Categoriearchief: Fit’s All

Verslag Trouw Unlimited

ABC-run 2007.  Nieuwebrug—-> Ommen

ABC survival run, to the bottom just for fun !
Yes,  just for fun !

Zondag 24 juni 2007.   The day after…….

Hoi teamgenoten en medebikkelaars van Trouw Unlimited en Leo.

Ik heb ontzettend genoten van de twee dagen (of 24 uurs race) van de ABC-run,

Leo het was wederom fantastisch georganiseerd, zelfs de weersomstandigheden. Jammer dat een vrijwilliger met het opbouwen van een hindernis zijn enkel gebroken heeft. Wens hem namens ons team Trouw Unlimited beterschap en wanneer je ons zijn adres mailt, kunnen we hem ook nog eens persoonlijk beterschap wensen.

Na bekomen te zijn van het feestgedruis rondom de tweede plek en een goede nachtrust ben ik de run weer eens even aan het evalueren, wat ging goed en wat ging fout. Dit is namelijk de taak van de teamcaptain, zodat we volgend jaar nog sterker aan de start kunnen komen. Binnen het team ging het eigenlijk voortreffelijk; de sfeer was uitstekend, de samenwerking perfect, we waren zeer besluitvaardig, er werd goed gezorgd voor het eten en drinken onderweg. De kippensoep onderweg was er één van een 5-Michelinsterren niveau. Hulde aan onze begeleiders Ben en Miquel (en dat uit een pakje !!!, niet te evenaren).

Ook de organisatie moest improviseren. Alle koffie filters verregend.
Ook de organisatie moest improviseren. Alle koffie filters verregend.

Kortom het team funtioneerde als een geöliede machine en deed zijn naam eer aan. We bleven elkaar trouw tot het einde en sleepten elkaar met een lekke band over de finish; lekker samen op één mountainbike een eindje fietsen, geeft toch wel een band.  Onze trouw was tevens ongelimiteerd want we gingen voor elkaar door het vuur en hielpen en motiveerden elkaar daar waar mogelijk was. Kortom een schitterend team waar ik trots op ben om in deel te nemen en zelfs captain van te mogen zijn.

Valt er dan niets te melden over dingen die niet goed gingen. Oke een paar dingen, naar wat later blijkt, met grote gevolgen:

  • Leo het vergeten van de kaarten, gaf een nieuwe dimensie. Maar zoals eerder gezegd, was ons team zeer besluitvaardig en werd deze “hindernis” zeer soepel genomen. Dus hier zeuren we niet over.
  • Een niet te besturen kano. Onderweg op de Regge bleek dat we één kano hadden welke onbestuurbaar bleek te zijn. Dit werd door ons team opgelost door desbetreffende kano op sleeptouw te nemen. Dit had een redelijk resultaat, maar kostte wel veel tijd. Achteraf hadden we beter de kano onbemand op sleeptouw kunnen nemen en dat dan twee personen zouden gaan lopen. Een leerpunt voor de volgende keer. Wel bij Leo en de kanoleverancier het probleem aangegeven, want ik was als loper als bijna 1,5 uur eerder binnen dan de kano’s. En die tijd probeer je dan ook nuttig te zijn (natuurlijk hoop je op een stukje compensatie maar helaas had het geen effect). Achteraf mogelijk ook wel eerlijk, want er bleken meer kano’s met hetzelfde probleem. Dus omgaan met de omstandigheden en dat hebben we toch goed gedaan.
  • Even schrikken onderweg op de tweede dag. Toen we al heel veel CP’s gehad hadden, bleek dat de watervaste stiften toch niet zo watervast waren. Een groot deel van de ingevulde punten was zeer vervaagd en nauwelijk meer te lezen. Gelukkig konden we ze op dat moment nog net lezen of herinneren dus viel de schade nog mee. Maar toch…… We hebben dus voor de zekerheid maar een tweede vel papier erbij gepakt en daarop ook de punten genoteerd. Dit was onze back-up. Dit is voor ons zeker een leerpunt tijdens een “natte” survival. Ook bleken de pennen het natte weer niet zo fijn te vinden en staakten spontaan de strijd. Gelukkig hadden we een voorraad van verschillende soorten bij ons, dus we lieten ons niet van het veld slaan.

Ook de organisatie had ‘n dipje in de voorbereiding. Je kunt route bedenken, op papier uitwerken, CP’s voorbereiden etc. Maar dan moeten die wel worden opgehangen. Geen moment gedacht over de serie CP’s voor de vroege ochtend etappe. ‘s Avonds om 23 uur schoot ‘t mij door de gedachten. Het regende pijpenstelen, ik had ook al ‘n biertje op, het uitzetten is niet uit te besteden, dus moest ik zelf aan de bak. CP’s opgezocht, deze lagen wel klaar.  Om half twee ‘s nachts hingen ze op de plek. Lastig zoeken in het donker….. (Red)

  • Bij de tussenstand op vrijdagavond bleken we 2e te staan en tot onze verrassing zijn we in de eindstand ook als tweede geëindigd. Een voortreffelijke prestatie. Toen we de uitslaglijst met de CP’s kregen viel ons echter wel op dat we bij route 3 maar liefst 4 foute CP’s hadden. Dit leek ons op dat moment zeer onwaarschijnlijk, maar ja….. de organisatie zal het wel goed hebben. Wij konden ons de CP’s met desbetreffende nummer niet meer allemaal direct voor de geest halen. Na een goede nachtrust de papieren en kaarten maar weer eens voor de dag gehaald en de film even teruggedraaid. Welke punten waren dat nu eigenlijk die we fout hadden op de tweede dag. CP 4: deze hadden we gevonden, maar volgens de jury hadden we 13 ingevuld i.p.v. 3. Er was ook geen valse CP geplaatst, dus dat lijkt mij zeer sterk dat we een verkeerd nummer ingevuld hebben. Mogelijk het gevolg van een verbetering van het nummer nadat deze van onze CP-kaart vervaagd was. Mogelijk is het eerste nummer doorgestreept en aangezien voor een 1. En een 1 en een 3 maakt samen 13. CP 7 was de uitzichttoren. Deze hebben we absoluut gehad en hebben nog genoten van het schitterende uitzicht. Maar ook deze zouden we verkeerd hebben ingevuld namelijk een 11 i.p.v. een 18. Ik kan me dat absoluut niet voorstellen. CP 8, deze lag nog weer eens 321 meter verder dan CP6 vanaf CP7. We dachten dus dat we dezelfde koers aan moesten houden als die naar CP 7 en dan nog 321 meter verder. Dit hebben we op de kaart “uitgezet” en de CP gevonden.  We zouden echter 13 ingevuld hebben terwijl het 8 moest zijn. Er was wel een valse CP in de buurt met nummer 11. Dus ik vraag mij af hoe wij dan aan 13 zouden zijn gekomen. CP 9 was een kompaskoers vanaf CP8 en daar hebben we de valse CP te pakken gehad. Dat kan een keer gebeuren. Vanuit het voorgaand durf ik bijna te concluderen dat er ten onrechte tenminste twee CP’s fout zijn gerekend (zeker CP 4 en CP 7). Dit betekend een tijdstraf van 2 keer 60 minuten (tijdstraf i.v.m. zgn gokken is 60 minuten per CP) dus 120 minuten. Het verschil tussen ons en nummer 1 was circa 45 minuten dus………… zouden we eigenlijk als nummer 1 geëindigd moeten zijn !!!

