Swiss Alpine Marathon K78. 26 juli 2003

42.192 meter door de Zwitserse bergen van Bergun naar Davos.

Prachtig langs de gletschers, hoog in de Zwitserse bergen. Natuurlijk spijtig dat juist die gletschers zich smeltend terugtrekken. Samen met Anton Wuestman uit Vierakker deze uitdaging aangegaan. Ik wist dat ik een maand daarna met Ernst nog een Marathon op het programma had. De Jungfrau voor de 3e keer. Maar een Jungfrau is dat om ‘t even.

Ina, Anton’s geliefde, was ‘s avonds slecht te pas. Ik suggereerde nog wel opportunistisch of ze wellicht weer in verwachting was hetgeen ze subiet ontkende….. vooralsnog. Later bleek dit wel messcherp waargenomen.

Hoge en wijdse bergen.
De route.

Boven op de Scaletta pass stonden een aantal artsen. Zij pakten je bij de arm voelend of er weerstand in zat en keken je diep in de ogen of de blik nog helder was. Daarna mocht je aan de gevaarlijke afdaling beginnen.

Anton op de rug gezien, een eenzame strijder alhier. Na dit valsplat, aan het eind linksom en daar begonnen de Hm’s en het afzien. Zoals ik inmiddels weet van lopen in de bergen betekent het zo snel mogelijk wandelen. Op de overgangs fase tussen “snelwandelen” en hardlopen is het altijd lastig balanceren. Maar geweldig om te doen. Vóór en achter je “atleten” die ongeveer hetzelfde vermogen/kg hebben. De een net iets meer ambitie dan de ander, inhalen is lastig en iedereen “wandelt”. Het enige dat je hoort is het diepe gehijg van je “naasten” voor en achter.

Bijzondere ontmoeting onder aan de afdaling juist voor Davos. Staat er iemand volledig gesoigneerd in het TdF geel met een gele fiets. Ik herkende hem eerst niet maar z’n gezicht was als gevolg van de hitte wat rood aangelopen. Het bleek een ForFarmers collega te zijn. Hans Hulsebos. Hij was met vakantie en een fietstochtje aan het maken. Stond even aan een der laatste bochten onder aan ‘n berg te kijken naae die gekken die (hard)lopend voorbij kwamen. Niet verwachtend dat er een collega tussen liep. Vooralsnog kon hij mijn activiteit nog niet geloven. Kortstondig gesproken en toegelicht. Onderstaande foto deed hem overtuigen.

Toch wel redelijk uitgewoond over de streep vastgelegd met een foto van de organisatie. Psja….. de eindtijd.

Met de trein terug van Davos naar Filisur. ‘n ritje van een uur. ‘t Eerste gedeelte met ‘n Arts uit Nederland die ook de hele had gelopen. Hij was nogal boos op mij dat ik ‘n fout shirtje had verworven en wellicht nog erger ook had aangetrokken. Maar de marathon shirts waren er niet meer en zeker niet in mijn maat. Dus dan maar van de K78. Ik voelde me ook alsof ik die gelopen had.

Nadat we weer terug waren in Bergün met Ina & Anton gezellig in een lokaal restaurantje in Filisur ‘n biertje gedronken en getoast op de prestaties en wellicht ook op de gezegende toestand van Ina. Achteraf bleek dat ze niet misselijk was van m’n bochtenwerk, m’n Alpine rijstijl of de appelmoes. Nee de 5e diende zich aan. 

‘s Avonds terug in Filisur in het Hotel. Nog een biertje besteld, op het terras, ‘t nummer van Ernst gedraaid en hem op de hoogte gesteld van de ervaringen van die dag. ‘t Was weer een fikse trainingsdag. Ja ik heb een marathon gelopen in Zwitserland….de Swiss Alpine.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.