Hardlopen

Vanaf m´n prilste voetbaljeugd, eerder dan 10 jaar mocht je destijds niet beginnen, had ´t voetballen steeds de voorkeur boven andere sporten. 

Voor zwemmen of wateractiviteiten was ik ook te vinden. Zwemles zat niet in ‘t  opvoedingpakket maar heb ik mezelf maar zo goed en kwaad als het ging eigen gemaakt.

Van huis uit werd ook het wielrennen wel eens beoefend. ´t Rondje “Pelle” was ´n tijdje populair op een gewone fiets met een omgedraaid stuur. Om te winnen trachtte ik veelal de boel bij elkaar te houden en op de macht de eindsprint te winnen. Later blijkt dat je bij het fietsen snel door hebt wat elkaars sterke kanten zijn.

Tijdens en vanaf m´n diensttijd wel veel aan hardlopen gedaan. Alhoewel dit naar m´n fysiek gerekend niet zo logisch is. (Te) Zwaar ben ik vrijwel altijd geweest vanaf ´t geboorte (7,5 pond)  gewicht. Gedurende de diensttijd zelfs ´ns aan de Marinekampioenschappen deelgenomen op de 10 km cross country na een ongeplande nachtelijke oefening waarbij we 65 km hadden gelopen en niet geslapen. 27ste in de einduitslag van de ca 200 deelnemers, weet het niet precies meer want ik liep slaapdronken.

In 1979, na een rijke carrière van zo’n 20 jaar, gestopt met voetballen. Het jaar daarvoor, tijdens een wedstrijd waarbij ik me naar eigen idee nog wel behoorlijk had gegeven, vroeg ´n medespeler of ik de middencirkel nog uitgeweest was. Ik woog zo´n 130 kg en was natuurlijk niet zo beweeglijk. Blijkbaar heeft me dat aangegrepen want 3 maand later was ´t nog 95kg mede door veel hardlopen. Ik heb nog een seizoen gevoetbald maar het hardloopvirus had me gegrepen en ´t voetballen ging qua blessure gevoeligheid niet samen daarmee. 

´n Knietje op je dij en je kunt weken niet lekker lopen. Dus na dat seizoen de voetbalschoenen doormidden gezaagd en in de container ermee.

‘t Eerste evenement was de halve marathon van Warnsveld op een gloeiend hete september dag.

Ondanks het relatief hoge eigen gewicht kon het onderstel het vele lopen vrij goed aan. In de marathon voorbereidingen was in de laatste weken een weekafstand van tegen de 150 km geen zeldzaamheid. Door een voor mij goed passend en uitgebalanceerd training schema van een zekere Herman IJzerman was mijn onderstel goed geprepareerd. Door het hoge gewicht was het “onderstel” al behoorlijk resistent tegen intensief gebruik. Na het afvallen kon het daardoor wellicht wat gemakkelijker tegen de hoge km belasting.

My world of Adventure