Ja en dan bekijk je e.e.a. toch even iets anders. Want ook wij hadden graag de “cup met de grote oren” in handen gehad. Maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.

Nou Leo, ik weet niet of je de CP kaarten nog hebt, maar ik ben toch benieuwd of je er een verklaring voor hebt. Hoe dan ook over de uitslag valt niet te corresponderen (tenminste dat zal wel ergens in de spelregels staan) en we zullen de uitslag (dus) ook niet gerechtelijk aanvechten maar van één ding kun je wel zeker zijn………..

Volgend jaar nemen we absoluut weer sportieve revanche en hopen dan wel de cup met de grote oren vast te mogen houden.

Leo, je gaf aan dat het volgend jaar anders zou zijn dan de voorgaande 17 jaar. Wat gaat er veranderen?? Wil je daar al iets van zeggen?

Er wordt nog overleg gepleegd !
Er wordt nog overleg gepleegd !

Ik hoop dat je er iets van wilt zeggen.

Tot mails, horens, Groeten  Michel Haarhuis

==========================================

Zondag 24 juni 22 uur.

Michel, Ik kom er nog ´n keer op terug. Heb de kaarten en de uitslagen in detail zelf ook nog niet. M.vr.gr. Leo

===========================================

Maandag 25 juni

Michel

Bijgaand de CP-lijst retour.

´t Hoofd van de jury Mr. Jo van IJzeren en Herman Nijhuis de Excel specialist hebben alle formulieren zorgvuldig ingevoerd. Omdat de verschillen klein waren heb ik verzocht om de top 5 nogmaals te controleren op correcte invoer. Daarna data/sort: en jullie zijn 2e .

´t is net oars!!   Groetjes Leo

==================================================

Van: Michel Haarhuis Verzonden: di 26-6-2007 19:12 Onderwerp: Fw: CP-lijst

Leo, bedankt voor jouw snelle en heldere bewijs.

De teamleden hebben een spoedcursus kaartlezen en CP’s uitzetten gehad, maar ik denk dat het ook goed is dat we ze op schrijf en leescursus sturen. Tevens denk ik volgend jaar aan een alcoholverbod voor ons team tijdens de run, want het bewijs liegt er niet om.

Collega bikkelaars (met name Neil en Vincent) hoe verklaren jullie deze afdwalingen. Toch te veel last van de regen gehad of te veel schoon wild langs de weg zien rennen, zodat jullie afgeleid waren.

Want Vincent jij gaf in een mail aan:

Klopt. Ik was erbij! Hoewel mijn lenzen wel bijna uit mijn ogen gespoeld
waren en de oogwimpers recht omhoog stonden van de electrische (ont)lading in de lucht maar er stond 18 en hebben et ook opgeschreven !! Neil had mij nog gevraagd te kijken omdat er op de stikker gekleurd was met een zwarte stift. En was er dus 18 van gemaakt. –> helaas staat op het kaartje 11
En Neil gaf het volgende bericht:

Boven in die toren weet ik zeker dat we hebben overlegd of het 18 of 88 was, en we hebben 18 opgeschreven….zeker geen 11 ! –> helaas staat op het kaartje 11

Ook het gekrabbel bij CP 4 geeft geen echte opheldering. Het eerste weggestreepte getal is niet meer te lezen en daarachter staat volgens mij toch duidelijk een 13 en geen 3

Is hier sabotage in het spel en zo ja door wie. Van wie is het handschrift. Heeft iemand van het team bewust de cijfers van het kaartje geveegd? Moeten we onze teamleden ook nog verder screenen???!!! of moeten we Peter R de Vries inschakelen om dit mirakel op te lossen? Ik weet het niet meer, maar ga uit van het goede van de mens en dat de fouten dus voortkomen uit menselijke dwalingen; mogelijk het gevolg van veel inspanning, weinig nachtrust en iets te veel drank (en dat was geen sportdrank!!)

Kortom heren, ik heb er geen verklaring meer voor en er rest ons niets anders dan een sportieven revanche het volgende jaar.

Groeten Michel ===========================================

Woensdag 27 juni 2007

Heren : De waarheid is bij nadere analyse nog meer bizar. Dan gaat het over CP 8.

Daar zijn de stickers van de juiste en vals gewisseld. Dat betekent dat code 11 de juiste is en code 8 de foute.  Ik heb dit bij het ophalen van de CP´s ook geconstateerd en vastgesteld.

Dat maakt voor jullie lijst niets uit omdat er een totaal fout nummer is ingevuld en voor de winnaars ook niet. Doch voor de concurrent Zonne Ei Farms wel. Zij hadden het CP wel goed dus 30 sec. minder straftijd en dat brengt hen bij sorteren juist boven jullie. Dat is een bittere pil maar ´t is niet anders.

Voor mij resteert ook dezelfde conclusie. Revanche!

M.vr.gr. Leo

ps:   Ik hoor ook van andere teams wel van schrijf fouten onderweg. Henk Griemelink was zojuist nog hier en bekende dat hij bij CP13 wel is geweest, nummer gezien maar niet opgeschreven! Met het schaamrood op de kaken.

=====================================

Uitnodiging 2007

Uitnodiging  Ultimate Cooperation Raid 2007.

De ABC-run 2007 op 22 en 23 juni 2007

Winnaars 2006
De captains van de run in juni 2006 op ´n rij. Zij zijn veelal de initiatiefnemers van ´n team. Zij nemen de acties om de teams te formeren, te trainen, de taken te verdelen en te motiveren. Kortom de drijvende krachten. Van een aantal horen we al helse plannen. Wat wil je ook: allemaal leven zij met de gedachte aan eremetaal zoals onderstaand de winnaars van 2006.

Wat is belangrijk om hoog te eindigen: Goed kunnen navigeren, constant zo efficiënt mogelijk bezig zijn,  steeds alert op fouten, mentaal sterk en een redelijk goede conditie.

Dit jaar is de start in………………………………..waarbij we op vrijdagmiddag verzamelen en ´s avonds al een Proloog organiseren om in de stemming te komen.

De invulling gedurende deze dagen: een aaneengesloten race met de afsluiting ´s avonds waarna in alle rust wat ruimte voor de nabeschouwing. 

 De Raid 2007 wordt gehouden op vrijdagmiddag 22 juni en zaterdag 23 juni  van 07.00 tot 19.00 uur. 

Vrijdags ontvangst tussen 14:00 en 15:00 uur op de startlocatie. Om 15:30 uur briefing o.a. met de presentatie van de teams!

Start Proloog vrijdag 17:00 uur met een etappe van enkele uren. 

´s Avonds ´n hapje en een drankje

Zaterdags zoals gebruikelijk. Start om kloksignaal 06.00 uur  UTC + 60 min.. 

