1994 Twente

ABC-run 3 in Twente.Juni 1994

Zaterdag ,  4 juni 1994,   Denekamp

Het is altijd dezelfde gast die het organiseert moet Johan Pegge hebben gedacht, dat kan ik ook en wil ik ook wel. Hij zette een tocht uit in Twente, Denekamp en omgeving. Een omgeving welke hij wel en wij niet kennen. Ook de naast concullega mengvoeder bedrijf CTA uit Delden nam deel. Een gewaagde onderneming, zo´n survivalrun annex adventure race, in vijandelijk gebied. Maar met de huidige kennis veiliger dan in het eigen werkgebied.

Dat iemand anders de organisatie ter hand neemt geeft automatisch nieuwe elementen. Daar ben ikzelf ook altijd weer nieuwsgierig naar.

Organisatie:  Johan Pegge samen met …….

  1. Martin Grift
  2. Achim Tijkorte
  3. Rolf Brink
  4. Leo Slutter
  5. Bennie Hutten
  6. Herman Hogenkamp
  7. Henk Kets
  8. Conrad van der Meijden
  9. Bob van Artsen
  10. Herman Postel
  11. Nico de Vos
  12. Henk Leusink

De wedstrijdleiding maakt ´s ochtends om 08.15 de koppels bekend. Dat wil zeggen: wie met wie gaat lopen.

Start bij Cafe restaurant ” ´t Sterrenbos” Beuningen.

Bennie Hutten met Achim Tijkorte zijn als team samengevoegd. ‘n Voorloper op de fusie CTA_ABC. We zijn natuurlijk in ” Twente Territory”
Leo Slutter is gekoppeld aan een super fietser van de Lochemse fietsclub de Paaschberg

1993 Herbeumont Belgie

ABC-run2.Trophee

15 tot 18 september 1993 Herbeumont Belgische Ardennen.

In juni 1993 de eerste ABC-run. Een op eigen kracht georganiseerde run waaraan een 10-tal teams / koppels deelnamen. Dat smaakte naar meer. Op veler verzoek dan ook maar eens de ogen gericht op de Belgische Ardennen.

Herbeumont.

Een klein dorpje in het uiterste zuiden van de Belgische Ardennen in het stroomgebied van de Semois en tegen de Franse grens. 

Kevin McCabe:

Met onze Borculose vriend Kevin Mc Cabe, where the hell has he been?, hadden we al eens een (trainings) tocht in die richting. Ook die trainingstocht was een memorabele. Daar hebben we de tunnel leren kennen en kaartlezen en abseilen. 

Kevin was ‘n aparte leuke gast. Wij waren al wat gewend aan de survival sport. Touw hindernissen, veel (hard) lopen, mtb fietsen etc.  Tijdens de Challengers Trophy van Ger Eenens hadden we al kennis gemaakt met kaartlezen, off-road routes, abseilen en uitzonderlijke hindernissen (grotten, rioolbuizen van 100 mtr, touw hindernissen op grote hoogte).

Abseielen…….’n Opleiding van 30 sec en dan van de “barrage van Eupen” abseilen.  Kevin gaf ‘n iets gedegener stukje opleiding van 3 minuten van een oud spoorviaduct af in de Ardennen. Was ook 80 mtr hoog. Nadat de lijn was vastgemaakt aan wat roestig leuningwerk en iedereen een abseilbroekje aan had,  vroeg hij aan onze groep van ‘n man of acht:” Nou wie gaat het eerst?” Iedereen wees naar mij: “Leo jij bent de captain!”. Ik scheet zowat in m’n broek maar riep:” Ja dat lijkt me leuk, hoppaaaah!   Inhaken en eerst 1,5 meter tegen het brugdeck aan achteruit lopen, daarna hing je in de vrije ruimte en langzaam naar beneden.  Natuurlijk lukt dat, angst zit tussen de oren. Vervolgens klimtocht naar boven en zelfverzekerd weer melden bij de groep.

We maakten aldaar ‘ns een ritje met hem in z’n snelle BMW. Ineens remt hij, staat stil en gaat vervolgens volgas achteruit, hand aan de handrem, aantrekken en stuur omgooien en fullspeed weer vooruit en dat op een smal nat weggetje…..

