebeurde toen Darius koning was over de Meden en de Perzen. Pheidippides legde echter de afstand tussen Athene en Sparta af om hulp te vragen aan de Spartanen. Toen deze weigerden liep de bode terug naar Athene en in een ruk naar Marathon. Bij de uiteindelijke overwinning liep hij terug naar Athene.

De geschiedenis vermeldt wel dat deze laatste tocht, van Marathon naar Athene (eerste marathon) een dodelijke afloop had: na het uitbrengen van de woorden “Verheug u, wij hebben gewonnen!” in het centrum van Athene, viel de boodschapper dood neer; hij bleek een zonnesteek te hebben opgelopen. Over de waarheid van dit verhaal valt nog te twisten, een aantal historici beweert dat deze marathon nooit gelopen is.

De Franse filoloog Michel Bréal opperde al in 1896 de marathon in het programma van de eerste Olympische Spelen op te nemen. Die spelen werden in Griekenland gehouden. Bréal pleitte voor een marathon tussen Marathon en Athene, maar bij een test vooraf bleek de uiteindelijk te lopen afstand wel erg lang: 48 km. Voor de wedstrijd werd een wat kortere afstand bepaald.

De officiële afstand van de marathon zoals die tot heden geldt, werd pas vastgesteld bij de derde Olympische Spelen, die van 1908 in Londen. De afstand kwam enigszins overeen met die van de eerste Griekse marathon: 42 km en 195 meter, de afstand tussen de meet op het terrein voor Windsor Castle tot de finishlijn die precies voor de koninklijke tribune in het White City Stadion in West-Londen was uitgezet.

‘n Marathon voor mij….

De marathon vergt bijzonder veel van het fysieke uithoudingsvermogen. De marathon-elite, die de afstand in 2u.04 min. kan lopen, loopt met een gemiddelde snelheid van ca. 20 km per uur. Een goed getrainde atleet kan normaal gesproken slechts enkele malen per jaar een hele wedstrijdmarathon op snelheid uitlopen, omdat het lichaam tijd nodig heeft om te herstellen. Duurloop, snelheidstraining, krachttraining, een uitgebalanceerd voedingsschema (onder meer koolhydraten) en een ijzeren motivatie zijn enkele ingrediënten die het goed volbrengen van een marathon mogelijk maken.

Als je echter de marathon op “reserve” loopt dus op ca 80% van je max. snelheid dan kun je er wel meer lopen. Bij een beperkt aantal km/week en specifieke overige training kun je er verantwoord wel elke 2 weken een lopen.

42.195 meter te voet zo snel mogelijk overbruggen. Monotoon op het vlakke, uitdagend bergop.  Ook op het vlakke is er onderscheid. 105 rondjes op een sintelbaan is weer anders dan 100 ronden bij de Voshaar in Eibergen of over de Afsluitdijk en bijna weer terug.

Origineel de afstand van ‘t plaatsje Marathon naar Athene in Griekenland.

Een helle tocht. Elke marathon, ongeacht de kwaliteit van de voorbereiding, vergt het veel en wellicht wel bijna het uiterste van de fysieke en mentale mogelijkheden. Immers zodra je gestart bent moet je het doen met de voorbereiding die er is geweest, met de plussen en minnen en dan ga je zo diep als het er in zit.  Alhoewel je met die uitspraak “uiterste” voorzichtig moet zijn. Je bent uiteindelijk tot veel meer in staat dan normaal gesproken verwacht mag worden.  B.v. onder extreme omstandigheden zou je na de finish nog wel zo’n inspanning kunnen doen!!!!! ????

.

Rotterdam Marathon 1. 18 apr 1987

18 april 1987.  De eerste marathon. Wel reeds diverse halve marathons nadat ik in 85´ gestopt ben met voetballen. Ik denk in 1986 de eerste halve marathon van Warnsveld.  

Direct daarna in Almen enz…..Wellicht had ik veel eerder moeten stoppen met voetballen. Vervolgens samen met een andere gestopte voetballer Ernst te Velthuis bedacht om eens een marathon te gaan lopen. Dus Rotterdam. Eigenlijk op hardloopgebied nog zo groen als gras. Via via van trainer IJzerman uit Lochem een trainingsschema gekregen uitgaande van 4 uur. Dat schema hebben we 13 weken exact gevolgd.

Marathon schema 3:15 tot 3:30 uur volgens Herman IJzerman

Na ‘n koud voorjaar qua training volgt half april de marathon echter op de eerste warme dag van het jaar. Ik denk wel 25° tussen de gebouwen. Het werd een “toptijd” van 4:24:45 uur.

Bij de start riep de speaker nog dat het warm was dus drinken belangrijk.!! Ik denk: ” Ja daar is iets voor te zeggen”.! Ik had tijdens de trainingen nog nooit ´n druppel gedronken. Bonk…..dat was de start. Enkele minuten verder bleek dat er inderdaad een kanon was afgeschoten. 

Ai, Ai  wat een hitte, direct al zweten als een rund.  Post 1 op 5 km alle drinken op. Post 10 km alle drinken op. Eerst na 15 km ´t eerste drinken. ´n half bekertje op rantsoen. Onbegrijpelijk op dat moment. Ik had al trek in een emmer water vol.

Gefinished juist onder de 4,5 uur.

Men stond er met bladen bier. Plastic bekers van ´n halve liter. Heb er direct 2 leeggegooid en daarna wat rustiger nog een. Heerlijk. 

Finishen, ´n geweldige kick en ervaring.     Neen niet ‘t bier maar de marathon. Dat kon ik dus……..ook.

Achteraf, gezien de trainings arbeid, niet zo’n geweldige eindtijd.  Gezien de omstandigheden en met slechts ‘n half jaar loopervaring met deze intensiteit toch niet slecht. Kenners noemen het onverantwoord om zo snel zo sterk in trainings omvang toe te laten nemen. En dus zeker om van bijna niets in ‘n 1/2 jaar naar een loop van 42,195 km te gaan.