De startcoördinaten worden de donderdagmiddag voorafgaand aan deze zaterdag om 12.00 uur via deze site bekend gemaakt. Startlocatie binnen een straal van 150 km vanaf het episch centrum Vorden.

Alle communicatie vindt via E-mail plaats. 

 Het tijdig maken van plannen is hierbij noodzakelijk. Enerzijds voor de organisatie maar anderzijds zeker ook om het team conditioneel grondig voor te bereiden. Streven is om de run qua psychische en fysieke belasting tot een zeer pittig dagje maken waarbij we uitgaan van één klassement voor alle teams. Het niveau is zodanig dat je zonder serieuze voorbereiding en onvoldoende getraindheid, psychisch of fysiek, door de mand valt hetgeen funest is voor jouw team maar ook voor jezelf en de organisatie. Ook dit hebben we het afgelopen jaar kunnen waarnemen. 

Wat is belangrijk bij deelname?

De essentie is: om als team, middels het snel en efficiënt verdelen van taken en aandachtsgebieden, gebruik makend van de sterke krachten in het team, gedurende ´n halve dag, onder tijdsdruk problemen tot oplossingen te brengen. Dit ondanks onzekerheden, oplopende vermoeidheid en een grote diversiteit aan moeilijkheden. Hierbij dienen ook de beschikbare krachten goed te worden verdeeld. Aan de hand van een “roadbook” worden opdrachten, aanwijzingen en instructies verstrekt volgens welk een vastgesteld parkoers met hindernissen en obstakels moet worden afgelegd. Hulpmiddelen hierbij zijn: inventiviteit, allerlei vervoermiddelen, soms ´n kaart en/of kompas, kracht, behendig- en slimheid, oriëntatie – en doorzettingsvermogen. 

 De voorwaarden en te beheersen vaardigheden zijn:

Touwklimmen….

‘n Team van 4 personen met verzorger.

Voldoen van de inschrijving en het inschrijfgeld voor 1 mei. Zie inschrijfformulier voor de kosten. 

De bereidheid om met een goede wedstrijdethiek op een sportieve wijze de strijd aan te gaan met de andere teams en hindernissen op een normaal beoogde wijze te nemen.

Basisvaardigheden voor deelname zijn in ieder geval een goede lichamelijke conditie voor: 

  • hardlopen, het langdurig leveren van fysieke kracht.   
  • touwvaardigheid (klimmen, hangen, abseilen, tokkelen). Indien nodig worden voldoende beginselen tijdens trainingen vooraf bijgebracht. 
  • goed kunnen (ATB)fietsen, en deze dag beschikken over een betrouwbare ATB-fiets.
  • Zwemkunst machtig zijn, kajakken c.q. verplaatsingen over en door het water. 
  • en een gezonde geest in het al vermeende gezonde lichaam voor;   kompasgebruik, teamgeest, organisatietalent, 
  • kaartlezen, doorzien van listen en lagen, gevoel voor details ook met een uitge­woond lijf.
  • doorzettingsvermogen en kunnen omgaan met onzekerheden.

De bereidheid om tot ´t plafond te gaan!

Een besef dat u verantwoordelijk bent voor handelingen van uzelf en uw team waarbij de organisatie niet verantwoordelijk is voor de gevolgen van door uzelf genomen risico´s en verlies van goederen, energie of ego.

Inschrijfformulier.

Bent u niet reeds bij voorbaat onzeker, vul dan het inschrijfformulier tijdig in, voldoe tegelijk hiermee het inschrijfgeld op rekening nummer xxxxxx en stuur het, zo mogelijk eerder, naar ondergetekende. Zodra het inschrijfgeld is ontvangen bent u zeker van deelname.

Er kunnen maximaal 25 teams deelnemen. Ook het afgelopen jaar hebben we een aantal teams moeten teleurstellen. De criteria zijn:

1.      De eerste 25 aanmeldingen waarvan de betaling is ontvangen kunnen deelnemen.

2.      Affiniteit met de natuur, respect voor de landbouw en je Outdoor op je gemak voelen..

Wenselijk is het om het betreffend weekend uit voorzorg en nazorg flexibel in te vullen. Belangrijk is ook dat u voor het informele gedeelte aanwezig bent.

Voorbereiding.

Het is mogelijk dat bij potentiële deelnemers niet alle facetten van het spel volledig worden beheerst of dat men zich nog verder wil bekwamen. Dit gaarne even communiceren en/of vermelden op de inschrijfformulieren. Componenten als touwklimmen, kompas­gebruik etc. kunnen dan van te voren nog eens beoefend/getraind worden. Tevens zullen er enkele trainingsavonden worden belegd voor kompas-, loop-, kracht- en/of touwwerk. De run zal ook onbekende elementen bevatten welke binnen de te stellen regels improviserend dienen te worden opgelost. Het reglement wordt ca. 1 maand voor de run verstrekt.

 Ik hoop dat het enthousiasme weer is gewekt. Geef anders de info door aan verdere mogelijke liefhebbers.

Inschrijf/ deelname kosten € 200,= per team.

Bij inschrijving en/of betaling na 2 mei 2007 bedragen de deelname kosten € 250,= per team.

 M.vr.gr. namens de organisatiegroep

Leo Slütter

Inferno halve marathon d.d. 20 aug 2005.

2.200 mtr klimmen naar de Schilthorn!!

Op zaterdag 20 aug 2005 hebben Stef Beunk uit Beltrum en Leo Slütter uit Vorden deelgenomen aan deze Extreme halve marathon in Lauterbrunnen in Zwitserland. Dat de  Zwitsers helemaal verslingerd zijn aan dit soort kwellingen wisten we omdat we beiden al meerdere marathons hebben gelopen aldaar in de bergen

Met 3 keer de Jungfrau Marathon achter de kiezen en ‘n keer de Swiss Alpine marathon meenden we hun trekjes te kennen maar dit slaat toch weer alles. Korter, heftiger, intenser, kouder, hoger, meer klimmen, ruiger kortom een Inferno!!

Rekenkundig is het een gemiddelde stijging van ca. 10% Maar met een aaneengesloten vlak stuk, na 1 uur lopen, werden de overige stukken veel steiler. Gemeen steil waarbij je op ‘n gegeven moment wenst en smeekt dat het ophoudt. Of zoals Stef stelde: als er op 2.000 mtr hoogte iemand van de wedstrijdleiding had getracht me uit de wedstrijd te halen omdat ik boven de tijdgrens liep dan had ik waarschijnlijk niet geprotesteerd en in dank dit alibi geaccepteerd.

Met een pakkende uitnodiging kreeg ik zelfs Stef Beunk over de streep. Hij zou wel een zakelijk tripje plannen naar Zuid Duitsland.

“Plat”weg gezegd: “Wat “bolln” op de film zettn en ff deur rien noar Zwitserland met de vrouwe. Dat heffe e wettn! “

‘n Halve Marathon 21,1 km met 2.200 hoogtemeters op zat. 20 aug 2005!!