Onderaan de oude spoordijk, juist voor deze de berg in verdwijnt parkeren we alle auto’s. Snel maken we ons op voor een verkenning door de 2km tunnel. Kevin roept allemaal klaar? Hij wacht het antwoord niet af en sprint tegen de spoordijk op, klimmetje met 50 Hmtrs. Hij verwachtte zelf als eerste boven te zijn maar misrekende dat hij met behoorlijk getrainde gasten onderweg was. We stonden boven te wachten totdat ook Kevin naar adem happend boven kwam.

Aldaar stonden we precies voor het begin van de tunnel.   Worden opgedeeld in tweetallen. Opdracht: omhoog over de berg lopen, koers 180 graden en horizontaal 2 km afstand. Tunnel ingang aan andere zijde opzoeken en door de tunnel terug.  3 min tussenpozes tussen de teams.  Kevin zegt sommige teams doen er twee uur over anderen zijn hele dag onderweg. We waren in 83 min terug en de anderen verspreid binnen de twee uur.  De piketpaaltjes waren gezet.

De race was opgebouwd uit koppels welke per etappe werd samengesteld. Hierbij evenveel etappes als deelnemers -1. Hierdoor kreeg iedereen per etappe een persoonlijke score zodat na afloop vast stond wie de beste racer was oftewel immer ´n belangrijke factor was in het team.

Schermafbeelding 2015-12-07 om 21.45.02

1993 ABC—>Barchem

Dit jaar de start in Lochem bij ABC en finish bij Willem Groot Wassink een collega wonend in Barchem. Hij heeft de beschikking over een mooie schuur en daar kon wel een slotakkoord plaats vinden in de vorm van BBQ met ´n drankje en prijs uitreiking.

Het startveld was nog wat zuinig bezet met een stuk of 10 teams. Daarom deed ik zelf ook mee met Henk Stijntjes uit Vorden. Dat kan natuurlijk niet. Ik wist natuurlijk de route en hield m´n mond dicht onderweg. Er waren inderdaad wat beslissingen van Henk welke me te gortig waren waarna ik soms wel erg nadrukkelijk vroeg of hij het zeker wist, waarna hij eea nog eens nazocht.

De route liep als ATB tocht via Vorden naar Almen. Bij boer Schieven aan de Berkel Henk nog een voorgedaan hoe je in een kayak stapt. Haha dat was lachen. Via de Berkel naar Lochem. In Lochem op een schip klimmen en via de touwen naar de kade. Op de kade 4 keer de ABC fabrieken naar boven via de trappenhuizen en vervolgens richting Ruigchenrode naar Barchem.

M´n noodlot.

Op de voormalige vuilnisbelt nabij Ruighenrode, altijd een welkom bultje in ons vlakke land, meende ik in de afdaling dat m´n bidon losrammelde en ik deze tijdens de afdaling er wel weer in kon drukken. Prompt ´n bultje, ´n stuitertje, zadelpennetje dat brak, ´t scherpe stompje in m´n buikwand, bloed uitstortinkje uit buik-hoofd-knie,  en een evaluatie.  Afgestemd met Henk dat de route richting Vorden ging en ik bij het zwembad weer kon invoegen nadat ik een nieuw zadel bij de fietsenmaker had gehaald. Ik op de ATB zonder zadel naar Vorden. Zie m´n vrouw nog bij een CP onderweg en wil handig afslaan. Vervolgens wederom onderuit op wat gladde klinkers en de andere elleboog en knie ook kapot. Toch naar de fietsenmaker in Vorden in m´n inmiddels bloedrode tenue, die fietsenmaker z’n wenkbrauwen ernstig fronsend, een nieuw zadel monteerde onder grote tijdsdruk van mij waarna ik terugtoerde naar de ´t zwembad en al spoedig weer met Henk op de route zat. Achteraf heb ik mezelf te weinig straftijd wegens ongeoorloofd splitsen toegeëigend.

De route vervolgd waarbij we bij boer Schieven aan de Berkel in de kayaks stapten. Ik showde m´n maatje Henk Stijntjes nog hoe je dat behoort te doen waarna ik prompt kopje onder ging. Dat moet ik elke verjaardag weer aanhoren.

´n Lange kayak route naar Lochem en Zwiep. In Zwiep bij de brug overstap naar de parallel watergang waarna weer naar Lochem en via het Twente kanaal weer richting Zutphen. Uitstappen bij de brug en via enkele schepen en touw verbindingen, apehangend naar de kade.

Hierna nog ´n tering eind naar Barchem huize Groot Wasisnk. Uitgewoond kwamen we aan. Alle deelnemers bij Willem onder de douche.