Plan derhalve voor de maand augustus 2005.

de Schilthorn

Ja je wordt wat ouder en voelt dat een hele marathon toch wel ‘n hele tijd duurt. ‘n Openbaring wellicht maar toch. Dus ‘n halve dan maar. Doe je normaal de schoenen niet voor aan maar deze lijkt heel speciaal. Stef zei al ‘ns dat de hele voor hem te veel werd. Ik zeg dan weet ik nog wel wat

Inferno…….alsof je benen, hart en hoofd in brand staan……

Je zou het ook de Schilthorn halve marathon kunnen noemen. Van Lauterbrunnen op 795 mtr boven NAP via Murren naar de Schilthorn. op 2970 mtr. De Schilthorn inderdaad dat draaiende James Bond restaurantje daar boven in de Zwitserse Alpen.  

Afstand  21.097 mtr en 2.175 hoogte meters.  

Vermoedelijk programma (analoog aan 2004)  DE ROUTE

Zaterdag, 20 Augustus 2005

 
08.00 – 09.45 Uitgifte van de startnummers op de Camping Jungfrau, Lauterbrunnen
   
10.15 Start Halve marathon
   
14.30 Sluiting van de finish op de  Schilthorn
15.30 Huldiging van de winnaars Alpinen Sportzentrum Mürren

In 2003 al eens even rondgekeken daarboven. Acclimatiseren is beslist noodzakelijk voordat ‘t klimmetje naar boven begint.

Even rondkijken in 2003

Wie nu alvast een kijkje wil nemen hoe het er uitziet moet even doorklikken op de foto en indien de moed nog niet in de schoenen is gezonken weer terugkeren.

‘s Avonds is het er verdacht donker.

De start bevindt zich bij camping Jungfrau, direct onderaan de Staubbachfalls, de publiekstekker van het Lauterbrunnendal. Na de start in het dal even warm lopen gedurende de eerste 4 vlakke kilometers naar Lauterbrunnen.

Na de passage van Lauterbrunnen zijn de volgende 6 a7 km nog redelijk ongevaarlijk, met 800 hoogtemeters, eigenlijk ‘n beetje klimmend opwarmen. De finishing touch van de warming up zeg maar.  Echter direct na het sportcentrum in Murren wordt het gesprek met de bergen zakelijk. Met de Höhenlücke meldt het eerste stukje steile wandklimmen zich. Evenals aan de overzijde tijdens de Jungfrau marathon het stukje naar Wengen waar menig soepel lopende marathonvreter op z’n bek gaat.

Finish 2004

Daarna wordt het 2 categorieën steiler in hetgeen zij daar noemen het Kanonenrohr met daaropvolgend het relatief vlakke   Geröllhalde waarna je begint aan het afsluitende 1,5 kilometer lange traject naar de Schilthorn-Gipfel.

Kortom een passende route voor een groot hart, sterke benen en de echte klimmers oftewel niks voor mij. Eigenlijk voor de licht gewichten. Je hebt waarschijnlijk 4.15 uur nodig om boven te komen.  

De winnaar, weliswaar een vederlichte Mexicaan, deed het in 2004 in 1:58 uur. De rode lantaarndrager in 4:45 uur.

Rotspaden7.657 km36% 
       
 Wandelpad / Bergweg 9.075 km 43% 
       
 Asfaltstraat 4.365 km 21% 

Voor de route informatie kijk op:  Kaarthttps://www.inferno.ch/images/content/Inhalte/Triathlon/Panorama_InfernoBerglauf.pdf

Verdere informatie in het duits.

Wettkampf-Reglement
Es gilt das CIME-Reglement. Die Verwendung von Nagelschuhen und (Ski)-Stöcken ist ausdrücklich untersagt. Bei Abkürzungen erfolgt die sofortige Disqualifikation.
Doping ist verboten. Swiss Olympic Association kann Dopingkontrollen durchführen.
 Informationen Halbmarathon

Kategorien

Frauen Damen I Jahrgänge 1970 und jünger Damen II Jahrgänge 1969 und älter Männer Junioren Jahrgänge 1985 und jünger Hauptklasse Jahrgänge 1984 – 1965 Senioren I Jahrgänge 1964 – 1955 Senioren II Jahrgänge 1954 – 1945 Senioren III Jahrgänge 1944 und älter Preisgeld für Frauen und Männer je:
 1. RangCHF600.-2. Rang CHF 500.-3. Rang CHF 400.-4. Rang CHF 200.-5. Rang CHF 150.-6. Rang CHF 100.-
Die Preisgelder werden nach dem “Overall-Klassement” vergeben. Bei ausländischen Teilnehmern wird die Quellensteuer abgezogen.Naturalpreise
In den einzelnen Kategorien erhalten Teilnehmer/innen, die nicht Preisgeld-berechtigt sind, Naturalpreise für die folgende Anzahl Ränge:
 Damen I3RängeDamen II 3 RängeJunioren 3 RängeHK 10 RängeSen. I 8 RängeSen. II 5 RängeSen. III 3 Ränge
Naturalpreise

In den einzelnen Kategorien erhalten Teilnehmer/innen, die nicht Preisgeld-berechtigt sind, Naturalpreise für die folgende Anzahl Ränge:
 Damen I3RängeDamen II 3 RängeJunioren 3 RängeHK 10 RängeSen. I 8 RängeSen. II 5 RängeSen. III 3 RängeAlle Finisher erhalten das MYSTERY INFERNO HALBMARATHON-Finisher-T-Shirt.
 Startgeld

CHF. 50.- / EURO 35.- für schriftliche Anmeldungen und Einzahlung des Startgeldes bis 10. August 2004.
CHF 70.- für Nachmeldungen am Wettkampftag (nur in CHF).

Im Startgeld inbegriffen: Rückfahrt mit der Schilthornbahn oder der Bergbahn Lauterbrunnen-Mürren (Startnummer gilt als Fahrkarte), 1 x Pasta-Party, Finisher-T-Shirt, Kleidertransporte, Verpflegung, Samariterdienst, Massage, Rangliste.KleidertransportFür die Kleider, die auf dem Schilthorn benötigt werden, werden am Start Kleidersäcke abgegeben. Die privaten Sporttaschen werden zum Alpinen Sportzentrum Mürren transportiert. top…



 

Maar dan de werkelijkheid op 20 aug 2005.

Naast de halve marathon was er ook een estaffette hardloopwedstrijd (3 ongelijke delen qua afstand en te overbruggen hoogte), een triathlon en een team triathlon waarbij 4 personen in een team de onderdelen verdelen in zwemmen 3,1 km, racefietsparcours, ATB parcours en vervolgens de halve marathon.

Samen met Stef Beunk had ik het plan opgevat om ‘ns deel te nemen aan een Zwitserse halve marathon. Stef had ik al ‘ns gevraagd om met een hele mee te doen. Maar hij bleef categorisch weigeren. Te veel voorbereiding en te eentonig. ‘n Hele marathon is ook ‘n heel eind en een aanslag op ‘t gestel in de voorbereiding en uitvoering. Dit leek intensiever en minder tijd te vergen. Gewoon op topwandeltempo omhoog lopen. Vlakke stukken zijn er niet. 