Uiteindelijk ´s avonds de finish aldaar met het begin van een traditie om na afloop lekker iets te eten en te drinken en de tocht in vrede af te sluiten.

Ontstaan abc-run

Ontstaan van de Ultimate Cooperation Raid

In 1992 nam een team van ABC uit Lochem met een 25-tal andere 4-persoons-teams deel aan de Challengers Trophy in Zuid Limburg en NO-Belgie. De wedstrijd stond onder “strakke” leiding van Jack van Gelder….ja die.

De trackdesigner was de bekende boomchirurg Ger Eenens uit Born.

Het ABC team werd gevormd uit Johan Pegge, Michael Litjens, Jaap Roosma en Leo Slütter.

ABC-team. vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter en Nico de Vos
ABC-team.
vlnr: Johan Pegge, Michael Litjens, Herman Hoogenkamp, Leo Slütter en Nico de Vos

De 4-daagse wedstrijd gevormd uit een groot aantal etappes bestond uit verplaatsingen per ATB, hardlopen, paardrijden, zwemmen en kayakken. Deze takken van sport werden afgewisseld met touwhindernissen, abseilen, tokkelen, bergklauterpartijen, rodelbanen zonder hulpmiddelen en grotverkenningen. De verplaatsingen vonden plaats op basis van aangegeven routes op kaart met behulp van het kompas. Alle moderne navigatie- en communicatie systemen waren verboden. Onder de noemer “No Guts no Glory”  verschenen we fysiek redelijk voorbereid maar verder zo groen als gras aan de start.

En dat hebben we geweten. Tot op de draad verregend, kaarten weggevreten door de nattigheid waardoor CP´s verpulverd waren, de route bijster, met grote verwonderde ogen kijkend naar het topteam van Ordenance Survey uit Engeland als we hen binnen bereik hadden. Het ging ons dun door de broek toen de hoge touwtrainingsbaan van de Belgische commando´s in Eupen genomen moest worden, langs rotspartijen klauteren zonder vanglijn, voor de eerste maal abseilen van een 80 meter hoge stuwdam met een opleiding van ca 25 seconden. 4 dagen lang, vrijwel zonder slaap, intensieve sport beoefening heeft ons fysiek behoorlijk gesloopt.

De finish foto.

Toch hebben we onvoorstelbaar genoten en na afloop als beesten gefeest tijdens het coupeleuse afscheidsdiner op de Vaalserberg. Onze Jaap als ex-commando knaagde op het toppunt van het feest het heupbeen van de os aan het spit kaal.

'n Os aan het spit. Jaap had nog trek.
‘n Os aan het spit. Jaap had nog trek.

Dit 4-daagse feest zette ons aan tot deelname aan een volgende editie. Ger Eenens zette op eigen kracht een vervolg in de steigers met spectaculaire hindernissen in Maastricht. Het aantal deelnemende teams viel echter wat tegen. Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een barrage werd beslecht in het voordeel van ABC.

Een vervolg zat er evenwel niet meer in. Dan maar zelf zoiets georganiseerd. In 1993 ging de eerste ABC-run van start rond Lochem in de Gelderse Achterhoek. Na afloop werd de vrede weer getekend in de schuur van een collega in Barchem. De jaren daarop volgden nieuwe sessies met telkens een nieuw gebied.

1992. Challengers Trophy ZD.Limburg

Challengers Trophy

Gepresenteerd door Jack van Gelder. (wedstrijd directeur)

Organisatie:     GEO Organisation (Ger Eenens Horn)

Deelname kosten fl  7.500,= / team. excl BTW.

In 1992 namen wij als team van ABC uit Lochem met een 25-tal andere 4-persoons-teams deel aan de Challengers Trophy in Zuid Limburg en NO-Belgie. De wedstrijd stond onder “strakke” leiding van Jack van Gelder….ja die. De trackdesigner was de bekende boomchirurg Ger Eenens uit Born.

Hoe het ons ter ore is gekomen weet ik niet meer. Wellicht een algemene uitnodigings / wervingsfolder in de bus gehad bij ABC. Deze kwam binnen via de PR afdeling en werd doorgesluisd naar mij.  Er hadden al run´s plaats gevonden in ´88, ´89, ´90 en ´91. Dat was ons ontgaan maar deze keer kregen wij ook een uitnodiging.  Het was precies wat me direct boeide.

Op de laatste dag van 2015 vond ik deze video van een jaar of twee eerder Challengers Trophy 1989.  In Limburg een vergelijkbaar tafereel met kampement bij het 3-landenpunt Vaals.

Hetgeen de organisatie voorspiegelde leek ook een heel gedegen aanpak. Een test van de deelnemers op conditie vooraf was verplicht. Deze werd ook daadwerkelijk afgenomen bij Richard Smit, een grote en bekende naam in de fysiotherapie en trainingsleer, met een grote praktijk in Amsterdam. Daar hebben we ons op een dag vervoegd en werden we getest. Kostte ook nog eens fl 200,= p.p. + de reis en een parkeer bekeuring in Amsterdam toe. Maargoed zekerheid voor alles.

Na binnenkomst, ´t was al lastig zoeken voor die boeren uit de Achterhoek naar een achterafzaaltje in de Amsterdamse binnenstad, werden we ingecheckt, ze kenden ons waarachtig als team, en kreeg iedereen een persoonlijke controlelijst. Achtereenvolgens gingen we langs allerlei specialisten:

  • Controle van alle gegevens, bloedruk, gewicht, lengte, bloedprikken etc
  • Check van de elasticiteit, amplitudes,
  • Maximaal test op de fiets
  • Controle op slijtage van gewrichten, toestand van het “onderstel” t.b.v. geschiktheid op lopen.
  • Evenwicht organen
  • etc.

Na afloop ontvingen we voor eenieder een lijst met aandachtspunten om aan te werken in de voorbereiding. M´n reserves (overgewicht) werden al direct op waarde geschat. Dat was een aandachtspunt. Ook werd me verteld dat (hard) lopen geen sport voor me was. Gelukkig wist ik dat.

Naast de fysieke test moest het er ook goed uitzien dus moesten er speciale dure overall´s bij de organisatie worden besteld. Hierop waren allerlei sponsor uitingen genaaid. Zag er wel gelikt uit als je de goede kleur had. Ons kleurtje was felrood doch voor mij een pak op maat. Werd speciaal geproduceerd tegen een meerprijs.

Het ABC team werd gevormd uit Johan Pegge, Michael Litjens, Jaap Roosma en Leo Slütter.

ABC-team kompleet met ter beschikking gestelde jeep.
ABC-team kompleet met ter beschikking gestelde jeep.

De 4-daagse wedstrijd gevormd uit een groot aantal etappes bestond uit verplaatsingen per ATB, hardlopen, paardrijden, zwemmen en kayakken. Deze takken van sport werden afgewisseld met touwhindernissen, abseilen, tokkelen, bergklauterpartijen, rodelbanen zonder hulpmiddelen en grotverkenningen.

Ook de krant pikte het verhaal op.
Ook de krant pikte het verhaal op.

De verplaatsingen vonden plaats op basis van aangegeven CP´s op kaart te vinden met behulp van het kompas. Alle moderne navigatie- en communicatie systemen waren verboden. Onder de noemer “No Guts no Glory”  verschenen we fysiek redelijk voorbereid maar verder zo groen als gras aan de start.

Toch hadden we wat geoefend vooraf.

Een training in het Belgische Herbeumont o.l.v. Kevin Mc Cabe. Kevein had een edr eerste mij bekende Outdoor zaken in Borculo. Een kleurrijke gast waar we ook wel wat van hebben opgestoken.
Een training in het Belgische Herbeumont o.l.v. Kevin Mc Cabe. Kevin had een der eerste mij bekende Outdoor zaken in Borculo. Een kleurrijke gast waar we ook wel wat van hebben opgestoken en genoten.
Kevin had kennelijk ook een beeld van ons. Bijna onder de spoorbrug ten zuiden van Herboumont in de Belgische Ardennen parkeerde hij z'n snelle BMW en maakten we ons op voor een eerste training. Toen iedereen klaar was nog een praatje en grapje waarbij de vraag iedereen klaar? Zonder antwoord af te wachten stoof hij koud, direct voor de auto het spoor talud op. 'n Klim van 40-50 meter. Wij keken het even wat verbaasd aan en gingen toen achter hem aan en waren eerder boven dan hij, hem een beetje verdwaasd achter ons omhoog krabbelend. Vervolgens over het niet meer gebruikte spoor pad richting een tunnel. Dit bleek een spoortunnel van 2km, kaarsrecht en precies op 180 graden zuid. Hij geeft de opdracht in groepjes van twee, naast de tunnel omhoog, de bult over, andere zijde de ingang weer vinden en door de aards donkere tunnel weer terug. Dus kompaskoers 180 graden en 2000 mtr horizontaal. Hij zei dat het vaker gedaan was en soms duurde het 3-4 uur maar ook wel eens een hele dag. Wij waren binnen het uur terug. 
"Wat gaan we nu doen Kevin?" De stemming zat er gelijk goed in.