Dus met een stevig ontbijt de dag beginnen…. want het wordt hard werken….

Beginnen met een goed ontbijt!

Bij de aanmelding nog horen of er noodzakelijke last minut info is welke ik in m’n plan moet verwerken. Boven is het 3 gr. Celcius en regen met de verwachting: ….. sneeuw. Mwah zal wel niet zo’n vaart lopen.

Even de laatste info oppikken

Ook Stef was met snode plannen naar Lauterbrunnen gekomen. Net 18 geworden, maar wel weer een jaar ervaring erbij hetgeen tesamen op 50 uitkwam. Reden om ‘t volk te tonen dat er nog rekening met hem te houden is. Wellicht is het ook wel weer de eerste test voor de Survival van Beltrum waar Stef na enkele jaren absentie nu alweer enkele jaren met z’n dochter deelneemt. De aftrap voor het nieuwe trainings schema of gewoon ‘n test: Waar sta ik? De laatste ervaring met de bergen was alweer ruim 10 jaar oud. Samen met Jan Maarse aan de toenmalige versie van de Swiss Alpine deelgenomen.    

Nog even de laatste tactische informatie uitwisselen. 

Achteraf bleken er, in tegenstelling tot het laufstreckeplan,  toch totaal zo’n 4 km redelijk vlak in te zitten. Echter niet aan het begin maar net voor Mürren. Vanaf de start ging het direct omhoog. Reeds bij de start in Lauterbrunnen kneep ‘t je de adem af omdat ik ‘t gewenst en gepast vond om voor het aanwezige publiek toch looppassend door het dorp te gaan. Samen met Stef, conform de legendarische instructies van Gerrit Kluivers, wel even een vorm van warming up gedaan. Spieren losmaken, rekken en strekken en even enkele honderd meters warm lopen. Ik denk nog dat is redelijk overdone. In het plan stonden de 1e 4 km vlak dus ik denk dan loop ik me wel warm voor het omhoog gaat.

Niets van dat alles.  Je weet dat je na een uur lopen zo’n 100 meter bent opgeschoten en boven op dit rotsplateau bovenlangs naar Mürren loopt. Wel 450 mtr hoger. Een prachtig decor. De hemel zit al dicht.  

Zo bleek het strategisch plan direct de prullenbak in te kunnen. Verwachting was redelijk warm weer, daarentegen begon het direct na de start te regenen. Deze buien zouden uiteindelijk tot een der grootste catastrofes  uit de Zwitserse geschiedenis leiden hetgeen overigens niets met onze deelname van doen  had. Voor ons was het gevolg toen het lichaam uitgezweet was sterke afkoeling. Ik had een mouwloos waterdicht regenjasje bij me welke me tegen de grootste kou beschermde. Verder was het standaard aanwezige isolatiepakket afdoende. Wel deden de lage temperaturen en glibberige ondergrond de tijden van de toppers oplopen met 5 tot 10 min.   

Stef vrolijk zwaaiend en onwetend van hetgeen hem nog te wachten staat. 

Onderstaand ‘t “warmlopen” in Lauterbrunnen. De eersten gaan al over in ‘t wandel ritme. 

Een tijd van 3:42 uur loop je niet zomaar vol. Verzorging onderweg was goed, perfect zelfs. Maar na enkele uren krijg je vrijwel niets meer naar binnen. Alle soorten energy bars, chocolade, drinks, bananen etc. geprobeerd. Zelfs van de bouillon kreeg ik braakneigingen en moest ‘t met water wegspoelen. Door de bewolking was er onderweg niets te zien dan mist en regen. Jammer.  Met nog 200 meter te klimmen op 2800 mtr hoogte vraagt een verzorgingspost of ik nog iets wil. Drinken, eten of zuurstof. Ik zeg ik smacht naar zuurstof. Wil hij me ogenblikkelijk aan een echt zuurstof masker leggen. Ik mompel nog iets over een geintje, hetgeen Zwitsers met zo’n serieuze bezigheid niet kunnen waarderen en klim verder. 

Na ca 4,5 uur doemt ineens ‘t silhouet van ‘t Schilthorn restaurant (Draaiende “James Bond” ) op. Eerst nog eens kijken of ‘t geen lucht spiegeling is en denk nog dat daar zon voor nodig is. Nog een keer kijken en het begint er verdacht veel op te lijken. Dik ingepakt staan de film- en camera ploegen te wachten. Aan mijn silhouet zien ze vrij snel dat ik niet de verwachte triatleet ben.

Toch stoom ik door, krijg applaus hetgeen me goed doet ondanks de tijd en loop verder naar het finishspandoek.Finishen in een dergelijke tocht geeft ongeacht de tijd altijd een goed gevoel. 

Een vrolijke band staat ons daar met veel muziek op te wachten en speelt onverdroten door in regen en op dat moment ook sneeuw. Er valt nog ca 10 cm die avond. Stef finished in een tijd van 4:17 uur.

Voor een niet supergetrainde jonge 50tiger met korte benen een goede prestatie. Hij beaamt dat hem onderweg niet het vuur aan de schenen gelegd had moeten worden om uit de wedstrijd te stappen, b.v. omdat het slecht weer was, ook hij had niet ingestaan voor het antwoord.

De dagen erna beseffen we pas tot welk een noodtoestand de wateroverlast in Zwitserland heeft geleid. Daags na de wedstrijd vertrokken we naar een ander gebied/huis. ‘s Avonds werd het Lauterbrunnendal afgesloten voor alle auto en treinverkeer.

Dat Stef fors geleden heeft onder de extreme uitputting moge wel blijken uit het feit dat we voor vertrek uit het dal 3 uur met z’n vieren naar z’n autosleutels hebben gezocht. Het gehele appartement en z’n auto inclusief het onderlinge traject is meerdere keren minutieus uitgekamd. Reserve sleutels lagen in Beltrum (Nederland). Tot slot besloten tot een internationale reddings operatie. Transport, van t reserve setje sleutels, geregeld van Beltrum naar Eibergen naar Hennie Alferink (woont ergens achteraf), Hennie heeft een klein vliegtuigje en zou de voorbereidingen treffen voor een “nood” vlucht naar Zwitserland . Zodra de sleutels in zijn bezit waren zou hij vliegen. Alles in gang gezet. Maar wij toch doorzoeken. Ze moeten tenslotte ergens zijn…….Zoveelste koffie gezet en nadenken. Tot slot de gedachte om de buurman eens te vragen. Hij maakte gebruik van dezelfde entree hal. Stef had de sleutels volgens op ‘n tafeltje in de hal gelegd. Die buurman had de triatlon gelopen, was veel later binnengekomen en was nog aan het uitslapen maar dat moest toch maar wijken. Toen hij zich humeurig en slaperig aan de deur meldde wilde hij wel even kijken naar zijn sleutel verzameling en wat bleek: hij dacht bij het binnenkomen in de hal dat zijn “look a like” sleutelbos in de hal lag en had deze meegenomen in z’n appartement………………..De vlucht werd gecancelled !! 

Op naar de volgende jaarlijkse uitdaging.

Wellicht op 8 juli 2006 de Zermatt marathon !! 