Dat eten onderweg belangrijk was om ´t hongergevoel te verdrijven wist ik wel. Maar dat spieren energie nodig hebben, op een zeer gereguleerde wijze om blijvend te kunnen functioneren was ons toch wat vreemd. Maar dat leert snel. De 2e dag dag wisten we al veel meer.

Johan had als wielrenner al wel eens met toverdrankjes gewerkt.
Johan had als wielrenner al wel eens met toverdrankjes gewerkt.
Wij begonnen al snel te imiteren.
Wij begonnen al snel te imiteren.

Op de Vaalserberg was een kampement opgeslagen. Voor elk team was een tent neergezet van 5 x 5 meter. Dat was bij de huidige normen vergeleken zeer luxe. Er was een waslokaal en ´s ochtends klonk er een weergaloze ochtendserenade door het kamp waardoor we werden gewekt. Ik hoor de muziek nog in m´n oren. De start veelal om 8.30 uur, ontbijt evenals warm eten ´s avonds in de zaal van een lokaal hotel op de berg.

Onze slaapplek
Onze slaapplek

Onwetend waren we en met het weer troffen we het niet. We hebben het geweten. Tot op de draad verregend, kaarten weggevreten door de nattigheid waardoor CP´s verpulverd waren, de route bijster, met grote verwonderde ogen kijkend naar het topteam van Ordenance Survey uit Engeland als we hen binnen bereik hadden.

Leo in het touw.
Leo in het touw.
En Johan ook.
En Johan ook.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het ging ons dun door de broek toen de hoge touwtrainingsbaan van de Belgische commando´s in Eupen genomen moest worden, langs rotspartijen klauteren zonder vanglijn, voor de eerste maal abseilen van een 80 meter hoge stuwdam met een opleiding van ca 25 seconden. 4 dagen lang, vrijwel zonder slaap, intensieve sport beoefening heeft ons fysiek behoorlijk gesloopt.

grotten
De route door de grotten

Dit 4-daagse feest (de menselijke geest schrapt alle ellende)  zette ons aan tot deelname aan een volgende editie. De organisatie van Challengers Trophy stokte of staakte de samenwerking met Ger Eenens. Vandaar dat de CT in 1993 uiteindelijk geen doorgang vond. Het liep niet meer c.q. hun visies kwamen niet meer overeen. Dat merkten we natuurlijk tijdens de race van 92. Ger Eenens zette op eigen kracht een vervolg in de steigers (omdat hij een samenwerking met de toenmalige initiatiefnemers niet meer zag zitten) met spectaculaire hindernissen in Maastricht.  (sept 1994)  Het aantal deelnemende teams viel echter wat tegen. Toch werd het een mooie en indrukwekkende wedstrijd welke uiteindelijk in een eendaagse barrage (12 dec 1994) werd beslecht in het voordeel van ABC.

Een vervolg zat er evenwel niet meer in. Dan maar zelf zoiets georganiseerd. In 1993 ging de eerste ABC-run van start rond Lochem in de Gelderse Achterhoek. Na afloop werd de vrede weer getekend in de schuur van een collega in Barchem. De jaren daarop volgden nieuwe sessies met telkens een nieuw gebied.

Deelnemers en tevens de einduitslag was als volgt:

  1. Pathfinders Ordnance Survey
  2. Gemeente Politie Rotterdam
  3. Alveo Seksui Roermond
  4. Datad
  5. Alcatel Spirit ´92
  6. De Jongh ones   (Gebr. de Jongh)
  7. Friesland Frico Domo
  8. ICL (Gr. Brittian
  9. ABC-Lochem
    1. Johan Pegge
    2. Leo Slutter
    3. Michael Litjens
    4. Jaap Roosma
    5. Begeleiding (Herman Hogenkamp en Nico de Vos)
    6. Direktie deelnemer L. Aardema.
  10. Bohemen Resort Vaals
  11. Friesland Frico Domo 2
  12. Voormolen Bouw
  13. NIB 1 (De nationale Investerings Bank)
  14. Herenteam Thuiszorg Drente
  15. Capacity
  16. P.O.W.
  17. NIB 2 (De nationale Investerings Bank)
  18. Shell
  19. Damesteam Thuiszorg Drente
  20. Peelland
  21. Donder Bliksem Storm (Dun & Bradstreet Software)
  22. Zeiss Managementteam 1  (Carl Zeiss B.V.)
  23. Zeiss Managementteam 2  (Carl Zeiss B.V.)