Dus liefhebbers bereid u zich vast voor.*****************

N8run 2018

Gisteravond, 16 nov 2018, vond de N8Run 2018 plaats in de omgeving van Soest.

In 2005 ben ik gestart met de N8runs. Sindsdien 10 keer in de Achterhoek rond Vorden georganiseerd. Idee was dat je nog nauwkeuriger moet navigeren. Idee was ook om dit met zo min mogelijk kunstlicht te doen. Dat laatste gaat moeizaam, nadat eerst de Petzles steeds geavanceerder werden en soms zelfs honderden meters ver straalden werden deze verboden en door de organisatie verlichting beschikbaar gesteld. Soms op basis van een ledje. Maar in 2016 gestopt met de N8runs met de laatste versie vanuit ‘t Galgenveld in Borculo. In 2018 gaf Elise Wessels aan dit wel ‘ns ‘n keer te willen organiseren vanuit Soest.

Elise en Mario hadden een parkours uitgezet. Ontvangst is weer leuk, je spreekt een heel aantal bekenden rond een vrolijk flakkerend kampvuur.

Om 18:30 de briefing zoals gebruikelijk met veel ruis. Enkele teams komen nog binnen rollen halverwege de briefing hetgeen natuurlijk niet handig is, maar Elise en Mario kunnen daar zelf ook een kunstje mee. Om 19 uur de start hetgeen zoals gebruikelijk begint met het inzien van de verkregen info en overzicht zien te krijgen. Veel CP’s dus keuzes maken. Ik hou ‘n kort toespraakje en los vervolgens met een luid “pang” het startschot om 19:00 uur.

Gezellige ontvangst in the middle of nowhere. Nabij of in wat paardenstallen.
Gelijk schiften van informatie.

Enkele teams verdwijnen gelijk na de start naar een betere intekenplek. ‘n Paar honder meter verderop ligt een fraai hotel-restaurant. Na ca ‘n uur zijn alle teams op weg. ‘n Team vraagt nog wat een CP is….?  

Michiel van Gijtenbeek en Hilko Pruntel gaan telkenmale weer goed gehumeurd aan de slag.
Teun heeft er plezier in.

Om 1 uur ‘s nachts zijn alle teams nog onderweg maar staan de “ballen” warm klaar en het bier ijskoud. Om 2:12 bericht dat alle teams binnen zijn. Uitslag volgt. ? — bij De Soester Duinen.

Ge Speult Nie, het team van Teun de Laat gaat met de winst strijken. Heel goed in vorm deze nacht. Waarnemers stonden verbaasd van het gemak en snelheid waarmee zij de punten intekenden, vonden en verwerkten.

Verslag 2008 Chickenpower Team 13

Zoals ieder jaar ook wij weer aan de start met een degelijk maar constant en vooral betrouwbaar team. Na het aanpassen van het startgeld werden we toch wel  enigszins verrast door de organisatie die bij de inschrijving zich van alle aansprakelijkheid ontdeed.

De dag goed begonnen met een stevige loop over de crossbaan van Lochem  opdracht was om de fietser te volgen totdat hij stil stond.

Dit gedaan hebbende en bij dat punt aangekomen werden we al snel attent gemaakt op het feit dat er teams binnendoor waren gelopen. Dat dit strafbaar was is niet logisch en eveneens niet reglementair aangezien de kortste route de snelste is en als je de fietser die vermomt als dhr Pegge rechts langst ziet komen waarom zou je dan de heuvel omhoog gaan.?? En zoals Leo in briefing goed verwoorde het gaat niet om de snelheid, en toch weer wel, maar om je koppie te gebruiken.

Na op de fiets te zijn vertrokken en cp3 niet op de kaart konden vinden moest deze maar op de azimut. Iets later in overleg met de Belgen maar besloten deze te laten liggen omdat voor een onbekende in deze omgeving de pijp van de For Farmers fabriek niet kon worden geïdentificeerd. Er waren zelfs twee pijpen en welk was nu welk.

Volgende proef op tijd was leuk. Zelfs  wij konden hier niet binnendoor!

Vervolgens met een binnenband lopen was niet echt hinderlijk. Wel voor het eerst angst gehad voor een lekke band bij een loopetappe. Eigenlijk was de bedoeling van de band ons niet duidelijk. En nu nog niet! Korte doorsteek naar de beek met toch alweer een valse Cp gepakt.

Het pad wat moest worden afgelegd op koers  en 477 meter  was na de regen onder water komen te staan. Kunnen we de organisatie dus niet aansprakelijk voor stellen.

Eindelijk onze verzorger in beeld. We waren terecht blij omdat hij voor twee dagen geleden niet wist wat dit voor een sport was en welke zotten hieraan mee doen. Nou wij dus.

Kaarten ontvangen van Henk die toch wel een beetje zielig bij de organisatie was betrokken.

Intekenen  van  punten op de google map  naar de topokaart  bleek geen groot probleem en we konden dan ook redelijk snel vertrekken en beginnen aan onze fietstocht. Cp12 t/m Cp 27 zaten op mooie plaatsen en waar ze hoorden te zitten. Te lang gezocht naar Cp 22 maar deze was schijnbaar weggehaald(of niet opgehangen).Bij Cp 28 en 29 te lang gezocht en niets gevonden, vreemd aangezien ze toch aanwezig zijn geweest en wij inderdaad op de goede plek hebben gezocht. Nog wel een valse gevonden. Deze daar dus niet opgeschreven, en naar nu later blijkt in de uitslag, was daar geen valse!!.

Veel tijd verloren en dus Cp30 laten lopen ,weer zo 1tje midden op de hei.

Tijd wordt een probleem dus keuzes maken, leuk maar lastig voor ons om punten te laten liggen. Zagen in de uitslag dat wij Cp 4 als enige hebben gevonden Jammer voor de andere teams. Dit was namelijk het hoogtepunt van de dag.

Toch maar besloten om vanaf Cp 43 op snelheid naar Cp 60 te gaan maar met pijn in ons hart.

Tja dan het zandvangen.

Er wordt door de hoofdorganisator nogal eens meegedeeld dat er op koers moet worden gelopen zonder in te tekenen. Dan is de eerste vraag: Waarom hebben we een kaart?

Als je een koers loopt onder hoogspanning kabels is de koers niet de koers die je denkt dat je loopt en als de afstand dan al helemaal niet meer te passen is dan moet je iets een aanknopingspunt hebben.

En als je een Cp niet ziet hoe moet je dan doorpeilen naar het volgende Cp.

Ik neem aan dat wij hier nu antwoord op krijgen omdat dit eigenlijk nog hoort bij de cursus kaartlezen.

Maar ja daar sta je dan tot je oksels in de brandnetels. Heerlijk, echt fantastisch als je een sticker op een klein blauw paaltje ziet die op 50 cm van je berekende afstand staat.

Overmoedig de volgende  zoeken die je dan weer niet kan vinden en zo dwaal je het roadbook af. Met wisselende resultaten.

Maar toch ook een kritische noot.