============================================

Getracht is de loop van het evenement te achterhalen. Aan de werkelijkheid blijven we werken doch het vervaagd.

============================================

Proloog 

Vanaf ´t Vrijthof in Maastricht. Met het totale deelnemersveld lopen richting ´t Provinciehuis in Maastricht Zuid.Start

Etappe 1

Start Provinciehuis Limburg te Maastricht. De roadbooks werden uitgereikt op afroep 2 min na elkaar.Vervolgens eerst het gezamenlijk tekenwerk.Start_overleg

Besloten vanuit de start bij het Provinciehuis het team gelijk te splitsen. 2 man via de brug over de Maas lopend naar de Pietersberg. Dus Michael en Leo voor het loopwerk. Dat was een makkie we waren er eerder dan Johan via de andere route.

De echte start. Johan en Jaap met de fiets recht naar het zuiden. Michael en ik de Maas oversteken en via de westkant naar de Pietersberg.
De echte start. Johan en Jaap met de fiets recht naar het zuiden. Michael en ik de Maas oversteken en via de westkant naar de Pietersberg.

Het andere 2-tal. Johan en Jaap met de ATB over het fietspad naar het zuiden ca. 3,5 km.  Hier zwemvesten om en kano pakken en naar eiland in de Maas. Het eiland oversteken met de kano recht naar de overkant. Kano op de trailer en bij slagboom wachten onder aan de Pietsrberg op de Run-teamleden welke er dus al waren.

Hierna recht omhoog tegen de Pietersberg op. Spekglad en steil. Na lang zoeken vonden we verder naar het zuiden een andere route welke ook naar de top leidde. Ergens onderweg naar boven kruisten we de route en zijn we weer linksaf naar boven gegaan. ´n Jaar later heb ik met m´n vrouw nog eens naar de echte  route gezocht. ´t Bleef me dwars zitten. Johan had ´n zelfde ervaring.

Hier ca 15 CP´s rond de Pietersberg te zoeken welke eindigde bij de Oost ingang van de Pietersberg mergel grotten. Naar binnen dus. We dienden de grottenroute te volgen met een 5-tal CP´s in de grotten en enkele opdrachten welke “tussen de Koepel en Rosetta”  moesten zijn opgelost. Uit de grot in het verblindende licht ´n eindsprint naar de eerste finish..

 

Etappe 2

Team assistenten moeten mee de Grotten in. zonder verlichting. De rood/witte afzetlinten in de grotten mogen nooit en te nimmer worden overschreden!! Dit op straffe van verdwalen en na eeuwen als een geraamte worden teruggevonden of diskwalificatie. Beiden leek ons niet wat dus zochten we ´n pragmatische oplossing.

Het is er natuurlijk hartsikke donker en alle wanden lijken op elkaar of zijn hetzelfde.

De gele route is die welke we waarschijnlijk hebben afgelegd.

Start Jagershaus Vlakbij Raffelsband in de Eifel(Duitsland)

Samen met Michael het canoe traject in Duitsland op de stuwmeren
Samen met Michael het canoe traject in Duitsland op de stuwmeren

Finish Burcht Nideggen met boogschieten en strafrondes bij missen.

De finish in Maastricht  met de De finish foto.

Voor de directies was er op de slotdag nog een bijdrage te leveren. Op een speciaal parkoers was er een korte etappe uitgezet waaraan Aardema moest deelnemen en hier en daar door ons ondersteund.

Johan vlak voor de finish
Johan vlak voor de finish. De vom Hoven’s zien het lachend aan.

Ondanks de inspanningen hebben we onvoorstelbaar genoten en na afloop als beesten gefeest tijdens het copieus afscheidsdiner op de Vaalserberg. Onze Jaap als ex-commando knaagde op het toppunt van het feest het heupbeen van de os aan het spit kaal.

Voor Jaap nog een ribbetje van de os.
Voor Jaap nog een ribbetje van de os.

My world of Adventure