Cp 69 en Cp 70 hebben wij bij het intekenen al links laten liggen omdat het hier om foute coördinaten ging. Cp 69 bestond uit twee noordcoordinaten en Cp 70 uit twee zuidelijke.

Je kunt hier speels mee omgaan en dit als een foutje zien maar met het roadbook als enige informatiebron kun je hier dus niets mee.

En zijn genoteerde Cp nrs gewoon gokken. En dus een uur straftijd. Misschien is het mogelijk dat iemand van de organisatie hier een korte mededeling heeft gedaan aan deze teams. Dan is het hulp van buitenaf en nog een keer een uur straftijd.

Dan spoedig naar de finish. Onderweg nog even een sprintje getrokken met de honderdmeter vrijeslag. Als we dan op Cp 87 een koers nemen met een afwijking van 100 graden komen we wel bij boomstammen uit maar deze stonden nog rechtop met takken eraan. Hebben we dus laten staan.

337mtr 165gr Neem als team 3 stammen mee tot finish.

En na een kleine correctie van de organisatie de juiste opgehaald zonder Cp 88 te noteren. We hebben een mooie wandeling gehad en komen vast weer terug.

Team Chickenpower

Shirts

Shirts ‘n 12 uurs race moet je in alle details voorbereiden. ‘n Belangrijk punt van aandacht is de kleding. Omdat de weers omstandigheden wisselend zijn maar ook omdat er fikse  inspanningen worden genoten is strak zittende sneldrogende kleding van groot belang.In het verleden verstrekte de organisatie de kleding oftwel de shirts.’n Teamnummer is voor een goede herkenning dan gewenst anders is alles blauw, groen of geel. ‘n Teamnaam erbij op is ook fraai. Dat moet dan wel telkenmale appart gedrukt worden. ‘n 3 kleuren logo erbij op is daarbij nog mooier. Je zit zo op een tientje per shirt en dat 150 keer.    Het lijkt geweldig maar heeft z’n beperkingen. De katoenen shirts waren zelden passend. Drogen slecht. De teams wisselden de bezetting tot het laatste moment waardoor ondanks de opgave van maten de shirts niet pasten. Die pasten overigens toch niet, shirts van enkele euri’s, zonder opdruk, zijn van een dermate kwaliteit dat deze eigenlijk ongeschikt zijn. . Dames durfden ook nog wel eens voorgevormde en getailleerde shirts te vragen, sommige heren ook maar dan met een negatieve tailleering. Door de katoen ben je de hele dag koud.

Er waren een aantal teams die over specifieke lycra pakken beschikten maar daaroverheen ‘n katoenen shirt moesten trekken met nummer dat was natuurlijk niet passend. Ook zagen we vorig jaar teams die de fraaie verstrekte shirts prompt “pimpten” tot veredelde topjes. Jammer van de inspanning vonden we.

Vandaar het nieuwe element om zelf voor shirts te zorgen. Dat leverde fraaie exemplaren op. Tevens kan dan de naam van de sponsor uitdrukkelijker worden vermeld zodat ook die wat terug krijgt.

1 StayOkay ondersteunt team 1, de wetlook uitstraling doet extra dramatisch aan. Of dit teams was 12 uur wet.
2 Tebodin deed ook een duit in het zakje. De ingenieurs waren constructief in de yellow jersy bezig.
4 Adventure Team Vragender zal ook wel zwaar worden gesponsord. Wellicht door de gemeenschap aldaar omdat zij die bult bij Lichtenvoorde hoog houden. De families Nummerdoor, Gierkink & Ruitenbeek doen in totaliteit goed mee.
5 Berkel Milieu is aan de bak met ‘t verplaatsen van de stammen. Standaard afvalwerk verzamelenof nuttige grondstoffen
6 Countus geeft volledige openheid van zaken. Dat zal beroeps-trots zijn!!
7 Total Fit sponsort ook zwaar!! Dat kwam ondermeer omdat zij ‘t nummer 1 op het lycrapak niet zichtbaar mochten dragen. Dat was de goden verzoeken. Herman zocht een klein stammetje uit.
9 Gilde Main heeft z’n Masters uitgezonden. Ook nog wat externe krachten aangetrokken. Maar Mark was niet geheel scherp.
10 Redox Water & Recycling Technology ondersteunde team D’r An. Fysiek was het wel in orde.
11 No Brakes deed ‘t geheel op eigen kracht. Geen spoor van externe financiele hulp.
12 Mooie shirts van ART Adventure Team Twenthe.

Ben op alle foto’s zoekende geweest om nadere details m.b.t. ondersteuning te vinden. Echter niet te onderscheiden op de mouw of borst. ‘t Nummer 12 was mooi helder groots afgebeeld.

13 Team 13. ‘n Heldere opstelling. 1-4-4-2 met z’n vieren.Ook hun mooie pakje bleef onderbelicht. Zelfs nog een extra Odlo shirt eronder. Wat een hitte. Maarja zij zwemmen liever hartje winter.

 

Ik zou hen in Beltrum wel eens willen zien.

14 De winnaar met het mooiste topje van allen.Het nummer is niet meer zichtbaar.

Maar we wisten: Als de Nuon teams binnen waren was de spanning eraf.

15 Team 15 hier nog scherp. Zelfs Arjen loopt op de achtergrond met een stammetje.We hebben lang gewacht tot het eind van de tijdrit op hen. Kennelijk de weg kwijt. Vervolgens weer op het spoor gezet.

Strakke hoogwaardige shirts met reflekterende streep.

16 Zij doen het puur voor de sport. Komen vanuit  Belgie op vrijdagavond. Vinden de startplek moeiteloos, slapen ‘n lange nacht en staan fris aan de start.Fysiek spelen zij met de top.

 

 

 

 

 

24-uur als een wielerprof

Op 17 en 18 juli 2014, organiseerde Annemiek van Vleuten samen Mark Wesseling in en rond  laatst genoemdes hotel in Dwingeloo een bijeenkomst waarbij gedurende 24 uur het leven als een top sport wielrenner wordt nagebootst. Twee bloedhete dagen.

 

Zo’n 17 renners, van junior tot behoorlijk senior, lieten zich  uitdagen om zo’n levensstijl mee te maken.  Mark maakte zelf ook deel uit van de groep, sterker nog: Hij was zowel kopman van de groep als wel gedurende het gehele event  mede organisator naast Annemiek.

Donderdag avond was het rond 17 uur verzamelen en na een of twee welkomstdrankjes om 18 uur gezamenlijk diner. Na een ietwat schuchter colaatje toch snel overstag (snelle leerling) en me ook aan een La Chouffe gewaagd. Annemiek, in een passend donker jurkje, heette iedereen, als een professionele gastvrouw, persoonlijk welkom. Nog twee andere goed getrainde dames maken deel uit van het gezelschap. De heren zijn heel divers doch geen beginnende fietsers.  De meesten weten wel van wanten.  Tijdens het voorstel rondje liet niemand nog het achterste van z’n tong zien.

Dwingeloo ligt in Drenthe,  ten noord-westen van Hoogeveen. Drenthe is al een fiets provincie bij uitstek. Bij deze weersomstandigheden en in  dit seizoen is het helemaal mooi. Na het geweldige diner, met een hoofdgerecht naar keus. Neen geen keus tussen pasta en pasta. De keus was heel vaak een tonijn steak met groente en gebakken krieltjes maar iedereen was vrij een variant te kiezen. Die laatsten, de krieltjes, werden vrij algemeen verbaal afgekeurd maar stiekum toch genuttigd. De voedings lessen volgden immers pas na het diner.

Stipt 20 uur starten we met de presentatie van Annemiek. Allereerst doet zij uit de doeken hoe en waarom ze voor de wielersport gekozen heeft en hoe het zover gekomen is, maar ook wat er voor nodig is. O.a. voldoende talent, veel gerichte training maar ook vastberadenheid, focus en doortastendheid.

Vervolgens komt de voeding aan de orde.  Uiteraard zijn er zaken welke je beter niet en wel kunt eten.  Koolhydraten voor de snelle energie, enige eiwitten en een klein beetje vetten. maar alles wel op het juiste moment. De volgende ochtend kunnen we op basis van het persoonlijk gebruik (o.a. eigen kilogrammen ) het benodigde voedselpakket om zelf mee te nemen  samenstellen.  Daarnaast begin je direct uit bed al met een halve liter water. Heel veel drinken is belangrijk blijkt met daarnaast snelle koolhydraten. Gel’s kun je direct in de dunne darm laten stromen zonder de maag te passeren.  Zelf dacht ik altijd dat enige structuur (bruin bolletje met kaas ….lekker) goed was tussen die snelle gel’s door.  Maar die blijken als een prop de doorstroom te blokkeren, dus niet meer doen. Afgelopen zondag direct met m’n fietsmaat (Ernst) geoefend. Z’n benen voelden leeg. Het hielp vrijwel direct. Ik leer hem dus niks meer…..

Onze kennis van het vrouwen wielrennen werd ook getest.  Alhoewel ik er vaak niet ver naast zat ontbrak de exacte kennis. Dus Annemieks  XkL, Italiaans Rosa shirtje ging me mis.  XkL=Extra Klein.

Het was warm die avond dus de Dwingeloose nacht werd kort. Tot in de kleine uurtjes op het terras.

Vrijdag ochtend 8 uur ontbijt. Bidon water snel genuttigd, 3 koffie, wat jus, en bruine broodjes zonder vette hap. ‘n Enkeling bezondigd zich nog aan eieren met spek. Het ontbijt moet daarna binnen 2 uur verwerkt worden zodat je niet met volle maag/ingewanden op de fiets klimt. Half 10 start van een tocht van 80-90 km.  Gelukkig geen bergen vandaag.

Heel professioneel plakt Annemiek bij iedereen het program op de stuurstang zonder verder commentaar.

8S

Ik denk bij km 8 wordt het een sprint.  Ik denk op 7,5 km ik trek ‘m aan dan volgt de meute en hou ik op.  Maar er volgde niemand en op 8km was ik verzuurd in de benen.  Iets verder doemt t viaduct van de snelweg (A28) op. Onder aan de helling stoppen we bij een zijweg.  Vanaf hier 2 aan 2 sprinten. Er volgt een uitleg hoe je gaat sprinten, volle sprint uit het zadel, onder in de beugel en tot bovenaan volhouden.  Iedereen zoekt een gelijkwaardige kandidaat uit. Ik had m’n kruit al verschoten. Annemiek verteld nog dat je tijdens een wedstrijd 5 kogels hebt.  Dus 5 x vollebak gaan. Dat kan ook een wegspringende concurrent zijn die je “terug” moet halen.  Ik denk dat ik niet veel meer dan twee kogels heb.

Bij 25 staat een lachebekje. 2 km kasseien. Wederom uitleg. ‘t Is nu droog weer en warm dus niet glad. Handen op het stuur, vollebak gaan, snelheid maken met groot verzet. Ik had het in Vlaanderen al eens gedaan. Deze lagen slechter.  Twee lekke banden in de groep.

We komen langs het water, 3km rechte weg met wind schuin van voren. In drie groepen waaier rijden.  Bekende materie, dat betekent nog wel ook de anderen coachen om zelf niet te veel wind te vangen.  Gezien de ervaring zit ik in de tweede groep. Als je van kop komt direct weer achter jouw aflosser kruipen en dan langzaam laten zakken. Opletten als je weer achteraan zit. De andere poot van de groep heeft meer snelheid want moet inhalen en daar moet je direct weer achter zitten.  Zo’n waaier groep heeft altijd meer snelheid dan je alleen kunt opbrengen dus de twee keer dat je in de wind zit moeten even lang/kort duren.

Enkele km daarna nog een kasseienstrook. Omdat ik het al ken hou ik me gedeisd. Geen energie verspillen. Nog wat banden opgepompt. Want de mecanicien was met de auto hier net niet in de buurt…..

Aansluitend een wedstrijdje waaierrijden, althans voor twee snellere groepen.  Onbedoeld werd er ook’n valpartij “geoefend”. Niet prettig voor het slachtoffer natuurlijk. Naast de gebruikelijke schaafwonden scheen ook de typische wieler blessure “sleutelbeenbreuk”   van toepassing.  In 99% van de gevallen is dat gang naar het ziekenhuis zo ook hier. ‘s Avonds kwam hij compleet met mitella, röntgenfoto, lelijke breuk en vol met pijnstillers terug bij de groep.

Na dit intermezzo werd het tijd om naar Dwingeloo terug te keren.  We waren al 2 uur te laat, maar anderzijds een vrije dag dus, tijd genoeg.  De afstand, hier en daar intensiteit, het constant rijden in een, voor mij, grote groep en met name de hitte heeft al wat sporen achter gelaten. Ik denk ‘s middags maken ze mij niet meer gek.

Direct na binnenkomst douchen en schoon aan de lunch. Maar voor het douchen eerst eiwitten aanvullen. Een glas met een mengsel van volle yogurt, room en wat bananen/fruit mengsel.  Voor de lunch een lekkere (zoute) bouillon, groente en fruit salades en een pasta.

Direct daarna weer de fiets op naar een parcours buiten het dorp. Daar een 3km rondje met 4 haakse bochten.  Eerste plan is een individuele tijdrit. Na een verkennings rondje starten we 30 sec uit elkaar. M’n gezellige tempo leidt me straight naar de laatste plek. Het was me te warm.

Daarna ploegen tijdrit in 3 groepen.

Tot slot een koersje van telkens 2 ploegen tegen elkaar. Hierbij is er een meesterknecht oftewel koers kapitein die de strategie/taktiek bepaalt en bewaakt  maar die zelf niet mag winnen.

Nieuws

 

1) Op maandag 30 juni en dinsdag 1 juli 2014, het Pieterpad verreden van Pieterburen naar Laren samen met Henk Oonk, Frans Derksen, Johan Pegge en Ernst te Velthuis.

2) Eind augustus 2014 is het 2e deel gefietst

3)Begin september 2016 volgt deel 3 zoals het er nu uitziet.

4)14 Oktober 2016 volgt de N8-run.